Mag-log in
ADVISORY
This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events & incidents are either products of the author's imagination or used purely in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. ~*~*~*~*~*~*~*~*~*~ Chapter One Ayla was awakened when she felt cold. She was drunk from last night and was definitely wasted. It was her bachelorette party anyway. It's her plan to get wasted and enjoy the remaining days of her life being single. Ikakasal na siya sa kanyang long time boyfriend in three days. Pero kakaibang kaba ang unti-unting umusbong sa kanyang dibdib nang maramdamang tila hubad siya sa ibabaw ng kama. Mabalis pa sa alas kwatrong napabalikwas siya ng bangon at nakumpirmang wala nga talaga siyang saplot sa katawan. Nilibot niya ang paningin sa silid at napagtantong hindi ito ang hotel room niya. Lalo siyang nilukob ng magkahalong kaba at hiya nang maramdaman ang sakit sa pagitan ng kanyang hita. Her eyes landed on her chest na may mga naiwang bakas ng nangyari kagabi. A sob escaped from her lips as she realized that she gave herself to a total stranger. Ang masaklap pa ay malapit na siyang ikasal. She's 23 at inalagaan niya ang bagay na 'yon para kay Lawrence. With all the strength that she had, kinuha niya ang mga damit niyang nagkalat sa lapag at mabilis na isinuot 'yon. Sa mga oras na ito ay ayaw niyang makita ang lalaking nakauna sa kanya. Mas kailangan niyang bumalik sa mismong hotel room at doon alalahanin lahat ng nangyari kagabi. Para sa kanya, imposibleng umabot siya sa silid ng isang estranghero. Naalala niyang hinatid pa siya ng kaibigang si Sophia pero hindi niya maalala kung umabot ba talaga sila sa kanyang silid. Ang huling memorya na lang niya kagabi ay ang pagbukas ng elevator doors at pagpasok niya sa isang silid kasama si Sophia. Question is… How did she end up to the stranger’s room? Masayang masaya pa siya kagabi na finally, ikakasal na siya pero heto at nauna ang honeymoon. Ang masaklap pa sa ibang lalaki pa niya nabigay. 'Sobrang tanga lang!' mura niya sa sarili. Nang makalabas siya ng silid ay hindi niya maiwasang manlumo nang mapansin na katabi lang pala ng silid na nilabasan niya ang dapat na hotel room niya. Napahagulgol siya ng iyak nang makapasok sa kanyang silid. Doon niya binuhos ang halo-halong emosyon na bumabalot sa kanya. Pilit niyang inaalala ang nangyari kagabi at kung paano siya napadpad sa silid na iyon pero walang lumabas kahit konting bakas ng memoryang 'yon. Mariin siyang napakagat ng labi. Aatras na ba siya sa kasal? She obviously cheated! 'Unconsciously cheated to be exact!' pagtatama niya. Mariin siyang napalunok nang may marinig na kumatok sa kanyang pinto. She didn't asnwer, instead she covered her mouth so she wouldn't dare say a word. "Ayla? Are you awake?" muling katok ng kaibigan niyang si Sophia. "Ayla?" muling katok nito. Ayla stood up but has no plans on opening the door. Ayaw niyang makita siya ng kaibigan sa ganitong kalagayan. "What?" she made sure her voice sounds annoyed. Alam kasi ng kaibigan niyang ayaw na ayaw niyang ginigising. "Lawrence is worried you're not answering your phone last night. Are you okay?" A tear escaped from her eyes just the mention of her beloved. "I was drunk last night and I can't find my phone" mabilis niyang pagdadahilan. "Alright. Please call that poor guy he's worried sick" rinig niyang ani ng kaibigan. "Yeah... I'll call him" alanganin niyang sagot. "Do you need anything? An Advil for your hangover?" puno ng pag-aalalang tanong ni Sofia. "No. I'm good! I'll see you downstairs Sophia" mabilis niyang paalam sa kaibigan kahit ang totoo ay gusto niya lang itong umalis. "Okay. See you downstairs" Sophia answered before finally leaving. Ayla run to the shower kahit na napapangiwi siya sa sakit ng katawan. As she looked at the mirror, nagsimulang manginig ang mga kamay niya. Her chest is covered with hickeys! Nanginginig ang kamay niyang hinaplos ang mga pulang markang iyon at muling humagulgol sa iyak. She suddenly felt at lost. Ang saya niya lang kagabi tapos ngayon ay halos isumpa na niya ang sarili sa kamalasang natamo. Puno ng katanungan ang kanyang isip kung paano siya humantong sa ganoong sitwasyon. Wala siyang pakialam kung sino pa ang lalaking 'yon ang inaalala lang niya ay kung ano ang masasabi ni Lawrence tungkol sa bagay na 'yon. Sigurado siyang magagalit ito. Minsan na niyang nakitang magalit ito sa kanya dahil nawala niya ang kwintas na binigay nito 'nong first anniversary nila. He was so mad that he almost took her. She saw how he could suddenly turn into a devil pero pinili niya pa ring mahalin ito dahil kasalanan naman niya kung bakit ito nagalit. But what happened to her today is unforgivable. Hindi niya alam kung makakaya pa siya nitong mapatawad if she ever find the courage to tell him the truth. ~*~*~*~*~*~*~*~*Chapter Fifteen Fiyero wanted to ask for some information but he badly needed to know what Ayla thinks about that stranger. Did she ever blame him? Did he ever wish him dead? Or worse? “You’re in deep thought. Are you solving a crime case or something?” Ayla suddenly asked with a chuckle. He shook his head and simply ran his fongers through his hair. This could be his chance to tell her the truth but he don’t want to ruin her vacation by simply confessing about it. Ayaw niyang lumayo ito sa kanya. ‘It’s better for her not to know… for now’ he mentally decided. “What do you think about that stranger? Did you ever blame him after what happened?” He saw how she bites her lower lip as she look down on the bottle of whiskey. He was ready for the hateful words she’ll ever think of saying but all negativity drained down when he heard her calm reply. “I can’t bl
Chapter Fifteen Fiyero carefully placed a bottle of whiskey on the center table. He sat next to Ayla and poured a drink for her. "Did he r@ped you?" He straightforwardly asked. Ayla looked at him for long. It was a long time that she had once told the story. She was hesitant at first pero naalala niya hindi rin naman niya makikita ang lalaki in the future. She's from the North and he's from the South. Sobrang layo ng distansiya nila sa isa't isa kaya imposibleng magkita pa ulit sila pagkatapos ng bakasyong ito. "How did you even conclude that?" She asked as she folded her legs and looked at him straight in his eyes. Fiyero looked away and gulped his drink before talking. "The last night we're together, you look at me differently. You hysterically wanting to leave and you're trembling in fear. I noticed you have some kind of trauma so I conclude you've been r@ped." She went silent for that simple explanation. All the men she tried to be intimate with were angry at her. Lagi siy
Chapter Fourteen At sa huling gabi nila dito ay hindi niya aakalaing bigla na naman siyang hihilain ni Fiyero sa dilim. Ayaw niya namang tumanggi. She allowed him to ravage her again. “Where are we going?” puno ng pagtatakang tanong ni Ayla nang bigla siyang hilain ni Fiyero papunta sa kung saan. “My room. Do you want me to f*ck you in public?” Napa-awang ng bibig si Ayla sa sagot nito. “Bakit kasi hindi mo ako dineretso doon?” malapad ang ngiti niyang tanong kasabay ng pagyakap niya sa braso ng lalaki. Fiyero looked down on her and smirked. He never liked girls clinging unto him but as for Ayla, he always makes room for exemption. Just as they entered the elevator, Ayla was all smiles. When her eyes looked on the closing elevator doors, she saw two familiar faces catching up. Her bright smile suddenly faded when a hand suddenly stopped the closing door. Fiyero looked down on her when he felt Ayla tightened her hold on his arm. “Are you okay?” he asked full of concern. He saw
Chapter Thirteen “Are you not joining them?” tanong ni Fiyero sa kanya. Bago siya sumagot ay nakita niyang magkasamang lumusong sa tubig sina Saint at Therese. Bagay na never pa niyang nakikita sa kaibigan. Wala itong lakas ng loob lumusong dahil sa phobia nito but look at her now, lumalakas na ang loob. “No” tipid niyang sagot. “So who’s Lawrence?” he suddenly asked out of the blue. Ayla looked surprised that he wanted to know about it. Mariin siyang napa-iling ng ulo. Fiyero is a total stranger. Bakit naman niya sasabihin ang tungkol sa bagay na ‘yon? Mga kaibigan niya nga hindi alam na isa siyang divorcee. At mas lalong wala silang kaalam-alam sa mga nangyari sa buhay niya five years ago sa Canada. Napansin rin naman ni Fiyero na ayaw pag-usapan ni Ayla ang tungkol sa bagay na ‘yon so he quickly changed the subject. “Have you ever been to Canada?” Agad nangunot ang noo niya sa tanong nito. ‘Why would he ask me that? Hindi nga alam ng mga kaibigan ko na napunta na ak
Chapter Twelve Nang magising si Ayla ay ramdam niya ang sakit ng kanyang katawan. But above all that pain, ramdam niya ang brasong nakayakap sa kanyang bewang. Hindi na niya kailangang tanungin kung sino ‘yon. She remembered it clearly from few hours ago who that man is. Isang ungol ang kumawala sa kanyang mga labi nang maramdaman ang paghaplos ni Fiyero sa kanyang hiyas. He looks asleep but his hands are not. He was insatiable. Hindi talaga siya nito tinantanan. As for Ayla, it was her first time experiencing it anyway kaya hinayaan lang niya itong gawin ang gusto nito. Her eyes landed on his face. He’s handsome kahit anong anggulo ay wala siyang maitutukso. From his jet black hair down to his thick brows and high bridged nose, it was magnificent. Talagang pasok na pasok sa makalaglag panty na face card. Lalo na ang perpektong pagkakahulma ng kanyang panga na talaga namang napaka-sexy ng dating kahit simpleng side view. Lalo na ang labi nitong hindi lang masarap humalik kung hi
Chapter Eleven "No! Stop!" she cried but Fiyero noticed she's looking at him like he's not Fiyero. She's like seeing another person. He never liked that idea building inside his head kaya muli niyang hinila si Ayla sa paa pero mabilis pa sa alas kwatrong nanlaban ito. "No Lawrence! I don't want to do this anymore" she screamed in total fear and agony. Fiyero has no choice but to pull her close and shook her enough to wake her from that daydream. "Ayla!" he called her name in desperation. "Ayla look at me!" he commanded in full authority. When their eyes met, he saw how tears streamed down to her cheeks. He knew exactly what is happening but he don't want to let this one go. "It's Fiyero" he reminded her. She blinked and quickly wiped her tears away when she finally recognized him. "I'm sorry, I can't do this anymore" she said in a hoarse voice. "No" Fiyero said in finality. "Let me remind you that you're with me and not with that f*cker you mentioned a while ago" muling







