Entered The Wrong Room, Claimed By The Billionaire

Sa isang presidential suite, nakakalat ang damit ng isang lalaki at babae sa sahig, kasabay ng lumalagablab na init sa loob ng kuwartong iyon.Lumalangitngit ang kama sa bawat paggalaw ng lalaki, dahilan upang mapaungol nang malakas ang babae sa ilalim niya.Ilang oras na rin nang may mangyari sa kanila, ngunit hindi pa rin tumitigil ang binata. Patuloy niyang pinanggigigilan at ine-enjoy ang sarili sa mabangong halimuyak ng dalaga.Makinis ang balat ng dalaga, na para bang gawa ito sa mamahaling porselana. Ang lalaki naman ay makisig at kayumanggi ang balat.Nakasuporta ang magkabila niyang kamay sa gilid ng babae. Kita na rin ang mga ugat na bumabakat dito, ngunit hindi siya tumitigil sa pag-angkin.Wala siyang balak tumigil.“Ah… Tama na… Please…” pagmamakaawa ng babae habang namumula ang mga pisngi. “W-Wala na akong… lakas…”Kanina pa siya pagod at hirap nang gumalaw. Ganoon pa man, ramdam niya rin ang sarap na ibinibigay ng binata sa kan’ya.Pero imbes na maawa ang binata, mas la

Napanganga si Lianne. “Kailangan ko ba talagang hubarin ang pantalon ko?”“Paano ko mache-check ang kondisyon mo kung hindi ko makikita?”Napatango ang dalaga.‘May point siya roon, pero…’Hindi pa rin siya gumagalaw. Nag-aalangan siya. Paano niya iyon magagawa sa harap ng isang lalaki.At hindi lang ito basta isang lalaki…“Bilisan mo.”Dahil sa malamig na tingin ng lalaki, napilitan na rin siyang gumalaw.Tumayo na si Lianne at dahan-dahang humiga sa hospital bed.‘Doktor siya. Wala lang sa kan’ya ‘to…’ paulit-ulit na saad ni Lianne sa sarili. ‘Marami siyang chine-check na babae, hindi lang ako. Sanay na siya rito…’Trabaho ito ng doktor. Walang dahilan para ma-awkward-an siya.Pero sa kalagitnaan ng pagmumuni-muni niya, bigla na lang sumulpot si Rozen sa kan’yang harap.“Hubarin mo ang pantalon mo at ibuka mo ang legs mo.”Bumilis ang tibok ng puso ni Lianne. Napatitig siya sa lalaki. Sobrang guwapo nito at nakakapanghina ang tingin.Pakiramdam tuloy ni Lianne ay isa siyang isda sa

Nanlaki ang mga mata ni Lianne dahil sa narinig.“Saglit… bakit naging ikaw ‘yong agrabyado rito? First time ko iyon…”“At ako rin,” sagot naman ng binata sa malalim na boses. “Sa babae lang ba mahalaga ang first time nila? Sa tingin mo ay agrabyado ka, pero ako, hindi?”Nakakunot ang noo ni Rozen, habang speechless naman si Lianne.Ito ang first time na nakakita siya ng lalaking nagsasabi na agrabyado siya dahil first time nito makipag-sex.“Saka kung hindi ka naman nagkamali ng napasukang kuwarto, hindi mo makukuha ang virginity ko. Kaya kung iisipin, kasalanan mo ang lahat,” dagdag pa ni Rozen.“H-Ha?” hindi makapaniwalang tanong ni Lianne.Ngumisi lang ang binata. “Pag-isipan mo nang mabuti kung paano mo ako papanagutan.”Napanganga na lang si Lianne.Akala niya, matatapos na ang usapan nila kapag hindi niya sinabi sa binata na panagutan siya nito.‘Pero… Gusto niyang panagutan ko siya?’Hindi pa siya nakakita ng lalaki na humihingi ng pananagutan sa isang babae. Ni siya nga mismo

Totoo naman ang sinabi ni Lianne. May plano talaga siya ngayong gabi.Niyaya siya ni Eunice sa isang dinner para makapag-catch up sa isa’t-isa. Matagal na rin kasi noong huli silang magkita.Nagkita sila sa isang restaurant.Habang kumakain, kinuwento ni Lianne ang pangha-harass sa kan’ya ng manager habang nasa trabaho.“Ano?!” Ikinuyom ni Eunice ang kamao at nahampas ang lamesa dahil sa narinig. “Ang matandang panot na ‘yon… Nasa 40s na siya, tapos gusto niya pang pumatol sa ‘yo na 20s pa lang? Wala ba siyang kahihiyan?”“Totoo… Para ko na nga siyang tatay…” sagot niya. “Sabi pa ng katrabaho ko, may asawa at anak na siya, at kaedad ko lang ‘yong anak niya…”“Wow…” sarkastikong tugon ni Eunice habang nanlalaki ang mga mata, tila hindi makapaniwala. “E’di mas kadiri!”“Habang nilalandi ka niya, hindi niya ba naiisip ang anak niyang babae? Paano kung ‘yon ang makakuha ng kamalasan dahil sa pinaggagagawa ng manager mo?”Napailing na lang si Lianne. Hindi niya rin alam ang isasagot.“Hin

Umiling si Lianne habang iniisip na hindi na dapat niya pinaglalaanan ng oras isipin ang mga ganitong bagay. “I-Iba naman iyon…” sagot niya sa mahinang boses habang nakaiwas ng tingin. “Ibigay mo na lang ang QR code mo para i-transfer ko na ang bayad dito…” Hindi kaagad sumagot ang binata. Imbes ay tumitig lang ito kay Lianne nang ilang segundo. Nakaramdam ng pagkailang si Lianne, pero kasabay din no’n ang isa pang ekspresiyon na hindi niya mapangalanan. ‘B-Bakit gan’yan siya makatingin sa akin? Parang gusto niya akong kainin nang buhay?’ tanong niya sa isip habang namumula ang pisngi. Totoo naman ang nasa isip niya. Gusto siyang kainin ni Rozen. Sa ibang paraan nga lang. Pero nang maalala ang sinabi ni Lianne kanina ay dumilim na naman ang ekspresiyon ng binata. Kinuha niya ang phone at may t-in-ype roon. “Here,” aniya bago ipinakita sa dalaga ang screen ng phone niya. Nandoon na ang QR code. “T-Thanks…” wika ni Lianne bago ini-scan ang QR code gamit ang scanner app niya.