MasukChapter 37"Dante, please listen to me! I know I was wrong."Nanginginig ang boses ni Sandra habang pilit niyang nilalapitan si Dante.Ngunit agad siyang tinalikuran nito."Shut up!"Napaatras si Sandra."You ruined my life!"Halos manginig sa galit ang boses ni Dante."Because of you, I abandoned my own daughter and let her grow up in an orphanage!"Nanlaki ang mga mata ng mga bisita.Mabilis na nagsimula ang bulungan sa buong venue."Anong klaseng ama ang kayang iwan ang sarili niyang anak?""He was so heartless!""Imagine, his own daughter was in an orphanage all these years.""Ang sakit isipin na lumaki siyang wala ang tunay niyang pamilya.""He was so cruel.""How could he do that to his own daughter?"Napayuko si Dante.Ngunit hindi na niya kayang bawiin ang mga nangyari.Labing-apat na taon.Labing-apat na taon na hindi niya nakilala si Zahra bilang kanyang anak dahil sa kasinungalingang itinago ni Sandra.Ngayon, ang lahat ng tao sa paligid niya ay nakarinig na ng katotohanan.
Chapter 36Matapos kong ipahayag ang tungkol sa A-Company, napatingin ako kay Zahra.Tahimik lamang siyang nakaupo habang pinapanood ang lahat.Ngumiti ako sa kanya."But that's not all."Napatingin siya sa akin."And also, I give the..."Sandali akong tumigil bago ngumiti."...gift to my daughter, Zahra."Biglang nagpalakpakan ang mga tao.Napangiti si Zahra, ngunit halatang hindi niya alam kung ano ang ihahanda ko para sa kanya."Mommy, what is it?""You'll find out."Muling nagbago ang malaking screen sa likuran ko.Lumabas ang larawan ng isang napakagandang flower shop.Modern ang design nito, pero eleganteng tingnan. Puno ng iba't ibang klase ng bulaklak sa loob at labas ng shop.Nanlaki ang mga mata ni Zahra."Is that...?""Yes."Ngumiti ako."That's your flower shop."Napatakip sa bibig si Zahra."My own flower shop?""Yes, sweetheart."Lumapit ako sa kanya."I remember when you were younger, you always told me that you wanted to have your own flower shop someday."Nakangiti si
"Impossible... how could this be?!"Halos hindi makapaniwala si Sandra nang makita niya si Angel na nakatayo sa harapan niya.Nanlaki ang kanyang mga mata.Parang biglang nawala ang ingay sa paligid.Ang tanging nakikita niya ay ang mukha ni Angel—ang batang matagal niyang itinago ang katotohanan."Angel..."Napaatras siya ng isang hakbang.Then her eyes quickly shifted toward me."Amanda?!"Hindi ako sumagot agad.Tinitigan ko lamang siya nang diretso sa mga mata.Wala na ang dating Amanda na takot magsalita.Wala na rin ang babaeng patuloy na nagtitiis para lamang mapanatili ang isang pamilyang matagal nang sinira ng kasinungalingan.Ngayon, isa na lamang akong ina na handang ipaglaban ang kanyang anak."Gulat ba kayong dalawa?" tanong ko, kalmado ang boses.Napatingin ako kay Dante at pagkatapos ay kay Sandra."Oh, by the way..."Ngumiti ako nang bahagya."Zahra knows everything."Napatigil si Sandra."She knows that I'm not her biological mother.""Zahra?"Mabilis na lumapit si Sa
Chapter 34Fast forward…Lumipas ang ilang taon.At ngayon, dumating na ang araw na matagal kong pinaghandaan.Ang debut birthday ni Zahra.Habang inaayos ko ang venue, abala ang mga staff sa paghahanda ng decorations, flowers, at mga ilaw. Eleganteng-elegante ang buong lugar.Pero sa gitna ng lahat ng iyon, napansin ko ang mga mata ni Sandra.May kakaibang excitement sa kanyang mga mata.Alam ko kung bakit.Sa isip niya, kapag umabot na sa tamang edad si Zahra, ipapamana ko sa kanya ang A&D Company—ang kumpanyang matagal nilang inaasam.Pero hindi na iyon ang A&D Company.Matagal ko nang binago ang pangalan nito.Ngayon, ang kumpanya ay tinatawag nang…A-COMPANY.Angel Company.Ang pangalan ng tunay kong anak.Hindi ko ginawa iyon para saktan si Zahra.Ginawa ko iyon dahil gusto kong ipaalala sa sarili ko na ang kumpanyang iyon ay bahagi ng kinabukasang gusto kong ibigay sa tunay kong anak.At oo…May ipapamana pa rin ako kay Zahra.Pero hindi ang A-Company.Hindi ang malaking kumpan
Chapter 33Bago ko binuksan ang pinto, humarap muna ako kay Zahra.May gusto akong itanong sa kanya.Hindi ko pa sasabihin ang katotohanan.Gusto ko lang malaman kung ano ang mararamdaman niya kung sakaling isang araw ay malaman niyang hindi ako ang tunay niyang ina.Lumapit ako sa kanya at hinawakan ang magkabilang balikat niya.“Baby Zahra…”“Yes, Mommy?”Tinitigan ko siya nang maigi.“I know you well enough to understand what I’m about to ask.”Napakunot ang noo niya.“What is it?”Huminga ako nang malalim.“What if… your true mother is not me?”Napatigil siya.“Then who is my real mother?”Hindi ako agad sumagot.“What if…”Sandali akong nag-alangan.“What if it was Sandra?”Nanlaki ang mga mata niya.“Mommy Sandra?”Tumango ako nang bahagya.“What would you feel?”Tahimik siya.Nakatingin lamang siya sa akin na parang sinusubukan niyang intindihin ang tanong ko.“I don't know…”“Would you be happy?”Bahagya siyang yumuko.“Maybe.”“Why?”“Because Mommy Sandra always takes care of
Chapter 32Pagsapit ng alas-diyes ng gabi, unti-unti nang natapos ang birthday celebration ni Angel.Nagsiuwian na rin ang ilang staff, habang sina Mama, Papa, Vance, at Angel ay nanatili sa garden.Tiningnan ko ang anak ko na masayang naglalaro pa rin sa paligid.Masakit man sa akin na iwan siya, kailangan ko nang umalis.Alam na nila ang sitwasyon ko kaya hindi na sila mag-aalala sa akin.Lumapit ako kina Mama at Papa.“Dad, Mom, Baby… I have to go.”Agad akong niyakap ni Mama.“Mag-iingat ka, anak.”Tumango ako.“I will.”Tumingin ako kay Papa.“Kailangan kong umalis ngayon. Kailangan hindi sila maghinala na alam ko na ang lahat ng ginawa nila sa akin.”Tumango si Papa.“Don't worry, Amanda. We understand.”Lumapit si Vance at bahagyang tinapik ang balikat ko.“Be careful. And remember, we're always here for you.”Ngumiti ako.“I know.”Pagkatapos, lumuhod ako sa harapan ni Angel.“Baby…”Napatingin siya sa akin.“Mommy, aalis ka na?”Tumango ako habang pilit na ngumingiti.“Yes, s







