Todos os capítulos de The Heiress He Never Knew: Capítulo 1 - Capítulo 10

Chapter 1Amanda POVApat na taon.Apat na taon akong nagtiis at nagdusa sa pamilyang pilit kong binuo, kahit sa bawat araw ay lalo lamang akong nasasaktan.Anak ako ng isang multi-billionaire. Isa akong Smith—nag-iisang anak na babae ng pamilyang kinikilala sa mundo ng negosyo. Ngunit dahil tutol ang aking ama sa lalaking minahal ko, pinili kong talikuran ang lahat.Umalis ako sa aming tahanan nang walang dalang kayamanan, walang pangalan na maaari kong ipagmalaki, at higit sa lahat, itinago ko ang aking tunay na pagkatao sa lalaking pinakasalan ko.Si Dante.Hindi niya kailanman nalaman na nagmula ako sa isang mayamang angkan.Itinago ko iyon sa kanya dahil gusto kong malaman kung mamahalin niya ako hindi dahil sa apelyido kong Smith, kundi dahil sa kung sino talaga ako.At sa loob ng apat na taon, naniwala akong tama ang naging desisyon ko.Hanggang sa dumating ang araw na nagbago ang lahat.Ang anak kong si Zaha ay labing-isang taong gulang na ngayon.Dati, siya ang pinakamalambin

Chapter 3"What is this? It's not food?"Napatingin si Zaha sa plato na inilapag ni Sandra sa harap niya.Nakita ko kung paano kumunot ang noo niya habang tinitingnan ang sunog na scrambled eggs at ham."Ano 'to?" reklamo niya. "It's burnt!"Hindi sumagot agad si Sandra. Halatang naiirita rin siya."That's what I could make," malamig nitong sagot.Hindi ko sila pinansin.Tahimik lang akong kumakain sa kabilang bahagi ng mesa.Dahan-dahan kong hinihigop ang aking kape habang pinipilit kong huwag makialam.Dati, kapag nagreklamo si Zaha tungkol sa pagkain, agad akong kikilos.Gagawa ako ng bago.Lulutuin ko ulit.Kahit pagod na ako, hindi ko siya hahayaang magutom.Pero ngayon ay hiindi na."Amanda!"Napalingon ako nang marinig ang boses ni Dante.Pumasok siya sa dining area at agad na umupo sa tabi ni Sandra."Where's my coffee?"Napatingin ako sa kanya.Saglit lang.Pagkatapos ay muli kong ibinaling ang tingin ko sa aking plato.Hindi ako sumagot.Parang wala akong narinig."Amanda, I

Chapter 5Habang hinihintay ko ang taxi sa labas ng bahay, mahigpit kong hawak ang aking maleta.Hindi ko na nilingon ang malaking bahay na apat na taon kong tinawag na tahanan.Wala na akong gustong maalala.Wala na akong gustong balikan.Maya-maya, biglang sumulpot si Sandra mula sa loob ng bahay."Well, well, well..."Napangisi siya nang makita akong naghihintay sa gilid ng kalsada."Buti at ikaw mismo ang umalis!"Pang-uuyam niyang sambit.Tahimik ko siyang tiningnan.Dati, baka nasaktan ako sa mga salitang iyon.Ngayon?Wala na."Tsk."Napailing ako."Enjoy yourself, Sandra."Bahagya akong ngumiti."Someday, you will regret what you did to me."Nawala sandali ang ngiti niya."At sabihin mo sa ex-husband ko..." dagdag ko, mariing nakatingin sa kanya."Pagbabayaran niya ang lahat ng ginawa niya sa akin."Hinawakan ko nang mahigpit ang hawakan ng aking maleta."Kukunin ko lahat ng ibinigay ko sa kanya."Huminto ako sandali."Mark my words."Biglang natawa si Sandra."Hahaha! Stupid

Chapter 7Pagdating namin sa executive floor, dumiretso muna kami ni James sa aking office.Tahimik akong naupo sa likod ng malaking desk habang inilapag niya sa harapan ko ang ilang dokumento.Hindi ko na kailangang tingnan ang mga iyon.Alam kong maayos na ang lahat.Ang hinihintay ko na lamang ay ang tamang oras."Ma'am, everything is ready," ani James.Tumango ako."Good. Make sure no one enters the conference room until I arrive.""Yes, ma'am."Lumipas ang kalahating oras.Habang naghihintay, tahimik lamang akong nakatingin sa malaking bintana ng aking office.Tanaw mula rito ang buong lungsod.Dati, hindi ko pinangarap ang ganitong buhay.Mas pinili kong mamuhay nang simple kasama si Dante.Pero ngayon, kailangan kong harapin ang mundong matagal kong tinalikuran.Maya-maya, kumatok si James."Come in."Pumasok siya."Ma'am, okay na ang lahat. Everyone is already inside the conference room."Tumayo ako."And they're waiting for me?""Yes, ma'am."Napangiti ako."Then let's go."B

Chapter 9Tumayo ako mula sa chairman's seat.Wala na akong dahilan para manatili pa sa silid na iyon.Nakuha na ni James ang lahat ng kailangan namin, at malinaw na rin sa board kung sino talaga ang may kontrol sa malaking bahagi ng kumpanyang minsang itinuring ni Dante na sarili niyang kaharian.Humakbang ako patungo sa pinto.Ngunit bago pa man ako tuluyang makalabas, narinig ko ang mabilis na yabag sa likuran ko."Amanda!"Hindi ako huminto."Amanda, wait!"Nang makalabas kami sa conference room, saka ko naramdaman ang paghawak niya sa braso ko.Agad kong inalis ang kamay niya."Don't touch me."Natigilan siya.Ilang segundo niya akong tinitigan bago siya nagsalita."Amanda, how about Zahra?"Nanigas ako."Your daughter?"Dahan-dahan akong humarap sa kanya."Didn't she have a share in the company?"Napatingin ako sa kanya nang matagal.Kahit sa pagkakataong ito, hindi ko alam kung talagang iniisip niya ang anak namin...o iniisip lamang niya ang magiging epekto sa kumpanya."About