Se connecterหลังจากที่ทั้งคู่อาบน้ำและทานข้าวเรียบร้อย ก็ถึงเวลามาเดินย่อยและสูดอากาศบริสุทธิ์ด้านนอก ช่วงนี้อากาศดีมากทำให้เคนเซอยากพาเธอเดินเล่นทุกวันจะได้ทำให้เธอไม่อึดอัดหรืออุดอู้เกินไป ที่นี่บ้านตระกูลโอคุยะมีพื้นที่กว้างขวางสามารถเดินเล่นได้อย่างสะดวกสบายและแม้ว่าพื้นที่จะใหญ่โตแต่ทว่าก็มีการแบ่งสัดส่วนท
“เฮียมายืนคิดเรื่องงานนิดหน่อยน่ะ ส่วนคุณปู่น่าจะกำลังเดินทางไปพักผ่อนที่บ้านบนเขา ท่านบอกว่าจะไปๆ มาๆ ระหว่างที่นี่กับบ้านหลังนั้นเพราะท่านอยากพักผ่อนแบบสงบๆ ท่านเหนื่อยมาเยอะแล้วน่ะ เฮียก็เลยไม่อยากห้ามท่าน ค่อยส่งลูกน้องตามไปดูแลห่างๆ เอา” คุณปู่บอกเขาว่าช่วงนี่จะอยู่ที่บ้านพักบนเขาเป็นหลักเพราะท
สองสัปดาห์ต่อมาเคนเซค่อยๆ ลุกจากที่นอนอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวว่าจะไปรบกวนการพักผ่อนของภรรยา ตอนนี้เธอกับเขาอยู่ในช่วงพักผ่อนหลังแต่งงานทำให้เขาแทบไม่ยอมให้เธอออกจากห้องไปไหน เพราะเขาอยากใช้เวลาอยู่กับเธอให้มากที่สุด เหมือนเป็นการชดเชยช่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันเธอยังคงหลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยล้าเ
ไหนจะเพื่อนสามีเธออีกที่ดูเหมือนว่าจะติดใจประเทศญี่ปุ่นเข้าให้แล้วเพราะตั้งแต่คุณลุครักษาตัวอยู่ที่นี่จนกระทั่งหายดีก็ยังไม่ยอมกลับฮ่องกงเลยไม่รู้ว่าติดใจอะไรกันแน่ ส่วนคุณเอนะและโอริก็มาร่วมงานเหมือนกันทั้งคู่น่ารักกับเธอมากโดยเฉพาะคุณเอนะที่เธอรู้สึกว่าเจ้าตัวเหมือนเคนเซในร่างผู้หญิงอะ ดุและเด็ดขา
พรึบ!“ป๊าไม่มีของมีค่าอะไรจะให้เคนเซหรอกนะ เพราะสิ่งที่มีค่าที่สุดของป๊ากับแม่ก็คือฌาณา ฝากดูแลดวงใจของป๊ากับแม่ด้วยนะ และป๊าดีใจที่ได้เราเป็นลูกเขยหากมีอะไรให้ป๊าช่วยก็บอกได้ตลอด ส่วนฌาณาป๊าคงไม่ต้องพูดอะไรเยอะเพราะหนูคงรู้อยู่แล้วว่าป๊ารักหนูมากที่สุด จำไว้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหนูยังมีป๊ากับแม่และ
“ไปค่ะ ว่าแต่เฮียก็หล่อมากๆ เหมือนกันนะคะ” เธอวางมือบนแขนเขาและไม่ลืมที่จะชื่นชมเขาด้วยเพราะเขาหล่อมากจริงๆ วันนี้เขาสวมชุดแต่งงานแบบชาวญี่ปุ่นแท้ เป็นชุดกิโมโนสีดำที่มีตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลปักอยู่ทางด้านหลังมันให้ความรู้สึกลึกลับและอันตรายแต่ทว่าเธอรู้ดีว่าเขาอบอุ่นมากแค่ไหนส่วนชุดของเธอก็เป็นชุ
“เหอะ! ฉันก็ไม่ได้อยากจะยุ่งกับของของนาย แต่ดูนายสิเอาดาบซามูไรมาไว้ใต้หมอนแบบนี้ จะไม่ให้ฉันกังวลใจเลยหรือไง” ได้ยินคำขู่ของเขาทำเอาเธอโมโหมากกว่าหวาดกลัว จึงทำเสียงแข็งตอบกลับราวกับคนไม่ได้ทำอะไรผิด จริงอยู่ที่ว่าเธอเกือบเสียมารยาทหยิบจับของสำคัญเขาก่อน แต่เธอจะไม่ยอมขอโทษเขาหรอกนะ ก็ใครใช้ให้เขาเ
“หึ ทำไมฉันต้องมีมารยาทกับเธอด้วย อีกอย่างผัวมาหาเมียไม่จำเป็นต้องเคาะประตูหรอก” เคนเซแสยะยิ้มและเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาในห้องทำงานของคนตัวเล็ก ท่าทีไม่ทุกข์ร้อนของเขาทำเอาฌาณาหมั่นไส้และหงุดหงิดกว่าเดิม เธออยากลุกไปต่อยหน้าเขาสักหมัดสองหมัดให้หายหงุดหงิด แต่ก็ทำได้แค่กัดฟันทนและถามออกไปเสียงนิ่
ไม่นานทั้งคู่ก็เลิกทำสงครามประสาทใส่กันเพราะเดินมาถึงโต๊ะที่ครอบครัวนั่งอยู่ ทั้งคู่ร่วมรับประทานอาหารกับทุกคนเป็นการฉลองก่อนแยกย้ายกันกลับ ซึ่งใช้เวลาสักพักใหญ่บรรดาแขกหลายคนก็ทยอยกลับจะเหลือก็แต่แขกคนสำคัญของครอบครัว ที่รอส่งเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอ ซึ่งก็เข้าหอกันพอเป็นพิธีเท่านั้น จากนั้นทุกคนก็แยก
ร่างสูงแสยะยิ้มร้ายก่อนจะเป็นฝ่ายดึงคนตัวเล็กขึ้นมาคร่อมบนตัวแล้วคว้าต้นคอเธอมาจูบอย่างรุนแรงเพราะต้องการลงโทษเด็กดื้อที่ทำให้เขาค้างอยู่แบบนี้ แม้ตรงนั้นจะยังไม่ได้รับการปลดปล่อยแต่เชื่อเถอะว่าเขาไม่ปล่อยคนที่ทำเขาคลั่งไปง่ายๆ แน่เธอจะต้องได้รับรู้รสชาติของการยั่วอารมณ์ดิบเขา เคนเซยังคงจูบเธอด้วยค







