LOGINเมื่อหนึ่งในตัวเลือกผู้นำตระกูลคนใหม่ไม่ได้มีแค่ ‘เขา’ สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือต้องแต่งงานกับ ‘เธอ’ ผู้เป็นทายาทตระกูลใหญ่เหมือนกัน เพราะเหตุนี้การแต่งงานเพื่อแย่งชิงอำนาจจึงเริ่มต้นขึ้น… “คิดจะเข้ามาหาผลประโยชน์จากคนอย่างฉัน มันไม่ง่าย!” “หึ! แต่ก็ได้ไม่ยากไม่ใช่เหรอ?”
View Moreหลังจากที่ทั้งคู่อาบน้ำและทานข้าวเรียบร้อย ก็ถึงเวลามาเดินย่อยและสูดอากาศบริสุทธิ์ด้านนอก ช่วงนี้อากาศดีมากทำให้เคนเซอยากพาเธอเดินเล่นทุกวันจะได้ทำให้เธอไม่อึดอัดหรืออุดอู้เกินไป ที่นี่บ้านตระกูลโอคุยะมีพื้นที่กว้างขวางสามารถเดินเล่นได้อย่างสะดวกสบายและแม้ว่าพื้นที่จะใหญ่โตแต่ทว่าก็มีการแบ่งสัดส่วนท
“เฮียมายืนคิดเรื่องงานนิดหน่อยน่ะ ส่วนคุณปู่น่าจะกำลังเดินทางไปพักผ่อนที่บ้านบนเขา ท่านบอกว่าจะไปๆ มาๆ ระหว่างที่นี่กับบ้านหลังนั้นเพราะท่านอยากพักผ่อนแบบสงบๆ ท่านเหนื่อยมาเยอะแล้วน่ะ เฮียก็เลยไม่อยากห้ามท่าน ค่อยส่งลูกน้องตามไปดูแลห่างๆ เอา” คุณปู่บอกเขาว่าช่วงนี่จะอยู่ที่บ้านพักบนเขาเป็นหลักเพราะท
สองสัปดาห์ต่อมาเคนเซค่อยๆ ลุกจากที่นอนอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวว่าจะไปรบกวนการพักผ่อนของภรรยา ตอนนี้เธอกับเขาอยู่ในช่วงพักผ่อนหลังแต่งงานทำให้เขาแทบไม่ยอมให้เธอออกจากห้องไปไหน เพราะเขาอยากใช้เวลาอยู่กับเธอให้มากที่สุด เหมือนเป็นการชดเชยช่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันเธอยังคงหลับตาพริ้มด้วยความเหนื่อยล้าเ
ไหนจะเพื่อนสามีเธออีกที่ดูเหมือนว่าจะติดใจประเทศญี่ปุ่นเข้าให้แล้วเพราะตั้งแต่คุณลุครักษาตัวอยู่ที่นี่จนกระทั่งหายดีก็ยังไม่ยอมกลับฮ่องกงเลยไม่รู้ว่าติดใจอะไรกันแน่ ส่วนคุณเอนะและโอริก็มาร่วมงานเหมือนกันทั้งคู่น่ารักกับเธอมากโดยเฉพาะคุณเอนะที่เธอรู้สึกว่าเจ้าตัวเหมือนเคนเซในร่างผู้หญิงอะ ดุและเด็ดขา
“จะให้ฉันฟังอะไรอีก ฉันเคยให้โอกาสนายได้พูดความจริง แต่นายก็ยังเลือกที่จะโกหกฉันต่อ สนุกมากเหรอที่หลอกฉันได้ แต่บอกเลยว่าหลังจากนี้นายจะไม่ได้หลอกคนอย่างฉันอีก ฉันจะหย่ากับนาย!”“เธอใจเย็นก่อนได้มั้ย” แค่ได้ยินคำว่าหย่าหัวใจเขาก็เจ็บปวดและเหมือนมันจะหยุดเต้นเพราะทนฟังไม่ได้ จากตอนแรกเขาพร้อมจะหย่ากั
“เดี๋ยวจิโร่เอาหมูสับออกมาด้วยนะ ฉันจะใส่ลงไปในแกงจืดด้วย ละเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นทำใส่หม้อใหญ่เลยพวกนายจะได้กินด้วยกัน” ที่ผ่านมาทุกคนล้วนทำงานหนักกันมาก แทบจะกินข้าวไม่เป็นเวลาด้วยซ้ำเพราะงั้นวันนี้เธอจะทำอาหารเผื่อทุกคนและจะให้ทุกคนกินไปพร้อมๆ กันเลย ไม่ต้องสลับกันมากินให้ยุ่งยาก“ครับ” จิโร่รับคำนิ่ง
“เธอเป็นอะไร ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ โอริ อย่าเป็นอะไรนะ” ฌาณาตกใจมากและเธอก็ทำอะไรแทบไม่ถูกเพราะไม่เคยเจอคนที่มีอาการแบบนี้เลยสักครั้ง เจ้าตัวดูทรมานมากแถมยังมีผื่นแดงขึ้นตามตัวอีกด้วยเพล้ง!แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ร้องเรียกคนมาช่วยแก้วน้ำที่โอริวางไว้ก็หล่นแตกซะก่อนเพราะเธอรีบควานหาโทรศัพท์ไปด้วยเผื่อว่
ด้านฌาณาหลังจากพักผ่อนจนอาการเวียนหัวดีขึ้นก็ลงมาทำอาหารเย็นต่อ ซึ่งก่อนหน้านั้นเธอเผลอหลับไปเกือบสามชั่วโมงได้เพราะจู่ๆ ก็รู้สึกง่วงจนอยู่รอคนตัวสูงขึ้นมาข้างบนไม่ไหว เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาขึ้นมานอนกอดเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่รู้สึกว่ามีบางอย่างมากอดรัดร่างกายไว้ พอรู้ว่าเป็นเขาถึงได้