ANMELDENIsabelle POVMalamig pa ang manibela nang hawakan ko ito para ilagay ang maliit na tumbler ko sa cup holder. Alas-kwatro na ng madaling araw. Sa labas, kulay dark blue pa ang langit at halos hindi mo makita ang daan kung wala ang headlights ng dalawang sasakyan namin. Ramdam ko ang lamig ng Baguio na pumapasok sa tuwing bubuksan ang pinto ng SUV para magpasok ng mga huling bag."Isabelle, dyan mo na lang ilagay 'yung diaper bag sa likod ng seat mo para madaling abutan kung umiyak si Gabriel," sabi ni Sebastian habang isinasara ang trunk. Medyo paos pa ang boses niya, halatang antok pa pero alerto na ang kilos."Sige. Si Gabriel pala, nasaan na?" tanong ko habang inaayos ang seatbelt ko."Karga pa ni Seb sa loob, pinapasuso ng kaunting tubig. Papunta na sila rito," sagot niya bago umikot patungo sa passenger seat.Maya-maya, bumukas ang pinto ng garahe at lumabas si Seb, karga ang anak ko na nakabalot sa makapal na kumot na may disenyong dinosaur. Sumunod sa likod niya si Kuru na may b
Isabelle Cruz POV Puno ang kama namin ng mga damit, sapatos, at mga diaper ni Gabriel. Dalawang malalaking maleta ang nakabukas sa sahig, at kanina ko pa sinusubukang i-fold nang maayos ang emerald green dress na ibinigay ni Marco nang hindi ito nagugusot. Sa susunod na linggo na ang Architecture Gala sa Manila. Kahit anong gawin kong pagpapakabusy sa mga structural checklist ng Pine Haven nitong mga nakaraang araw, hindi ko na pwedeng iwasan ang katotohanan na kailangan na naming bumaba ng bundok. "Isabelle, kailangan mo ba talaga 'tong tatlong pares ng boots?" tanong ni Sebastian habang pumasok sa kwarto, bitbit ang isang tray ng bagong sterilisadong bote ng gatas ni Gabriel. "Kailangan 'yan, Sebastian. Hindi natin alam ang weather sa Manila, baka umulan. At saka magkaiba ang gagamitin ko para sa site layout visits at sa actual presentation sa investors bago ang gala," depensa ko habang maingat na inilalagay ang gown sa ibabaw ng maleta. Naupo si Sebastian sa gilid ng kama at pi
Sebastian (Kalix) POVMedyo sumasakit ang balikat ko paggising ko galing sa pagbubuhat ng mga glass panels kahapon. Tumingin ako sa orasan sa tabi ng kama—alas-singko y media pa lang ng madaling araw. Mas malamig ang hangin ngayon, ramdam ko kahit nakasara ang mga bintana ng kwarto namin. Sa tabi ko, mahimbing pa ang tulog ni Isabelle. Nakayakap siya sa unan niya, habang si Gabriel naman ay nakatihaya sa maliit niyang higaan sa gilid, bahagyang nakabukas ang maliit na bibig.Dahan-dahan akong bumangon para hindi sila magising. Nagsuot ako ng makapal na hoodie bago bumaba sa kusina. Pagdating ko sa ibaba, nagulat ako nang makita kong gising na rin si Seb. Nakaupo siya sa breakfast bar, may hawak na baso ng kape habang nakatitig sa tablet niya."Ang aga mo yata ngayon, Seb?" tanong ko habang lumalapit sa coffee maker para magsalin ng para sa akin."Hindi ako masyadong nakatulog, Sebastian," sagot niya nang hindi inaalis ang tingin sa screen. Iniharap niya sa akin ang tablet nang makaupo
Isabelle POVTahimik ang naging byahe namin pabalik sa subdivision mula sa site ng Pine Haven. Ang amoy ng basang lupa at putik mula sa construction site ay sumama sa amoy ng mga herbs na nasa likod ng sasakyan. Nakasandal ang ulo ko sa may bintana habang pinagmamasdan ang mga pamilyar na pino na nadadaanan namin. Kahit na maayos ang naging pag-uusap namin kay Architect Hernandez, hindi ko pa rin maiwasang maramdaman ang kakaibang tibok sa dibdib ko. Kilala niya ako. Alam niya kung paano ako gumuhit noong nasa Italy pa ako."You're overthinking again," basag ni Sebastian sa katahimikan habang maingat na inililiko ang SUV pumasok sa gate ng subdivision."Hindi naman sa ganoon, Sebastian. Medyo nabigla lang ako," sagot ko habang inaayos ang pagkakahawak sa tablet ko. "Architect Hernandez was one of the strict professors in Milan. Siya 'yung tipo na isang tingin pa lang sa lines mo, alam na kung kinopya mo lang o kung nanggaling talaga sa sarili mong ideya.""Pero narinig mo naman ang si
Isabelle Cruz POV Saktong alas-sais ng umaga, malamig pa ang hangin at may manipis na fog pa sa labas nang lumabas ako sa beranda. Suot ko ang isang lumang gray hoodie at leggings, habang bitbit ang maliit na pala at ang packet ng sunflower seeds na binili ko sa La Trinidad. Gaya ng ipinangako niya kagabi, nakatayo na si Rico sa tabi ng bagong gawang greenhouse timber frame. May dala siyang malaking sako ng fertilized soil at ilang gardening tools. "Ang aga natin, Architect, ah," bati ni Rico sabay baba ng sako sa damuhan. "Akala ko gigisingin pa kita pagkatapos kong mag-kape." "Hindi na, Rico. Mas gusto kong umpisahan 'to bago magising ang mag-ama ko," sagot ko habang lumalapit sa pwestong nilagyan ko ng marka kahapon. "Saan ba magandang i-halo 'tong pataba?" "Dito po sa gilid, Ma'am. Huhukayin muna natin nang kaunti para lumambot 'yung lupa bago natin ilagay ang seeds. Mas maganda kung may space bawat isa para hindi sila mag-agawan sa nutrients kapag lumaki na," paliwanag ni Ric
Isabelle POV Tahimik ang buong byahe namin pabalik mula sa La Trinidad. Kahit na puno ang likod ng SUV ng amoy ng sariwang rosemary, mint, at lavender, hindi ko na magawang ma-enjoy ang bango nito. Nakatitig lang ako sa labas ng bintana habang mahigpit na hawak ang packet ng sunflower seeds sa kandungan ko. Si Sebastian naman, halos bumaon na ang mga daliri sa manibela sa sobrang higpit ng hawak niya habang mabilis na binabaybay ang daan pabalik sa aming subdivision. "Isabelle, text Seb right now. Sabihin mo mag-ready sila sa sala," utos ni Sebastian, ang boses niya ay mababa at may pamilyar na talas na matagal ko nang hindi naririnig. "I already did. Naka-encode na ang message kay Kuru," sagot ko habang pinipindot ang phone ko. "They're waiting for us." Pagkapasok na pagkapasok ng sasakyan sa garahe, hindi na namin hinintay na patayin ni Sebastian nang matagal ang makina. Binuhat niya agad si Gabriel mula sa car seat habang ako naman ang kumuha sa diaper bag. Ang mga binili na
Isla Moretti POV "Dito? Seryoso ka, Kalix? Sa studio apartment na 'to na kasing-laki lang ng oven ko sa mansyon?" Hingal na hingal kong ibinaba ang clutch bag ko sa isang kupas na wooden table. Pagkatapos ng mala-action movie na pagtakas namin sa Gala, kung saan muntik nang maging confetti ang go
Isla Moretti POV "Jump, Isla!" Ang utos ni Kalix ay hindi pwedeng baliin. Pero sa laki ng bintanang ito at sa kipot ng fire escape, parang mas gusto ko na lang atang harapin ang mga pekeng pulis sa labas. Pero bago pa ako makapag-reklamo, naramdaman ko ang malalakas na kamay ni Kalix sa bewang ko
Isla Moretti POV Kung akala niyo ay mahirap ang lamination ng isang perfect croissant dough kung saan kailangan mong i-fold ang butter nang paulit-ulit hanggang sa maging flaky ito, nagkakamali kayo. Mas mahirap palang i-laminate ang sarili ko sa loob ng isang designer gown na kasing-sikip ng secu
Isla Moretti POV Kung akala niyo ay nakaka-tense ang makipag-titigan kay Marco Greco, mas nakaka-tense palang makipag-bargain sa isang Mafia Boss tungkol sa pag-aampon ng aso. "No," tipid na sagot ni Kalix habang inaayos ang kanyang cufflink. "Isla, we are in the middle of a power struggle. I can







