LOGINAzalea’s POV"Seeing you here looking so confident... means you haven't seen the video of Caleb yet, right?" bulong ni Khyla sa aking tainga kasabay ng isang nakalilitong tawa na nagpadala ng matinding panginginig sa aking buong katawan. "Poor you... haha."Nalaglag ang puso ko sa aking dibdib. Biglang naging napakabigat ng hangin sa loob ng malawak na lounge area ng mansyon, at pakiramdam ko ay kinakapos ako ng hininga.Napakuyom ang dalawa kong kamay sa gilid ng aking لباس. Nagpumilit akong tumayo nang matuwid at tinitigan si Khyla nang may katatagan, pero sa ilalim ng aking matatapang na mata, nagwawala na ang matinding kaba at pagdududa.Video? Anong video ang sinasabi ng babaeng 'to?!Dahan-dahang lumayo si Khyla habang dahan-dahang iniihipan ang kanyang alak, giving me a pitying, triumphant smirk before turning her back and walking toward the grand staircase. Bawat tunog ng kanyang mataas na heels sa marbol na sahig ay parang patak ng pako sa aking dibdib.Bumalik sa utak ko ang
Third Person’s POVImbis na sa kanyang pribadong penthouse dumiretso, ipinag-utos ni Caleb sa kanyang drayber na dalhin sila nang diretso sa ancestral mansion ng pamilya Salvador sa Forbes Park.Mula sa nakadidilim na tinted glass window ng luxury sedan, napatingin si Azalea sa dambuhalang gate na dahan-dahang bumubukas. Ang mansyon ay tulad ng isang kastilyo—may malawak na fountain sa gitna, napakagandang hardin, at naglalakihang pillars na nagpapahiwatig ng napakatinding yaman at kapangyarihan ng pamilya.Naramdaman ni Caleb ang panlalamig ng mga palad ng dalaga. Dahan-dahan niyang inilapat ang kanyang malaking kamay sa ibabaw ng kamay ni Azalea at pinisil ito nang mariin upang bigyan ito ng kumpiyansa."Don't be nervous, sweetheart," pabulong at baritonong paalala ni Caleb habang nakatitig sa dalaga nang may matinding pagmamahal. "You're with me. No one in this house will ever dare touch or disrespect you."Nang makalabas sila ng sasakyan, agad na pinalibutan ni Caleb ang masaganan
Third Person’s POVNapakabilis ng oras sa dalampasigan ng Puerto Princesa. Parang kailan lang ay problemado si Azalea kung paano tatakasan ang bilyonaryo, pero ngayon, magkahawak-kamay na silang nakatayo sa tabi ng sasakyan habang nakatitig sa pamilya ng dalaga.Nakalapag na ang private jet ni Caleb sa pampribadong hangar ng Puerto Princesa Airport, naghihintay na lang para sa aming paglipad pabalik ng Maynila."Mag-iingat ka roon, Lea, ha?" umiiyak na bilin ni Mama Amie habang mahigpit na niyayakap ang anak. "Mag-aral kang magluto ng konti doon para hindi ka laging umaasa sa restawran! At ikaw..." baling ni Mama kay Caleb habang nakaturo ang daliri nito, "...ang pangako mo sa akin, Caleb! Huwag mong papaluhat sasaktan ang anak ko!""I give you my word, Amie," tapat at iginagalang na sagot ni Caleb habang nakahawak sa balakang ni Azalea. "I will take care of Azalea with my life."Niyakap din ni Azalea si Tito Wade at ang tatlong taong gulang niyang kapatid na si Lio na yakap-yakap pa
Victor’s POVNakatayo ako sa may dalampasigan, nakatitig sa babaeng ilang taon kong lihim na minahal mula sa malayo.Si Azalea. Masayang-masaya siyang tumatawa habang inaalalayan ang tatlong taong gulang niyang kapatid na si Lio na nagpapatakbo ng toy car sa basang buhangin. Her laughter was the same melody that saved me years ago, but now, that smile wasn't inspired by me anymore.Pumikit ako nang mariin habang pumasok sa utak ko ang mga alaala ng aming kabataan dito sa Puerto Princesa.Sampung taon na ang nakalilipas...Nakatambay kami sa tabi ng lumang pantalan habang pinapanood ang paglubog ng araw. Magkasama kaming kumakain ng inihaw na kwek-kwek at palamig. Noong mga panahon na 'yon, madalas umiyak si Azalea dahil sa pang-aapi ng mga kaklase namin sa kanyang katawan. At ako? Ako ang laging nakatayo sa harap niya para ipagtanggol siya."Victor... bakit kaya ayaw nila sa akin?" umiiyak na tanong ng labinlimang taong gulang na si Azalea habang pinapahid ang kanyang salamin. "Dahil
Third Person’s POVNaging tahimik at pamilyar ang kapaligiran sa hapag-kainan kinaumagahan. Habang nag-aalmusal ang pamilya sa kusina—sa gitna ng amoy ng mainit na kape, sinangag, at daing na danggit—bahagyang ibinaba ni Amie ang kanyang tasa bago tinitigan ang lalaking nakaupo sa tabi ng kanyang anak."Kailan ba ang balik mo sa Maynila, Caleb?" seryosong tanong ni Amie habang nakatitig sa bilyonaryo.Binitawan ni Caleb ang kanyang kubyertos at kumuha ng table napkin upang punasan ang kanyang bibig. "Today, Amie. Before evening."Napatingin nang mabilis si Azalea sa lalaki, nanlalaki ang mga mata sa matinding gulat. "A-Agad-agad?! Akala ko ba magtatagal ka man lang kahit dalawang araw man lang dito?"Nakita ni Caleb ang pagkagulat sa mukha ng dalaga. Dahan-dahan niyang hinawakan ang kamay ni Azalea sa ibabaw ng mesa, interweaving his fingers with hers, and looked straight into her eyes."I won't leave you here," madiin, malamig, at pinal na pahayag ni Caleb habang nakatitig sa mga mat
Azalea’s POVBinalot ng napakatahimik at malamig na simoy ng madaling-araw ang buong silid. Ang tanging naririnig lamang ay ang mahina at pantay na paghinga ng tatlong taong gulang kong kapatid na si Lio, na mahimbing na nakatulog sa gilid ng kama habang yakap pa rin ang kanyang toy car.Dahan-dahan akong nagising. Hindi dahil sa alitaptap o sa tilaok ng manok sa labas, kundi dahil sa isang napakatindi at napakamainit na sensasyon na unti-unting pumupukaw sa aking kaibuturan.Bahagya kong iminulat ang aking mga mata sa kadiliman at napasinghap ako nang pabulong.Nakatagilid kaming dalawa ni Caleb sa kama. Nakatabon ang makapal at malaking comforter sa aming buong katawan, tila ba nagmumukhang payapang natutulog lang kaming dalawa mula sa labas. Ngunit sa ilalim ng kumot na iyon, nakataas na pala ang aking maluwag na nightgown at naibaba na ang aking panty hanggang sa aking mga tuhod. Nakadikit ang matigas at malapad na dibdib ni Caleb sa aking likod, habang ang isa niyang malaking bra







