Prologue

Azalea

“Close the door, Mel,” mababa, paos, at puno ng banta ang boses ni Kenneth habang nakatitig sa akin mula sa kanyang swivel chair.

Ang bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay parang basbas ng apoy na agad na nagpalukso sa aking dibdib at nagdulot ng matinding kaba at pananabik sa aking buong katawan. Napakagat ako sa sarili kong ibabang labi, ramdam na ramdam ang mabilis na pagtibok ng aking puso habang nakatayo sa tapat ng kanyang p***o.

"Lock it. Then get on your knees and crawl to me like the bad little girl you are."

Buong araw ko siyang tinukso sa gitna ng kanyang lecture—puro maliliit na bastos at nakakalokong mensahe ang ipinadala ko sa kanyang telepono at nagsuot pa ako ng pinakamaikling palda ko para lang panoorin kung paano magtagis ang kanyang bagang habang nagtuturo sa harap ng klase. At ngayon, oras na para pagbayaran ko ang lahat ng pang-aakit na iyon at harapin ang matinding galit at pagnanasa na nangingibabaw sa kanyang mga mata.

Click.

Ang tunog ng lock ay parang baril na umalingawngaw sa tahimik at malamig niyang opisina. Dahan-dahan akong lumuhod sa malamig na hardwood floor, ramdam ang panginginig ng aking mga tuhod. Sa bawat paggapang ko lapit sa kanya, naramdaman ko ang pag-ugat ng matinding pagnanasa at pagka-balisa. Yumuyugyog ang mabibigat at malalaki kong dibdib sa loob ng bahagyang nakabukas kong blouse, habang ang maikli kong palda ay umaangat at nagpapakita ng malulusog, kumakapal, at matatabang kurba ng aking balakang at hita na halos manginig sa bawat galaw.

Binuhat ako ni Kenneth nang walang kapagud-pagod at inihiga sa malawak na kama sa rest area ng kanyang opisina. Dito ay itinali niya ang aking magkabilang kamay at paa gamit ang matitibay na lubid, dahilan para manatili akong nakalutang sa gitna ng kama at ganap na walang magawa sa ilalim ng kanyang kapangyarihan.

Sa ganitong posisyon, ang malulusog at matataba kong hita at singit ay napipiga at nagkakaipitan sa gitna ng mga tali. Ang bawat lambot at kurba ng aking katawan ay lalong naitutulak paitaas—dahilan para mas lalong maging kitang-kita ang aking Kahinaan at ang kawalan ko ng kakayahang lumaban sa kanyang mga titig at bawat kilos.

"Look at you... mouth wide open, eyes glassy, completely helpless and at my mercy," pabulong na daing ni Kenneth habang nakatitig sa naiipit at bumubukakang kurba ng aking katawan, ang kanyang mga kamay ay marahang humahaplos sa aking namumulang balat.

Bahagya niya akong ibinaba at unti-unting inalis ang mga pagkakatali sa aking kamay at paa. Hingal na hingal akong napahiga habang pilit na ibinabalik ang wisyo, ramdam ang mabilis na pagtaas at pagbaba ng aking dibdib. Ngunit bago pa ako makabawi ng lakas, mabilis niya akong hinawakan sa bewang at iniharap sa kanya. Ang kanyang titig ay tila nag-aapoy sa matinding emosyon habang idinidiin niya ang kanyang katawan sa akin.

"S******n mo ang bawat sandaling ito, Mel. Damhin mo kung paano kita kinokontrol," amok niya sa paos at mababang boses, habang ang kanyang mukha ay ilang pulgada na lamang ang layo sa akin.

Agad kong ibinuka ang aking bibig upang magpakawala ng isang malalim na buntong-hininga. “Mmph... ahmm...” ang tanging lumalabas na tunog sa aking bibig habang dahan-dahan niyang inilalapit ang kanyang mukha at hinahalikan ako nang madiin at puno ng pagnanasa. Damang-dama ko ang matinding init ng kanyang hininga habang ang malalaki kong dibdib ay nakadiin at napipiga sa kanyang dibdib at sa malambot na kutson ng kama.

Ilang sandali pa, naramdaman ko ang mabilis at matinding pag-alon ng kanyang damdamin. Sa isang malakas na daing ng panggigigil, mabilis niyang iniyakap nang mahigpit ang kanyang mga braso sa aking katawan, habang ang kanyang mga halik ay nagiging mas marahas at mas malalim. Napa-ngiti ako sa gitna ng aming p********k ng labi habang ninanamnam ang bawat segundo ng kanyang pagkawala sa sarili.

Akala ko ay tapos na kami.

Bahagya siyang lumayo at pinalitan ang kanyang hawak sa aking mga braso. Hingal na hingal pa rin ako habang nakatitig sa kanyang mga matang puno ng pagnanasa. Ngunit bago pa ako makapagsalita, bigla niya akong inilipat ng posisyon at hinawakan ang aking dalawang paa nang may buong lakas at mahigpit na paghawak.

Napasinghap ako. Sa ganoong posisyon—nakataas ang aking mga paa sa kanyang mga kamay habang ang aking mga kamay lang at mukha ang nakasayad sa kama—nagulat ako nang walang babala niyang muling idinaing ang kanyang pangalan at buong bigat na idiniin ang kanyang katawan pabalik sa akin!

"Kenneth! Ahhh!"

Napakapit ako nang mahigpit sa kutson. Kumuha ako ng isang unan upang gawing suporta sa ilalim ng aking dibdib dahil sa matinding bigat ng kanyang bawat paghawak at pagtulak mula sa likod. Nagulat ako nang sa bawat marahas at mabilis niyang paggalaw mula sa likod, bahagya akong gumagalaw at gumagapang paitaas—na tila ba isa akong wheelbarrow na itinutulak niya patungo sa headboard ng kama!

Ang matataba at malulusog kong hita at bilugang puwet ay nagmamarkahan at yumayanig sa bawat pagsalpuk ng aming mga katawan at sa bawat paggalaw ng aming mga balakang. Nakarating ang aking mga kamay sa matigas na wood frame ng headboard. Kumapit ako rito nang buong lakas dahil palakas nang palakas at pabilis nang pabilis ang kanyang mga tulak at paggawad ng matinding pagnanasa!

"You're so... so damn voluptuous!" ungol ni Kenneth, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking dalawang paa habang patuloy siyang dumidiin nang walang habas at walang kaunting pag-aalinlangan.

"Kenneth! I'm coming! Hindi ko na kaya!" sigaw ko habang kinakain ng matinding nanginginig na sensasyon at siklab ng emosyon. Ang bawat lambot ng aking katawan ay nangangatog sa matinding pananabik.

Kasabay ng aking pagpiga at pag-apaw ng init sa aking buong katawan, isang malakas na ungol ang ipinakawala ni Kenneth. Ibinuhos niya ang kanyang buong lakas sa huling madiin na pagtulak—sabay naming inabot ang sukdulan ng aming emosyon habang nakatutok at nakakapit ako sa headboard, kinakain ng matinding ligaya, pagod, at walang katapusang pagnanasa.

Send.

Ang aking pinakabagong chapter ay opisyal nang updated eksaktong 3:00 ng madaling araw. Mula sa aking upuan sa gitna ng madilim na kuwarto, pinagmasdan ko ang pag-akyat ng view counter sa screen ng aking laptop. Tahimik at tulog na tulog ang buong paligid, habang ang maliwanag na ilaw lang ng screen ang nagbibigay ng liwanag sa akin.

Dahan-dahan sa umpisa, ngunit tulad ng inaasahan, biglang sumabog ang numero nang makita ng aking mga mambabasa na may bagong update ang paborito nilang may-akda. Bago ko man maibaba ang screen ng laptop, nagsimula nang umagos ang mga komento sa ibaba:

User9928: GAGO I AM LITERALLY SHAKING! Akala ko tapos na nung naghalikan nang matindi tapos ginawang wheelbarrow habang nakatutok sa headboard?! Kenneth please ruin my life too!

ChubbyIsPretty: Shet lang! Sobrang kinilig ako habang binabasa 'to! Ang sarap ng pagka-voluptuous ni Mel, sobrang kinabaliwan ni Kenneth 'yong mga kurba at matataba niyang hita habang itinutulak siya patungong headboard! SOAKED IN EMOTION PARIN AKO UNTIL NOW!

WitchyVibe: Nagsusulat si Author na parang personal siyang winasak ng isang napakasexy na lalaki at sobrang nagpapasalamat ako! The wheelbarrow position while holding her legs was TOP TIER! Naramdaman ko sa mga bahaging hindi ko pwedeng amitin sa pampublikong comment section!

Napangiti ako nang bahagya habang binabasa ang mga komento nila. Sa mundong ito—sa mundo ng aking mga panulat sa ilalim ng aking pen name—ang mga babaeng tulad ni Mel na may malalaking hita, malulusog na dibdib, at bilugang balakang ay mga dyosa na niluluhuran at kinababaliwan ng mga guwapo at makapangyarihang lalaki. Dito, tinatawag kong voluptuous at curvy ang mga hugis na madalas ay kinamumuhian ng lipunan.

Ngunit nang isara ko ang laptop at tumayo para harapin ang salamin sa aking silid, agad na nawala ang ngiti sa aking mga labi.

Ako si Azalea Hockert, 25 years old, unemployed, at nagtatago sa likod ng mga salita.

Habang pinagmamasdan ko ang sarili kong repleksyon sa salamin—ang malalaking braso, ang bilog na tiyan, at ang mga hita kong walang ibang ginawa kundi ang maggesgesan kapag naglalakad—isang pait ang humalo sa aking dibdib.

Sa mga kuwento ko lang kayang gawing kanais-nais ang katabaan. Dahil sa totoong buhay, para sa akin at sa paningin ng iba, isa lang akong matabang babae na walang mararating sa buhay.