Share

LUCAS:253

Author: ExDealers
last update publish date: 2026-10-22 09:55:07

May safety drills na hindi ko akalaing kakailanganin ko.

May mga araw na tumatawa ako kasama si Kianna at Gavin, tapos bigla na lang akong tatahimik kapag may isang salitang magpapaalala sa’kin kay Lucien.

May mga gabing hawak ko ang phone, tititigan ko yung empty screen, tapos ilalapag ko ulit.

Hindi ko siya kayang tawagan.

Hindi dahil pride.

Kundi dahil takot.

Takot na marinig ko yung boses niyang malamig.

Takot na marinig ko yung boses niyang pagod.

Takot na marinig ko yung “Mia” sa backgrou
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:306

    .At ang katotohanang iyon, kahit paano, ay nirespeto ni Kleo.Natahimik ang silid pagkatapos niyon, subalit hindi iyong tahimik na walang laman—kundi iyong tahimik ng mga isip na mabilis na kumikilos at nag-iisip.Unang dumating si Lucien, na tinawag ni Steven. Pagkabukas na pagkabukas ng pinto, nakita agad nito ang papel sa mesa, ang matigas na mukha ni Vincent, at ang reaksyon ni Kleo na nasa pagitan ng pagkainis at pagiging handa sa giyera.“Oh,” usal nito habang pumasok. “Bad room.”“Excellent reading skills,” pambabasag ni Kleo.Lumapit si Lucien, binasa ang mga nakasulat sa papel, at nagpakawala ng isang mabigat na hininga. “Leonard.”“You know him too?” tanong ni Kleo.“I know the type,” pormal na sagot ni Lucien. “And I know that face.” Tumingin ito kay Vincent. “He called last month.”Ang pahayag na iyon ay aga

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:305

    “List every Vanderbilt with access to legacy routes, private estate history, or historical staff rotations.”Pagkasabi ni Vincent niyon, tila biglang pumatak ang isang mabigat at malamig na timbang sa buong silid, na para bang lumiliit ang kwarto sa bawat segundo. Hindi iyon iyong literal na pagliit ng pader, kundi ang bigat at kasaysayan ng apelyidong Vanderbilt na sapat para maramdaman at tumayo ang balahibo ni Kleo sa mismong balat niya.Vanderbilt.Ibang-iba at mas delikadong klaseng problema na iyon. Hindi na ito simpleng outsider na naghahabol sa labas o sumusubok lang na pumasok sa bakod. Hindi na errand boy na inutusan lang para mag-abot ng nakatuping papel. Hindi na rin simpleng itim na token sa greenhouse o pormal na note na nakadikit sa pinto. Ito na iyong klase ng gulo na matagal nang gumagapang at nakatanim sa mismong loob ng apelyido. At base sa pormal at matigas na mukha ni Vincent, tila matagal na rin nitong pinaghahandaan ang araw na makakarating sila sa puntong ito—a

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:304

    Sa ibaba, tumakbo ang bata sa bahagi ng sun court habang may hawak na tatlong ribbons, hinahabol ng isang yaya na malinaw na tinanggap na ang pagkatalo bilang porma ng pamumuhay.Itinuro ito ni Kleo. “Your absolute security weakness.”Hindi man lang lumingon si Vincent. “No.”“Oo kaya. Tiny feet at loud truths.”“She’s protected.”“Obviously.” Ngumiti si Kleo nang bahagya. “Still scary.”Sa pagkakataong ito, sinulyapan nga nito ang bata. Isang segundo lamang. Ngunit sapat para makita ni Kleo ang eksaktong linyang naghihiwalay sa kontrol at sa isang bagay na mas personal.Interesting. Very interesting.Bumalik ang tingin niya sa ibaba. “So kailan mo ako ililipat ulit like suspicious furniture?”“Twilight.”“Of course. Ang pinakadramatic na oras.”“It’s the best light break.”“It’s also heartbreak light.”“That is not a tactical estate term.”“It should be.”Mula sa lower walk, sa wakas ay sumulpot si Khalid. Late na. Masyadong huli para sa isang taong pamilyar sa mga pattern ng banta.

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:303

    Hindi pinansin ni Vincent ang terminong ginamit nito. “My rooms remain visibly occupied. Some routes stay active. But actual center shifts to the old observatory line.”Pinaningkitan ni Kleo ang kanyang mga mata. “You’re sleeping in the observatory?”“No.”“Aww. Sayang.”Tumingin si Gavin sa kanilang dalawa. “Why did that sound so disappointed?”“No reason,” mabilis na sagot ni Kleo.“Sure.”Itinuro ni Vincent ang maliit na copper-domed structure sa modelo. “Observatory rise becomes the command line. Steven rotates between there and the main ridge. Lucien covers the east uplink.”Kumunot ang noo ni Lucien. “You want me on the east?”“Yes.”“You trust me with your sister’s route?”Ang sagot ni Vincent ay mabilis at walang halong pag-aalinlangan. “Yes.”Mas mabigat ang dating niyon kaysa sa inaasahan marahil nito. Bahagyang nagbago ang mukha ni Lucien. Napansin iyon ni Vivian. At napansin din ni Kleo na napansin ni Vivian. Umiwas ng tingin si Gavin dahil sa sheer decency, na bihira mang

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:302

    Pagbalik nila mula Moonbridge, hindi na ordinaryong hapon ang sumalubong sa Sanctuary Florest.Same sunlight.Same wind.Same ridiculously beautiful paths.Pero iba na ang galaw ng mga tao.Mas tahimik ang staff, ngunit mas mabilis ang mga paa. May mga pinto na noong nakaraang oras ay bukas subalit ngayon ay nakasara. May mga guards na hindi mukhang guards kung hindi ka sanay magmasid nang mabuti. May mga utility carts na biglang dumadaan sa maling oras, may mga gardeners na tila masyadong attentive sa bawat gilid ng daan, at may mga ilaw sa ilang villa na maagang sinindihan kahit hindi pa sumasapit ang dapit-hapon.Naramdaman at napansin ni Kleo ang lahat ng iyon.Naturally.Habang paakyat sila sa central ridge, sumabay siya sa paglakad ni Vincent.“Okay,” panimula niya, “aminin mo na.”“Ano na naman?”“Na-e-enjoy mo ito nang sobra, 'no?”Hindi man lang binagalan ni Vincent ang kanyang lakad. “No.”“Liar.”“Focused.”“Mas masama iyon.”Sa unahan nila, si Steven ay abala nang kumakaus

  • Secretary of Mr. Caleb   LUCAS:301

    She took one look and exhaled through her nose. “Ang unfair mo talaga.”“What now?”“You dress like trouble.”“That is nonsense.”“And yet, totoo.”He reached the last step and stopped in front of her. “Remember the route.”She made a face. “Wag mo akong briefing-an like I’m a bad intern.”“You forget things.”“I forget boring things.”“This matters.”“Fine,” sabi niya, then counted on her fingers with exaggerated patience. “We walk normal. We don’t look hunted. We don’t suddenly sprint into bushes like psychopaths. If something feels off, I tell you. If you get dramatic, I complain quietly.”“Last one won’t happen.”“Everything about me happens.”He opened his mouth to answer—then paused.His gaze had shifted past her shoulder.Kleo didn’t turn immediately. “Ano?”“You have a leaf in your hair.”She froze.“What?”He stepped closer once, reached up, and with maddening ease plucked out a pale little petal caught near her tie.For one second, neither moved.Because the distance betwee

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status