แชร์

Chapter 02: Damsel in Distress

ผู้เขียน: SenyoritaAnji
last update วันที่เผยแพร่: 2025-10-21 17:56:29

UNA KAMING tumigil sa isang kilalang bar na puno ng high end customers. It was hard for me. I was really having a hard time. Hindi ako marunong manlambing ng mga customers katulad ng ginagawa ng mga kasamahan ko.

 Pagkababa pa lang nila ay mayroon na kaagad bumibili.

May nakita akong isang lalaki sa tabi na nakatitig lamang sa baso. Medyo nakakasilaw at nakakahilo ang nagpapatay-sinding ilaw, ngunit balewala lamang ‘yon sa akin. Mas mahalaga sa ‘kin ngayon ang kumita kaysa i-entertain ang pagkahilo ko.

“Sir, do you smoke?” I asked him, pulling him out of his reverie.

And it was a success. Nagbaling ito ng tingin sa akin. Nagulat pa ito nang magkatagpo ang aming mata mata. I smiled sweetly at him—o baka naman imagination ko lang na matamis akong ngumiti.

“Yeah,” he replied. “Gold.”

That brought a smile to my face. At last, nakapagbenta na rin ako!

Maligalig kong binigay sa kanya ang isang kaha ng sigarilyo. Binigyan niya naman ako ng isang blue bill. Ngunit agad akong napangiwi nang makita ko ito. Wala pa akong kita ngayong gabi.

“Wala po bang smaller bill diyan, Sir?”

“Keep the change,” wika niya.

Parang umawit ang mga ibon sa aking tenga matapos marinig ‘yon. I didn’t decline. Buong puso kong tinanggap ang pera dahil sino ba naman ako para humindi? Pinatos ko na nga ang trabahong ito dahil salat ako sa pera, tapos hihindi pa ako?

“Bago ka ba?” malumanay nitong tanong. “Ngayon lang kita nakita.”

Napakamot ako sa aking batok at hilaw na ngumiti saka tumango. “Opo.”

He smiled at me. “That’s why you look awkward.”

Agad akong pinamulahan ng pisngi sa narinig. “G-ganon po ba kahalata?”

Mukhang lamang lang ito ng ilang taon sa akin. Mabait ito at hindi mukhang manyak. Gwapo nga ito, e. Kaya naman nakakapagtaka kung bakit hindi pa ito nilalapitan ng mga kasamahan ko.

“Yeah,” kaswal nitong sagot. “You should observe your co-workers more. Learn how they persuade a customer to buy what they sell. Pero h’wag kang mag-alala, hindi na ako bibili kapag hindi ikaw. Your name is?”

“Asli,” sagot ko at ngumiti rito. “Maraming salamat…”

“Ethan,” pagpapakilala nito. “I’m Ethan. And you can find me here right away.”

“Maraming salamat, Ethan.”

“No problem. Guess I will be waiting for you every weekends here,” he said.

Agad na akong nagpaalam sa kanya at lumapit pa sa ibang customer. Masaya ako kahit na dalawang tao lang ang bumili sa akin ay may kita pa rin ako.

Matapos ang forty-five minutes ay tinawag na kami ni Madam Julieta, ang nagha-handle sa amin. Wala si Belinda dahil sa ibang restobar ito nagpunta.

Nang tumigil ulit kami, ang sabi ni Madam Julieta ay ito na ang last stop namin dahil mukhang uulan. Oo nga naman. Walang bituin sa langit kaya’t paniguradong uulan ngayong gabi.

“Asli,” tawag ni Madam Julieta sa ‘kin.

“Po?” baling ko rito.

“Ayusin mo.” Pinasadahan niya ako ng tingin at bahagya itong tumigil sa bandang dibdib ko. “Maganda ka. Gamitin mo ang ganda mo para maka-attract ng customer.”

I bit my lower lip and nodded my head. “Opo.”

“Balik kaagad pagkatapos ng forty minutes.”

Just like that, pumasok ulit kami sa loob ng bar.

Everyone scattered. Kanya-kanyang lapit sa mga customer nila rito, ‘yung iba ay suki. Ako naman ay dumiretso sa pwesto na may mga sofa. Sigurado akong nandoon ang pera. Naka-sofa, e.

“Sir,  do you smoke?” I asked the group of teens who are obviously having a good time.

Nakuha ko ang atensyon nila at agad na nagkantiyawan ang buong magbarkada. Yung lalaking tinanong ko naman ay halatang kargado na dahil namumungay na ang mga mata nito at panay ang pagkunot ng noo, batid ko’y nahihilo na.

“Ah, yes. I’d like… black. Give me some black,” wika nito at naghugot ng pera sa bulsa. “How much?”

“Ah, two—“

“Take it!” he shove the money into my chest making me took a step back. “Give me my cigarettes.”

Bahagyang nanginig ang laman ko dahil sa kanyang ginawa. Ito ang unang pagkakataon na may taong gumawa ng ganon sa akin. I… I was surprised.

Kahit nanginginig ang kamay ko ay hinanap ko ang gusto niya at binigay sa kanya ‘yon.

“Thank you, Sir,” I said as I handed him the change.

“How about you?” tanong nito sa akin.

“Po?” wala sa sarili kong tanong.

“You,” he replied and walked towards me. “How much for a night with you?”

My lips parted and my heart started beating erratically. Wala sa sarili akong napaatras sa takot na baka ay molestiyahin na naman ako nito. Ngunit bago pa man siya tuluyang makalapit ay isang braso ang humarang sa harap ko, blocking the man from stepping any closer.

Maingay ang buong paligid, kaya’t hindi ako sigurado kung nagsasalita ang lalaking na sa harap ko. Ngunit base sa mukhang nakikita ko ngayon sa lalaking nangha-harass sa akin ay mababakasan ang takot at gulat.

Agad itong tumalikod at bumalik sa upuan nito kanina. Para akong nakahinga ng maluwang kahit ang mga mata ko ay parang tutulo na ng luha. Agad akong yumuko at maingat itong pinunasan. Ayokong masira ang makeup na nilagay sa akin ni Belinda.

Nang humarap ang lalaki sa akin ay agad itong humarap sa akin. Nag-angat ako ng tingin sa kanya at ang kulay berde nitong mga mata ang bumungad sa akin. His manly scent filled my nostrils. Alam kong sa kanya ‘yon. Hindi masakit sa ilong at nakakaadik amuyin.

Ngunit kahit sa ganoong posisyon ay nagawa ko pa ring magtanong.

“Uhm…” I bit my lowrer lip. “S-Sir, do you smoke?”

Shit! Bumibilis ang tibok ng dibdib ko. Parang ano mang oras ay sasabog na ito sa sobrang bilis!

It took him a moment before he answered. “Silver. Tens.”

Malamig ang tinig nito at parang naninindig ang balahibo ko sa katawan. Mabilis akong naghanap ng kanyang binibili at agad na binigay sa kanya. He handed me the payment and was about to give him the change when he suddenly spoke.

“New?”

Nagtitipid ba ito ng laway?

“Opo.” I smiled. “Thank you po sa pagligtas sa akin k-kanina.”

Hindi ito nagsalita. Sa halip ay tumalikod na lang ito at umismid saka naglakad paalis na hindi man lang hinihintay ang kanyang sukli. Ngunit bago pa ito tuluyang makalayo, narinig niya ang boses nito.

“What a damsel in distress.”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
ความคิดเห็น (1)
goodnovel comment avatar
Jenelyn Sechico Rivera
wooooooowwww,,,
ดูความคิดเห็นทั้งหมด

บทล่าสุด

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   AUTHOR'S NOTE

    Hello, Senyoras! This is Anji. And I'm sure you're wondering bakit until now wala pa akong naisusulat or update. As of now kasi, I'm re-reading Callum and Veronica's story kasi mas mauuna ko po siya tatapusin before Caius and Axton. So I'm hoping for your kind consideration huhu. And thank you so much sa walang sawang paghihintay. Pangako ko po, babawi po ako. Updates for Callum will start during weekends. Kindly wait for me po huhuQuestion will be entertained sa comment section. I'll try my best to respond ^_^- S. Anji

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 174: Chased

    Umihip ang malamig na hangin at mahina akong napadaing dahil sa lamig. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang hangin na ‘yon, gayong mukhang na sa enclosed space kami.Hindi ko rin alam kung ilang minuto na ang lumipas matapos nilang tawagan si Collin. All I know is that I’m starting to feel scared. Punong-puno ng mga tanong ang utak ko. Katulad na lang ng kung paano ako napunta sa ganitong sitwasyon.Isang piraso ng pandesal ang inabot sa ‘kin ng isang lalaki sa ‘king tabi na kanina pa ngumunguya ng pagkain. Nilingon ko naman siya sa kabila ng namumugto kong mga mata.“Kain ka. Mukhang nanginginig ka na sa gutom,” wika niya.Siya lang ang mag-isang nakabantay sa ‘kin ngayon. They’re taking me easy because I’m a woman. Wala rin akong alam sa mga self defense kaya’t kung tumakbo ako, siguro dalawang hakbang lang at dedo na nila ako.Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at umiling. “Hindi ako nagugutom.”“Sige,” sagot niya naman at sinubo ang pandesal. “Alam mo, nakakaawa ka.”Ma

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 173: Abducted

    Nakaramdam ako ng malamig na tubig na binuhos mula sa ‘king ulo, dahilan para magising ako mula sa pagkakatulog.“Gising, mahal na prinsesa!”“Tulog pa yata, e!”“Sabuyan niyo pa. Lagyan niyo ng ice.”Bago pa man ako makaimik, muli na naman nila akong binuhusan ng tubig, This time, sobrang lamig na nito. Nanginig ang buo kong katawan at kasabay nito ang paghugot ko ng malalim na hininga.“Oh, gising na siya!”“Tawagan niyo na si boss. Dali!”Gusto ko sanang gumalaw, pero parehong nakatali ang aking kamay at paa.Magulo rin ang buhok ko. Medyo blurred pa ang aking paningin dahil sa kakagising ko lang. Ngunit nasisiguro kong na sa isang abandonadong lugar kami. Tanging ilaw mula sa isang light bulb lang ang nagbibigay ng liwanag sa silid na ito.“Anong…” My voice trembled. “Anong kailangan niyo sa ‘kin?”Medyo nahihilo ako. Mukhang dahil ito sa nalanghap ko sa panyo kanina.I tried to look outside the window, only to find out it was still dark outside. Anong oras na ba? Bakit ako nandit

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 172: Where is your daughter?

    “I’m sorry.” Agad akong umiling sa kanya. “But…I’ll figure this out on my own.”“Asli…”“I want to go home,” sambit ko at nagsimula na namang manubig ang aking mga mata. “Please take me home.”Nakita ko ang paghugot niya ng malalim na hininga na para bang pinipigilan niya ang kanyang sarili sa kung anong nais niyang sabihin.Then, he nodded his head. Nilahad niya ang kanyang kamay at walang pagdadalawang isip ko naman itong tinanggap. Giniya niya agad ako sa kanyang Camaro na naka-park sa gilid. He opened the door for me and helped me get in.Nang masiguro niyang maayos na ako ay agad niyang sinarado ang pinto at umikot para sumakay sa passenger’s seat. Binaling ko ang aking tingin sa labas. Medyo basa pa rin ang aking mga mata, ngunit tumigil na ako sa pag-iyak.“Finish your soda so you can throw the can,” wika niya.Doon ko lang naalalang may hawak nga pala akong soda. Tipid lang akong ngumiti sa kanya at sumimsim sa hawak kong soda.Mabuti na lang at kahit sobrang distracted ng isi

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 171: Let's get ruined together

    Episode 171Mas lalo yatang nanlamig ang katawan ko sa narinig mula sa kanya.At kahit na hindi para akong nanghihina sa narinig, nag-proceed pa rin ako sa family dinner na inaaya sa ‘kin ng mga Ferrell. Kahit na medyo magulo ang isipan ko, kahit papano ay nagawa ko pa ring itawid ang gabing ‘yon.Giliw na giliw sa ‘kin ang mama ni Collin dahil tulad ko, mahirap lang din daw siya noon at boss niya si Mr. Cameron Ferrell. Ngunit dahil sadyang mapaglaro ang tadhana, nagkaroon daw ng something sa kanila, and that led to their marriage.It was a long story, ngunit pinaikli lang niya. Pero kahit papano ay naaaliw akong pakinggan ‘yon. Hindi ko maintindihan kung bakit ngunit nang marinig ko ang kwento nila, parang feeling ko ay mangyayari rin ‘yon sa ‘kin.But then…the man I admired the most is already a married man.“Ouch!”Wala sa sarili kong sambit nang may biglang pumitik sa ‘king noo. Agad kong sinapo ang aking noo at binalingan ng masamang tingin ang may gawa non.Doon ko lang napansin

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 170: He's in the Philippines

    Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang marinig ko ang pamilyar na boses sa kabilang linya. Wala sa sarili akong napalunok at humigpit ang paghahawak ko sa ‘king phone.I made sure to double check the caller ID and saw it wasn’t a registered number. Muli kong dinikit ang phone sa ‘king tenga at mariing kinagat ang ibabang labi. Hindi ko mahanap ang boses ko kaya naman wala akong ibang nagawa kundi ang manatiling tahimik.Ngunit katulad ko, tahimik din siya sa kabilang linya, tila naghihintay kung sasagot ba ako. Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at wala sa sariling napatitig sa ‘king anak.How would she react if she knew that the one I’m talking on the phone is her father?Yes, it was Axton. Walanmg iba kung ‘di si Axton.Nang walang salitang namayani sa aming dalawa, kaya naman napagdesisyunan kong patayin na lang ang tawag. And just as when I was about to end the call, I heard him talk.“How have you been?”Sobrang baba ng boses nito, mas mababa pa sa usual niyang bos

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 55: Does Being Rich Means Sadness?

    Sa wakas ay natapos din ang family dinner nila ni Sir. Pagkatapos naming tumahimik ay busy na naman sila Sir Callum at Mr. Andreev sa pag-uusap tungkol sa kani-kanilang mga negosyo. And all the while, tahimik lang si Sir A.Grabe ‘no? Pati sa pamilya niya, hindi siya masyadong nagsasalita. All throu

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 45: Lonely Soul

    “Eat with me.”Natigilan ako sa tanong nito. Agad na kumunot ang aking noo at nilingon ito. “Po?”Baka na-misheard ko lang siya. Imposible naman kasing ayain ako ni Sir A na kumain, ‘di ba? I mean, for what reason? Imposible namang gusto niya lang akong makasamang kumain.Naghihintay ako ng sagot, n

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 27: A Maid

    Pagdating ko sa loob ng silid ni Yael ay parang nawalan ng lakas ang aking mga tuhod. Wala sa sarili akong napaluhod sa sahig at sunod-sunod na tumulo ang luha sa aking mga mata.Hindi ko alam kung bakit ako umiiyak. Wala na dapat akong problemahin pa, ‘di ba?May pera na. Sabi ni Mr. Oliver sa ‘ki

  • The Mute Billionaire's Personal Maid   Chapter 20: Friend

    “Why are you looking at me like that?” natatawa nitong tanong sa akin.Dahan-dahan akong umiling. “Hindi ko lang po inaasahan na rito tayo magpupunta.”It was true.Sino ba naman kasing mag-aakalang sa isang karenderya pala kami magpupunta. At itong karenderyang pinasukan namin ay malinis at walang

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status