LOGINUNA KAMING tumigil sa isang kilalang bar na puno ng high end customers. It was hard for me. I was really having a hard time. Hindi ako marunong manlambing ng mga customers katulad ng ginagawa ng mga kasamahan ko.
Pagkababa pa lang nila ay mayroon na kaagad bumibili.
May nakita akong isang lalaki sa tabi na nakatitig lamang sa baso. Medyo nakakasilaw at nakakahilo ang nagpapatay-sinding ilaw, ngunit balewala lamang ‘yon sa akin. Mas mahalaga sa ‘kin ngayon ang kumita kaysa i-entertain ang pagkahilo ko.
“Sir, do you smoke?” I asked him, pulling him out of his reverie.
And it was a success. Nagbaling ito ng tingin sa akin. Nagulat pa ito nang magkatagpo ang aming mata mata. I smiled sweetly at him—o baka naman imagination ko lang na matamis akong ngumiti.
“Yeah,” he replied. “Gold.”
That brought a smile to my face. At last, nakapagbenta na rin ako!
Maligalig kong binigay sa kanya ang isang kaha ng sigarilyo. Binigyan niya naman ako ng isang blue bill. Ngunit agad akong napangiwi nang makita ko ito. Wala pa akong kita ngayong gabi.
“Wala po bang smaller bill diyan, Sir?”
“Keep the change,” wika niya.
Parang umawit ang mga ibon sa aking tenga matapos marinig ‘yon. I didn’t decline. Buong puso kong tinanggap ang pera dahil sino ba naman ako para humindi? Pinatos ko na nga ang trabahong ito dahil salat ako sa pera, tapos hihindi pa ako?
“Bago ka ba?” malumanay nitong tanong. “Ngayon lang kita nakita.”
Napakamot ako sa aking batok at hilaw na ngumiti saka tumango. “Opo.”
He smiled at me. “That’s why you look awkward.”
Agad akong pinamulahan ng pisngi sa narinig. “G-ganon po ba kahalata?”
Mukhang lamang lang ito ng ilang taon sa akin. Mabait ito at hindi mukhang manyak. Gwapo nga ito, e. Kaya naman nakakapagtaka kung bakit hindi pa ito nilalapitan ng mga kasamahan ko.
“Yeah,” kaswal nitong sagot. “You should observe your co-workers more. Learn how they persuade a customer to buy what they sell. Pero h’wag kang mag-alala, hindi na ako bibili kapag hindi ikaw. Your name is?”
“Asli,” sagot ko at ngumiti rito. “Maraming salamat…”
“Ethan,” pagpapakilala nito. “I’m Ethan. And you can find me here right away.”
“Maraming salamat, Ethan.”
“No problem. Guess I will be waiting for you every weekends here,” he said.
Agad na akong nagpaalam sa kanya at lumapit pa sa ibang customer. Masaya ako kahit na dalawang tao lang ang bumili sa akin ay may kita pa rin ako.
Matapos ang forty-five minutes ay tinawag na kami ni Madam Julieta, ang nagha-handle sa amin. Wala si Belinda dahil sa ibang restobar ito nagpunta.
Nang tumigil ulit kami, ang sabi ni Madam Julieta ay ito na ang last stop namin dahil mukhang uulan. Oo nga naman. Walang bituin sa langit kaya’t paniguradong uulan ngayong gabi.
“Asli,” tawag ni Madam Julieta sa ‘kin.
“Po?” baling ko rito.
“Ayusin mo.” Pinasadahan niya ako ng tingin at bahagya itong tumigil sa bandang dibdib ko. “Maganda ka. Gamitin mo ang ganda mo para maka-attract ng customer.”
I bit my lower lip and nodded my head. “Opo.”
“Balik kaagad pagkatapos ng forty minutes.”
Just like that, pumasok ulit kami sa loob ng bar.
Everyone scattered. Kanya-kanyang lapit sa mga customer nila rito, ‘yung iba ay suki. Ako naman ay dumiretso sa pwesto na may mga sofa. Sigurado akong nandoon ang pera. Naka-sofa, e.
“Sir, do you smoke?” I asked the group of teens who are obviously having a good time.
Nakuha ko ang atensyon nila at agad na nagkantiyawan ang buong magbarkada. Yung lalaking tinanong ko naman ay halatang kargado na dahil namumungay na ang mga mata nito at panay ang pagkunot ng noo, batid ko’y nahihilo na.
“Ah, yes. I’d like… black. Give me some black,” wika nito at naghugot ng pera sa bulsa. “How much?”
“Ah, two—“
“Take it!” he shove the money into my chest making me took a step back. “Give me my cigarettes.”
Bahagyang nanginig ang laman ko dahil sa kanyang ginawa. Ito ang unang pagkakataon na may taong gumawa ng ganon sa akin. I… I was surprised.
Kahit nanginginig ang kamay ko ay hinanap ko ang gusto niya at binigay sa kanya ‘yon.
“Thank you, Sir,” I said as I handed him the change.
“How about you?” tanong nito sa akin.
“Po?” wala sa sarili kong tanong.
“You,” he replied and walked towards me. “How much for a night with you?”
My lips parted and my heart started beating erratically. Wala sa sarili akong napaatras sa takot na baka ay molestiyahin na naman ako nito. Ngunit bago pa man siya tuluyang makalapit ay isang braso ang humarang sa harap ko, blocking the man from stepping any closer.
Maingay ang buong paligid, kaya’t hindi ako sigurado kung nagsasalita ang lalaking na sa harap ko. Ngunit base sa mukhang nakikita ko ngayon sa lalaking nangha-harass sa akin ay mababakasan ang takot at gulat.
Agad itong tumalikod at bumalik sa upuan nito kanina. Para akong nakahinga ng maluwang kahit ang mga mata ko ay parang tutulo na ng luha. Agad akong yumuko at maingat itong pinunasan. Ayokong masira ang makeup na nilagay sa akin ni Belinda.
Nang humarap ang lalaki sa akin ay agad itong humarap sa akin. Nag-angat ako ng tingin sa kanya at ang kulay berde nitong mga mata ang bumungad sa akin. His manly scent filled my nostrils. Alam kong sa kanya ‘yon. Hindi masakit sa ilong at nakakaadik amuyin.
Ngunit kahit sa ganoong posisyon ay nagawa ko pa ring magtanong.
“Uhm…” I bit my lowrer lip. “S-Sir, do you smoke?”
Shit! Bumibilis ang tibok ng dibdib ko. Parang ano mang oras ay sasabog na ito sa sobrang bilis!
It took him a moment before he answered. “Silver. Tens.”
Malamig ang tinig nito at parang naninindig ang balahibo ko sa katawan. Mabilis akong naghanap ng kanyang binibili at agad na binigay sa kanya. He handed me the payment and was about to give him the change when he suddenly spoke.
“New?”
Nagtitipid ba ito ng laway?
“Opo.” I smiled. “Thank you po sa pagligtas sa akin k-kanina.”
Hindi ito nagsalita. Sa halip ay tumalikod na lang ito at umismid saka naglakad paalis na hindi man lang hinihintay ang kanyang sukli. Ngunit bago pa ito tuluyang makalayo, narinig niya ang boses nito.
“What a damsel in distress.”
“Anong ginagawa mo rito?”Hindi ko maitago ang galit na aking nararamdaman habang nakatingin sa kanya.Lumingon muna ako sa ‘king likuran dahil baka nagising na sila. Nang makitang walang lumalabas sa kwarto, agad akong lumabas at sinarado ang pinto. Hinawakan ko ang kanyang siko at dali-dali siyang dinala sa likod ng pinakadulong apartment, sapat na para hindi kami makita agad nina papa at Yael.“Bakit ka nandito? Hindi ba’t sinabi ko sa ‘yong ayokong makipag-usap sa ‘yo? Hindi ka ba nakakaintindi?” galit kong asik sa kanya.“Asli, please. Listen to me. Hayaan mo muna akong magpaliwanag. Bigyan mo muna ako ng pagkakataon.” She smiled at me but her eyes are trying not to drop a single tear. “Kahit paliwanag lang, anak. Kung sakaling hindi magiging sapat ang paliwanag ko sa ‘yo, then you can hate me. Anak…just…just listen to me for this once.”Her eyes are begging. Yung kamay niya ring hawak ang aking kamay ay bahagyang nanginginig.Wala sa sarili akong lumunok at nag-iwas ng tingin.S
AXTON’s POINT OF VIEWAs soon as she stepped out of the room, the shadow who was hiding a while ago stepped out. Kitang-kita ang mapait na ngiti sa kanyang labi na tila’y nakikiramay sa ‘king nararamdaman.I turned my back on her and stared at the city below.Gusto ko siyang sundan. I want to go after her. But then what? Force her to say the things I wanted to hear? Just to make me feel better? Just to make me look pathetic.“Axton, it was for the best.”“Shut the fuck up,” I mumbled. “Get out.”“Axton…”“Blythe.” Binalingan ko siya ng malamig na tingin. “We may share the same womb, but I don’t remember permitting you to poke your nose into my personal life. This is why Callum doesn’t like you.”It was a low blow, and I know it.It was childish. Whatever you call it. But this is the only way I can vent out my anger. Hindi ko naman siya pwedeng kasahan ng baril, ‘di ba? If only mom doesn’t cherish each one of us, Blythe’s been long gone.Narinig ko ang kanyang pagtawa. A sarcastic laug
“Come in.”Mariin kong pinikit ang aking mga mata at pilit na pinapakalma ang aking dibdib saka ko pinihit ang doorknob. Sumilip muna ako sa loob at namataan siyang nakatayo sa harap ng glass wall.I exhaled first before stepping inside. Malamig ang aircon, ngunit mas malamig yata ang katawan ko, pati ang kamay ko. Kahit anong pagpapakalma rin sa puso ko, sobrang bilis pa rin ng tibok nito. Sa sobrang bilis, feeling ko ay nahihirapan na akong huminga.Tuluyan na akong pumasok sa loob, dala ang mabilis na kabog ng aking dibdib. Dire-diretso akong naglakad sa kanyang pwesto kung saan kasalukuyan siyang nakatayo at nakatalikod sa ‘kin.Agad kong napansin ang isang baso ng alak sa kanyang kamay. Lumingon siya sa ‘kin at agad akong nagbaba ng tingin. Hindi ko kayang salubungin ang malalamig at berde niyang mga mata.“How are you feeling?” panimula niya sa aming usapan.“Ayos lang naman po,” mahinang sagot ko. “Salamat sa pagtatanong.”“You…” Narinig ko ang paghugot niya ng malalim na hinin
“Family rival?” wala sa sarili kong sambit. “B-bakit? Wala akong nakitang business partnerships or anything na nagsasabing family rival niyo sila.”Mahina siyang umiling. Muling bumalik ang ngiti sa kanyang labi at humugot ng malalim na hininga. Pinisil niya nang bahagya ang aking kamay at tipid na ngumiti sa ‘kin. Parang may kung anong kumurot naman sa ‘king dibdib sa hindi malamang dahilan.“I know I’m asking for too much, Asli. Pero hindi kita pipilitin. But if it would really be hard for you to handle things by being in his side, don’t hesitate to reach out to me. Yung mga utang mo, hayaan mo na ‘yon. I will settle it with Axton.”I nibbled my lower lip. “Bakit niyo po ginagawa ‘to, Miss Blythe? Wala akong maalalang mabuting bagay na ginawa para tratuhin niyo ako nang ganito kabuti.”Hindi ko alam kung luck lang ba ito, o sadyang mababait lang ang mga taong nakapaligid sa ‘kin?“Kasi malaki ang utang na loob ng pamilya namin sa ‘yo.” Tipid siyang ngumiti sa ‘kin. “You pulled Axton
“She just needs a little rest.”“Thank you so much.”Rinig ko ang tunog ng cardiac monitor kasunod ang pagbukas ng pinto at ang pamilyar na amoy ng paligid.Kahit na hindi ko idilat ang aking mga mata, mabilis lang para sa ‘kin ang mahulaan kung nasaan ako ngayon. Masyadong pamilyar ang paligid na kahit maglakad ako ng nakapikit ang mga mata, alam ko ang daan.Nang dahan-dahan kong idilat ang aking mga mata ay agad na bumungad sa ‘kin ang puting kisame. Isang mapait na ngiti ang sumilay sa ‘king labi, lalo na nang makita ko ang dextrose na nakasabit sa poste at naka-connect sa likod ng aking palad.“You’re awake.”Napatingin ako sa nagsalita at bumungad sa ‘kin si Blythe.She’s wearing ripped jeans and white sando. Bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha habang nakatingin sa ‘kin. Hindi ko alam kung bakit pero feeling ko sobrang drained ng katawan ko.Kahit nga gusto kong bumangon, hindi ko magawa. Feeling ko masyadong pagod ang aking katawan. I can’t even get myself up. Inaantok ang mg
Nagising ako sa isang kirot sa ‘king sintido.Mabilis akong bumalikwas ng bangon at agad na sinapo ang aking noo. Parang may kung anong heartbeat sa loob at panay ang pagkirot. Pakiramdam ko rin ay umiikot pa rin ang mundo ko. Grabeng hangover ‘to. Parang bibiyakin yata ang ulo ko sa lima sa sobrang sakit.“Ate, gising ka na?” Dinilat ko ang aking mga mata at nakita si Yael na nakatayo sa may hamba ng pinto. My eyes landed on the glass of water he’s holding. Nakaramdam ako bigla ng uhaw. Mukhang nabasa naman niya ang nais ko dahil agad siyang lumapit at inabot sa ‘kin ang baso.“Thanks,” I mumbled before drinking it. Nang maubos ko ito ay agad ko itong binalik sa kanya. Ngunit nagulat ako nang may niabot din siyang gamot sa ‘kin. Kumunot ang aking noo at nag-angat ng tingin sa kanya. Bago ko pa man masambit ang aking tanong, agad na siyang nagsalita.“Iniwan ni Kuya Axton kagabi. Sabi niya pampa-relieve raw sa hangover mo. Pwede mo raw po ‘yan i-take kahit wala kang kain.”Axton?
Sa wakas ay natapos din ang family dinner nila ni Sir. Pagkatapos naming tumahimik ay busy na naman sila Sir Callum at Mr. Andreev sa pag-uusap tungkol sa kani-kanilang mga negosyo. And all the while, tahimik lang si Sir A.Grabe ‘no? Pati sa pamilya niya, hindi siya masyadong nagsasalita. All throu
Pagdating namin sa boutique ni Miss Catarina ay agad kaming inasikaso ang mga empleyado niya. Mukhang tinawagan na sila ni Sir Oli bago kami nakarating dito dahil tila’y alam na nila ang kailangang gawin. Hindi katulad nang una kong punta rito na kinakailangan pa ni Sir Oli magpaliwanag.“Please ta
AXTON’S POINT OF VIEWTinupi ko ang sleeves ng aking suot na button-up shirt at tumingin kay Oliver na kakapasok pa lang ng opisina. Dito ako dumiretso sa A-Dre Groups, my dad’s company, para mag-check ng mga bagay na kailangang i-check.And I just arrived from my long business trip.“How’s she?” ka
The past few weeks have been hell to me.Kahit na ayaw ni Mrs. Veloso sa akin, nagagawa niya pa rin akong pakisamahan. Kahit na mahirap akong turuan, mahaba pa rin ang pasensya niya.Tinuruan niya ako kung paano mag-ayos ng mga minutes sa tuwing meetings. Sinasama niya sa ako sa mga meetings niya n







