Chapter 03: Another Problem

“Kamusta ang unang gabi?” bungad na tanong sa akin ni Belinda nang mababa ito.

Busy ito sa pagpupunas ng basang buhok nito. Mukhang kakatapos lang nitong maligo. Tipid lamang akong ngumiti sa kanya at sumimsim sa hawak kong kape.

“Okay lang din naman. Nakabenta naman ako kahit papano,” sagot ko. “Pinagtimpla nga pala kita ng kape.”

“Salamat,” wika nito at umupo sa upuang kaharap ko. “Galingan mo kasi next time. Konting lambing, konting himas sa braso, bibigay na ang mga ‘yan. Lalo na ‘yung mga anak ng politicians at mga artista. Mahilig magsunog ng pera sa mga bar. Yun ang puntiryahin mo.”

Konting himas? Konting lambing? Mahawakan pa nga lang ako sa braso parang tumitindig na ang balahibo ko sa pagkadisgusto!

Pero may choice pa ba ako? Pinasok ko ang trabahong ‘yon at alam ko ang magiging resulta kung sakali. I took the risk, so I have no rights to complain. Mabuti na lang talaga at agad na napaatras ang lalaki kagabi—wait… sino kaya ‘yung lalaking ‘yon?

“Oy. Ayos ka lang?” Pinitik nito ang daliri sa aking harapan, dahilan para mapakurap ako nang wala sa sarili. “Kanina ka pa tulala.”

Pinilig ko ang aking ulo at humugot ng malalim na hininga. “May naalala lang ako.”

“Sino?”

Bago ko pa man masagot ang tanong na ‘yon ay narinig ko na ang boses ni Yael na tumatawag sa pangalan ko. Agad ko itong nilingon at nakita ang kapatid kong naglalakad pababa ng hagdanan habang kusot-kusot ang mga mata.

I immediately put on my smile. Alas tres na ako kaninang madaling araw nakauwi dahil nga hinintay ko pang ibigay sa akin ang pera. Mas malaki pa nga ang tip ko kaysa sa bayad sa amin. And this kind of job is not bad at all—except for the fact that they have to wear revealing clothes.

“Good morning, Yael,” nakangiti kong pagbati rito.

“Good morning po, Ate.” Tumabi ito ng upo sa akin. “Saan ka po galing kagabi? Si Buknoy lang po ang kasama ko.”

“Kumita ng pera, Yael,” sagot naman ni Belinda. “Pero sa mabuting paraan. Binigyan ko lang ng extra sideline ang ate mo.”

Nag-angat sa akin ng tingin ang kapatid ko. “Baka mapagod ang katawan mo, Ate.”

That brought a smile to my lips. Hinaplos ko ang buhok nito at humugot ng malalim na hininga. “H’wag kang mag-alala, Yael. Basta para sa ‘yo, kayang-kayang gawin lahat ni Ate.”

Niyakap ako nitong niyakap na agad ko ring sinagot. Hinaplos ko ang likuran nito at kasabay nito ang pag-ubo niya. Bumalot ang pag-alala sa aking dibdib at agad na hinawakan ang kanyang pisngi.

“Ayos ka lang ba? Nahihirapan ka pa rin bang huminga?” nag-aalala kong tanong.

“Ayos lang po ako, Ate. Malaking tulong po ‘yung gamot na binili niyo po.”

Sinuklay ko ang buhok nito at ngumiti. “H’wag mo masyadong isipin ang sitwasyon natin ngayon. Para hindi ka umiyak at mahirapang huminga.”

Tumango ito sa akin at ngumiti. “Opo, Ate.”

Muli kong hinaplos ang buhok nito at pinagtimpla ito ng gatas. Nagpaalam naman ako na maliligo na dahil may pasok ako bilang cashier ngayon.

Sa totoo lang, pagod na pagod na ang katawan ko. Gusto kong magpahinga. Dalawang oras lang ang tulog ko dahil kailangan ko ring maghanda ng umagahan ni Yael. Ayoko namang iasa kay Belinda ang mga gawaing bahay lalo na’t nakikitira lang kami.

“Aalis na ako,” pagpapaalam ko sa kanila.

“Mag-iingat ka,” wika ni Belinda.

“Ingat po, Ate.”

I nodded my head and smiled. Masaya akong umalis ng bahay kahit na kulang ako sa tulog.

Pagdating ko sa café ay agad akong nagsuot ng apron at nagtungo sa counter. Marami-rami ang mga customer ngayon, kadalasan ay mga estudyanteng prefer ang vibes ng kanilang café habang ang iba naman ay nagkukwentuhan lang. Examination week na kasi kaya ganito sila karami rito.

“Spanish latte po,” ani ng isang customer. “And can I get some donuts? Make it for two please.”

Agad akong nagpipindor sa monitor naming touchscreen. Mabilis namang gumalaw ang mga kasamahan ko dahil ang pinangakong serving time lang namin ay ten minutes lang. Beyond that, marami na agad kaming naririnig na reklamo.

I did my best not to fall asleep during my duty. Malamig ang atmosphere ng café at parang ang sarap matulog.

“Ayos ka lang?” tanong sa akin ni Leah nang mapadaan sa counter.

“Okay lang naman,” I replied.

“Pahinga ka muna. Lagyan ko ng break sa ibabaw.”

Napangiti ako dahil doon. I nodded my head. “Sige. Off ko muna ang monitor.”

Kapag cashier, hindi pwedeng gumalaw ang mga crew. Kung may mawawala man sa pera, ako ang magbabaya. So I had to turn it off.

Nagtungo agad ako sa break room namin at papaupo sa sana ako nang pumasok sa loob si Jenna, isang kasamahan ako sa trabaho. “Asli, parang phone mo yata ‘yung ring nang ring sa locker. Check mo muna while break pa.”

I nodded my head. Agad kong pinuntahan ang locker room at binuksan ang locker. At tama nga si Jenna, panay nga ang ring ng phone ko. Tinignan ko ang caller ID at nakita ang pangalan ni Belinda.

“Hello, Belinda?

“Asli!” anito. “Busy ka ba ngayon? Pwede ka bang magpunta muna rito?”

Agad akong kinutuban sa tono ng boses nito. “W-what happened? Parang nagmamadali ka?”

“Na sa ospital kami. Inatake ng hika si Yael,” anito. “Can you come here quick? The doctor wants to talk to you. Mukhang importante ito.”

Chills run down my spine and my hands started sweating cold.

“P-papunta na ako.”

H’wag sanang may masamang mangyari sa kapatid niya. Dahil kung may mangyari man sa kanya, hindi ko na alam ang gagawin ko.