ログインKinabukasan ay nakapwesto na ang mga guard na sinasabi ni Blythe. Wala na rin si Blythe nang magising ako dahil may importante siyang lalakarin about dito sa nangyari kagabi.Wala man si Axton para tumayong ama ni Fairy, kasama ko naman si Blythe. Kahit papano ay napapagaan niya ang buhay ko. Kapag mayroon akong mga inaalala, agad itong inaayos ni Blythe. Minsan ay napapatanong na ako kung bakit niya ito ginagawa. But then, every time I ask her the same question, same answer lang din ang natatanggap ko.“Mama, sarap food.”Napatingin ako kay Fairy na busy sa pagnguya sa pagkain.Simpleng omelette lang ang ginawa ko para sa kanyang agahan. May gatas din sa gilid ng kanyang labi dahil panay ang simsim niya sa gatas na binili ng Lola niya sa kanya.Actually, this situation is fine. Nai-i-spoil pa rin siya sa pagmamahal ng kanyang Lolo at Lola, pati na rin ng kanyang mga Tito at Tita, kahit hindi ako ang alam nilang ina ng bata. Besides, ano bang pinagkakaiba? Magkapatid naman si Axton at
My hands are trembling as I handed her the sticky notes I found a while ago. Kinuha niya naman ito at binasa ang laman. Dumaan din ang gulat sa kanyang mga mata nang mabasa ang mensahe.“Kailan lang ito?” tanong niya sa ‘kin.“I honestly don’t know.” Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi. “Pero bago ako umalis sa kwarto para uminom ng tubig sa kusina, wala ‘yan sa drawer. So I was thinking that someone might have walked inside the room. Thank goodness they didn’t hurt my baby.”“Wala bang nakitang kakaiba sa labas?” tanong ulit ni Blythe. “I already called for the security to check the footage outside the house to see who did this. So you can calm down.”Napahilamos ako sa ‘king mukha. “Hindi na mahalaga sa ‘king kung malaman nil ana ako ang totoong ina ni Fairy. What I worried the most is that they were able to come inside the room. What if sinaktan nila ang anak ko?”Mahinang umiling si Blythe. “Calm down, Asli. I think…I think this not wasn’t meant for you.”Agad na nangunot a
Umihip ang malamig na hangin, ngunit hindi ako nag-abalang magsuot ng kung ano mang pananggala sa lamig. Tanging suot ko lang ay ang night gown na binili ko kasama ng mga pajama para sa anak ko.Na sa balcony ako ngayon habang hawak sa kamay ang isang baso ng wine. Hindi ako makatulog, so might as well get out and breathe in some fresh air.Maaliwalas ang kalangitan at kitang-kita ang mga kumikislap na bituin. They all look so lively. Some of them are blinking. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti habang nakatingala sa kalangitan.Hindi umuwi si Blythe ngayong gabi dahil may date ito kasama ang lalaking hindi niya man lang pinapakilala sa ‘kin. Sabi pa nga niya, ipapakilala niya raw ito when the right time comes. Ewan ko na lang kung kailan ang right time na sinasabi niya. Ang mahalaga ay may love life na siya at hindi na siya kawawang tignan tuwing Valentine’s day.Sobrang dami ng nagbago nitong mga nakaraang taon. Magtatapos na si Yael. Si papa naman, nagiging okay na rin ang pagiging
“Careful,” wika ko sa batang tuwang-tuwa na naglalaro ng mga bubbles.I feel like I’m living a double life.Kahit sina papa at Yael ay hindi alam na mayroon nang bagong miyembro ang pamilya. And I also feel bad towards my daughter. Wala siyang alam na may Lolo at Tito rin siya sa side ng kanyang ina.“Mama!” sambit ni Fairy at pinunasan ng bubbles ang pisngi ko.Mahina akong natawa at bahagyang kinurot ang kanyang pisngi. “Makakatulog ka kaaga kapag nagkukulit ka pa.”Ngunit humagikhik lang ito at tinampal-tampal ang tubig dahilan para matalsikan ako sa mukha.Napailing na lang ako sa kanyang pagiging makulit at agad na nagpatuloy sa pagbabanlaw sa kanyang buhok. Kakatapos lang kasi namin mag-dinner at time to shower na before to sleep. Kung hindi lang siguro ako nag-aalala na baka hanapin ako ni Yael sa umaga, dito na ako palaging matutulog.Ganito ang routine ko nitong mga nakalipas na mga taon. Bago ako umuuwi, dumadaan muna ako rito para samahang matulong si Fairy. At kapag nasigur
Tahimik akong nagmamaneho patungo sa bahay na binili ni Blythe kung saan kasalukuyang nakatira ngayon si Blythe at ang anak ko.Malapit nang magtatlong taon. Sobrang bilis ng mga pangyayari na hindi ko man lang namalayang malapit na pala akong umalis bilang secretary ni Axton. And it’s been years since I last saw him.Kahit secretary niya ako, wala akong alam sa kanyang whereabouts. Nang unang taon mula nang umalis si Axton, kahit papano ay binibigyan pa rin ako ng trabaho ni Mrs. Veloso. But now, feeling ko tuloy sobrang pabuhat ko na. Na tumatanggap lang ako ng sahod para mag-scroll sa T!ktok.As much as I want to help, pinagbabawalan na ako ni Mrs. Veloso. Kaya kahit na gusto kong mag-renew ng contract para maging full-time employee ako rito, naisipan kong h’wag na lang. Hindi naman kasi halata na ayaw na sa ‘kin ni Mrs. Veloso.This car I’m driving right now is what Blythe bought for Fairy. Hindi ko alam kung bakit pinapagamit niya sa ‘kin at kung bakit binibilhan na niya ang bata
AXTON’s POINT OF VIEW“What’s with the faraway look?”“What do you want?” I coldly asked. “I have a lot of things to do and you’re here, bothering me.”“Hindi ka ba talaga uuwi?” tanong ni Dasha na ngayon ay nakaupo sa couch at umiinom ng tubig. “You know, Dean’s been asking to see you.”“Tell him I’ll just be sending him a gift. What does he want?” bagot kong sagot.Mahinang natawa si Dasha. “Why are you still here, Axton? Why are you still not in the Philippines? Ayaw mo na ba talagang umuwi? Mom’s been pestering to see you.”Umiling ako. “No. I don’t think I’ll be home anytime soon.”“Kahit sabihin kong malapit nang matapos ang kontrata ng babaeng ‘yon?” she asked, making me look at her. “It’s almost due time, Axton. I heard from Blythe that she’s already drafting her resignation letter.”My jaw clenched. “How true is that?”“Alin ang totoo? Yung resignation o ‘yung katotohanang may secret daughter si Blythe?”I frowned. “Secret daughter?”It’s been almost three years since I left.
“Ayos ka lang ba?” agad na tanong sa akin ni Belinda nang makabalik akong ng ospital. “Narinig ko mula kay Buknoy. Ano? Magpapabarangay ba tayo?”Agad akong umiling. “Mas lalo lang lalaki ang gulo. Ayoko na ring mag-aksaya pa ng oras sa kanila. Mas kailangan ako ni Yael. Si Yael muna ang aatupagin k
“Please let me know once you’ve decided,” sambit nito at ngumiti.Nanginginig ang aking mga kamay habang nakatingin dito.Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula. Pakiramdam ko ay namimingi ang aking tenga at gusto ko na lang tumalon sa ilang palapag na gusali
“Why are you looking at me like that?” natatawa nitong tanong sa akin.Dahan-dahan akong umiling. “Hindi ko lang po inaasahan na rito tayo magpupunta.”It was true.Sino ba naman kasing mag-aakalang sa isang karenderya pala kami magpupunta. At itong karenderyang pinasukan namin ay malinis at walang
“Hello, Sir! What can I get you today?” nakangiti kong tanong.“The usual,” he replied with a smile. “And there’s also one thing.”“Ano po ‘yun?” Kumunot ang noo ko.“Can I get your number?”Saktong tanong na ‘yun ay siyang pagdaan ni Leah sa likuran ko.Pasimple ako nitong siniko at nang lingunin







