LOGINcutie axton
Minadali kong asikasuhin ang nais ni Mrs. Veloso. Ang sabi kasi nito, kung galing lang sa team ng president ang uutusan niya, aabutin pa raw ito ng ilang araw o kaya ay linggo. Kaya mas mabuti raw na direktang secretary mismo ng president ang mag-aasikaso dahil next month na ang team building.Kahit na medyo nangangalay pa ang paa ko dahil sa heels na aking suot magmula nang makarating ako kaninang umaga, pinilit ko ang sariling tiisin ang sakit at dire-diretsong nagtungo sa financial department.Sinuri ko muna ang dokumento habang na sa loob ng elevator. Hindi ko maiwasang i-praise ang pagiging meticulous ni Mrs. Veloso pagdating ganitong bagay. Parang binibigyan mo lang siya ng raw materials at siya ang bahalang nagluluto.“Good morning, I’m secretary Bernardo. I have an important document to be signed by the financial head?” medyo nag-aalangang tanong ko.“Asli!”Wala sa sarili kong nilingon ang may-ari ng boses at bumungad sa ‘kin si Mateo na mayroong malawak na ngiti sa labi. Pin
Kinabukasan ay maaga akong nagtungo sa kompanya dahil sa naging usapan namin ni Sir Oli. Parang mas nauna pa nga ako kay manong guard sa pagdating.Dumiretso ako sa top floor dahil baka sakaling nandoon na si Sir Oli. Ngunit nagulat ako nang hindi si Sir Oli ang maabutan ko roon, kundi si Sir A na mukhang kakarating lang din. At nang magkatagpo ang mga mata namin ay mabilis akong umiwas ng tinign dito.“G-good morning, President Andreev.”Matapos nang nangyari nang nagdaan, ngayon ko lang ulit nakita ang pagmumukha ni Sir.Ewan ko ba. Agad na namumula ang mga pisngi ko sa tuwing naalala ko ang nangyari nung nagdaang gabi. Kahit yata nakalimutan na ‘yon ni Sir A dahil sa kalasingan, ako hindi ko makakalimutan ‘yon.Sino ba naman kasing baliw ang makakalimot sa first kiss nila? First kiss ko ‘yon! Syempre hindi ko makakalimutan kahit pa lasing ako non. Malinaw pa nga sa isip ko ang mga nangyari nang gabing ‘yon, e. Kahit anong gawin kong pagbaon nito sa limot, kapag mag-isa ako, kusang
Tahimik lang akong nakikinig sa kanilang usapan habang naglilista ng kung ano ang mga kanilang pinag-uusapan.Bawat isa sa kanila ay mayroong mga kanya-kanyang suggestion. May mga laro rin na isinuggest para sa kanilang upcoming na team building. Kitang-kita sa kanilang mga mukha na excited sila. Sabi nga sa akin ni Mrs. Veloso, ma-swerte raw ako dahil timing na approaching umano ang team building. Bawat games ay may papremyo at nagkakaroon din daw sila ng oras para makipag-connect sa mga kasamahan namin sa kompanya.Ngunit paano ko ‘yun gagawin? E kitang-kita ko ang pagkadisgusto sa kanilang mga mata dahil sa isang dahilan: hindi ako nakapagtapos ng kolehiyo. Hindi ko alam na sobrang big deal pal anito sa ganitong klaseng pagkakataon. “Paano ang venue? Hindi pa natin ‘yon napag-uusapan,” wika ng isang lalaki. “The venue is in Batangas. It was decided by the President himself. Wala nang pwedeng umangal,” masungit na wika na ni Mrs. Veloso. “Secretary Bernardo, kindly rename the gam
Saktong alas tres ay ginising ako ni Yael dahil baka mahuli ako. Agad akong bumangon at naligo ulit. Nagbihis ako ng isang satin na button-up polo at itinuck in ko sa suot kong denim skirt na dalawang inches ang ikli mula sa aking mga tuhod.Tinulungan ako ni Yael na magsuklay sa ‘king buhok habang abala ako sa pagtutupi sa sleeves ng aking suot na polo. Tinupi ko ito hanggang siko at binuksan ang unang butones para kahit papano ay makahinga ako.“Ate, ang haba na ng buhok mo. Magpapaputol ka po ba?” tanong nito sa ‘kin.“Oo,” agad kong sagot. “Bago siguro kami magti-team building para hindi ako mahirapang gumalaw.”“Team building?” Kumunot ang noo ni Yael. “Ano ‘yan, Ate?”“Activity sa company namin. Pero hindi naman kailangan na dumalo ako, pero kailangan kong sumipot sa meeting ngayon para sa notes at kung ano mang iutos sa ‘kin ni Mrs. Veloso.” Tumingin ako sa ‘king pambisig na relo na bigay ni Miss Catarina. “Kailangan ko nang umalis. Kumain ka rito, ah?”“Opo.”Hinalikan ko ang
Humarap ako sa salamin at pinusod ang aking buhok.Sobrang ganda ng coords na dala ni Sir Oli para sa ‘kin. Sobrang lambot ng tela nito. Pero well, ano bang aasahan ko sa isang katulad ni Miss Catarina? Talagang lahat ng mga damit nito ay mayroon taste. Hindi na rin ako magtataka kung sasabihin ni Sir Oli na akin na rin ‘to.Humarap ako sa salamin at pinasadahan ng tingin sa ‘kin sarili. Isang cream colored halter top and suot ko. The fabric feels so smooth and airy, tapos cininch ito sa beywang gamit ang subtle side tie, then flows into a short-flared skirt na ang ganda gumalaw.May strappy flats din itong kasama at hindi ko maiwasang magpasalamat sa mga langit. Sa wakas ay walang takong ang binigay sa ‘kin ni Miss Catarina. Kulang na lang kasi ay iisipin ko nang pinaparusahan niya ako dahil puro takong na lang ang binibigay niya sa ‘kin.Napansin ko ang isang shoe box sa pinakailalim ng paper bag. Kinuha ko ito at tinignan ang laman. Nagulat ako nang makita ang aking suot na takong
AXTON’s POINT OF VIEWMy head’s spinning. And I should be out there, heading to my room.But I couldn’t move my feet.Nanatili akong nakaupo sa kama kung sana nakahiga si Asli. She’s hugging the pillow while sleeping. She looks so calm. Hindi ko lubos maisip ang mga pinagdanan niya sa buhay. She went through a lot. Had a hard time, and was forced to swallow it all.My hand reached to touch her cheek.“If I was in your shoes, I would be angry to the world,” I whispered. “Too bad, God made you soft.”I don’t know if it’s a blessing, or a curse.With her around, I feel like I can talk more. But there are times when I am running out of voice. Especially when I want to tell her something important. Parang pinaglalaruan ako ng pagkakataon. Nakakainis man… but it was true.She looks so fragile at this moment. I wouldn’t never believe she lived a hard life all this time if I didn’t witness it right before my eyes.Taking a deep breath, I forced myself to stand and head out of her room. I clos







