ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / The Name He Wasn’t Supposed to Remember / CHAPTER 104

แชร์

CHAPTER 104

ผู้เขียน: Pot
last update วันที่เผยแพร่: 2026-09-22 18:31:52

Hindi ko alam kung ano ang inaasahan kong makita nang makaharap ko si Elena.

Siguro isang taong galit.

Siguro isang taong defensive.

O isang taong magaling magsinungaling.

Pero nang pumasok siya sa restaurant, wala sa mga iyon ang nakita ko.

Pagod.

Iyon ang unang napansin ko.

Parang matagal na niyang dala ang bigat ng isang bagay na hindi niya alam kung kanino dapat sabihin.

Huminto siya nang makita ako.

“Lia.”

First time kong marinig ang pangalan ko mula sa kanya.

“Dr. Reyes.”

Tumingin siya ka
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • The Name He Wasn’t Supposed to Remember   CHAPTER 146

    Hindi namin isinara agad ang folder.Nananatili sa mesa ang September 20 records, lalo na ang huling entry.6:27 PM — Family Representative cleared through Administrative Exit.Walang pangalan.Walang ID number.Pero may isang bagay na mayroon ang record.Exit time.“Six twenty-seven,” sabi ni Nathaniel.“Three minutes after the release.”Tumango siya.“That's enough to narrow it down.”“Paano?”“Security log.”Mabilis niyang kinuha ang September 20 security records.Hindi lang para sa Administrative Exit.Para sa buong building.Main entrance.Records Annex.Administrative corridor.Service exit.Isa-isa niyang inayos ang entries ayon sa oras.6:18 PM.Release approved.6:24 PM.Envelope released.6:27 PM.Family representative cleared through Administrative Exit.“Look at this.”Tinuro niya ang isang entry.6:23 PM — Administrative Corridor access.“Before the envelope was released.”“Who?”Walang pangalan.Employee access code lang.AR-04.Napakunot-noo ako.“Could that be A.R.?”“

  • The Name He Wasn’t Supposed to Remember   CHAPTER 145

    “September 20.”Ibinaba ni Nathaniel ang records sa mesa.“Dito tayo magsimula.”Hindi na kami bumalik sa September 12.Kung valid ang authorization ni A.R. hanggang September 20, kailangan naming malaman kung ano ang nangyari sa araw na iyon.Unang lumabas ang personnel transfer record.E. REYESSTATUS: TRANSFERREDEFFECTIVE DATE: 09/20/2006“Same date,” sabi ko.“Exactly.”“Destination?”Sinundan ni Nathaniel ang susunod na linya.Administrative Records Unit.“Hindi siya umalis sa institution.”“Hindi.”“Transferred lang.”Tumango siya.Ibig sabihin, kahit nawala siya sa Records Annex, nanatili siyang bahagi ng administrative system.At maaaring nanatili rin ang access niya sa ilang restricted records.Kinuha ni Nathaniel ang susunod na document.FR-17 — RELEASE RECORDDate: 09/20/2006Status:Released to family representative.“That's the envelope,” sabi ko.“Most likely.”“Who received it?”Sinundan niya ang record.Walang pangalan.Pero may release authorization number.FR-17-RH

  • The Name He Wasn’t Supposed to Remember   CHAPTER 144

    “Locker 17.”Iyon ang unang sinabi ni Nathaniel matapos naming balikan ang records.Kung gusto naming malaman kung ano ang itinago sa loob nito, kailangan muna naming malaman kung sino ang nagbigay ng access.Kinuha niya ang inventory folder.“May access list para sa restricted storage.”Binuksan niya ang mga pahina.September 10.September 11.September 12.Pare-pareho ang format.Pero nang makarating kami sa September 12, may isang page na iba ang papel.“That's new,” sabi ko.Tumango siya.“Replacement page.”“Paano mo nalaman?”“Walang revision number. Walang initials. At iba ang paper stock.”Ipinatong niya ang dalawang pages sa isa't isa.Hindi man halata sa unang tingin, iba talaga ang kulay at kapal ng papel.“Someone replaced this.”“Then the original might still exist.”“That's what I'm looking for.”Muli niyang binuklat ang archive index.May reference code sa ilalim ng Locker 17.ST-17-06“Storage transfer,” sabi niya.“May record ba?”“Meron.”Hinahanap niya ang correspon

  • The Name He Wasn’t Supposed to Remember   CHAPTER 143

    Hindi ko maalis ang tingin ko sa dalawang salitang nakasulat sa lumang record.Already waiting.Parang mas mabigat iyon kaysa sa isang pangalan.“Before the approval,” bulong ko.Napatingin si Nathaniel sa akin.“Exactly.”“Kung 7:52 AM pa lang na-approve ang FR-17…”“Then someone already knew where to wait.”“Sa loob ng restricted section.”Tumango siya.Hindi ko alam kung alin ang mas nakakabahala.Na may taong nakapasok sa lugar bago pa ma-approve ang file—o na may nagbigay sa kanya ng access para magawa iyon.Kinuha ni Nathaniel ang record at maingat na tiningnan ang mga gilid.“May something else.”“Where?”“Here.”Itinuro niya ang ibabang bahagi ng page.May maliit na number na halos hindi na mabasa.Locker 17.Napakunot ang noo ko.“Locker?”“Looks like it.”“May lockers sa Records Annex?”“Probably for restricted materials.”“Pero bakit nasa access record?”Hindi siya sumagot.Sa halip, ibinalik niya ang folder sa mesa at kinuha ang lumang index ng storage area.Isa-isa niyan

  • The Name He Wasn’t Supposed to Remember   CHAPTER 142

    Hindi agad nagsalita si Mama.Nananatili lang siyang nakatitig sa lumang logbook, na para bang may pilit siyang binubuksang alaala na matagal nang nakasara.“Ma?”Dahan-dahan siyang umupo.“May kasama siyang lalaki.”Tumabi ako sa kanya.“Sigurado ka?”“Hindi ko nakita nang malinaw ang mukha niya.”“Pero nakita mo siya?”Tumango siya.“Sa may hallway.”Napatingin si Nathaniel sa security log.“Anong hallway?”“Yung papunta sa Records Annex.”“Alam mo ba kung employee siya?”Umiling si Mama.“Hindi siya naka-uniform.”Napatingin ako kay Nathaniel.“Civilian?”“Possibly.”Mama closed her eyes again.“Pero may suot siyang dark jacket.”“Anong itsura?”“Matangkad.”“Anything else?”Matagal bago siya sumagot.“May hawak siyang envelope.”Napahinto ako.“Envelope?”“Yes.”“Anong kulay?”“Brown.”Biglang nagbago ang expression ni Nathaniel.“Brown envelope?”Tumango si Mama.“Bakit?”Hindi siya agad sumagot.Binuksan niya ang folder na dala niya at inilabas ang isang photocopy.Isang lumang

  • The Name He Wasn’t Supposed to Remember   CHAPTER 141

    “Ask about September 12.”Tatlong salita lang iyon.Pero sapat para baguhin ulit ang direksyon ng paghahanap namin.Ibinaba ni Nathaniel ang litrato at kinuha ang folder ng visitor records.“September 12 was the first appearance of M.R.,” sabi niya.“8:09 AM,” dagdag ko.Tumango siya.Visitor: M.R.Destination: Records AnnexEscort: E. Reyes“Kung doon nagsimula ang trail,” sabi ko, “baka may nangyari bago siya dumating.”“Or someone was already expecting her.”Napatingin ako kay Mama.“Ma, may naaalala ka ba noong September 12?”Matagal siyang nag-isip.“Hindi yung buong araw.”“Anything.”She closed her eyes for a moment.“Umaga.”“Anong nangyari?”“May tumawag sa bahay.”Napatingin ako sa kanya.“Sino?”“Hindi ko alam.”“Hindi mo nakita?”“Hindi.”“Anong sinabi?”Bahagya siyang napakunot-noo.“May hinahanap na tao.”“Sino?”“Your father.”Tumigil ako.“Papa?”Tumango siya.“Ang sabi, kailangan daw siyang makausap agad.”“About what?”“Hindi sinabi.”“Pumunta ba siya sa St. Claire?”

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status