Home / Romance / The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart / Chapter 6 Officially In- Challenge Accepted

Share

Chapter 6 Officially In- Challenge Accepted

last update publish date: 2025-08-26 15:07:20

Stefanie’s POV

The car slowed down, and my heart sped up. Maraming mansion sa TV, sa magazines, pero itong Zubiri mansion… iba. Marble floors na parang yelo, chandeliers na parang gusto mong hawakan pero alam mong mapuputol ang kamay mo sa bigat, at walls na may paintings ng mga Zubiri ancestors. Parang museo, pero may aura ng warning: “Enter carefully, you are on our turf.”

“Stefanie Rivera?” tanong ng driver habang inaabot sa akin ang maliit na business card.

“Opo… ako po,” sagot ko, pinipilit magmukhang composed, kahit ramdam ko na nanginginig ang mga kamay ko sa excitement at kaba.

“You’ll stay here for your assignment,” sabi niya, diretsong tono. “Doña Beatriz expects you in the study in ten minutes.”

Napaangat ang kilay ko. “Ten minutes lang po? Bago ko pa po ma-unpack gamit ko,” biro ko, pilit na ngumingiti.

“Ten minutes is all you get,” sagot niya, deadpan. Parang may invisible ruler sa kamay niya.

Pagpasok namin sa main hall, sinalubong kami ng mayordoma na si Yaya Loring. Elegant, stern, parang artista sa stage — hindi basta nakatingin, sinusuri ang bawat galaw.

“Ah, so you are really accepting the challenge here,” sabi niya, naka-crossed arms. “I am Yaya Loring Valdez, mayordoma. Let’s see if you can keep up.”

“Opo, Mrs. Valdez. Sisiguraduhin ko pong hindi ako magiging pabigat,” sagot ko, medyo may sass pero respectful.

“Good. ..you can call me Yaya Loring . Follow me. Rules of the house are… strict. Observe, do not question openly, unless you have backbone. And you need backbone, nurse.”

“Oh… backbone, noted po.” sabi ko sa sarili ko, pilit ng ngiti habang ini-adjust ang bag ko.

Habang naglalakad, napansin ko ang mga staff na nagmamasid sa akin. Other maid na may hawak ng mga maliliit na notepad, security guard na nakaposisyon parang may hawak na baril kahit walang nakikita, at ang gardener na nagpu-practice ng zen face kahit may tao sa paligid.

"Okay, Stefanie. Deep breaths. This is your new playground… or cage."

I whispered to myself

Pagdating sa Doña’s suite, napansin ko agad ang commanding presence niya. Nakaupo sa malaking leather chair, nakatingin sa akin parang ina-assess bawat galaw ko.

“Ah… you made it. Ten minutes late from my standard, but I suppose it’s acceptable,” sabi niya, halos smirk.

“Opo, Doña Beatriz. I apologize po… the traffic on the driveway was unexpected. But I’m here now, ready to serve,” sagot ko, tuwid ang posture.

She leaned back, scrutinizing me. “Serve… interesting choice of word. I hope you mean professional service, not hero complex.”

“Oh no po, Doña. Kung may hero complex man, I save lives, hindi egos,” sagot ko, subtle sarcasm pero polite.

Tumigil siya saglit, parang sinusuri kung totoo ang sinabi ko. “Hmm. Backbone… and wit. Not many survive my glance.”

Napangiti ako, kahit kaunti lang. “ I believe in honesty and efficiency… combination po Doña Beatriz.”

“You will live here. This is your workspace and residence,” she said, pointing around the suite. “Your room is prepared. You will attend to my health, assist in my schedule, and observe everything. Do you understand?”

“Yes po, Doña. Understood po. I will adjust and perform accordingly,” sagot ko, while secretly thinking, Adjust? I’ll survive. Maybe thrive too.

“Good. I don’t tolerate nonsense. If you fail, you will be replaced… swiftly.”

“Yes, ma’am. Understood po,” sagot ko, keeping a calm face while my heart raced.

Habang naglalakad kami papunta sa study, hindi ko maiwasan na huminga nang malalim. Every step, ramdam ko ang bigat ng mansion, parang bawat painting, bawat chandelier, bawat sculpture… feeling ko may mga mata sa kanila na nagmamasid.

Sa study, may stacks of papers, schedules, and a tablet na parang maliit na fortress ng information. “Your first task,” sabi niya, handing the tablet. “Review my weekly schedule. Note the meetings, doctors, and important contacts. I need precision.”

“Opo, Doña. Will do,” sabi ko, pilit pinapawi ang kaba at excitement...although parang beyond na sa job description ko as nurse....I'm open to challinging loads...and work extra extra mile.

“Also,” she continued, “observe my health. Notice patterns, symptoms, reactions. If I fall ill, I expect swift action, not hesitation. And yes… I expect honesty. Brutal honesty, if needed.”

“Yes po, Doña. I will monitor closely and report appropriately,” sagot ko, trying not to flinch at the intensity.

Short pause. She looked at me, eyes narrowing. “I was warned… you have backbone. Let’s see if you survive more than a day.”

Napangiti ako, subtle, almost playful. “Go po ako diyan… I plan to survive. And maybe even earn your approval.”

She smirked slightly. “Approval is earned. Not given.”

“Yes po, ma’am. Then I’ll earn it,” sabi ko, keeping my tone light but firm.

By afternoon, Yaya Loring guided me to my room. A simple room, clean, minimalistic, but still luxurious in its subtle way.

“First night. Rest well. Tomorrow… real test begins,” she said.

“Thank you, Yaya Loring. Will do po,” sagot ko.

Habang nakaupo sa bed, iniikot ko sa kamay ang tablet, ang business card, at ang maliit na notebook ko.

"Okay, Stef. Deep breaths. You are here. You survived her glances. Tomorrow… may bagong challenge. But you can handle it. Backbone intact."

At bago pumikit, isang thought lingered: This is just the beginning. I can feel it. This mansion, this family… may power, but also a storm is brewing. And I’m stepping right into it.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 5 Forever, Still War (Adrian POV)

    "Isuot mo ang kwintas na iyan, Stefanie... hindi dahil kailangan mo ng proteksyon ni Doña Beatriz, kundi dahil gusto kong makita ng buong mundo na sa bawat pagtibok ng puso mo, ako ang nagmamay-ari ng bawat segundo ng buhay mo."Ang boses ko ay bahagyang pumiyok habang isinasabit ko ang maliit na pendant sa kanyang leeg. Nandito kami sa balkonahe ng aming private villa sa New Zealand, malayo sa usok ng Zubiri Tower at sa galamay ng mga kaaway na pilit kaming pinaghiwalay. Ang hangin dito ay malamig, humahaplos sa aming mga balat, pero ang init na nanggagaling sa mga mata ni Stefanie ay sapat na para tunawin ang anumang yelong namuo sa aking pagkatao sa loob ng mahabang panahon. Pinagmasdan ko ang repleksyon niya sa salamin... ang nurse na dati ay tinitingnan ko lang bilang isang obligasyon, ngayon ay ang reynang nagpabagsak sa lahat ng pader na itinayo ko."Adrian... akala ko ay pagod ka na sa mga laro ng lola mo. Akala ko ay ayaw mo na sa bigat ng pangalang Zubiri... ayaw mo na sa ak

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 4 Past Returns (Stefanie POV)

    "Ibagsak mo ang baril na iyan, Adrian... hindi iyan ang paraan para bawiin ang kumpanyang matagal mo nang isinuko sa akin."Ang boses ni Marcus ay tila isang malat na musika na humihiwa sa tensyon sa loob ng ballroom ng Zubiri Tower. Pero hindi ang presensya ni Marcus ang nagpatigil sa tibay ng aking paninindigan... kundi ang babaeng dahan-dahang lumabas mula sa likod ng malaking screen. She was draped in a crimson silk dress... her movements were fluid, elegant, and dangerously familiar. Nang magtama ang aming paningin... naramdaman ko ang isang malamig na haplos ng nakaraan na akala ko ay tuluyan ko nang nabaon sa limot noong naging nurse pa lang ako ni Doña Beatriz. Ang kabanatang ito na pinamagatang Past Returns ay ang huling piraso ng puzzle na hindi ko inaasahang makikita sa gitna ng digmaang ito."Elena? How... how are you even here? You were supposed to be in Geneva... years ago," bulong ni Adrian, ang kanyang boses ay nanginginig sa halong gulat at isang emosyon na hindi ko a

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 3 A New Threat (Adrian POV)

    "Ibagsak ang lahat ng satellite feed sa sector seven... ngayon din! Ayokong may makalampas na kahit isang pixel ng impormasyon tungkol sa kinalalagyan namin habang hindi ko pa nakikita kung sinong hudas ang naglakas-loob na gambalain ang pamilya ko."Ang boses ko ay umalingawngaw sa loob ng advanced command center ng aming private jet habang lumilipad kami palayo sa nagbabagang guho ng 'The Vault'. Ang kabanatang ito na pinamagatang A New Threat ay isang malupit na paalala na sa mundong aming ginagalawan... ang kapayapaan ay isang marupok na ilusyon lamang. Akala ko ay sapat na ang pagsabog ng server ni Lola Beatriz para maputol ang mga kadenang nakagapos sa amin ni Stefanie... pero nagkamali ako. May mas malalim na galamay ang nakapulupot sa legasiya ng mga Zubiri... isang pwersang hindi namin nakita dahil masyado kaming nabulag sa mga multo ng nakaraan."Adrian, kailangan nating kumalma... nasa atin na si Mateo, ligtas na ang anak natin," bulong ni Stefanie habang mahigpit niyang ya

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 2 The Untold Truth (Stefanie POV)

    "Bitiwan mo ang tablet na iyan, Stefanie... hindi mo alam ang pintong binubuksan mo sa bawat segundong panonood mo sa videong iyan."Ang boses ni Adrian ay bumasag sa lamig ng madaling araw dito sa balkonahe ng aming villa sa Amanpulo. Ang kanyang tinig ay hindi galit... ito ay puno ng pagbabala... isang uri ng takot na ngayon ko lang narinig sa loob ng pitong taon naming pagsasama bilang mag-asawa. Ang kabanatang ito na pinamagatang The Untold Truth ay ang simula ng pagguho ng katahimikang pilit naming binuo. Akala ko ay tapos na ang lahat nang makuha namin si Mateo mula sa mga Valderama... akala ko ay ang tanging kalaban na lang namin ay ang pagpapalago ng Zubiri International Airlines... pero nagkamali ako. Ang katotohanan ay tila isang sumpa na hindi namamatay... naghihintay lang ito ng tamang pagkakataon para muling sumibol sa gitna ng aming paraiso."Adrian, nakita ko ang anino sa CCTV footage... may kinuha siyang folder bago nasunog ang ebidensya sa hangar pitong taon na ang na

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Epilogue 1 Years Later (Stefanie POV)

    "Mommy, bakit kailangang si Daddy lagi ang nasa harap ng cockpit kapag aalis tayo? I can assist him... I already memorized the pre flight checklist for the Zubiri G700."Napatingin ako sa aking pitong taong gulang na anak na si Mateo habang inaayos ko ang kanyang necktie. Ang batang ito... he is literally a carbon copy of his father. Mula sa matang mapanuri hanggang sa kurbada ng kanyang labi kapag seryoso siya... he is every bit a Zubiri. Pero sa kabila ng awtoridad na ipinapakita niya sa murang edad... nakikita ko pa rin ang lambot ng puso na nakuha niya sa akin. Ang kabanatang ito na pinamagatang Years Later ay patunay na ang aming 'Home' ay hindi lang nanatiling pangarap kundi naging isang buhay na realidad. Pitong taon na ang lumipas mula nang matapos ang madugong corporate war laban kina Julian at Bianca... at sa loob ng pitong taon na iyon... marami nang nagbago sa Zubiri International Airlines."Mateo... let your father have his moment... alam mo naman na gusto niyang siya ang

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 224 Bittersweet Confession (Adrian POV)

    "Stef... bago tayo tuluyang lamunin ng katahimikan ng gabing ito, gusto kong malaman mo ang isang bagay na matagal ko nang itinago sa likod ng aking kayabangan." Hinawakan ko ang iyong mga kamay... ang mga kamay na dati ay nandidiri akong mahawakan noong isa ka pa lamang nurse na pilit isinisiksik ni Lola sa buhay ko. Sino nga ba ang mag-aakala na ang babaeng binansagan ko noon na 'The Nurse Who Ruined My Life' ang siya palang magliligtas sa akin mula sa sarili kong kadiliman? Tinitigan ko ang bawat linya sa iyong palad... ang mga kamay na humilom hindi lang sa mga sugat ng katawan ko, kundi sa mga lamat ng pagkatao ko. Noong una tayong magkita, akala ko ay sinira mo ang perpekto kong mundo. Akala ko, ikaw ang magiging mitsa ng pagbagsak ng aking imperyo, ang maayos kong plano, at ang mataas kong lipad bilang isang Zubiri. Galit ako sa iyo dahil pumasok ka sa buhay ko nang walang pasintabi... bitbit ang iyong prinsipyo na hindi nabibili ng pera at ang tapang na hindi natitinag ng aki

  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 134 Dangerous Substitute (Adrian’s POV)

    “Adrian, mahal, relax ka lang...nakatingin sila.”Ngumiti si Bianca habang inaayos ang pagkakakapit ng kamay niya sa braso ko, para bang karapatan niya ‘yon. Para bang hindi ko nararamdaman ang paninikip ng dibdib ko sa bawat segundo na kasama ko siya sa red carpet ng charity gala na ‘to.“Hindi ak

    last updateLast Updated : 2026-04-05
  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 133 Possession Games (Adrian’s POV)

    “I’m canceling your interview.”Hindi ko tinaasan ang boses ko, pero ramdam kong tumama ang mga salitang ’yon na parang bala—tahimik, diretso, walang paumanhin. Parang pinutol ko ang hangin sa pagitan naming dalawa. Nakatayo si Stefanie sa harap ko, hawak ang tablet na may schedule niya—Forbes Asia

    last updateLast Updated : 2026-04-05
  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 132 “Strings Attached” (Stefanie’s POV)

    “Ma’am Stefanie, kumain na po ba kayo?”Napatigil ako sa pag-aayos ng mga prenatal vitamins sa mesa. Maingat kong pinantay ang maliliit na bote—folic acid, iron, calcium—parang kapag naging perpekto ang pagkakaayos nila, magiging maayos din ang lahat ng nasa loob ko. Napangiti ako nang bahagya sa t

    last updateLast Updated : 2026-04-05
  • The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart   Chapter 129 Love in Rehearsal (POV: Adrian)

    Ang corporate photoshoot ay nagsimula sa pinakamahal na suite ng Zubiri Group headquarters. Ang lahat ng ilaw, camera, at stylist ay tila nagtatakda ng bawat galaw namin—ngunit sa loob, ramdam ko ang tensyon na hindi matakpan ng kahit anong professional smile.Stefanie stood across from me, sa kabi

    last updateLast Updated : 2026-04-04
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status