LOGINShare
Chapter 72 Leaked
Last Updated:
2025-09-26 01:22:29Stefanie’s POV
Ang malamig na hangin ng gabi ay parang yelo na dumudurog sa balat ko habang nakatayo ako sa terasa ng guest wing. Sa ibaba, rinig ko pa ang mahihinang tawanan ng ilang bisitang hindi pa umuuwi. Pero para sa’kin, naglaho na ang lahat ng ingay ng mundo. Tahimik na nagwawala ang dibdib ko.Kanina pa ako tinatablan ng kaba. Nagsimula lahat nang marinig kong bumukas ang sliding door sa likod ko. “Don’t you ever get tired of pretending, Stefanie?”Pumikit ako sandali. Kilala ko na ang boses na ‘yon. Ang timpla ng yabang at hinanakit sa bawat pantig. Hindi ko kailangan tumingin para malaman kung sino—Adrian.“Pretending what?” balik ko, tinangkang gawing matatag ang boses kahit ramdam ko ang panginginig sa loob. Humakbang siya palapit, bawat hakbang ay may bigat na parang dumadagundong sa sahig.Lumapit siya hanggang halos maramdaman ko ang init ng hininga niya sa gilid ng tenga ko. “Pretending na wala k
Latest chapter
The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart Chapter 132 “Strings Attached” (Stefanie’s POV)
“Ma’am Stefanie, kumain na po ba kayo?”Napatigil ako sa pag-aayos ng mga prenatal vitamins sa mesa. Maingat kong pinantay ang maliliit na bote—folic acid, iron, calcium—parang kapag naging perpekto ang pagkakaayos nila, magiging maayos din ang lahat ng nasa loob ko. Napangiti ako nang bahagya sa tanong ni Aling Rosa, kahit ramdam ko ang bigat sa dibdib ko, ‘yong pakiramdam na kahit huminga ka, parang may nakapatong na bato sa baga mo.“Later na lang po, Aling Rosa,” sagot ko, banayad pero pilit. “Medyo… wala lang akong gana.”Hindi siya nagpilit. Sanay na sila sa ganito—sa akin. Sa mga araw na parang multo lang akong gumagalaw sa mansion na ‘to. Tahimik siyang tumango bago lumabas ng silid, iniwang bukas ang pinto, iniwang bukas din ang katahimikan.At ang katahimikang ‘yon… hindi ito payapa. Hindi ito ‘yong klaseng katahimikan na nagpapahinga ka. Ito ‘yong katahimikan na may sariling ingay—mga salitang hindi binibigkas, mga tanong na hindi sinasagot, mga damdaming pilit ikinukulong
The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart Chapter 131 Under His Shadow (POV: Adrian)
Ang araw na ito ay parang isa pang laban na hindi ko gusto, pero hindi ko maiwasan. Nakaupo ako sa head chair ng boardroom, habang ang projector screen ay nagpapakita ng highlights ng press conference ni Stefanie. Ramdam ko ang init ng tensyon sa katawan ko....ang bawat ngiti niya, bawat maayos na sagot, bawat kumikislap na mata sa kanya ay parang karayom na pumapasok sa dibdib ko.“Mr. Zubiri,” panimula ng isang investor, “sa totoo lang, nais naming marinig ang opinyon ni Mrs. Zubiri tungkol sa strategic expansion ng airline.”Tumango ako, pilit pinipigilan ang galit. “Siyempre. Ngunit ang final decision ay dapat pa ring dumaan sa executive board, hindi lamang sa isa.”Ngunit ramdam ko ang pagtaas ng respeto at paghanga sa kanya. Ang mga directors at investors ay nakikinig sa bawat salita niya. At kahit pilit kong kontrolin ang board, naramdaman ko...nararamdaman ko...na ang atensyon nila ay unti-unting lumilipat sa kanya.Nagulat ako nang marinig ang mga papuri sa kanya mula sa i
The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart Chapter 130 The Power Shift (POV: Stefanie )
Maaga pa lang, ramdam ko na ang kakaibang tensyon sa opisina. Habang iniikot ko ang kape sa tasa, naririnig ko ang mga bulungan sa mga koridor. Ang bawat hakbang ko ay parang may kasamang spotlight—hindi literal, pero ramdam ko sa mga mata ng mga board members at empleyado na sinusukat nila ang bawat galaw ko. Hindi ako naniniwalang hindi nila napapansin; alam ko na bawat detalye...mula sa postura ko hanggang sa paraan ng paghinga ko....ay pinapansin.“Good morning, Mrs. Zubiri,” bati ng isang board member na dati’y medyo malamig sa akin. Napangiti ako ng mahinahon, isang ngiti na hindi lang polite kundi puno ng confidence. Ramdam ko agad ang pagka-aatin sa kanya. Ang maliit na hakbang na iyon sa kanila ay tila simpleng gesture, pero sa akin, malaking pagbabago na. Hindi lang basta acknowledgement...it was recognition na hindi na ako ang babae sa tabi ng CEO. Ako na mismo ang CEO sa sariling mundo ng aking kakayahan.Habang lumalakad ako papunta sa aking opisina, bawat hakbang ay may
The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart Chapter 129 Love in Rehearsal (POV: Adrian)
Ang corporate photoshoot ay nagsimula sa pinakamahal na suite ng Zubiri Group headquarters. Ang lahat ng ilaw, camera, at stylist ay tila nagtatakda ng bawat galaw namin—ngunit sa loob, ramdam ko ang tensyon na hindi matakpan ng kahit anong professional smile.Stefanie stood across from me, sa kabilang side ng frame, ang postura niya ay elegante, bawat galaw ay graceful, ngunit ramdam ko ang kaunting panginginig sa kanyang kamay na hindi niya sinasadyang ipakita. Alam kong may iniisip siya, pero hindi ko tatanungin. Sa halip, minabuti kong obserbahan, bawat detalyeng nagpapakita kung paano siya nag-aadjust sa mundo na minana lang niya dahil sa pangalan niya at sa pamilya, at kung paano siya unti-unting naging tao sa kabila ng lahat ng expectation.“Adrian, shoulders relaxed, smiles natural,” utos ng photographer, habang may isang assistant na nag-aayos ng lighting.Tumango ako, pilit pinipigil ang reflex na hawakan siya, na maramdaman ang init ng kanyang katawan sa pamamagitan ng mali
The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart Chapter 128 Fragile Hearts, Stubborn Minds (POV: Stefanie)
Maaga pa lamang at tahimik pa ang mayamang villa, ngunit ramdam ko ang kakaibang tensyon sa bawat sulok ng bahay. Hindi iyon galit, hindi rin takot — isang halo ng pangamba at pagkasabik ang bumabalot sa akin habang naglalakad ako sa hallway patungo sa home office. Ang tiyan ko, maliit pa man, ay nagbabalita ng bagong yugto sa aming buhay — bagong responsibilidad, bagong pag-asa, at bagong damdamin na pilit naming tinatago mula sa isa’t isa.Si Adrian ay nakaupo na sa malaki niyang leather chair, nakaharap sa mga dokumento para sa board meeting mamaya, ngunit ramdam ko ang tensyon niya bago pa man siya nagsalita. Alam kong iniisip niya rin ang araw na ito — ang unang prenatal class na pagsasamahin niya at ako, hindi dahil sa gusto niya, kundi dahil kailangan niya.“Ready ka na ba?” tanong ko, dahan-dahang nanginginig ang boses, kahit simpleng pag-uusap lang iyon.Ngumiti siya, pero iyon ang uri ng ngiti na hindi ko agad mapagkakatiwalaan — bahagyang nakataas ang isang kilay, nakatayo
The Nurse Who Ruined My Life...And My Heart Chapter 127. The Hospital Walls (POV: Stefanie)
Ang ambulance lights ay nagsi-flash sa aking paningin habang sinasakay namin ang isang pribadong sasakyan pabalik sa bahay. Sa loob, tahimik ako, pero ramdam ko ang tension na nagmumula kay Adrian. Hindi siya nagsasalita, pero mga kamay na mahigpit niyang hawak sa steering wheel ay nagsasabi ng kung ano ang hindi niya kayang ipaliwanag.“Adrian… okay ka lang?” tanong ko, mahina.Hindi siya sumagot. Tumigil siya sa paghinga nang husto, halatang nakatuon sa kalsada, pero ramdam ko ang bigat sa balikat niya, sa bawat tension ng katawan niya.Pagpasok namin sa bahay, ang amoy ng antiseptic at hospital na ambience sa foyer ay agad nagdala sa akin pabalik sa reality — si Doña Beatriz, ang babae na parehong naging ama’t ina namin sa business, ay mahina. Ngunit sa kanyang mga mata, may ngiti pa rin.“Stefanie… Adrian,” mahina niyang boses, “thank you for coming so quickly.”Tinulungan namin siyang umupo sa couch sa living room. Ang kanyang mga kamay ay malamig, at ang bawat paghinga niya ay t
You may also like
The Tycoon's Triplets
Rhea mae799.6K viewsThe Three Little Guardian Angels
Ginger Bud6.5M viewsANG LIHIM NA ASAWA NG BILYONARYO
MikasaAckerman608.1K viewsAng Munting Asawa ni Mr. Tremont
Lemon Flavored Cat475.6K viewsForbidden Taste
jess13307 viewsThe Billionaire's Double Trouble
YuChenXi66 viewsBound to My Ruthless Zillionaire Fiancé
inksera1.4K viewsTuksong Naglalagablab
nerdy_ugly2.8K views
