KABANATA 11

SANDRA'S POV

Malakas akong nagsisigaw habang unti-unting ibinababa ang kabaong nila Mommy at Daddy sa ilalim ng lupa. Hawak-hawak ako ng mga hindi ko kilalang mga tao, ni hindi man lang dumalo ang aking mga kamag-anak na mas lalong nagpapabigat sa aking nararamdaman. Wala silang pakialam at kinahihiya ang kinasangkutang gulo ng aking mga magulang.

"Mommy, Daddy! Please, don't leave me!" Sigaw ko habang humahagulhol.

Sa kabila nama'y ibinababa rin ang kabaong ng kapatid kong si Sidro na kasama ng mga magulang kong nasawi. Wala akong ibang ginawa kun'di ang umiyak nang umiyak na para bang may magagawa pa ang aking mga luha. Hinding-hindi ko kailanman matatanggap ang pangyayaring ito.

Dahil simula sa araw na ito ay mag-isa na lamang ako.

Napag-alaman ko rin na ang lahat ng aming mga ari-arian ay nakasangla at wala ni kaonting pera ang natira para sa aking pag-aaral at araw-araw na pangangailangan. Nahulog ako sa pangangalaga ng mga madre, ngunit nang pagbuhatan nila ako ng kamay makailang beses, na para sa kanila ay uri ng pagdidisiplina ay umalis ako ng hindi nagpaalam.

Ano pa bang saysay? Kung hindi man lang din nila ako matrato nang maayos.

Nagpagala-gala ako sa mga lansangan, walang matutuluyan, at gutom,

Hanggang sa kinopkop ako ni Madam Rowena nang mahimatay ako sa daan at siya ang nakakita. Ngunit, akala ko ang pagkupkop niya ay uri ng makataong pagtulong, upang madismaya lamang ako sapagkat hindi iyon naging ganoon.

"May lahi ka bang Espanyola?" ang unang tanong niya habang nakatitig sa aking hubad na katawan.

Tumango ako.

"My dad's mix is Spanish, meanwhile, my mom's American," mahina ang boses na sagot ko.

"Inglishera ito mamsh!" Singit ng isang bakla sa kaniyang gilid. "Pero infairness, ang ganda niya!" dagdag niya.

"Pwede mo itong kupkupin, mamsh, tiyak na bebenta ito sa mga malalaking tao lalong-lalo na sa mga foreigners!" Sambit naman ng isa, may malaking ngisi sa mukha.

Napangiti ang baklang nagngangalang Rowena at nilapitan ako. Hinawakan niya ang aking mga kamay at tinignan ako sa mga mata.

"Gusto mo bang magkapera?" Tanong niya sa akin.

Ilang araw na akong walang sapat na tulog at kain, wala rin akong matutuluyan kaya wala akong naiisip na paraan upang makaraos sa araw-araw. Laki ako sa marangyang buhay at wala akong alam sa pagbabanat ng buto, kaya ang ginawa ko'y kumasa ako sa alok ni Madam Rowena na hindi ko inaasahan na katatagalan ko at siyang bubuhay sa akin at magtutustos sa aking pag-aaral.

Naimulat ko ang aking mga mata nang makarinig ng kalansing ng mga kitchen utensils dahil nakabukas nang kaonti ang pintuan ng kwarto. Napatingin ako sa bintana at napag-alamang umaga na.

Maliwanag na sa labas na kita sa glass window mula sa kwartong aking tinutulugan. Tumayo ako at nagbanyo nang sandali, saka nagtungo sa kusina upang sana uminom ng tubig nang maabutan ko doon ang lalaki.

Nagluluto siya, topless, at amoy-amoy ko ang lalaking-lalaki niyang amoy. Magulo ang kaniyang buhok at nakapajamas pa. Napatanong tuloy ako sa sarili kung saan siya natulog kagabi.

"Good morning, how are you feeling now?" Bati niya na sinundan naman agad ng tanong.

Kinapa at pinakiramdaman ko ang sarili. Wala na akong lagnat at magaan na ang aking pakiramdam.

"Maayos na ang pakiramdam ko... S-Salamat...Salamat pala," bakas ang hiya at pagpapakumbaba sa aking boses.

"Eat here." Aniya at huli na nang makaapila ako dahil hinila niya ang isa kong kamay at pinaupo.

Nang mapatingin ako sa orasan na nasa dingding ay nanlaki ang aking mga mata at hindi ko naggawang lunukin ang kinakain.

Pasado alas diyes na nang umaga at may exam ako ngayon!

"Classes were suspended... Just look outside the windows, rain is quite heavy today." Narinig ako ang agaran niyang sambit nang mapansin ang tila natataranta kong ekpresyon.

Nakahinga ako nang maluwag at nagpatuloy na lamang sa pagkain. Buti na lamang talaga at walang pasok. Nang mag-angat ako nang tingin ay nakatitig na siya sa akin, dahilan upang pamulahan ako ng mukha.

"Since you don't have classes today, what do you want to do?" Tanong niya saka sumimsim sa kaniyang tasa.

Hindi agad ako nakasagot. Sa tuwing walang pasok ay nagtatrabaho lang talaga ako o kaya ay nagpapahinga pero, iba ngayon. Nais kong may gawin para na rin makapag-relax.

Napatingin ako sa makinis at maputi niyang balat. Sa tingin ko ay gusto ko na ulit mag-tattoo dahil matagal na panahon na rin simula noong huli.

"Do you want to be inked?" Tanong ko na nagpagulat sa kaniya.

"Marunong ka?" gulat na gulat na tanong niya pabalik.

Tumango lamang ako at uminom sa aking baso na may mainit na gatas.

"Bakit?" puno ng curiosity na tanong niya.

"Last year, isa sa performance task namin sa finals ay skin inking, doon ako natuto." Sagot ko. Napatango-tango naman siya at saka tumayo na.

"Okay, then I want you to inked me." Sambit niya.

Hindi ko alam kung bakit, sa pagkakataong iyon ay napangiti ako. Pinanood ko siya habang nililigpit ang aking mga pinagkainan na wala ng laman at hinugasan ang mga iyon. Nais ko sanang tumulong, ngunit hindi siya pumayag at baka daw ay mabinat ako dahil kakagaling ko pa lamang sa sakit. Hindi na ako nagmatigas at hinayaan na lamang siya sa kaniyang nais.

Sa hindi inaasahang pagkakataon ay lumapit siya nang hindi ko namamalayan, saka pinatakan nang magaan na halik ang aking noo. Hindi ako nakagalaw habang ang tibok ng aking puso ay nagwawala nang magpakilala siya sa akin sa unang pagkakataon.

"By the way, I know you didn't ask, but," sandali siyang huminto. "I'm Zaniel Arthur Mercer and the reason why I can afford to pay just to take you out is that, I'm a multi-billionaire." Aniya na naghatid ng kilabot sa aking sistema.