LOGINSANDRA'S POV
Lumipas ang ilang araw na hindi na nagpunta ang lalaki sa club. Hindi ko man lang nalaman ang pangalan niya sa dalawang beses na pagkakataong dinala niya ako sa motel upang i-kama. Matapos ang huling p********k namin ay ganoon pa rin ang ginawa niya, iniwan niya ako, hindi nga lang sa parke, ngunit sa mall naman sa pagkakataong iyon. Mabuti na lamang ay nawala ang aking inis nang abutan niya ako ng pera na pang shopping. Sa mga oras na iyon ay wala akong pakialam kahit na pinagtitinginan ako ng mga tao sa lugar na iyon habang suot ang isang floral na tsinelas at nighties. Basta ba ay makabili ako ng mamahaling damit sa ibinigay na pera ng lalaki. Kataka-taka ring walang nag-aalok sa'kin na customer, at hindi rin ako pinagsasalitaan ng magaspang ni Madam Rowena, bagay na palagi niyang ginagawa sa tuwing bakante kami kahit isang araw. Sa pagsapit ng araw ng Sabado ay nagpunta ang lalaki. Lumabas siya mula sa kaniyang pulang Lamborghini habang nakasuot ng shades. Itinaas niya ang glasses niya habang naglalakad papalapit sa akin na parang diyos. Nakasuot siya ng V-neck na tshirt na halatang mamahalin at pants na kulay itim na pinarteran ng mamahaling Nike white shoes. "Sandra magbihis ka na, dali!" Pinagtutulak ako ni Madam Rowena papasok sa banyo kahit kakagising ko pa lamang habang nakaupo sa sofa ng sala namin. "Mr. Pogi, maupo ka lang muna rito ha," malaming ang boses na sabi ni Madam Rowena habang kaharap ang lalaki. Napairap naman ako sa hangin, dahil sa boses niyang gamit kasi kung kami pa ang kausap niya ay pasigaw palagi. Nalaman ko na nagbayad pala ang lalaki ng mahigit kalahating milyon para hindi ako maitable ng iba. Ngayon naman daw ay magc-camping kami, good for 3 days. Bayad na si Madam Rowena at sa pag-uwi ko daw, makukuha ko ang 70 percent ko na share. Hindi ko man lang alam at para bang hindi na ako ang may-ari ng katawan ko. Nakasuot ako ng puting spaghetti at itim na shorts na pinartneran ko ng itim na cardigan at saka isinuot ko ang puti kong sneakers. Lumabas na rin ako pagkatapos kong mag-ayos at masigurong nasa bag na ang mga gamit na dadalhin. "Galingan mo Sandra!" Cheer pa nila sa'kin. Pumapalakpak pa sina Bettina, Arabelle, Sarah, at Kimberly na gising na sa mga oras na iyon. Putok ang mga mukha sa hindi buradong make up kagabi habang nakasuot naman ng p****k shorts at spaghetti na top. Nang makapasok na kami sa sasakyan niya ay tinitigan niya ako. Napaiwas ako ng tingin nang suyurin niya ang aking kabuuan. "Wait." At ganoon na lamang ang aking gulag nang suotan niya ako ng seatbelt. Nanatili akong nakatitig sa napakagwapo niyang mukha habang patuloy niya pa ring inaayos ang seatbelt ko. "Bakit kaya niya ako binabalik-balikan?" Napatanong ako sa sarili. Hinawi niya ang iilang hibla ng aking buhok na tumakas mula sa aking pagkakatali at hinaplos ang aking mukha ng malumanay. "I missed you. I'm sorry for not showing up for almost a week. Nagka-problema lang sa kompanya." Sambit niya gamit ang malambing na boses. Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. "CEO ka?" Gulat na gulat kong tanong. "Bakit? Hindi halata?" sarkastiko siyang tumawa at agad na binuhay ang makina. Nakatitig parin ako sa kaniya kasi ang gwapo-gwapo niya talaga! "Bakit sa lahat ng babae ay ako ang binabalik-balikan mo? Aware ka naman siguro na hindi ako sing linis ng inaakala mo." panimula ko at huminga ng malalim. Nagsimula nang umandar ng sasakyan kaya napapatingin ako sa labas ng bintana. "Bakit? masama ba? I can afford to pay for your body." Nagkibit-balikat siya matapos sumagot sa akin. "Kung may gusto ka man sa'kin ay mas mabuting pigilan mo na 'yan habang maaga pa, sir. Hindi po ako nakikipagrelasyon" diretsong sambit ko na nagpalingon sa kaniya. "I made an investigation about your background a few days ago. You are only doing this to support your studies." Usal niya kaya nagulat ako. "B-Bakit mo kailangang gawin 'yon?" Nakayukong tanong ko. "I just want to know, Sandra Asuncion." Sagot niya na lalo kong ikinagulat. "Pwede ko kayong kasuhan sa pinangagawa niyo!" malakas ang boses na sabi ko. "Ako ang batas, Sandra. Walang pwedeng magdikta o pumigil sa ano mang nais kong gawin." Ngumisi siya matapos sabihin iyon at dinampian niya ng halik ang aking labi at saka pinahahurot ang sasakyan. Makalipas ang ilang oras na biyahe ay narating na namin ang isang kagubatan. Tahimik ang buong biyahe hanggang sa nakatulog ako. Naggising lamang ako nang maramdaman ng mahinang pagyugyog sa aking mga balikat. Agad kaming bumaba sa sasakyan at sinuong ang masukal na kagubatan. Malamig ang simoy ng hangin at hindi masakit sa balat ang sinag ng araw. Nakaka-relax lang! Buti nalang talaga at nakashorts ako, dahil kung hindi ay mahihirapan akong maglakad. Naramdaman ko nalang bigla ang mga braso ng lalaki na nakapulupot na sa aking baywang. Nailang ako sa kaniyang ginawa, ngunit hindi ako umalma at hinayaan lamang siya. Bitbit rin niya sa mga oras na iyon ang mga bags namin. Napaka-gentleman niya kaya naman hindi ko maiwasang kiligin. "Be careful." aniya at hinawakan ako sa kamay dahilan para tumibok ng kay bilis ang aking puso. Narating namin ang isang malawak na lugar sa gitna ng kagubatan. Sa gilid ay may waterfalls at ang daming puno na may mga bunga na. May mga ibon na nagsisiliparan kaya naman hindi ko mapigilang mapangiti. Panay ang kuha ko ng picture at nagselfie na rin ako upang may pang post sa aking i*******m. "Maganda diba?" aniya habang nakangiti. Tumango ako ng marahan at ngumiti ng kaonti. Lumapit siya sa'kin at hinila ako papunta sa kaniyang dibdib kaya ramdam ko ang init na nagmumula sa aking pisngi. "Smileeee!" aniya at pinindot ang button ng camera. Hindi ko iyon inaasahan kaya hindi ako nakangiti ng maayos. "Ang pangit ko do'n!" reklamo ko kaya naman natawa siya. "You never been ugly." Usal niya at pinisil ang ilong ko. Nag-init naman ulit ang aking mukha dahil sa sinabi niya. Nagtulungan kami sa pagtatayo ng tent at nang gumabi ay nag-bonfire kami. Panay naman ang kuha niya ng litrato sa'kin habang naka-stolen ako. "Ano ba!" Saway ko sa kaniya dahil wala pa rin siyang tigil sa ginagawa. "Wala yatang anggulo na pangit ka," seryosong sabi niya at tinitigan ako. "Bolero!" Sambit ko at nag-iwas nang tingin. Sabay naming kinuha ang mga hotdogs at mga ready to grill na mga manok para sa hapunan namin. Nakabalot ako ng kumot habang pinapanood siyang nagluluto dahil sobrang lamig. Napapalibutan ba naman ng puno ang aming pwesto. Para tuloy kaming may dalang aircon! "Whenever I'm very stress in worl, I always go on a camp here, all by myself. The ambience is very relaxing and I can find transquility in here." panimula niya habang nakangiti. "Paano mo ba na diskubre ang lugar na'to?" Tanong ko at agad na uminom ng tubig. "Four years ago, I was involved in a chopper crashed. It happens that this is the place where My mom and I had landed. We spent 8 days staying here and it was not bad. " Natawa siya matapos sabihin iyon. "Hindi kayo napahamak?" Tanong ko sa kaniya habang kumakain na ng hotdog. "Nope. It was funny that my Mom fell asleep while flying our chopper." Sagot niya habang natatawa ulit. "Buti nalang ay hindi kayo na pa'no." Usal ko. "It was the funniest and memorable experience. Kapag binabanggit ko kay Mom iyan ay pareho kaming natatawa. Sabi niya pa na, it just happened because of her carelessness," mahina niyang sabi habang nakangiti. Nagbukas siya ng beer at ibinigay sa'kin, saka nagbukas din siya ng para sa kaniya at sabay namin iyong ininom. Pagkatapos ay may kinuha siya sa loob ng tent at paglabas niya ay nakita kong gitara iyon. Naggitara siya habang ako naman ang kumakanta. Hindi ko napansing nagpapalitan na pala kami ng matatamis na ngiti sa bawat isa na para bang may lenggwahe na kami lamang dalawa ang nakakaalam at nakakaintindi. "You have a nice voice, do you sing at the club?" Tanong niya habang nag-s-strum pa rin sa gitara. Tumango ako at nilagok ang canned beer na nasa aking kamay. Kaonti na lamang ang laman kaya inubos ko na. Inalok niya pa ako ng isa pa, ngunit tumanggi na ako. "Oo naman, kapag pumasok ka sa ganoong trabaho, hindi lang magandang mukha at katawan ang dapat na mayroon ka kasi, kailangan ding talentado ka." Sagot ko. Tinanguan niya na lamang ako at nagpatuloy kami sa pag-j-jam. Nang sumapit ang alas diyes ng gabi ay pumasok na kami sa loob ng tent upang magpahinga. Bago ko ipinikit ang mga mata ko ay hinalikan niya ako sa noo. Napakasarap sa pakiramdam ng kaniyang ginawa na para bang dinuduyan ako sa mga ulap habang ramdam ang mainit at magaan niyang halik sa aking noo.SANDRA'S POVLumipas ang mga sumunod na araw na hindi ko namamalayan. Unti-unti, natutunan kong maging abala. Higit sa lahat, ang pilit na pag-iwas sa mga bagay na alam kong hindi ko dapat iniisip. Hindi na muling nagpadala ng mensahe si Arthur pagkatapos ng araw na iyon.At hindi ko na rin siya hinanap. Marahil, iyon ang pinakamabuting gawin.At marahil, iyon din ang dahilan kung bakit mas lalo kong sinubukang kumbinsihin ang sarili kong tapos na ang lahat.Hanggang sa dumating ang araw ng graduation.Maaga pa lamang ay puno na ang venue ng mga estudyante, magulang, kamag-anak, at mga bisitang sabik na makita ang kanilang mga mahal sa buhay na aakyat sa entablado.Nakatayo ako sa harapan ng salamin habang inaayos ang aking toga.I could barely recognize myself because I was finally graduating.Pagkatapos ng lahat ng puyat. Lahat ng pagod at lahat ng pagkakataong gusto ko nang sumuko.Narating ko rin.“Are you ready?”Napalingon ako kay Favian. Nakatayo siya sa likuran ko habang naka
SANDRA'S POVKinabukasan ay hindi na ako pinayagang manatili sa bahay.“Come on. You said you wanted a road trip yesterday, remember?”Napatingin ako kay Favian habang nakatayo siya sa harapan ko, hawak ang susi ng sasakyan at nakangiting parang wala siyang ibang iniisip kundi ang paglabas naming dalawa.“I thought you told me to rest.”“I did.”“And now?”“Now, I changed my mind.”Napatawa ako nang bahagya.“You're impossible.”“I know.”Marahan niyang hinawakan ang kamay ko at hinila ako palabas ng bahay. Sa totoo lang, hindi ko na alam kung gusto ko ba talagang lumabas o gusto ko lamang makatakas sa sarili kong mga iniisip. Mula nang mabasa ko ang mga mensahe ni Arthur, hindi na naging tahimik ang isip ko.Hindi ko na rin alam kung ilang beses kong binuksan ang conversation namin at ilang beses kong pinatay ang screen nang hindi man lamang nagre-reply.Hindi dahil wala akong gustong sabihin.Kundi dahil napakarami. At hindi ko alam kung alin ang dapat kong unahin.Habang nagmamaneh
SANDRA'S POVKinabukasan ay sobrang sakit ng aking ulo. Muntik pa akong mahulog sa kama nang makita ko si Favian na malaki ang ngiti habang papalapit sa aking kinahihigaan. Hinalikan niya ako sa noo at sa pisngi. "Good morning, my love. How are you?" malambing ang boses na aniya. Hindi agad ako nakapagsalita dahil hindi naman niya nabanggit na uuwi siya kahapon. Niyakap ko siya nang mahigpit at paulit-ulit na humihingi ng tawad. Isang mahinang tawa lamang ang itinugon niya, saka mas niyakap niya ako. "I am not angry... I am just so glad that you're safe. I also discovered that your phone was out of battery when I checked it last night..." aniya sa malambing na boses. "I'm so sorry... I'll make it up to you today... Let's have a road trip?" nakangiting sabi ko. Tumawa ulit siya at pinisil ang ilong ko. "Let's do it tomorrow... You're still not feeling well," pagtatapos niya sa usapan at saka inalalayan na ako sa hapag. Habang kumakain kami ay hindi ko na napigilan ang sarili na
SANDRA'S POVIlang araw na lamang at tuluyan na akong mamartsa sa entablado.Minsan, hindi ko pa rin mapaniwalaan na malapit na akong matapos. Ilang taon ding puro libro, puyat, deadlines, exams, requirements, at mga gabing kinukwestiyon ko kung kakayanin ko pa. At ngayon, ilang tulog na lamang ang pagitan ko sa araw na matagal ko nang hinihintay. Nakahanda na rin ang pagpunta ng pamilya ko mula sa Spain. Ayon kay Favian, baka mauna raw siya kina Sidro dahil sabik na sabik na siyang makita ako.Two weeks had already passed since the last time I spoke with Arthur.Pagkatapos ng gabing iyon ay hindi na kami nagkaroon ng pagkakataong mag-usap. Nalaman ko rin mula kay Zillian na nagpunta raw si Arthur sa Maldives para magbakasyon. Hindi ko na tinanong kung sino ang kasama niya.Hindi ko rin alam kung bakit.Siguro dahil may mga bagay na mas mabuting hindi na alamin kapag pilit mo nang tinuturuan ang sarili mong huwag pakialaman.Sa halip, ibinaling ko na lamang ang atensyon ko sa graduati
SANDRA'S POVAlas diyes ng umaga nang magising ako sa lakas ng tunog ng ringtone ng aking phone. Pipikit-pikit pa ako nang sagutin ang tawag at agad namang napabalikwas nang marinig ang boses ng delivery guy. Ngayong araw na pala i-dedeliver ang susuotin kong dress sa Graduation! "Kuya, pababa na po ako." Ani ko at dali-daling isinuot ang aking tsinelas. Isang simpleng mumurahing bestida na nagkakahalaga lamang ng two hundred pesos ang aking isusuot. Hindi na ako gagastos pa kasi sandali ko lang namang maisusuot. Mayroon pa din naman akong shoes kaya hindi na ako nag-abalang mag order.Nang tuluyang ma-receive ang order ay bumalik na ako sa kwarto at saka isinukat iyon. Isa itong mahabang white dress na backless. Simpleng plain dress lamang ito na may plets sa paldang banda. Maganda ang tela, gaya nga ng nabasa ko noon sa reviews.Nang araw na iyon ay nagtungo na ako sa Ayolla dahil may shoot ako ngayon. Ngayon ang schedule namin ni Arabelle sa isang bagong designer skirts na ipapal
SANDRA'S POVAng pool area ay iluminado ng maliliit na ilaw na nakasabit sa mga sanga ng puno. Parang mga bituin na bumaba mula sa langit at tahimik na nakisalo sa aming hapunan. Sa gilid ay kumikislap ang tubig ng pool, sumasalamin sa mga ilaw at sa mahinang galaw ng hangin.Maayos na naihanda ni Zillian ang mesa. May puting tablecloth, ilang kandila sa gitna, at ang mainit na kare-kare na niluto namin ni Ate Lora ay nasa malaking mangkok na may usok pang dahan-dahang umaangat. Ang amoy ng peanut sauce, bagoong, at bagong lutong kanin ay kumalat sa hangin. Matagal na akong hindi nakakaupo sa ganitong klaseng hapunan. 'Yong hindi nagmamadali, 'yong walang iniisip na trabaho o deadline, at 'yong puro lang pamilya.Nagsimula kaming kumain habang nagkukuwentuhan.“Okay,” sabi ni Zillian habang nagsasalin ng kare-kare sa plato niya, “ikaw naman ang bida ngayong gabi.” 
SANDRA’S POVPink and White ang color combination sa contract signing ng partnership ng Ayolla Apparel at ng Mercer’s Thread. Dumalo ang mga bigating mga business owners sa nangyaring seremonya. Napuno ng mga paparazzi ang labasan ng Ayolla dahil sa studio namin mismo ginanap ang pagpirm
SANDRA’S POV“Sandra? Are you alright?” bumalik ako sa ulirat nang marinig ang paulit-ulit na mga salitang sinasabi ni Favian.Nagtatawagan kami at ilang segundo na akong hindi nagsasalita dahil sa dami ng aking iniisip.“Y-Yeah… I’m okay,” napangiti ako nang magsalita.
SANDRA’S POVMatulin ang mga araw hanggang sa naging linggo ang mga ito, at sa wakas ay naging huling araw ko sa Spain. Kinailangan na naming mga taga Benison na bumalik sa Pilipinas dahil tapos na ang isang taong internship namin. Sa katunayan, ayoko pang umalis dahil ang napamahal na a
SANDRA’S POV“Sandra listen to me, my Ninang’s mom is looking for your dad,” Hindi ako nakagalaw nang marinig ko iyon mula kay Favian.Napahigpit ang hawak ko sa tasang pinaglalagyan ng mainit na kape na kaka-serve pa lamang. Muntik ko ring matabig ang platito na pinaglalagyan ng ensaymadang hindi







