Chapter 5 First Dinner Date

Naghahanap na nang ibang trabaho si Carina para makaalis na siya doon sa restaurant na pinagtrabahoan niya at hindi na niya palaging makikita ang amo niya.

Iyon naman ang huling araw ni Loid sa London kaya noong pumayag si Carina na makipagkita sa kanya ay masaya naman siya sa narinig niya. Kumain sila sa isang restaurant na may overlooking. Medyo malayo sa pinagtatrabahoan niya. 

“I am happy Carina, kasi pinagbigyan mo ako sa kahilingan ko na makipagkita sa akin sa huling araw ko sa London.”

“Okay lang po sir, nahihiya nga po ako sa inyo dahil sa noong unang usapan natin ay hindi ako sumipot.”

“Okay lang naiintindihan ko naman ang rason mo. So, ano papayag ka na sa offer ko?”

Hindi muna sumagot si Carina. Pero naisip niya ang sinabi ni Dina, kailangan na kailangan talaga niya ng pera. Hindi din siya nakatulog ng maayos kagabi dahil sa sinabi ni Dina sa kanya, naisip niya na kung hindi niya tatanggapin ang alok ni Loid ay wala na siyang ibang mapuntahan kasi si Dina ay kunti lang din ang masasahod niya umaasa lang din ang pamilya niya sa kanya.

“Okay ka lang ba Carina?”

“Ha?! Opo sir, may iniisip lang ako.”

“Huwag ka na masyadong mag alala Carina, magiging okay din ang lahat.”

Biglang nag ring ang phone ni Carina, nakita niya ang pangalan ng kanyang ina. Agad niya iyong sinagot.

“Hello Mom, kumusta na po diyan?”

“Carina…” narinig niya na parang umiiyak ang kanyang ina.

“Mom, ano po?! Bakit po kayo umiiyak? Kumusta na po si Carlos?

“Hindi pa rin siya nagigising, magdalawang araw na. Nahihirapan na ako, ang laki na nang bill sa hospital huhu!” malungkot na sabi ng kanyang ina.

“Mom, huminahon ka gagawa ako ng paraan para mabayaran natin iyan.” Sabi ni Carina.

“Salamat anak, pasensiya ka na kung palagi kaming pabigat sa iyo. Alam ko naman na hindi madali ang magtrabaho sa ibang bansa. Nandiyan lahat lungkot, pagod at puyat para lang makapagtrabaho at may maipadala ka dito sa pamilya mo sa Pilipinas.” Sabi ng kanyang ina.

“Mom, okay lang po para po sa inyo ang lahat ng ginagawa ko. Huwag niyo na po iyang isipin. Sige mom, magpahinga muna kayo. Balitaan niyo nalang ako, at huwag po kayong mag alala kasi po magpapadala po ako within this week.” Sabi ni Carina.

Pagkababa niya ng phone ay makikita sa mukha niya ang lungkot. Napansin naman iyon ni Loid.

“Okay ka lang ba Carina?”

Matagal siyang nagsalita dahil nalulungkot siya narinig niyang balita mula sa kanyang ina.

“Ha?! Okay lang po sir.”

“Sigurado ka ba? Bakit parang gusto nang tumulo ng luha galing sa mga mata mo?”

Hindi na rin napigilan ni Carina ang mapaluha. Doon na bumuhos ang luha niya. Ayaw man niyang umiyak sa harapan ni Loid ay hindi na niya nakaya. Nakisimpatiya naman sa kanya si Loid, niyakap siya nito para e comfort. Ramdam niya ang matipunong bisig ni Loid, habang nakasandal siya sa may dibdib nito nalalanghap niya ang mabangong amoy na perfume na gamit nito. Nasabi niya sa kanyang isipan na masarap sigurong magmahal ang taong ito?

Lumipas din ang ilang minutong pagyayakapan nila. At tinanong uli siya ni Loid kung tatanggapin niya ang offer nito.

“Ano? Tatanggapin mo na ba?”

“Nakakahiya man po, pero sige po babayaran ko nalang po paunti-unti.” Sagot ni Carina.

“Puwede mo nang hindi bayaran pero may pabor sana akong hihilingin sa iyo. Kung okay lang sa iyo.” Tanong ni Loid.

Kinabahan naman si Carina baka pareho ito sa alok ng kanyang manager. Pero mas may tiwala siya kay Loid kesa sa manager niya. At binata naman si Loid hindi gaya ng manager niya.

“Ano po iyong pabor ninyo sir?”

“Ah! Ayaw ko sanang gawin ito kasi alam kung bago pa lang tayong nagkakilala, hindi mo pa ako lubusang kilala at hindi din kita lubusang kilala pero may tiwala ako sa iyo. Iba ka sa lahat ng nakilala ko. Alam kung mabait ka at mapagkatiwalaan.” Paliwanag ni Loid.

“Salamat po sir sa tiwala ninyo. Ano po sana ang pabor ninyo?” tanong ni Carina.

“Ah! Puwede ka bang magpanggap na girlfriend ko?”

Biglang nabilaokan si Carina sa pagkain niya. Agad siyang kumuha ng tubig para uminom.

“Ano po?! Magpanggap na girlfriend?”

“Oo sana, na pressure na kasi ako kay mom at dad palagi nalang nila akong kinukulit kung kailan daw ako magkakaroon ng sariling pamilya dahil may edad na daw ako.” Sagot ni Loid.

Hindi naman sumagot kaagad si Carina. Nag isip muna siya, tatanggapin kaya niya ang pabor na iyon. Naisip din niyang magkaroon siya ng malaking utang na loob kay Loid kung tatanggapin niya ang pera pero wala na talaga siyang choice kundi tanggapin ang offer na iyon para sa pamilya niya sa Pilipinas lalo na sa kapatid niya kaya naman ay makalipas ang ilang minuto ay sumagot na siya.

“Ah! Sige po, gagawin ko po ito para sa pamilya ko para ma save po ang kapatid ko.” Sagot ni Carina.

“Talaga?! Nakangiting sabi ni Loid. “Oo naman I promise na kahit magkano ang hihiramin mo ibibigay ko.” 

Naisip naman ni Carina, ganito ba talaga ka yaman ang lalaking ito parang kaya niyang ibigay ang langit at lupa ah! Napatitig siya kay Loid. Sino kaya ang lalaking ito?

“Ah! Bakit ganyan ka makatingin sa akin Carina? Masyado ba akong over reacting sa tugon ko sa sagot mo sa akin?” tanong ni Loid.

“Ha? Hindi naman po sa ganoon. Wala din po akong ibang sinasabi, ah! Nagulat lang po ako sa sinabi ninyo. As in magpanggap talaga na girlfriend mo?”

“Yes, gagawa nalang ako ng contract about sa mga rules natin para naman kahit papaano ay alam natin ang mga limitation natin.”

Natahimik uli si Carina. Madaming gumugulo sa isip niya, ang hirap naman ng kondisyon o pabor na hinihingi ni Loid. Naisip niyang paano kung mahulog ang loob niya sa lalaki, makakaya kaya niyang iwasan ang lalaking ito? Haist! Napabuntong hininga na lamang siya.

“Paano po ang contract di ba po aalis na kayo bukas pabalik ng Pilipinas?”

“Yes, pero puwede kung email sa iyo at iprint mo tapos e scan mo nalang na may pirma muna at e email mo pabalik sa akin.” Sagot ni Loid.

“Ah! Okay sige po,”

“By the way, uutusan ko nalang ang secretary ko na siya na ang magbigay ng pera sa mother mo, kasi malaki ata ang charge kung ikaw na ang magpadala total nasa Pilipinas na naman ako by tomorrow or the next day.”

“Sige po, e inform niyo nalang po ako kung ano po sasabihin ng mother ko pagkabigay ng pera.”

“Yes, huwag kang mag alala hindi kita bibiguin kung anong napagkasunduan natin ay gagawin ko at sana hindi ka aatras sa usapan natin. Maybe next month babalik uli ako dito sa London.”

Napatingin siya kay Loid. Naisip niya, babalik siya sa London next month? Wow naman ang yaman siguro ng lalaking ito para ginawa lang niya Manila at Cebu ang London ah! Napakamahal kaya ng pamasahe.

“Hey! May dumi ba ako sa mukha? 

“Ah! Wala naman po sir, nagagwapuhan lang ako sa iyo ay este may iniisip lang ako para kasing subrang tagal na nating magkakilala.” Napangiti naman si Carina sa sinabi niya.

“Haha! Talaga?! Naninibago ka lang siguro baka may kamukha lang ako na naging customer mo kaya na confuse ka. Siyanga pala ok lang ba magpicture tayong dalawa ipakita ko lang kay mom at dad.” 

“Ha?! Sige po pero nakakahiya naman.”

“Huwag ka nang mahiya maganda ka naman.” Nakangiting sabi ni Loid.

Natapos ang gabing iyon na masaya silang dalawa, inihatid na ni Loid si Carina sa apartment nila medyo late na din at nakatulog na si Dina galing sa trabaho.

Hinalikan siya sa pisngi ni Loid at nakangiti naman si Carina. Napaka gentle ni Loid, hindi siya gaya ng ibang lalaki na nakilala niya na minsan ay hindi marunong rumespeto sa mga babae.

~~~~~

Lumipas ang mga araw, ay nakadama naman ng excitement si Carina dahil sa naalala niya ang sinabi ni Loid na babalik siya sa London next month at ilang araw nalang ay patapos na ang buwan. Magkikita na uli sila.

Naging magaan na rin ang pakiramdam ni Carina dahil sa nabalitaan niyang naging successful ang surgery ng kanyang kapatid, at kasalukuyang nagpapagaling na si Carlos. Nagpapasalamat siya ng malaki kay Loid dahil sa pagpapahiram nito sa kanya ng malaking halaga. Alam niyang may kondisyon ang perang iyon pero wala na siyang choice kundi tanggapin iyon para sa pamilya niya at maisalba ang buhay ng kanyang kapatid.

Habang inaasikaso niya ang kanyang pag resign sa restaurant dahil sa umalis na siya doon sa pinagtrabahoan niya ay may nakita naman siyang news sa isang newspaper. Nandoon ang mukha niya, subra ang pagkahiya niya dahil nakalagay doon na humiram daw siya ng pera sa isang manager kapalit ng dignidad niya. Nanlumo siya sa nabasa niya, hindi niya alam kung sino ang nagbalita nun at wala naman siyang ginawa na ganoon. 

Naiyak na lamang siya, nahihiya siyang lumabas kasi kilala na siya ng mga kapitbahay nila. At naisip niyang nabalitaan na rin iyon ni Dina.

Kinagabihan ay dumating galing sa trabaho si Dina.

“Carina, okay ka lang ba?”

“Nabasa mo din ba?”

“Oo, pero huwag ka masyado mag alala kasi naniniwala naman akong hindi mo magagawa iyon. May idea ka na siguro kung sino ngpakalat ng maling balitang iyon?” sagot ni Dina.

“Oo, pero wala akong laban kasi wala akong pera. Kahit anong sasabihin niya ay sa kanya maniniwala at makisimpatiya ang mga tao.” Malungkot na sabi ni Carina.

“Magpakatatag ka kasi alam kung lalabas din ang katotohanan, ginawa niya siguro iyon dahil sa nagalit siya na nagresign ka at umalis na sa restaurant.” Sabi naman ni Dina.

“Nahihiya ako Dina, hindi ko alam paano ako haharap sa mga tao lalo na kilala ako ng mga kapitbahay natin.”

“Naiintindihan kita pero alam kung makakaya mo iyan, at mawawala din ang issue na iyan.”

“Sana nga, paano kung mabalitaan iyan ni Loid?”

“Hindi naman siguro kasi nasa Pilipinas pa naman siya at next month pa siya babalik dito di ba?” 

“Sana nga, alam mo naman ang balita kahit nasa ibang bansa tayo ay mabilis din kakalat sa Pilipinas.” Nag alalang sabi ni Carina.

“Huwag ka nang masyadong mag alala, halika na kumain na tayo gutom na ako eh!” 

Hindi pa rin mapakali si Carina sa nabasa niya. Kaya naisip niyang pupuntahan niya ang kanyang manager dahil hindi naman makatarungan ang ginawa niya.

Makakuha kaya si Carina ng hustisya sa pagpapahiya sa kanya?