เข้าสู่ระบบSorry mga ate, nasiraan ako ng laptop huhu. Kakapaayos ko lang po. Babawi ako, promise!
Ang araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
Habang sukat-sukat ni Iza ang toyo at suka, hindi niya maiwasang ngumiti sa isipin ang magiging reaksyon ni Roman at ng anak nya. Lagi siyang sinusuportagan, hinihikayat siyang ipagpatuloy ang kanyang nahihilig sa pagluluto, at nais niyang suklian ito ng masarap na pagkain. It’s been days already
Bahagya syang napahilamos nang mapagtanto na walang kahit na anong clue sa mga pictures ni Iza noon.—————————-Isang mainit na hapon nang umuwi si Iza pagkatapos ng mahabang araw ng mga gawain sa kaniyang opisina. Bantay sarado sya ng mga guards. Nagpaalam din sya sa mga empleyado na hindi muna pap
Ang araw sa umaga ay nasala sa manipis na mga kurtina ng malaking unit na pagmamay-ari ni Roman sa Tokyo, na nagdulot ng mainit na liwanag sa kusina. Ang nakakaakit na aroma ng mainit na bacon at bagong basag na mga itlog ay napuno sa hangin, na humahalo sa matamis na amoy ng pancake na niluluto sa
Kasunod ng kanyang tingin, nakita ni Iza ang isang matangkad na pigura na may pamilyar na katangian. Si Kenji iyon, ang unang pag-ibig ni Iza sa Japan bago nya makilala si Kevin. Ang paningin sa kanya ay tila hinila pabalik si Iza sa isang alaala na matagal na niyang ibinaon. Si Kenji ay kaakit-akit







