Se connecterAng araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
Ang sinag ng araw ay tumatagos sa manipis na kurtina, na nagbigay ng mainit na liwanag sa malawak na kwarto ni Iza. Nakahiga si Iza sa kaniyang malambot na kama, isang malambot na kumot ang nakabalot sa kanyang katawan. Sa kabila ng nakaaaliw na kapaligiran, walang tigil na pagpintig sa kanyang mga
Binalot ng katahimikan ang sasakyan ni Roman. Ngayong araw ay hindi nya inaasahan na makakasama nya si Iza. Kasalukuyan na na sa passenger seat ito at na sa likod naman si Aikee. Ni isa sa kanila ay hindi magawang magsalita marahil ay dahil sa awkwardness na nararamdaman ni Iza. Walang kahit na si
“I am really sorry po,” paumanhin ni Roman sa mga magulang ni Iza matapos nyang iabot ang mga regalo na binili nya kanina. Iyon ang naging rason kung bakit sya na late ngayong gabi. “Thank you for accepting me.” Bahagya syang yumuko para magbigay galang sa mga Fujitsu.“No worries,” agad naman na sa
Naging maganda ang get together ng movie nila Iza. Isang linggo na puno ng activities. Isang Linggo na naging busy ang lahat. Pero ang mas nakakatuwa ay ang bonding na nabuo ni Roman at ni Aikee sa resort na iyon. Hindi akalain ng lahat na magbabalik ang ala ala ni Roman sa anak nito. Naisantabi big







