Mag-log inAng araw ay unti-unting lumubog sa abot-tanaw, nagbigay ng mainit na gintong liwanag sa malawak na sementeryo. Ang mga dahon ay mahinang umuugong sa malamig na simoy ng hangin ng taglagas, ang kanilang mga madahon na gilid ay bumubulong ng mga lihim mula sa mga nakaraang panahon. Nakatayo si Iza sa
Ang hangin ay puno ng tensyon habang si Iza ay nakatayo sa harap ng nakakatakot na estruktura ng Manila Prison. Ang malamig at kulay-abong mga pader nito ay tila lumulunok sa kanya, isang kuta ng kawalang pag-asa na nag-iiwan lamang ng mga anino sa kanyang paligid. Maraming gabi ang ginugol niya sa
Bida pa rin ang buwan sa langit, nkakatakot na katahimikan sa abandonadong bodega. Noong panahon ng kasiglahan, ang gusaling ito ay puno ng buhay, ngunit ngayon ay nakatayo ito na may mga basag na bintana at kalawangin na mga pintuan, sumasalamin sa kawalang pag-asa sa loob. Sa loob, isang grupo pa
Ang huling bahagi ng chandalier ay nagbigay ng mahahabang anino sa sala habang si Mark at Aileen, mga magulang ni Iza, ay umupo sa kanilang karaniwang pwesto sa malaking sofa. Ang pamilyar na tunog ng telebisyon ay pumuno sa hangin, ngunit wala sa kanila ang talagang nakikinig. “Hindi rin sya nagpa
Tumawa ang lalaki, isang malupit na tunog na walang saya. "Walang pagkakataon, sweetheart. Isasama ka namin, gusto mo man o hindi."Sa mga salitang iyon, sinimulan siyang hilahin pabalik patungo sa warehouse kung saan siya nakatakas kanina. Sinubukan niyang humila ng kanyang mga paa upang bumagal, n
Pagkatapos ng tila isang walang katapusang oras, umabot siya sa isang bukasan ng warehouse—lagusan papunta sa warehouse na pinanggalingan nya, na tumitingin patungo sa isa pang warehouse na katabi nito. Sumilip siya dito at nakita niyang ito ay parang imbakan—puno ng mga kahon at crate.Dahan-dahan
Habang sukat-sukat ni Iza ang toyo at suka, hindi niya maiwasang ngumiti sa isipin ang magiging reaksyon ni Roman at ng anak nya. Lagi siyang sinusuportagan, hinihikayat siyang ipagpatuloy ang kanyang nahihilig sa pagluluto, at nais niyang suklian ito ng masarap na pagkain. It’s been days already
Bahagya syang napahilamos nang mapagtanto na walang kahit na anong clue sa mga pictures ni Iza noon.—————————-Isang mainit na hapon nang umuwi si Iza pagkatapos ng mahabang araw ng mga gawain sa kaniyang opisina. Bantay sarado sya ng mga guards. Nagpaalam din sya sa mga empleyado na hindi muna pap
Tumunog ang telepono ni Aileen Fujitsu sa kitchen counter, umilaw ang screen dahil sa papasok na tawag mula sa hindi kilalang numero. Pinatuyo niya ang kanyang mga kamay sa isang dish towel at kinuha ang telepono, sumulyap sya sa orasan. Halos 10pm na, huli na para sa isang normal na tawag. "Hello?
"Pero ginagawa ko lang naman ang sa tingin ko ay tama," sabi ni Iza at bahagyang tumaas ang boses. "Hindi ko sinusubukang saktan ang sinuman. Gusto ko lang ilabas ang katotohanan sa mga nangyari 6 years ago. Bakit pati ang anak ko ay kailangan nilang idamay?" "Naiintindihan ko iyon, at hinahangaan







