Chapter 7

Pabagsak na umupo ng sofa si Scarlet, suot-suot niya ang isang mamahaling silk nightgown na inihanda sa kaniya ng mga kasambahay ni Ethan. Nakita niya ito noon ng mapagawi siya sa elegant section ng Greenbelt 5 ng isang kilalang brand. Tinataniya niyang nasa kulang-kulang 500,000 ang isang set nito. 

"Sino ang tanga ang bibili ng ganitong kamahal na nightgown?" Singhal niya sa kawalan.

Dahil dito ay napagtanto ni Scarlet na may mga tao talagang waldas lang nang waldas ng pera...at isa na rito si Ethan Montenegro. Pero baka nga para sa lalaki ang 500,000 pesos ay barya lamang. 

Malamang sa malamang na kakaiba talaga ang pagiging mayaman ni Ethan---ang malambot at malaking kama na para kang nasa 5-star hotel suite. Dagdag mo pa ang napakagandang view ng garden nito sa Forbes, ibang level nga talaga ang binata. 

Nakaramdam naman ng pait at pagkahinayang si Scarlet dahil kung tutuusin ay kaya rin naman itong maabot ng kuya. Pinanganak silang hindi mayaman pero dahil sa pagsisikap ni Justine ay nakaya nitong ibigay ang marangyang pamumuhay sa kanyang kapatid. Hindi nga lang ito tumagal dahil na rin sa nangyaring insidente. 

Totoo nga ang kasabihan na hindi lahat ng magagandang bagay ay tumatagal...

Hindi ito maalis sa isipan ni Scarlet kung kaya't malalim siyang napabuntong-hininga bago tumayo sa kinauupuan niya.

Nasa ganoon siyang postura nang dumating ang dalawang kasambahay, at nang makitang gising na siya ay binuksan na ng mga ito ang ilaw. 

"Magandang araw po, ma'am."

Bago pa man makasagot si Scarlet ay tinulak na siya ng mga ito papunta sa isang walk-in closet na punong-puno ng mga magagandang designer clothes. Sigurado siya na daang libo rin ang presyo ng mga ito.

"Ito po ang mga inihanda ni Sir Ethan para suotin niyo sa pang-araw-araw," magalang na sambit ng isang kasambahay.

Hindi naman nakapagsalita si Scarlet at nanatiling nakatingin lang sa mga damit na nasa harapan niya. Hindi naman ito inalintala pa ng kasambahay at kinuha ang isang pink suit.

"Gusto niyo po bang suotin ito ngayong araw?" 

LImited edition ito ng business collection ng isang kilalang brand sa Pilipinas, at sigurado siyang hindi pa ito inilabas sa merkado.

"Hindi ko kailangan ang mga damit na 'yan," malamig na sambit ni Scarlet sabay hawi ng suit at naglakad palabas ng silid.

Iniisip siguro ni Ethan na kaya niya bilhin o kunin ang loob ni Scarlet gamit ang mga damit na ito ay nagkakamali siya. Dahil para kay Scarlet, hinding-hindi niya mapapatawad ang lalaking naging dahilan nang pagkaratay ng kaniyang kuya sa ospital.

Kahit pa mayaman at maimpluwensiya si Ethan ay walang balak na manatili rito si Scarlet.

Bakas sa mukha ng mga kasambahay ang pagkabigla at panic. Hinabol nilang dalawa ang papalabas na si Scarlet.

"Miss Scarlet, hindi pa po kayo nagpapalit..."

Nasa labas naman ng room ni Scarlet si Ethan at mukhang kagigising lang din nito. Ang matangkad nitong pigura ay natatakpan ng maitim na robang suot niya. Kabaliktaran naman ng maitim na buhok niya ang maputi nitong balat.

Magandang lalaki talaga si Ethan pero para kay Scarlet ay walang-wala ang pisikal na kagandahan kung hindi naman makatauhan ang binata.

"What's going on here?" Malamig na sambit ni Ethan habang ang kaniyang mga mata ay napunta sa mapuputing binti ni Scarlet. 

"I already told you that you don't need to take care of me, Ethan. I want to leave now," matigas na ani naman ni Scarlet.

"Leave? In this house?" Sarkastikong tanong naman ng binata.

"Do you even have a place to stay? Or money to pay for your schooling?"

Napatameme naman doon si Scarlet. Totoo ngang wala siyang pera ngayon...pagkatapos kasi ng aksidente ng kaniyang kuya ay ni-seize ng banko ang assets ng binata. 

Plano rin kasi niyang doon muna makitira sa bahay ng kaniyang tito dahil na rin ang kuya niya ang bumubuhay sa mga ito pero nang makita niya ang totoong pagkatao ng pamilya ng tiyuhin niya ay parang asong umatras ang buntot niya. 

Ramdam niya kasing nagpaplano na ang Tita Dina niya para agawin kay Justine ang kompaniyang pinaghirapan nitong buohin. 

"Edi hindi ako mag-aaral." Nagmamatigas na sabi ni Scarlet.

Sa totoo lang ay mayroon pa siyang mga alahas galing sa kaniyang kuya at kung ibebenta niya ang iba sa mga ito ay marahil sapat na para makapagtapos siya. Ayaw niya lang talagang magpatalo kay Ethan at gusto niya itong kalabanin. 

Bahagyang napatawa naman si Ethan rito at nakakamatay na tumingin ulit sa dalaga. 

"Sasayangin mo lang ang sakripisyo at suporta ng kuya mo?" 

Nang maibanggit nang binata ang kuya ni Scarlet ay parang iiyak muli ang babae. Naramdaman niyang unti-onting sumasakit ang kanyang ilong, tanda ng nagbabadya nitong luha. 

"Anong karapatan mong banggitin ang kuya ko? If it wasn't because of you, my brother would still be here, standing beside me. Did you see his situation inside the ICU? Have you ever thought that these all happened because of you? Nasisira ang pamilya ko dahil sa'yo Ethan! Dahil sa'yo!"