LOGINNapaatras si Kurt habang napahawak sa panga kasabay ng pagtilapon ang dugo mula sa labi nito."Who the hell gave you permission to cause trouble here? Pare naman!" sigaw nito.Napasinghap at natigilan ang halos lahat ng naroon at nakikiusosyo sa nangyayari. At umurong ang bulungan nang hawakan pa ni
“Kai, Jus! Finally,” ani niya, nakangiti, hawak ang baso. “Akala ko hindi na kayo darating.”Masiglang salubong niya sa dalawa. Samantala, nang makita ng ilang kalalakihan na may nangahas ng maupo sa tabi Ito, agad din silang kumilos. Mas rumami ang lumapit at nag-attempt makipag-usap, pero nanatil
Humigpit ang hawak ni Gaile sa kaniyang phone. Saglit niyang ipinikit ang mga mata, saka marahang huminga."I understand. Thank you, Attorney," tanging nasabi niya pagkaraan ng ilang segundo. Pinatay niya na rin ang tawag at nanghihinang napasandal sa upuan. Hindi niya maintindihan kung bakit paran
"Daddy, how about us having lunch with Tita Luna today?" anito, tila kinakabahan pa. Nagulat si Gaile. Kanina inalok na rin siya ni Hope pero tumanggi na siya pero ngayon ay si Kaiden na mismo ang tinatanong nito. Umangat ang tingin ni Kaiden kay Gaile. Mapanuri at mapaghanap ang malalim nitong mg
Samantala, nang makita ang ginagawa ng dalawa, saglit pang napatitig si Kaiden sa screen bago niya ibinalik ang atensyon sa kaniyang trabaho.Pasapit na ang tanghalian nang may kumatok sa pintuan ng opisina niya. "Come in." Agad na bumukas ang pinto at niluwa non ang nakasuot ng puting dress na si
"Tita Luna, I’ll take you to my secret base!”Awtomatikong bumalik ang ngiti sa labi ni Gaile at binaba ang tingin kay Hope na nakahawak pa rin sa kamay niya. Kumikislap pa ang mga mata nito sa pananabik."Secret base?” ulit ni Gaile, may halong pagtataka at lambing.Ngumiti si Hope, tila may tinata
THIRD PERSON POV Pagkatapos magpirmahan ng kontrata, humingi ng kaonting oras si Kaiden para kausapin si Senyor Roman. Hindi naman tumutol ang senyor dahil may nais din siyang sabihin dito. Sa hardin ng paaralan sila nagtungo. Pareho silang tahimik. Hanggang sa tuluyang nagsalita si Senyor Roma
Ang mismong dahilan kung bakit halos mapahamak ako kanina.Wala akong balak sabihin iyon at kahit sabihin ko rin naman, alam naming dalawa na wala ring pakialam si Kaiden.Dahan-dahang ibinaba ni Kaiden ang tasa ng tsaa sa mesa. Ang mahinang tunog ng porselana laban sa salamin ng coffee table ang ta
Sandaling natahimik na naman ang loob ng kotse bago gumuhit ang ngisi sa labi ni si Kaiden. Pero hindi umabot ang ngising iyon sa mga mata niya. "I didn't know that you like spares. Hindi pa ba sapat sina Manang Ana?" may pangungutya sa boses niya. Hindi ko alam kung bakit pakiramdam ko ay may iba
Wala rin pakialam sa akin si Kaiden kaya kala ko ay kumakain lang siya nang tahimik pero nang lumingon ako sa kaniya, Walang ka-emosyon-emosyon ang mukha niya. Pero kita ko kung gaano kahigpit ang pagkakayukom ng panga niya na para bang kinokontrol niya ang sarili. Nagkibit na lang ako ng balikat.







