Chapter 3: Part 2: The Scumbag Stole The Spotlight

Nakatayo sa bukana si Francine at tumingin sa lalaking nakatayo sa loob — naka-suit, may malamig at matatag na ekspresyon — at hindi niya napigilang matigilan sandali. Siya iyon. Nakita lamang niya ang profile nito sa examination room kaninang umaga, ngunit ngayong magkaharap na sila nang direkta, agad niya itong nakilala.

"Tutuloy na ba tayo?" Ang kalmado at pantay na boses ni Kael Dee ang pumutol sa sandaling katahimikan.

Nabalik sa realidad si Francine, mabilis na pumasok sa elevator, at yumuko upang pindutin ang buton para sa ika-apat na palapag. Nagkataong nakatayo si Kael malapit sa control panel. Habang yumuyuko siya upang abutin ang pindutan, naamoy niya ang mahinang halimuyak na parang kahoy mula sa lalaki — malinaw, kalmado, at sariwa — na sa hindi maipaliwanag na dahilan ay nagdulot sa kanya ng banayad na kaba.

Kaninang umaga, habang isinasagawa ang acupuncture, nakahiga lamang ang lalaki nang nakataob at wala siyang napansing kakaiba rito. Ngunit ngayon, sa loob ng masikip na espasyo ng elevator, ang kanyang matinding presensya ay tila pumuno sa buong paligid at nagparamdam kay Francine ng hindi maipaliwanag na tensyon.

Mabuti na lamang at hindi kalayuan ang ika-apat na palapag, kaya mabilis ding nakarating ang elevator. Nakaramdam ng ginhawa si Francine at mabilis na lumabas. Bumalik siya ngayon dahil naiwala niya ang kanyang mga susi.

Hindi siya makakapasok sa kanyang bahay kung wala ang susi; kasama rin doon ang mga susi sa opisina at sa mga cabinet — malaking abala kung hindi iyon makikita. Kaya naman pumasok muli siya sa banquet hall kung saan sila naghapunan kanina, ngunit kahit anong paghahanap ang gawin, hindi niya ito matagpuan. Bumaba na lamang siya upang tanungin ang lobby staff kung sinong waiter ang nakatalaga sa pribadong silid na ginamit nila kanina. Balak niyang itanong dito kung nakita nito ang kanyang nawawalang susi.

Samantala, umakyat sina Kael at ang kanyang grupo sa ika-anim na palapag, kung saan naghihintay na ang ilang panauhin sa loob ng isang malaking pribadong silid. Karamihan sa mga naroon ay mga negosyante mula sa mga karatig-lungsod — mga inimbitahan ng Bureau of Commerce upang talakayin ang mga proyektong pamumuhunan sa lungsod nitong mga nakaraang taon. Mahina ang kanilang usapan habang naghihintay ng pormal na pagsisimula ng pagtitipon.

Diretsong naglakad si Kael Dee patungo sa pangunahing upuan sa dulo ng mesa, at agad na sumunod si Dustin upang umupo sa kanyang kaliwa. Pagkaupo pa lamang nila, isang dalagang nakaupo sa kanang bahagi ang agad na tumayo, kinuha ang tea pot, at akmang sasalayan siya ng tsaa. Masyadong matapang at masangsang ang halimuyak ng pabango ng dalaga — isang amoy na tila sumakop sa buong espasyo at nagdulot ng hindi komportableng pakiramdam sa mga naroroon.

"Kaya ko na ito, salamat," bahagyang itinaas ni Kael ang kanyang kamay, banayad ngunit mariing hudyat na hindi niya kailangan ang tulong.

Natigilan ang dalaga at agad na napawi ang ngiti sa kanyang mga labi. Sumunod naman siya sa utos, ibinaba ang teapot, at muling naupo nang may halong pag-aalinlangan.

Agad na nagpakilala si Dustin. "Ipinakikilala ko sa inyo — ang aking pamangkin na si Ella. Nagtatrabaho siya sa Administrative Department ng Main Hospital sa kalapit na lungsod."

Nang mabanggit ang "Main Hospital," bahagyang sumulyap si Kael Dee sa dalaga. Naalala niya bigla si Francine — ang babaeng nakita niya nang dalawang beses ngayong araw. Maong at simpleng t-shirt ang suot nito, walang makapal na makeup, ngunit taglay niya ang isang payak at pambihirang kagandahan. Para siyang isang orchid na tahimik na namumukadkad sa malalim na lambak — hindi nadidikit sa dumi ng mundo, malinis at natatangi.

Sa sandaling iyon, dumating ang waiter dala ang isang nakabukas na bote ng alak.

"Ella, lagyan mo ng inumin si Chairman Dee," utos ni Dustin sa kanyang pamangkin.

Tumayo muli si Ella at akmang iaabot ang kamay upang punan ang kopita. Ngunit mariing tumanggi si Kael. "Hindi na kailangan, Miss Ella, ipatawag na lang natin ang waiter."

Namula ang mga pisngi ni Ella. Dalawang beses siyang tinanggihan, at sa harap pa mismo ng napakaraming tao. May dangal din siyang pinanghahawakan.

Maya-maya pa ay may kumatok sa p***o ng pribadong silid. Bumukas ito at tumayo si Francine sa bukana. Mabilis niyang sinuri ang loob ng silid, at agad na napunta ang kanyang tingin sa waiter na nakatayo malapit kay Kael. Nakilala rin ng waiter si Francine.

"Magandang gabi," bati ni Francine. "Nais ko sanang itanong kung nakakita ka ng isang kumpol ng mga susi sa Green Hall sa ikaapat na palapag kanina?"

"Opo, nandoon nga po," mabilis na tugon ng waiter. "Inilagay ko na ito sa service desk sa ikaapat na palapag."

Nagpasalamat si Francine, isinara ang p***o, at akmang lilisan na sana.

"Dr. Francine!" biglang tawag ni Ella.

Napakaraming doktor sa ospital — imposibleng makilala silang lahat ni Ella. Ngunit si Francine ay isang malaking eksepsyon. Una, nagkaroon sila ng hindi pagkakaunawaan noon pa man. Pangalawa, matalik na magkaibigan si Ella at si Thea— at dahil doon, labis niyang binibigyang-pansin ang nakatatandang kapatid ng kaibigan, bagaman sa paraang puno ng mapang-uyam na pagmamasid.