Chapter 4: The Scumbag Stole The Spotlight

Pagbukas ng p***o, agad na nakita ni Francine si Ella na nakatayo sa pasilyo. Hindi sila magkakilala nang maigi at nagkaroon pa sila ng hindi pagkakaunawaan noon, kaya kusa siyang umiwas ng tingin at nagkunwaring hindi ito napansin. Wala rin siyang intensyong bumati man lang kay Kael— para sa kanya, ang ugnayang doktor at pasyente ay nagtatapos sa p***o ng ospital; sa labas nito, sila ay dalawang estranghero.

Bago pa man siya makahakbang palayo, narinig niya ang tinig ni Ella "Dr. Francine, bakit hindi ka na lang pumasok at sumabay sa amin kumain? Nagkataon lang na nagkita tayo rito."

Bahagyang huminto si Francine habang nakahawak sa hawakan ng p***o. Malamig ang kanyang tono nang sumagot: "Tapos na akong kumain. Pasensya na sa abala." Hindi nararapat na basta na lang siyang sumingit sa pribadong pagtitipon ng iba. Katwiran niya ay mahigit sampung minuto na siyang naghihintay sa labas at hindi pa rin lumalabas ang waiter upang ibigay ang kanyang mga susi, kaya siya na mismo ang kumatok at pumasok.

"Huwag naman ganyan," sabi ni Ella habang lumalapit mula sa kanyang upuan. "Alam kong mabigat sa'yo ang hiwalayan ninyo. Dahil nagkita tayo, uminom tayo — magpakalasing ka kung kailangan at tiyak na gagaan din ang pakiramdam mo."

Iniangat ni Francine ang kanyang tingin at tinitigan nang malamig si Ella. Agad niyang nabasa ang tunay na intensyon ng babae: nais lang nitong pagtawanan siya at insultuhin dahil sa kanyang sinapit kay Dennise. Isang mapang-uyam na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang sumasagot sa walang-bahala at kalmadong tono: "Hindi ko kasing-suwerte mo ang aking buhay. Hindi ko kayang basta-basta uminom kasama ng iba sa gabi nang hindi iniisip kung makakaapekto ba ito sa aking tungkulin bukas."

Pagkasabi nito, hindi na nagdagdag pa ng salita si Francine; marahang isinara ang p***o at tumalikod upang lumayo.

Sa loob ng silid, natigilan si Ella at agad na nagdilim ang kanyang mukha. Para bang tinawag lang siyang babaeng nag-aalok ng sarili kapalit ng pakinabang!

Nang makita ang nangyayari, agad na nagsalita si Dustin upang ipagtanggol ang kanyang pamangkin, may halong panghahamak ang tinig: "Ang mga kabataang nagsisimula pa lang sa kanilang karera, napakataas ng tingin sa sarili — tila wala na silang respeto sa nakatatanda."

"Tama 'yan," mabilis na pagsang-ayon ng isa pang panauhin. "Ang pagiging doktor ay hindi lamang nangangailangan ng husay sa medisina kundi pati na rin ng mataas na etika. Ngayon ay tumitingin na lang ang mga ospital sa akademikong tagumpay at hindi na sinusuri ang pagkatao kapag kumukuha ng empleyado? Kahit sino na lang ba ay maaaring maging doktor?"

Sumali rin ang iba sa paninirang-puri: "Anong departamento ba siya naroon? Para alam natin at maiwasang maloko ng ganyang uri ng doktor."

Lahat ay nakikisali — kunwari ay nanunuligsa, ngunit sa totoo lang, ang layunin ay purihin at itaas ang katayuan ni Ella habang ibinababa si Francine.

Huminga nang malalim si Francine, pinipigilan ang nag-aapoy na galit sa kanyang dibdib. Muling ibinalik ang ngiti sa kanyang mga labi, umupo nang tuwid, at mahinahong nagsabi "Mula siya sa departamento ng Traditional Medicine. Francine ang kanyang pangalan." Pagkatapos ay mariing binalingan ang mga kausap at seryosong tinanong: "Senyales ba ng kawalan ng etika sa medisina ang pagtangging kumain o uminom kasama ng mga taong hindi naman niya lubos na kakilala?"

Biglang umalingawngaw ang isang malamig na tinig ng lalaki na pumutol sa mga bulungan sa loob ng silid — si Kael Dee iyon. Natigilan ang lahat at nagkatinginan nang may pagkalito. Bilang mga beterano sa mundo ng negosyo, hindi nila maaring hindi mapansin ang hayagang kawalan ng tuwa sa tono ng makapangyarihang bisita. Agad na naging tensyonado ang kapaligiran.

Pinakamabilis kumilos si Dustin; agad niyang itinaas ang kanyang baso habang nakangiti at inilihis ang usapan. "Halikayo, huwag na nating pag-usapan pa iyan — uminom na lang tayo! Maligayang pagdating, Chairman Dee, sa aming lungsod upang gabayan ang aming mga gawain. Bilang pinakamalaking kumpanya ng enerhiya dito, tiwala kaming aalagaan kami nang mahusay ng Infinite Group sa mga darating na panahon..."

Inilipat niya ang paksa sa mas seryosong mga bagay, at ang hindi kaaya-ayang insidente ay tuluyang napawi sa pamamagitan ng tagay ng alak.

Pagkauwi sa kanyang apartment, mabilis na naglinis ng katawan si Francine upang maalis ang lahat ng pagod. Hihiga na sana siya upang magpahinga nang biglang tumunog ang kanyang telepono sa ibabaw ng bedside table. Sinulyapan niya ito — "Greg" ang nakalagay sa screen. Nag-alinlangan siya sandali bago sinagot ang tawag gamit ang tonong malamig at may malinaw na distansya: "Ano 'yun?"

Sariwa pa sa kanyang alaala kung paano hayagang kinampihan ni Greg si Thea noong panahong kasama pa ni Dennise ang kanyang kapatid. Sinabihan pa siya nito na dahil pinili na ni Dennise si Thea, dapat na siyang tumigil sa paghahabol at pagpapahiya sa sarili. Mula nang mangyari iyon, tuluyang nanlamig ang kanyang damdamin sa kanilang ama at hindi na siya bumalik sa tinatawag nilang "tahanan." Mas pinili niyang umupa ng sariling apartment malapit sa ospital.

"Nasaan ka?!" Bakas ang pagmamadali at matigas na pag-uutos sa boses ni Greg. "Pumunta ka agad sa emergency room ng ospital ninyo! Na-ospital ang kapatid mo at sinisisi ka niya; kailangan mong pumunta rito agad!"