Novels by assej

Napansin niyang tila humupa at pumayat ang braso nito. Ano kaya ang nangyari sa kanya sa mga araw na wala siya sa kanyang tabi?"Bitawan mo ako, Rafael."Hindi siya bumitaw. "Pumayat ka."Hindi inaasahan ni Isabela na iyon ang sasabihin nito. Marahil ito ang kauna-unahang pagkakataon sa loob ng anim na taon na nagpakita ng tunay na pag-aalala sa kanya si Rafael. Hindi napigilan ni Isabela ang paglamig ng kanyang dibdib at pagluwag ng lalamunan sa lungkot. Dahil bihira siyang pagtuunan ng pansin, kahit ang pinakamaliit na pagpapakita ng malasakit ay nagiging tila napakahalaga at kakaiba sa kanyang pakiramdam."Mabuti naman at napansin mo pa," malamig na wika ni Isabela sabay bawi ng kanyang braso.Habang tumatagal ang kanilang pag-uusap, nag-iisip siya kung dapat na ba niyang banggitin ang usaping tungkol sa karapatan nila sa kanilang anak. Kung papayag si Rafael na ibigay sa kanya ang karapatang mag-alaga, magiging maayos ang lahat. Ang tunay na alalahanin niya ay ang bata; alam naman

The Tomson Villa"Yuan, nandito na si Mommy!Nagkulong sa loob ng kanyang silid sa itaas si Yuan at tumangging lumabas. Sa katunayan, nakita na niya mula sa bintana ang pagdating ng ina, ngunit pinili niyang huwag itong harapin. Narinig niya kasi kanina ang usapan sa telepono ng kanyang ama at ni Viviane. Isasama raw ni Tatay si Tita Viviane at si Andres sa bagong bukas na hardin ng mga halaman. Narinig din niyang maraming bata ang sasama kasama ang kanilang mga magulang. Si Andres ay kasama ang kanyang ama at si Tita Viviane—ngunit paano naman siya? Dahil wala rito si Nanay, tila wala rin siyang halaga kay Tatay. Ano pang saysay ng pagbabalik nito ngayon! Umalis na si Papa at hindi na niya ako isasama kahit kailan!"Yuan, nasa loob ka ba ng iyong kwarto?" Dahan-dahang kumatok si Isabela habang malumanay na tumatawag sa anak."Wala ako rito! Padabog na umupo si Yuan sa sofa at nagsimulang maghagis at manuntok ng mga laruan sa paligid. Patuloy pa rin sa pagtawag si Isabela mula sa laba

"Ihinto niyo po ang sasakyan sa unahan," utos ni Isabela sa drayber. "Ayoko nang umulit pa ng dati."Nang makitang balak na talagang bumaba ni Isabela, agad na itinigil ng drayber ang sasakyan para makaiwas sa anumang disgrasya. Hindi na nagpaligoy-ligoy pa si Isabela; buong desidido siyang bumaba. Habang papalayo ang sinakyan ni Isabela, nakatitig lamang si Rafael dito. Inakala ng drayber na nag-aalala ito kaya nag-alok siya: "Sir, sundan po ba natin ang asawa ninyo? May mahalaga pa po kayong internasyonal na pagpupulong."Tumahimik sandali si Rafael bago sumagot, "Umalis na tayo." At tuluyan nang naglaho ang sasakyan sa dulo ng kalsada.The Tomson Villa.Makalipas ang ilang araw ay nakabalik din si Rafael sa mansyon. Katatapos lamang ng isang napakalaking transaksyon at lubos siyang pagod matapos ang sunod-sunod na araw ng matinding pagtatrabaho. Habang naglalakad siya sa sala, kusang lumingon ang tingin niya patungo sa kusina nakagawian na niya ito. Dati, sa ganitong oras ay naaamo

Muling bumukas nang malakas ang pinto ng silid kung saan sila Isabela at Rafael nag-uusap kaya sabay itong napalingon at nakitang pumasok ang pangalawang tiyuhin ni Rafael na si Don Manuel."Anong klaseng gulo ito? At bakit nag-aaway kayong mag-asawa? At dito pa mismo talaga sa kumpanya dahil lang sa usapang pag-ibig!" Bago paman siya nakapasok sa silid napansin na niya na andun sa loob ng silid ang dalawa kaya nakinig muna saglit si Don Manuel sa labas ng pinto. Hindi niya akalaing ang mag-asawang ito ay makakagawa ng ganito kalaking iskandalo sa simpleng pagtatalo lang. Kapag kumalat ito at nakaapekto sa pangalan ng kumpanya at ng buong pamilya, hinding-hindi niya ito palalagpasin."Tatalakayin na lang natin ang pribadong usaping ito sa lumang bahay at kayong dalawa sumakay na kayo sa sasakyan at sumunod agad sa akin."Dahil isa si Don Manuel sa mga makapangyarihang tao sa pamilyang Lim, hindi na nakipagtalo pa ang dalawa. Sumunod na lamang sila at sabay-sabay na umuwi sa lumang man

Chapter 1Ngayon ang ika-anim na anibersaryo ng kanilang kasal. Sa isip ni Isabela, sana ay maging masaya ito sana ay magkakasama silang tatlo: siya, kanyang asawa , at ang kanilang anak, bilang isang buong pamilya. Ngunit tila walang kahit sinong nagpahalaga sa araw na ito. Ni hindi man lang nagpakita ang lalaking hinihintay niya. Mula umaga hanggang gabi, paulit-ulit siyang tumawag, pero ni isang beses ay hindi sinagot ni Rafael.Unti-unting nanlamig ang puso ni Isabela. Sa isip niya ay hayaan na lang at wag pilitin ang ayaw. Ano pa bang saysay nito. Parang pagkaing inihanda at inabangan nang matagal, pero wala nang gana ang kakain nito ganun na rin siya sa kanilang pagsasama. Sa wakas, nagpasya na siya. Panahon na para gumising sa pangarap na kinapuluputan niya ng mahigit anim na taon.Pinindot niya ang numero ni Attorney Lorenzo. “Attorney, maaari po ba kayong gumawa ng kasunduan? Gusto ko na pong magdiborsyo.”“Sigurado po ba talaga kayo, Mrs.Isabel? Tatapusin na ninyo ang anim n