Chapter 3: The Scumbag Stole The Spotlight

Dahil sa hindi inaasahang kaguluhan, biglang natapos ang kanilang hapunan. Sinamahan ni Alexa si Francine pababa ng hagdan; bakas sa kanyang mukha ang matinding pagsisisi at ramdam sa kanyang tono ang hinanakit sa sarili. "Pasensya na, Francine. Kasalanan ko ang lahat — dahil sa pakikialam ko at sa pagpapakilala ko sa iyo sa walang-hiyang lalaking iyon, kaya ka tuloy nakaranas ng ganito." Sa paningin ni Alexa, si Francine ay isang mabait at matalinong babae na tunay na nagmamalasakit sa lahat ng nasa paligid. Ang isang tulad niya ay dapat pahalagahan at protektahan, hindi basta-basta binibigo nang ganito.

Nanatiling kalmado si Francine at walang anumang emosyong mababanaag sa kanyang mukha — mas mahinahon pa siya kaysa kay Alexa na punong-puno ng galit at hinanakit. "Wala kang kinalaman dito. Kasalanan ko rin naman dahil nagkamali ako sa pagkilala sa tao at hindi ko natukoy ang pagkakaiba ng isang disenteng nilalang sa isang halimaw."

"Ang pakikipaghiwalay sa walang-pusong lalaking iyon ang tanging paraan upang makaalis ka sa kanya!" Hinawakan ni Alexa ang braso niya; bakas sa kanyang tono ang matinding galit ngunit may kasamang determinasyon. "Ang aming Francine ay maganda, matalino, at mahusay sa medisina. Karapat-dapat kang mahalin ng isang taong mas mabuti at tapat sa iyo okay!

Napangiti si Francine sa nakikitang galit ng kaibigan at marahang tinapik ang likod ng kamay nito. "Sige na, huwag ka nang magalit; hindi ko na iyon iintindihin. Nga pala, sana ay maging matagumpay ang negosyo mo, Madam Alexa!" Katatapos lang magbukas ni Alexa ng kanyang beauty salon ilang araw pa lamang ang nakararaan — isang masayang balitang ibinahagi niya kay Francine.

"Salamat sa iyong mabubuting salita! Siguradong pupunta ako sa salon mo kapag gusto kong magpa-facial!" Binitawan ni Francine ang kamay ng kaibigan at nagbilin, "Mag-ingat ka sa daan, at huwag kalimutang mag-message sa akin pag-uwi mo para malaman kong ligtas ka."

Tumango si Francine bilang pagsang-ayon, pumara ng taxi sa gilid ng kalsada, at mabilis na naglaho sa dilim ng gabi. Habang pinapanood ni Alexa ang papalayong sasakyan, biglang naglaho ang ngiti sa kanyang mga labi at napalitan ng matinding galit. Tumalikod siya at mabilis na naglakad patungo sa kabilang bahagi ng restawran.

Sakto namang katatapos lang magbayad ni Fajardo at pag-angat ng kanyang tingin ay nakita niya ang galit na galit na mukha ng kanyang asawa. Mabilis niya itong binati nang nakangiti, "Asawa ko~"

"Tinatanong kita sagutin mo ako! alam mo ba na may relasyon sina Dennise at Thea?" tanong ni Alexa nang may pagkainis.

"Wala akong kinalaman diyan, asawa ko!" mabilis na ikinumpas ni Fajardo ang kanyang mga kamay. "Kung alam ko lang na nakipaghiwalay na siya kay Francine at gumagawa ng ganyang kahiya-hiyang bagay nang palihim, hinding-hindi ko siya iimbitahan sa hapunan!"

"Si Francine ang nakipaghiwalay sa walang-kwentang lalaking 'yon!" matalas na pagtatama ni Thea, may diin at katatagan sa kanyang tinig. "Simula ngayon, lumayo ka sa mga taong walang prinsipyo. Nakakadiri silang tingnan.”

"Sige, sige, susundin ko ang gusto mo," mabilis na pagsang-ayon ni Fajardo.

Unti-unting humina at tuluyang naglaho ang tunog ng kanilang mga hakbang at usapan habang papalayo sila sa restawran, kasama na ang lahat ng sakit at alaalang iniwan ng gabing iyon.

Sa likod ng isang malaking bonsai tree, nakatayo doon si Kael at kausap niya ang isang lalaking nasa katanghaliang-gulang na nakasuot ng business jacket. "Kakarating lang ni Chairman Dee sa kalapit na lungsod kaya maaaring wala pa siyang gaanong alam tungkol dito. Ang lugar namin ay hindi lamang isang paraisong kaaya-ayang tirahan, kundi isa ring kilalang kanlungan ng magagandang kababaihan," pagpuri ng lalaki habang nakangiti nang malapad.

Bahagyang natawa si Kael, habang ang kanyang paningin ay dumapo sa medyo nakausling tiyan ng kausap. "Sa pamamagitan nilang dalawa makikita ang katangian ng lungsod na ito sa paghubog ng mga tao."

"Hehehe, Chairman Dee, mahilig ka talagang magbiro," natatawang tugon ng lalaki, sabay tayo nang tuwid. "Maaari na ba tayong umakyat muna?"

Ang lalaking iyon ay si Dustin, direktor ng Commerce Department. Bagaman karaniwang pinupuri at sinusuyo siya ng iba, labis siyang nagpakumbaba sa harap ni Kael. Ang pamilyang Dee ay isa sa pinakamakapangyarihan sa buong Lungsod Faharra. Hindi nanatili sa kabisera si Kael upang humawak ng posisyon; sa halip, nagtungo siya sa Town City upang magsilbing chairman ng Infinite Group. Marami ang naghihinuha na ang paglipat niya rito ay bahagi ng kanyang paghahanda upang higit pang umangat sa kanyang karera pabalik sa Lungsod ng Faharra . Anuman ang tunay na dahilan, malinaw na ang pakikipag-ugnayan kay Kael Dee ay tiyak na magdudulot ng malaking benepisyo sa hinaharap para kay Dustin.

Naglakad ang grupo patungo sa elevator. Mabilis na hinawakan ni Dustin ang p***o upang buksan ito at hintaying maunang pumasok si Kael, bago naman siya sumunod nang malapit sa likuran ni Kael.

Papasara na sana ang mga p***o ng elevator nang biglang may mabilis na lumapit — at muling bumukas ang mga ito.