LOGIN~ The Secret BDSM (เซนxเอิ้ง)
. . . ผมค่อยๆก้าวเข้าไปนั่งที่เบาะด้านหลัง เมื่อก้นผมกระทบกับเบาะที่นุ่มเกินนุ่ม แอร์ในรถเย็นสบายพร้อมกับกลิ่นของนำ้หอมปรับอากาศอ่อนๆ ช่างผ่อนคลาย รถของคนรวยก็ดีแบบนี้เองสินะ ผมนั่งนิ่งไป เผลอแป๊บเดียวรถก็ขับเข้ามาจอดที่ช่องจอดรถวีไอพีของบริษัท พนักงานหลายๆคนที่กำลังเดินเข้าบริษัทต่างมองกันเป็นตาเดียว จะว่าดีก็ดี แต่ผมไม่สนใจใครอยู่แล้ว ผมขึ้นลิฟท์มาที่ชั้นสิบห้าแล้ววางเอกสารลง วันนี้ผมมาเช้าก็เลยยังไม่เห็นเจ้าชายเย็นชา ผมว่าจะลงไปหาพี่ตรีแต่พอดีเห็นพี่แกเดินเข้ามาซะก่อน "ว่าไงเอิ้ง" "ครับพี่" "วันนี้เอิ้งไม่ต้องเข้างานนะ เดี๋ยวตามพี่มา" "ม...ไม่ได้นะครับ เดี๋ยวคุณแพททริคจะว่าผมเอาได้ ว่าทำงานไม่ทันไรก็ขาดงานซะแล้ว" "พี่ลางานให้เอิ้งแล้ว ไม่ต้องห่วง" "แล้วพี่ตรีจะพาผมไปไหน" "พาไปเสริมสวย" "ห...ห๊า เสริมสวย ไม่เอาผมไม่ไป" "ไม่ไปไม่ได้ มันเป็นหน้าที่ของพี่นะเอิ้ง อย่าทำให้พี่ต้องโดนตำหนิเลยนะ" ในที่สุดผมก็ต้องมานั่งเอ๋อๆอยู่ที่ร้านเสริมสวยในห้างดัง ห้างที่คนรวยๆเขามาช็อบปิ้งกันมีแต่ของแบรนด์เนม ผมไม่ค่อยใช้ของแบรนด์เนมหรอกครับแต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ามันสวย ผมใช้เฉพาะรองเท้าแบรนด์เนมอย่างเดียวเพราะมันต้องใช้ทุกวัน วันนี้ผมต้องมานวดหน้าและทำสีผม คิดๆไปแล้วเหมือนผมกำลังเข้าคอร์สเจ้าสาว เจ้าสาวโค่ย!อะไรวะ วันนี้แล้วสินะที่พี่ตรีบอกว่านายท่านจะมาผมตื่นแต่เช้าเพื่อลงมาขึ้นรถที่ทางบริษัทเตรียมไว้หลังจากเมื่อวานผมไปแปลงโฉมมา ใจผมเต้นไม่เป็นจังหวะ ผมจะได้เจอกับนายท่านอีกครั้ง ตื่นเต้นจนแทบทนไม่ไหว "พี่ตรีครับ ผมขอถามอะไรหน่อย" "ว่ามา" "ผมแค่นอนกับท่าน เฉยๆใช่ไหม" "เรื่องนั้นเอาไว้เดี๋ยวเอิ้งก็รู้เอง อย่าถามพี่เลย พี่ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายเรื่องของท่าน" "เอ่อ...มีใครเคยรับใช้ท่านแบบผมไหมครับ หมายถึง..เอ่อ " หญิงสาวตรงหน้าผมถอนหายใจเฮือกใหญ่จนผมเองต้องหลบสายตาเฉี่ยวๆนั่น ดูเหมือนเธอจะลำบากใจในการตอบคำถามผม "ตั้งแต่พี่ทำงานที่นี่มาเกือบสิบปีพี่ยังไม่เคยเห็นนายถูกใจใคร แต่ถ้าเป็นที่อื่นก็ไม่แน่ นายมีเลขาหลายคน ตามจริงพี่ไม่ใช่เลขานายหรอกนะ เลขาท่านที่นี่คือคุณศิลา ส่วนเวลาท่านเดินทางไปต่างประเทศจะมีเลขาอีกคน" "ออ...แล้วท่านเห็นผมได้ยังไง" "เรื่องนั้นเอิ้งไม่ต้องรู้หรอก แค่เอิ้งตอบตกลงก็พอ เดี๋ยวคุณศิลาจะมารับช่วงต่อถ้าอยากรู้อะไรถามเขาเองแล้วกันนะ" "แล้ว..เอ่อ ผม" "มีอะไรเหรอเอิ้ง บอกพี่ได้นะ หรือจะเปลี่ยนใจ" "เปล่าครับ ไม่มีอะไร" เอาจริงผมก็กลัวเหมือนกันนะ ในสัญญาระบุว่าผมต้องตรวจร่างกายตรวจเลือด แล้วผมไม่มีสิทธิ์ไปมีอะไรกับคนอื่น นอกจากหมดสัญญาไปแล้วซึ่งก็คือหนึ่งปี นายจ้างจะทำอะไรกับร่างกายของผมก็ได้ แต่นั่นผมต้องยินยอมให้ทำด้วยความเต็มใจ ค่าตอบแทนจะโอนเข้าบัญชีทุกวันสิ้นเดือน ตัวเลขจำนวนหกหลักซึ่งผมคิดว่ามันมากแต่คงไม่ทำให้ขนหน้าแข้งของเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ร่วงหรอกมั้ง เอาว่ะ! เอิ้งพร้อมแล้วค้าบ "สวัสดีครับ" "อืม ตรีชฎาบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าผมเป็นใคร " "ครับ บอกแล้ว" "ดี เซ็นชื่อในเอกสารนี่แล้วตามผมมา" ไม่พูดเยอะเจ็บคอ ผมเซ็นเอกสารแล้วเดินตามคุณเลขาไปที่ลิฟต์ เหลือบมองใบหน้าที่หล่อเหลานิดนึงพอเป็นพิธี ผมสูงร้อยเจ็ดสิบห้า แต่เวลามองคุณเลขาผมต้องเงยหน้าคิดดูว่าพี่เขาสูงเท่าไหร่ บรรยากาศภายในลิฟต์เงียบสนิท เงียบจนได้ยินเสียงผมกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก! ..... "ถึงแล้ว เชิญ" "แล้วผมต้องทำยังไงบ้างครับ" "ทำใจ" ไม่ตอบก็ได้ครับเพ่...ซึ้ง บอกแค่นั้นคุณเลขาก็คุยงานในโทรศัพท์ต่อแล้วเดินออกไปเลย ผมหันหลังแล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูห้อง สองเท้าก้าวเข้าไปด้วยใจที่เต้นแรง ภายในห้องกว้างขวางถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ทุกด้านเป็นกระจกสามารถมองเห็นวิวของแม่นำ้เจ้าพระยาได้ชัดเจนเพราะอยู่ชั้นบนสุด โซฟากำมะหยี่สีแดง กับผ้าม่านลูกไม้สีดำ ดูเข้ากันดี ผมไม่เห็นนายท่านอยู่ในนี้ แต่พี่ตรีบอกว่านายท่านจะมา แกร๊ก! เสียงปลดล็อคประตูดังขึ้นจนผมที่ยืนมองวิวข้างนอกสะดุ้งเฮือก ผมรีบหันมาเผชิญหน้ากับผู้มาใหม่ ชายในชุดสูทสีเทาดำ ยืนเอามือล้วงกระเป๋าเอนกายพิงประตู สายตาที่มองมาทำเอาผมแทบจะละลายอยู่ตรงนั้นให้ได้ ตาคมสีฟ้าอ่อนอมเทาที่ผมชอบ ร้อนแรง ร้อนแรงเหลือเกิน "น...นายท่าน" นายท่านไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่เดินมานั่งลงบนโซฟา ยามที่ท่านเดินผ่านผมได้กลิ่นนำ้หอมอ่อนๆลอยมา ผมเผลอสูดเข้าไปเต็มปอด เอิ้งเอ้ย อย่าให้เสียชาติเกิด "มานี่" นายท่านเรียกผม ผมรีบหอบเอาร่างกายที่แสนจะบอบบางเดินเข้าไปหา ผมกำลังจะนั่งลงฝั่งตรงข้ามแต่ได้ยินเสียงกระแอมไอเล็กน้อย ผมเผลอสะดุ้ง "ข้างล่าง" "ค...ครับ?" "นั่ง ข้างล่าง" ผมทำตามที่นายท่านบอก ค่อยๆนั่งลงไปแบบพับเพียบ แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งอีกครั้งเมื่อนายท่านเอื้อมมือมากดไหล่ผมแล้วพูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ดูจะไม่ค่อยพอใจ "คุกเข่า" ผมรีบลุกขึ้นแล้วนั่งคุกเข่าตามที่นายท่านบอกทันที ดวงตาที่ครั้งแรกผมเห็นว่ามันสวยแต่ตอนนี้มันดูแปลกๆ ผมนั่งคุกเข่าทับส้นเท้าตัวเอง แล้วก้มหน้า สักพักนิ้วมือเรียวที่เย็นเฉียบก็จับลงที่ปลายคางของผมแล้วยกขึ้น ผมจำเป็นต้องมองหน้าท่านเพราะตอนนี้นายท่านเชยคางผมอยู่ "อืม....หน้าตาดีนี่ ตรีชฏาพาไปตรวจสุขภาพหรือยัง" ผมส่ายหน้าช้าๆแล้ว เริ่มที่จะกัดริมฝีปากตัวเองระงับความตื่นเต้น ทำไมเวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชายคนนี้ผมเหมือนตัวเองเป็นแค่เด็ก เหมือนผมตัวเล็กลง "ตอบ เวลาฉันถามห้ามส่ายหน้า ฉันไม่ชอบ" "ยังครับ" "เฮ้อ จิ๊! ทำงานชักช้า" ผมได้ยินเสียงนายท่านสบถเหมือนไม่พอใจ คงต้องเป็นเรื่องที่ผมยังไม่ได้ไปตรวจสุขภาพ แล้วยังไงวะ ไอ้เอิ้ง เอาไงต่อดี เอิ้งกลัวไปหมดแล้วเนี่ย "เธอยังไม่เคยมีแฟนใช่ไหม" "ครับ" ผมนึกในใจว่าข้อมูลพวกนี้พี่ตรีคงจะเป็นคนส่งให้นายท่านหมดแล้ว ร้ายมาก เห็นว่าอัธยาศัยดีที่ไหนได้หลอกถามความลับเขาซะหมด "แต่ถึงยังไงเธอก็ต้องไปตรวจ ฉันไม่อยากติดโรค" เชี่ย! ผมมากกว่าไหมที่ควรจะกลัว ผมนั่งท่านี้มานานแล้วเกือบสิบนาทีเหน็บกิน ขาชาหมดแล้วเนี่ย นายท่านยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ความเงียบเริ่มเข้ามาปกคลุม ผมคลายมือที่ชื้นเหงื่อออก ตั้งใจว่าจะถามสิ่งที่ผมค้างคาใจแต่ก็ไม่กล้า สักพักนายท่านก็ยกขาที่ไขว่ห้างออก "เข้ามาใกล้ๆ" "ครับ" ผมเขยิบเข้าไปหานายท่านที่นั่งเอนหลังพิงกับพนักโซฟา ท่านวางแขนแกร่งขนานไปกับพนักพิง แล้วไม่ทันได้คาดคิดนายท่านก็ยกเท้าที่ยังมีรองเท้าหนังใส่อยู่ "อึก!" เท้าครับ รองเท้าหนังเต็มๆบนหลังของผมไม่ได้เอาวางเฉยๆนะครับ ท่านกดลงมาด้วย ขยี้มันจนหลังผมแสบไปหมด แต่ผมกลับรู้สึกดี ไม่รู้ ไม่รู้ทำไม นายท่านเอาเท้าออกแล้ว ผมเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่หล่อเหลา เต็มไปด้วยเสน่ห์อย่างร้ายกาจ ผมหลงใหลใบหน้านั้นเข้าให้แล้ว "ไม่เจ็บหรือ หื้ม" "ไม่เจ็บครับ" "จริง?" "จริงครับ...ผมไม่เจ็บ" นายท่านพูดเหมือนไม่เชื่อกับคำตอบของผมเท่าไหร่ ความจริงผมเจ็บครับ เจ็บมากด้วย ตอแหลไปแบบนั้น รองเท้าหนังนะโว้ย! ไม่ใช่รองเท้าแตะ แต่ผมกลับรู้สึกดี ไม่ใช่ว่าผมกำลังเจอกับ Dominance ตัวจริงเข้าให้หรอกนะ.....ไม่นะ....ม่ายยยย ---------------------------------------~ The Secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~ . . . “คุณดื่มไวน์เป็นไหม" "ก็พอได้ครับ" คุณเขารินไวน์ในขวดแล้วส่งให้ผม ผมหยิบมาแล้วจิบนิดหน่อย รสชาติมันดูดีเชียวล่ะ ผมรู้สึกว่าสีหน้าของคุณเขาเวลาได้จิบไวน์ดูอารมณ์ดีขึ้นมาก คุณเขาคงชอบไวน์ ดูๆไปคุณแพททริคก็มีส่วนคล้ายนายท่านอยู่เหมือนกัน ทั้งสีของตาและสีของผม คุณเขาเป็นญาติกันไหม "คุณแพททริคคงจะชอบไวน์สินะครับ" "อืม คุณรู้ไหม การดื่มไวน์ให้เป็นเขาดื่มกันยังไง" "ไม่รู้ครับ" "คุณต้องจิบมันเพียงเล็กน้อย แล้วโยกมวลไวน์ไปให้ทั่วปากเพื่อให้ลิ้นคุ้นเคยกับรสชาติของไวน์ก่อน ให้ประสาทสัมผัสทั้งหมดนั้นได้รับรสชาติที่แท้จริงเข้าไป ส่วนด้านหน้าสุดของลิ้นคือส่วนที่รับรสชาติหวาน ส่วนด้านข้างค่อนไปทางซ้ายของลิ้นคือส่วนที่รับรสชาติเปรี้ยว ลองดูสิ" ผมยกแก้วไวน์ขึ้นมาแล้วจิบมัน ทำตามที่คุณเขาบอก แล้วค่อยๆกลืนลงคอ ผมมีความรู้สึกว่าเหมือนผมกำลังดื่มน้ำผลไม้ที่มีเนื้อของมันผสมอยู่ด้วย แต่ความเป็นจริงมันไม่มี "เป็นไงบ้าง" "อืม...เหมือนดื่มน้ำผลไม้เลยครับ มันออกรสหวานครั้งแรกแล้วก็ตามด้วยเปรี้ยวนิดๆ แต่มันเหมือนมีเนื้อผลไม้ผสมอยู่ด้วย แปลกมาก" ผมยังติดใจกับ
~ The secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~ . . . "คุณโอบกิจเป็นพนักงานในความปกครองของผม วันนี้เขาเข้างานสาย เป็นเพราะเขาออกไปกับคุณ" เชี่ย! ซวย บอกได้คำเดียวว่าซวยแล้วคร้า บ ไอ้เอิ้ง ดูจากท่าทางการพูดการจาคุณแพทริคแล้วเขาหาได้กลัวนายท่านไม่ เหี้ย แล้วกูจะมาใช้คำพูดแบบนี้ทำไมวะ หน้าสิ่วหน้าขวานอยู่ "เขาบอกคุณหรือ ว่าไปกับผม" เอาแล้วไง เอาแล้วไง อย่าทะเลาะกันค้าบ เอิ้งผิดเอง โอ้ย กูไม่น่าปากเสียเลย ฮือ ผมกลัวคุณแพททริคไม่ให้ผ่านงาน แต่ก็กลัวนายท่านจะยกเลิกสัญญา กูจะทำยังง๊าย..... "คุณออกไปกับเขาจริงหรือเปล่า หรือคุณโกหกผมอีกแล้ว" ไอ้คำว่า'อีกแล้ว' นี่มันบาดใจผมจริงๆ บาดใจมาก ผมผิดคำพูด ผม.... "เอ่อ....คือ ผม" ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรออกไป นายท่านก็ลุกจากโต๊ะทำงานเดินมาหาผมโดยไม่ได้สนใจคุณแพททริคที่ยืนมองอยู่ ผมค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองนายท่าน ไอ้เอิ้ง มึงอาจจะไม่ได้แค่โดนยกเลิกสัญญามึงอาจจะโดนไล่ออกไปเลยก็ได้ เสียดายอยู่อย่างเดียว เอิ้งยังไม่ได้มีอะไรกับนายท่านเลย เสียชาติเกิดแล้วมึง "ผมผิดเอง ต่อไปผมจะพาเขาออกไปตอนนอกเวลางานแล้วกัน" นายท่านยืนอยู่ตรงหน้าผมแต่ปากกลับพูดกับคุณแพททริค
~ The Secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~ . . . ผมสำรวจภายในห้องน้ำที่แสนหรูหรานี้ ของทุกอย่างถูกจัดเตรียมเอาไว้พร้อมสรรพ ทั้งห้องถูกตกแต่งด้วยหินอ่อนมีการดรอปฝ้าด้วยการซ่อนไฟสีฟ้าอ่อนเอาไว้ ผมลองเปิดผ้าม่านสีขาวออกก็สามารมองเห็นวิวข้างนอกได้ด้วยเเค่ห้องน้ำ ทำไมต้องหรูขนาดนี้วะ น้ำที่อยู่ในอ่างถูกเตรียมไว้แล้ว ทั้งผ้าขนหนู ชุดคลุม ผมเปิดฝักบัวล้างตัวแล้วก้าวลงไปนอนในอ่างน้ำ รู้สึกว่าอ่างน้ำนี้น่าจะเป็นระบบน้ำวนทำให้ผ่อนคลาย ผมแหงนหน้าพิงกับขอบอ่างแล้วหลับตาลง "หือ....อื้อ" เสียงเคาะประตูห้อง ฉิบหาย ผมเผลอหลับ ซวยแล้ว ผมปล่อยให้เจ้านายรอ ผมรีบลุกออกจากอ่างแล้วเปิดฝักบัวอาบน้ำอย่างลวกๆพอเป็นพิธี คว้าชุดคลุมมาสวม แล้วเปิดประตูออกไป สายตาผมเหลือบมองเห็นนายท่านกำลังนั่งอยู่บนโซฟา ในมือมีแก้วไวน์อยู่ด้วย ผมรีบเดินเพื่อที่จะไปหยิบชุดที่ผมถอดทิ้งเอาไว้หน้าประตูมาใส่ แต่นายท่านเรียกเอาไว้เสียก่อน "จะไปไหน มานี่" "เอ่อ...คือผมจะไปเอาเสื้อผ้าครับ" "มานี่" ผมค่อยๆเดินเข้าไปหานายท่านแล้วคุกเข่าลงบนพรม ทำให้นายท่านมองด้วยความแปลกใจ "มานั่ง ข้างบน" "ครับ" "ทำไมอาบน้ำนาน" "ผมขอโทษครับ คือ ผ
~ The secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~...เชี่ย ผมจะเสร็จไม่ไหว เอิ้งไม่ไหว นายท่านค้าบเอิ้ง อยากโดนนายท่าน สักทีเถอะ"ถ้าเธอไม่ไหว ให้เธอส่ายหน้า ตกลงไหม แล้วฉันจะเอาออกให้"ผมพยักหน้าอีกครั้ง สักพักนายท่านก็ผละออกไป ผมพยายามฟังเสียง แล้วผมก็ได้ยินเสียงรูดซิปอีกครั้ง ผ่านไปไม่ถึงวิ ฝ่ามืออุ่นร้อนก็กอบกุมส่วนกลางกายของผมโดยไม่มีอะไรมาขวางกั้นอีกต่อไป ผมรู้สึกดี ดีมาก นายท่านใช้ฝ่ามือชักรูดแก่นกายน้อยๆของผมจนผมเสียววูบวาบไปหมด สวรรค์อยู่ใกล้แค่เอื้อม อีกนิด อีกนิดเดียวเท่านั้น....อ่าห์เเม่งเอ๊ย!นายท่านปล่อยมือออกไปเสียดื้อๆ ผมที่กำลังเห็นสวรรค์อยู่รำไร เหมือนคนที่กำลังตะเกียกตะกายปีนขึ้นจากบ่อน้ำแต่แล้วกลับถูกถีบให้ตกลงมาในบ่ออีกครั้ง "อยากให้ฉันช่วยไหม หื้ม"ผมพยักหน้าช้าๆ ตอนนี้เองที่ผมรู้สึกเกลียดไอ้เนคไทบ้านี่ ผมอยากเห็นหน้านายท่านแล้ว นายท่านเอื้อมมือมาปลดสายคล้องคอผมออก ไอ้เจ้าลูกบอลนั่นมันออกไปแล้ว แต่สิ่งที่มันทำไว้คือน้ำสีใสที่เลอะอยู่ใต้คางผม น้ำลายทั้งนั้นครับท่านผู้ชม ไอ้เอิ้งเอ้ย น่าอาย น่าอายมาก ผมพยายามหันหน้าหนีนายท่าน จะเช็ดมันก็ไม่ได้ โดนมัดมือโค่ยเอ้ ย"หันหน้าห
~ The Secret BDSM (เซนxเอิ้ง) ~...“เข้าไปสิ”นายท่านเอ่ยบอกกับผมหลังจากที่เดินนำผมมาด้านในอาคารที่เป็นตึกสูงระฟ้า เราสองคนเข้าไปในลิฟท์พร้อมกับบอดี้การ์ดอีกหนึ่งคน ที่เป็นคนกดลิฟท์ให้ พอประตูลิฟท์เปิดออกบอดี้การ์ดก็เดินนำไปที่ห้องๆหนึ่ง แล้วยืนประจำตำแหน่งที่หน้าประตู ผมเหลือบมองนายท่านพอเป็นพิธี แล้วเดินนำเข้าไปก่อน ภายในห้องถูกตกแต่งอย่างหรูหรา มันเหมือนกับคอนโดส่วนตัว เพราะทั้งชั้นมีแค่ห้องนี้ห้องเดียวเท่านั้น ผมกวาดสายตามองห้องที่กว้างขวางนี้ตาแทบไม่กระพริบ สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน และยังมองเห็นวิวของกรุงเทพได้สุดลูกหูลูกตา บอกได้คำเดียวว่าโคตะระหรู"สวยไหม""ครับ....สวยมาก""ชอบหรือเปล่า"ผมหันไปมองนายท่านที่ยืนพิงประตูอยู่แล้วกอดอก ดวงตาสีฟ้าอมเทาที่ทำให้ผมลุ่มหลง กับเสื้อเชิ้ตที่ไม่ได้เนี๊ยบอะไร อาจจะเป็นเพราะว่านายท่านนั่งขับเจ้าแมงปอยักษ์มาก็ได้ มันถึงได้ดูยับหน่อยๆ แต่ก็ดูดี "ห้องของนายท่านหรือครับ""เปล่า ห้องเธอ""ห๊า"ห้องผม คืออะไรครับ นายท่านยิ้มน้อยๆจนเห็นรอยบุ๋มข้างแก้มนั่นอีกแล้ว อย่าบอกนะว่าจะเปย์เอิ้งเอิ้งเจอสายเปย์ครับ"น...นายท่านจะให้ผมมาอยู่ที่นี
~ The secret (เซนxเอิ้ง) BDSM ~...CEO(ผู้บริหารระดับสูง)ไอ้เอิ้งเอ้ยเรียกสติตัวเองกลับมาด่วน ผมเผลออ้าปากค้างมือที่ถือช้อนอยู่ร่วงหล่นลงกระทบพื้นเสียงดัง เคร๊งงง! ทุกอย่างเงียบสนิทในสมองของผมมีแต่คำว่า....ซวย ไอ้เอิ้งซวยแล้วค้าบทำงานไม่เสร็จ เข้างานบ่ายโมงมาเกือบบ่ายสอง หายไประหว่างเวลาทำงาน แอบนินทาเจ้านายลับหลัง ฯลฯ เชี่ย....ถึงแม้ว่าจะมีนายท่านหนุนหลังแต่เรื่องสัญญานั่นไม่มีใครรู้ หรืออาจจะรู้กันแล้วก็ได้ แต่ไม่มีใครกล้าพูดเพราะอาจตกงานแบบไม่รู้ตัว ใครที่ได้ทำงานที่นี่ต้องเกาะให้มั่น เพราะซับพอร์ทพนักงานดีมากกก แต่ถึงกระนั้นเอิ้งก็ยังอยากทำงานที่นี่อยู่นะค้าบ ฮือ..."แล้วทำไมพี่ตรีไม่บอกผม บอกแค่ว่าเป็นผู้จัดการ""อ้าว ก็คุณเขาก็เป็นผู้จัดการด้วยจริงๆนี่นาน้องเอิ้ง และคุณเขาก็คงไม่อยากให้ใครแนะนำตัวเขาเองว่าเป็นผู้บริหารด้วยล่ะมั้ง""ควบสองว่างั้น""คงงั้น""ทุกคนรู้""ใช่"ยกเว้นไอ้เอิ้ง...ฮือบอกได้คำเดียวว่า ถ้าพี่ตรีปากโป้งเรื่องที่ผมแอบถามว่าคุณเขาเป็นเกย์หรือเปล่านั้น เอิ้งซวยแน่ หาที่อยู่ไม่ได้ แถมมองหน้าคุณเขาไม่ติดด้วย แต่ดีที่พี่ตรีเป็นคนเก็บความลับได้ดีเยี่ยม ต่







