Novel-novel oleh Write V Vee

~ The senior รุ่นพี่ตัวร้าย ~ (เตxวีป) TECHO PART . . . ผมเดินทางมาถึงชลบุรีในตอนเกือบค่ำ ร่างกายเริ่มไม่ไหวเเละเหมือนจะเป็นไข้ คงเพราะตากทั้งฝนแถมยังลงไปลอยคอในแม่น้ำ ไหนจะขับรถกลับกรุงเทพ ผมเกือบวูบหลับหลายครั้ง ยังดีที่ประคองรถมาจนถึงหน่วยที่ชลได้อย่างปลอดภัย หมวดนินทร์ลงมารับผมถึงที่รถ และพอเห็นหน้าผมหมวดนินทร์ถึงกับเอ่ยอย่างเป็นห่วงว่าผมคงต้องหยุดพัก เขาจึงไปบอกให้ลูกน้องอีกสามคนไปพักผ่อนก่อนจะออกลุยจริงในอีกไม่กี่วัน "เดี๋ยวผมจะสั่งข้าวมาให้ นายนอนพักเถอะครับ งานทางนี้ไม่ต้องห่วง เรามีสายรายงานอยู่ " "อืม... " ผมเอ่ยตอบไปแค่นั้นเพราะตอนนี้ร่างกายคงอยากชัตดาวน์เต็มทน พอแผ่นหลังแตะกับเตียงนอนผมก็หลับเป็นตาย จนกระทั่งหมวดนินทร์มาปลุกให้กินข้าวกินยา เเล้วผมก็หลับต่ออีกครั้ง ครืด! ครืด! เสียงโทรศัพท์ที่สั่นอยู่บนหัวเตียงทำให้ผมต้องงัวเงียตื่นขึ้นมาฝ่ามือหนาคลำหาจนเจอแล้วกดรับสายโดยไม่ได้ดูว่าเป็นเบอร์ของใคร เเล้วเสียงปลายสายก็ทำให้ผมตาสว่างเพราะเป็นเสียงของเด็กปากดีคนนั้น น้ำเสียงที่ฟังดูสั่นเครือยิ่งทำให้ผมใจคอไม่ดี "เฮีย..... พ่อ ... " ผมขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงพลางสะ

~ The senior รุ่นพี่ตัวร้าย ~ (เตxวีป) TECHO PART . . . ผมแทรกตัวออกมาจากกะบะ Ford สีดำซึ่งเป็นรถของทางราชการด้านหน้ารถมีตราของกรมตำรวจเด่นหราพลางมองขึ้นไปยังตึกสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า เสร็จจากงานที่แม่สอดผมได้ประสานงานกับตำรวจท้องที่เพื่อนำตัวคนร้ายอีกสองคนมาฝากขัง เเล้วก็รีบบึ่งรถจากตากเข้ากรุงเทพโดยแทบไม่ได้นอน "สวัสดีครับ ผมมาเยี่ยมจ่าทีปต์ ตำรวจที่ผ่าตัดหัวใจ ไม่ทราบว่าพอจะรู้ไหมครับว่าอยู่ชั้นไหน" ผมก้มตัวลงเพื่อสอบถามเจ้าหน้าที่ซึ่งนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ คงเพราะส่วนสูงเกือบร้อยแปดสิบเก้าของผมที่ต้องทำอย่างนั้น พอได้เลขห้องและชั้นผมจึงรีบเดินไปกดลิฟต์ ขณะที่ผมกำลังยืนรอเพื่อให้ลิฟต์เคลื่อนตัวลงมาสายตาของผมก็เหลือบไปเห็นเด็กหนุ่มซึ่งมีรูปร่างปราดเปรียว นัยน์ตาสีดำสนิทเป็นประกายตัดกับผิวสีน้ำนมเเละบุคลิคที่เป็นตัวของตัวเองซึ่งทำให้ผมละสายตาไปจากคนๆนั้นไม่ได้ ทวีป...... เป็นมันที่กำลังเดินมาทางที่ผมยืนอยู่ เด็กนั่นยังคงไม่เห็นผม ร่างสูงของผมจึงขยับหลบไปยังต้นเสาทั้งที่ก็ไม่น่าจะบดบังตัวของผมได้ เเต่ผมไม่ได้คิดที่จะหลบมันจริงจังเเค่ยังทำใจรับสถานการณ์ที่จะเกิดข

~The senior #รุ่นพี่ตัวร้าย~ (เตxวีป) TECHO PART . . . ไม่เเน่ใจว่าเมื่อคืนผมหลับไปตอนไหนคงเพราะอยู่เคลียร์งานกับหมวดชนินทร์จนดึกดื่นกว่าจะได้นอนก็เกือบตีสาม ผมมีงานที่จะต้องทำคือต้องขึ้นไปแม่สอดเพื่อวางแผนกับหมวดเต้เรื่องตามจับตัวไอ้หลามมือปืนตามหมายจับของกรมตำรวจ เหลือบดูนาฬิกาที่ฝาผนังบอกเวลาหกโมงเช้า ผมขยับร่างกายที่ช่วงนี้รู้สึกล้าๆคงเพราะไม่ค่อยมีเวลาออกกำลังกาย อย่าว่าเเต่ออกกำลังกายเลยเวลานอนก็แทบจะไม่มี สายตาคมที่เพิ่งเริ่มตื่นออกจะมัวๆสองขายาวก้าวลงจากเตียงนอนซึ่งเพิ่งจะใช้มันฝากร่างกายไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาเพื่อไปอาบน้ำ จู่ๆในหัวสมองของผมกลับฉุกคิดถึงคำพูดที่ลูกชายจ่าทีปต์พูดกับผมเมื่อวาน [มึงเล่นอะไรของมึง กูเกลียดมึง เข้าใจไหมถึงแม้ว่ากูจะรู้จักมึงใหม่ กูก็เกลียดมึงอยู่ดี] ฝ่ามือหนายกขึ้นเสยเส้นผมสีดำสนิทที่เริ่มยาวลงมาปรกใบหน้า เรื่องที่จ่าทีปต์เคยคุยกับผมถึงลูกชายว่าอยากให้มันเป็นตำรวจเหมือนกับตัวเองเเต่เด็กนั่นกลับไม่ชอบเเล้วจึงพาลมาเกลียดผมเข้าใส้เนื่องจากคำพูดที่เคยทะเลาะกับพ่อของตัวเองเรื่องเรียน และนั่นน่าจะเป็นชนวนเหตุที่

~ The senior รุ่นพี่ตัวร้าย ~ (เตxวีป) THAWIP PART . . . เป็นเวลาเกือบอาทิตย์ที่พวกผมต้องปรับตัวให้เข้ากับสถานที่ฝึกงาน พอกลับมาถึงคอนโดผมก็หลับเป็นตาย มีเเต่ไอ้ธีร์กับไอ้จอมที่มันไม่ได้สนใจเรื่องเกรดกันเท่าไหร่ เเต่สำหรับผมที่มีแม่เป็นอาจารย์เเละมีพ่อเป็นตำรวจ ผมจึงต้องเรียนให้ดี ส่วนไอ้จักรกับไอ้วินนั้นมันหัวสมองดีกันอยู่แล้ว และดูท่าว่าไอ้วินมันจะได้เกียรตินิยมด้วยซ้ำไป ผมอาบน้ำเรียบร้อยแล้วจึงล้มตัวลงนอนส่วนพวกไอ้จอมกับไอ้ธีร์มันยังนั่งไถโทรศัพท์กันอยู่ ไอ้จักรกับไอ้วินออกไปหาอะไรกิน ส่วนผมกินข้าวกล่องเเล้วเรียบร้อย เสียงสั่นของโทรศัพท์บนเตียงทำให้ผมที่กำลังนอนคิดอะไรเพลินๆต้องรีบคว้ามันขึ้นมา เบอร์ที่โชว์อยู่ทำให้ผมต้องรีบเด้งตัวขึ้นมากดรับสายทันที "ฮัลโหลครับแม่ .... มีอะไรหรือเปล่า โทรมาเสียดึกเชียว" "วีป..... เเม่... " น้ำเสียงที่สั่นเครือชักจะทำให้ผมใจคอไม่ดี ปกติผมเป็นคนที่รักแม่มาก ตั้งเเต่เล็กจนโตผมจะสนิทกับแม่ มากกว่าพ่อ และท่านก็ตามใจผมแทบจะทุกเรื่อง รวมไปถึงเรื่องที่ผมอยากเรียนวิศวะด้วย "พ่อ.... พ่อเราเข้าโรงพยาบาล " "ห๊ะ!... อะไรนะแม่ พ่อเป็นอะไร " หัวใ

~The senior #รุ่นพี่ตัวร้าย~ (เตxวีป) THAWIP PART . . . ผมใช้หลังมือเช็ดปากจนรู้สึกว่ามันเริ่มบวมเห่อเเละแสบ ไอ้เฮียเตมันกัดปากผมเหมือนมันจะเอาคืนที่ผมชกปากมัน ผมทำมันจริงเพราะผมเกลียดมันเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอจู่ๆมันเสือกโผล่เข้ามาในรถเป็นใครแมร่งก็ต้องตกใจเป็นธรรมดาไหมวะ ผมก็ซัดมันเข้าไปที่ปากเห็นเลือดซึมออกมาคงเพราะมันไม่ได้หลบหมัดผมด้วย เเต่ตอนที่มันใช้ริมฝีปากขบเม้มและกัดปากผมนี่น่ะสิ ผมคิดว่ามันไม่ใช่ ถึงเกลียดกันอย่างไรมันก็ไม่น่าจะทำแบบนี้ นึกถึงตอนที่มันใช้ฟันคมขบกัดริมฝีปากของผมจนได้เลือดเเล้วผมอยากจะชกหน้ามันอีกสักหมัด "ไอ้วีป สรุปคือมึง..." ไอ้จอมเหลือบตามองผมในกระจกมองหลังถึงแม้ว่ามันจะใส่เเว่นกันแดดบดบังสายตาเเต่ผมก็มองเห็นว่ามันเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างสงสัย รวมไปถึงไอ้ธีร์ที่เปลี่ยนไปนั่งด้านหน้าก็หันมามองผมด้วย "เฮียเตมันเสือกพรวดพราดเข้ามาในรถ กูตกใจเเมร่งก็เลยซัดไปหมัด " "ไอ้เชี่ยวีป มึงรู้เปล่าว่าเฮียเตแกเป็นตำรวจปราบปราม มึงนี่วอนเข้าคุก " "มึงหุบปากไปเลยไอ้ธีร์ ไม่ใช่เพราะมึงหรือไงที่เสือกไม่ล็อครถ " ผมด่าไอ้ธีร์พร้อมกับเ

~ The senior รุ่นพี่ตัวร้าย ~ (เตxวีป)TECHO PART ...ผมนัดแนะกับหมวดนินทร์ หรือหมวดชนินทร์ซึ่งเป็นหนึ่งในทีมของผม พวกเราอยู่กันเหมือนพี่น้อง มีสุขร่วมเสพมีทุกข์ร่วมต้าน เเต่สงสัยว่าพวกผมจะเจอเเต่มีทุกข์เสียมากกว่า เพราะตั้งเเต่ผมได้เป็นหัวหน้าหน่วยปราบปรามพิเศษนี้ ผมยังไม่เคยได้พักผ่อนเฮฮากับเขาสักที แต่ก่อนที่ผมจะออกรถก็พอดีน้องชายของผมโทรเข้ามาเสียก่อน ปกติผมกับไอ้น่านเราสนิทกันมากตอนที่ผมยังเป็นวัยรุ่น จำได้ว่าช่วงนั้นแมร่งผมเกเรมากเรียกได้ว่าโคตรเสเพลเเต่ที่เอาดีมาได้เพราะพ่อ"ฮัลโหลเฮีย""ว่าไง เสียงอ่อนเสียงหวานมาเชียว""แหมเฮียก็นะ น้องจะโทรมาถามว่าเมื่อคืนเฮียพาเฮียวีปส่งถึงบ้านปลอดภัยดีใช่ไหม""อืม... ทำไม มึงเป็นห่วงมัน?""โธ่เฮีย เมื่อก่อนเฮียวีปเขาก็ช่วยน่านหลายเรื่องนะ ตั้งเเต่ที่น่านถูกพวกเฮดว๊ากเล่นงานเอาตอนอยู่ปีหนึ่ง น่านน่ะเป็นหนี้บุญคุณเฮียเขาหลายครั้งแล้วนะ เพราะฉะนั้นเฮียก็ต้องดูแลเฮียวีปให้ดีๆ ""เฮดว๊ากที่มึงว่าเล่นงาน ผัวมึงไม่ใช่หรือไง ไอ้น่าน ""โธ่เฮียอ่ะ ว่าไงล่ะ ยังไม่ตอบน้องเลยนะ""เออ... ถึงไม่ได้ไปส่งบ้านเเต่กูก็ดูแลอย่างดี เมาเหมือนหมาอย่างนั