ログインNakita ni Duke na hindi umaatras si Jian at ang mga salita nito ay matalim na parang kutsilyo. Nagpausok siya ng ilang beses sa kanyang sigarilyo nang may pagkabigo. “Kung ganoon, sabihin mo sa akin, ano ang imungkahi mo?”Sa kanyang pananaw, ibinigay na niya kay Jian ang lahat ng kaya niyang ibigay, at tinanggap naman nito ang lahat ng mga benepisyo. Ang tanging nais na lamang niya ngayon ay bumalik si Amanda para magamit si Mika. “Huwag na natin pag-usapan ang kasal. Tapos na talaga tayo.”“You!" Tapos na talaga? sa isip ni Duke. Sino ba siya para sabihing tapos na lahat?“Huwag mo ring isipin pa si Amanda. Kung kaya mong gawin, ikaw na lang ang pumunta at ipauwi siya para gamutin si Mika. Mayaman at makapangyarihan ka naman, bakit mo pa ako dinadawit sa gulo mong ito?” Napakasarkastiko ng bawat binabato niya na mga salita.Nainis din si Duke sa tono ng panunuya ni Jian. Kung ang pera at kapangyarihan ay makakapaglutas ng lahat ng problema kay Amanda, bakit pa niya kailangang ma
Nakita ang kanyang lubos na di-magpapatalo na ugali, mariing humithit ng sigarilyo si Duke habang nagngingitngit. "I know you can drive. I have something to talk to you about." "We have nothing to talk about, Duke." Pagkatapos niyon, lumingon siya at pumasok sa kanyang sasakyan. Ngunit, mabilis na lumakad si Duke palapit at hinawakan ang pintuan ng kotse na kanyang isasara. Tiningnan niya ng malamig si Duke. "Bitiwan mo." Mabilis naman siyang hinablot ni Duke at hinila palabas mula sa kotse. Malaki ang pagkakaiba ng lakas ng lalaki at babae; hindi kayang labanan ni Jian si duke at ang kanyang mga mata ay kumikislap dahil sa galit. "You..." Imbes na sumagot si Duke sa Tanong ni Jian ay hinila niya pa ito patungo sa kanyang sasakyan, inagaw ang susi ng kotse mula kay Jian at ibinato kay Daniel. Mabilis naman itong nasalo ni Daniel, at mabilis na pumasok sa kotse ni Jian at kaagad na umalis. Nang makita ni Jian at mas Lalo pa itong nainis, "Y-you!" Nang tuluyan ng n
Hinila ng marahan ni Mrs. Danaya palapit sa kanya si Jian, may gustong sabihin ngunit pinutol ito ni Jian. “Tita, I'm sorry. Ngunit hindi ang anak mo ang tamang tao na ipagkatiwala ko ang buong buhay ko.”Hindi nakakapagsalita ang ginang, dahil siguro sa gulat lalo na sa malalim na salita. Nang makita ni Jian na hindi sumagot ang ginang ay nagpatuloy siya. “Hindi ko hinihingi na sa akin lang siya, pero hindi niya maipakita sa akin ang kahit konting respeto.”“T-this…” Utal na wika ng ginang. Alam ni Mrs. Danaya ang pagtrato ni Duke kay Jian, lalo na simula nang bumalik si Mika. Hindi nito maitago ang pagiging kampi sa babae, kahit pa fiance ng anak ang nasasaktan.Kahit na anak niya ito, dapat hindi siya maging biased. “Pero hija, ano na ang gagawin mo? Kung wala si Duke, ang buhay mo sa pamilya mo ay mas magiging mahirap.” Ipinaalala ni Mrs. Danaya kay Jian kung ano ang totoong papel nito sa sariling pamilya.Kahit na ayaw ng mga ito kay Mika ngayon, kailangan nilang tanggapin ito la
Magkasalubong ang bawat mata nila, itinaas ni Jian ang isang kilay. “Ano na naman ang ginawa ko?” tanong niya.“Jian, kakabalik niya lang upang magpagamot. How can you be so petty?” sagot ni Duke.Nang marinig ni Jian ang sinabi ni Duke ay ngumiti siya. “What am I petty about? Wala bang ospital sa abroad? Walang doktor? Ah alam ko na baka wala siyang pera? Ay hindi e, meron namang pera ang pamilya ko baka naman gusto niya lang samahan mo siya? O baka gusto niyang ikaw ang maghanap ng doktor?”Ang mga tanong ni Jian ay parang sinakal si Duke. Nakita niya ang pagbabago sa ekspresyon ng mukha nito. “Amanda treatment plan para kay Mika ay napaka-importante para sa kanya. Alam mo yan di ba? Seryoso ang sakit niya, maraming sakit ang katawan niya,” paliwanag ni Duke.“Oh? Then, the nature of this illness is quite rare right? Paanong ang isang napakabata na katawan ay nagkaroon ng ganun ka fragile na katawan?” Komento ni Jian gamit ang salitang may panunuya at isang malalim na salita.Hindi
When Duke saw the necklace, he unconsciously thought of Mika wearing the necklace. Ngayon nang makita niya ito sa leeg ni Jian ay nakaramdam siya ng hindi maipaliwanag na emosyon sa kanyang dibdib. “Bakit ngayon ka lang dumating? Sinabi ko sayo na kunin mo si Jian pero dumating siyang mag-isa.” Binawi ni Duke ang tingin mula sa leeg ni Jian kung saan ang kwintas. Tinapik bigla ni Danaya ang likod ng kamay ni Jian, “Hija, maghintay ka muna dito may pag-uusapan lang kami ni Duke saglit.” Sabi ni Danaya. Bahagyang tumango naman si Jian sa ginang, binalingan naman ni Danaya ang anak na si Duke at sabay ang dalawa na umakyat sa study room. Nag-aalala kasi si Danaya kaya gustong bigyan ng pangalawang babala ang anak. Inabot ng kalahating oras ang pag-uusap ng dalawa kaya napa-hinga ng malalim si Jian ng namataan ang dalawa na pababa. Halatang masinsinan na naguusap ang mag-ina dahil maaliwalas na ang parehong mukha. Ngumiti si Danaya kay Jian, “Hija, punta muna ako sa kusina.
Dahil sa sinabi ni Daniel, maagang dumating si Duke sa Condo ni Jian hindi pa nag tanghalian ay dumating na siya. Kahit ang selpon niya or kay Daniel ay hindi nila makontak si Jian.Walang ibang pagpipilian si Duke kundi ay akyatin si Jian sa condo nito at kumatok. Pagkatapos kumatok ng halos sampung minuto ay walang lumabas. Ang mukha ni Duke na sa wakas ay lumiwanag nang umagang iyon ay mas lalong dumilim. “Hindi kaya ay nauna ng pumunta sa ancestral house si Miss. Jian?” Tanong pa ni Daniel. Nang marinig ang sinabi ni Daniel na baka nauna na si Jian ay agad nakaramdam ng galit si Duke. “She went first?” Hindi mapigilan na sabihin ni Duke. “How about you call her?” Suhestyon ni Daniel. Kaagad naman na inilabas ni Duke ang kanyang selpon at direktang tinawagan ang kanyang ina. Sinagot naman ng ina niya ang tawag at sinabing tinawagan niya nito si Jian na papunta na sa ancestral house. “Bakit ba ako ang tinawagan mo at hindi si Jian?” Mabilis naman na umusbong ang galit ni Duk







