LOGINWalang ideya si Samuel kung gaano kahalaga ang singsing na iyon, basta ang alam lang niya ay inutos ni Mr. Yuzon na ibigay ito sa amo kapag makarating na ito sa studio ni Mheilin bilang paghingi ng paumanhin. Kahit nagtaka siya kung bakit alahas ang regalo, hindi na siya nagtanong dahil ayaw niyang makialaman sa desisyon ng kanyang boss. Kaya nang kumpirmahin ni Samuel na natanggap na nga ito ni Mheilin, biglang namutla si Mr. Yuzon. "Ano?! Ang singsing ang nabigay ko kay Mheilin?!""Oo, Sir," tango ni Samuel. "Kayo po mismo ang nagdala at nagbigay sa kanya."Napatampal nalang sa noo si Dante sa matinding pagsisisi. Naalala niya bigla kung paano niya ipinilit ibigay ang kahon sa lamesa ni Mheilin kahit tumatanggi ito. Nagkapalit ang dalawang magkatulad na velvet box sa kanyang safe. Ang kwintas na para kay Mheilin ang naiwan sa kanya, habang ang mamahaling singsing na para sa asawa ng kaibigan niya ang naipadala."Bakit hindi mo man lang ako pinigilan o pinaalahanan?!" galit na bulya
Ang pagkabigo ay tuluyang naglaho sa maganda nitong mukha sa isang iglap. Sa kauna-unahang pagkakataon sa kanyang buhay, natuklasan niya ang katotohanan na ang isang hindi maanghang na hot pot ay maaari palang maging napakasarap.Dahil ang kanyang matigas na dangal ay matagumpay na napaamo ng masarap na pagkain, ang kapaligiran sa loob ng marangyang hapag-kainan ay agad na nagbago mula sa isang malamig na usapan patungo sa isang maayos at mainit na samahan.Samantala, sa kabila ng kumikinang na kalangitan ng Davao, sa loob ng malaki at napakahigpit na opisina ng Kumpanya ng Yuzon...Kakarating pa lang ni Dante sa kanyang opisina matapos ang isang matinding limang oras na pagpupulong. Sa mismong sandali na ang kanyang sapatos ay tumapak sa malambot na alpombra, isang biglaan at hindi maipaliwanag na kilabot ang dumaan ng direkta sa kanyang likod.Kaagad siyang pinagpapawisan na walang kaabog-abog at ibinaling ang kanyang ulo upang mag-utos sa kanyang personal na sekretarya na sumusunod
Nang sumapit sa wakas ang dulo ng oras ng trabaho, dinala ni Percival si Mheilin palabas ng kanyang pribadong opisina sa design studio.Ang makapangyarihang aura ng lalaki ay may malaking pagkakaiba sa maganda at maputing mukha ni Mheilin. Sa kanilang paglalakad ng magkatabi, ang kaibahan ng kanyang malaking tindig at ng maayos na ganda ng babae ay lumikha ng isang kapansin-pansin at kahanga-hangang larawan na nag-iwan sa buong palapag na nakatitig sa kanila..Sa mismong sandali na bumukas ang pinto ng elevator, isang kasamahan sa disenyo ang agad na lumapit sa likod ni Ysabel at bumulong nang may tuwa, "Hey, iyan ba ang lihim na kasintahan ng boss natin?""Di ba? Mas gwapo siya nang isang libong beses kaysa sa Carlos na yon at malinaw na mas mabait din ito sa boss natin!""Umalis nga kayo rito, tigilan niyo ang pagsasalita ng walang kwenta," pabulong na saway ni Ysabel habang hinahampas ang braso ng kasamahan. "Sa mga nalaman ko, kuya talaga siya ng boss natin." Malinaw na narinig ni
Nang sumapit sa wakas ang oras ng trabaho, dinala ni Percival si Mheilin palabas ng pribadong opisina.Ang makapangyarihang aura ng lalaki ay may malaking pagkakaiba sa maganda at maputing mukha ni Mheilin. Sa kanilang paglalakad ng magkatabi, ang kaibahan ng kanyang malaking tindig at ng maayos na ganda ng babae ay lumikha ng isang kapansin-pansin at kahanga-hangang larawan na nag-iwan sa buong palapag na nakatitig sa kanila.Sa mga oras na bumukas ang pinto ng executive elevator, isang kasamahan sa disenyo ang agad na lumapit sa likod ni Ysabel at bumulong nang may tuwa, "Hey, iyan ba ang lihim na kasintahan ng boss natin?""Di ba? Mas gwapo siya nang isang libong beses kaysa kay Fuentevilla at halata na mas mabait din siya sa boss natin!""Umalis nga kayo rito, tigilan niyo ang pagsasalita ng walang kwenta," pabulong na saway ni Ysabel habang hinahampas ang braso ng kasamahan. "Sa mga nalaman ko, kuya talaga siya ng boss natin." Malinaw na narinig ni Ysabel na tinawag ni Mheilin si
“Talaga?” tanong ni Percival, mababa ang boses at tila sinusubukan ang lalim ng kanyang paninindigan.“Siyempre totoo iyan! Sumpa man sa Diyos, Kuya, wala akong kahit anong ugnayan sa kanya sa Davao bago ang araw na ito. Ikaw at sa lahat ng tao, ang mas dapat na nakakaalam niyan!”Ang desperado na sumpa na ito ay idinaloy ng likas na survival instinct ni Mheilin. Dahil sa walang tigil na pagsusuri sa kanya ni Percival, agad na bumalot ang kaba sa kanyang katawan. Hindi siya naniniwala na ang napakalawak na intelligence network ng lalaki ay hindi pa nakakumpirma na wala silang nakaraang koneksyon ni Dante Yuzon. Sinusubukan lang niya ito, simple at malinaw.Nang makita ang totoong pag-aalala na nagdulot ng pamumula sa kanyang mga pisngi, ang paghawak ni Percival sa kanyang baywang ay kusang humigpit, at bahagya pa siyang hinila nito nang mas malapit.Tumingin naman pataas si Mheilin, at ang kanyang boses ay naging isang mahina at kaawa-awang pagmamakaawa. “Kuya... hindi ka ba naniniwal
Dahan-dahan at sadyang ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Percival. Ito ay isang napaka gwapo, perpekto at maliwanag na ngiti, ngunit para sa nag-aalala na nadama ni Mheilin, ito ay tuluyang nakakatakot. Isang natural na takot ang sumiklab sa kanyang loob. "Kuya... pakiusap naman huwag mo akong ngitian nang ganyan. Totoo, natatakot na ako." Inalis ang kanyang madalas na matatalim na pagtatanggol sa sarili, gumaawa si Mheilin ng isang maingat at kaawa-awang hakbang palapit rito. Gamit ang kanyang nanginginig na kamay at ang kanyang mga payat na daliri ay dahan-dahang humila sa dulo ng mamahaling manggas ni Percival sa isang tahimik at kaawa-awang paghingi ng awa.Subalit, si Percival ay isang pinakamataas na pinuno sa mundo ng negosyo, hindi siya isang lalaki na madaling mapalambot ng isang malinis at walang alala na mukha.Sa isang mabilis at matigas na galaw, hinila niya ang kanyang braso pabalik, na inilayo ang kanyang manggas mula sa hawak nito habang ang huwad na ngiti ay agad na na
Nakita ang kanyang lubos na di-magpapatalo na ugali, mariing humithit ng sigarilyo si Duke habang nagngingitngit. "I know you can drive. I have something to talk to you about." "We have nothing to talk about, Duke." Pagkatapos niyon, lumingon siya at pumasok sa kanyang sasakyan. Ngunit, mabi
Hinila ng marahan ni Mrs. Danaya palapit sa kanya si Jian, may gustong sabihin ngunit pinutol ito ni Jian. “Tita, I'm sorry. Ngunit hindi ang anak mo ang tamang tao na ipagkatiwala ko ang buong buhay ko.”Hindi nakakapagsalita ang ginang, dahil siguro sa gulat lalo na sa malalim na salita. Nang mak
Magkasalubong ang bawat mata nila, itinaas ni Jian ang isang kilay. “Ano na naman ang ginawa ko?” tanong niya.“Jian, kakabalik niya lang upang magpagamot. How can you be so petty?” sagot ni Duke.Nang marinig ni Jian ang sinabi ni Duke ay ngumiti siya. “What am I petty about? Wala bang ospital sa
Lumuwas agad kinabukasan si Amanda patungo sa ibang bansa para sa isang medical summit. Nang muling tumawag si Bea kay Jian ay agad nitong binalita ang tungkol sa sinabi ng kaibigan nila. "Hayaan mong tumaba sandali ang pinsan mo. Umalis si Amanda sa ibang bansa, sinabi niyang mawawala siya ng h







