ログインMADALAS NA MAGLUTO ang kanyang inang si Bethany ng masasabaw na pagkain dahil umano mas healthy kung breastfeed ang parating na bagong magiging apo. Napag-alaman kasi nila na ang triplets ay hindi. Hindi naman kasi kakayanin ni Piper ang tatlong sanggol na dumede ng gatas dati. “Bryson sa labas naman tayo kumain mamaya.” pagdating sa harap ng building ay lambing ni Piper sa kanya, humawak pa ang babae sa isang braso ng asawa at nakangiti na. “Bakit?”“Sawa na kasi ako sa mga gulay na dinadala ni Mommy,” si Bethany ang tinutukoy ni Piper, “Feeling ko tuloy kulang na ako sa protina dahil doon. Sagana nga ako sa ibang vitamins na kailangan ng katawan, pero may kulang pa rin dahil hindi balance ang lahat ng kinakain.”“Okay, saan mo gustong kumain?” “Pag-iisipan ko pa. Mamaya ko sasabihin pagsundo mo sa akin.” maligayang turan ni Piper na humalik na sa asawa at umambang aalis na, pinagmasdan lang siya ditoni Bryson. On Bryson days off, he dresses casually at home, but he still looks g
TULUYAN NANG BUMABA ng sasakyan si Piper at walang lingon sa likod na pumasok na ng lobby. Baka mamaya kapag nilingon pa niya ang asawa ay hindi niya mapigil ang sarili na bumalik. Ang hirap pa naman pigilan ng kanyang sarili pagdating sa kay Bryson. People passing by saw Bryson dropping off her wife. The two of them must have been in the car for a long time, and the female employees were extremely envious. Hindi man ito sabihin iyon.“Miss Hidalgo, narinig ko lang na may plano ka ng mag-resign? Totoo ba ‘yun?” tanong ng kanyang secretary na sumunod sa office niya.Tahimik na naupo si Piper at binuhay ang computer. Ilang sandali pa ay nagliwanag ang screen noon. Nilingon na niya ang secretary na naghihintay ng kanyang sagot sa tanong nito. “Hindi pa naman ngayon, kaya ko pa namang magtrabaho kaya hindi muna ako aalis. Saka wala pang papalit. Bakit? Malungkot ka agad?”“Syempre Miss Hidalgo, ang tagal din kaya ng pinagsamahan natin. Mami-miss din kita.”“Hindi naman ako totally na aal
UMAYOS NA NG higa si Piper na yumakap na sa katawan ng asawa. Muling pinikit ang kanyang mga mata para ituloy ang pagtulog. “Sinagot ko ang tawag ni Tito Maverick sa’yo.”Nanlaki na ang mata ni Piper na biglang nagising ang diwa sa sinabi ng asawa. Napabangon na rin siya dala ng pagkagulat. “And then?”“Sinabi kong tulog ka na. Tungkol sa adopted daughter mo ang pakay niya. Gabing-gabi na at talagang iistorbohin ka pa niya. Pambihira!”“Tapos?”“E syempre, sinabi kong aalis siya ng bansa.”Tuluyang nawala na ang antok ni Piper. Ilang beses siyang napailing sa ginawa nga asawa. “Bryson, bakit mo naman sinabi ‘yun?”Napakamot na sa kanyang ulo si Piper. Bigla siyang naging problemado ng sandaling iyon. “Para matauhan. Dapat talaga may nag-pu-push sa kanya. Para kasi siyang pako.”“Eh di ba nga may asawa na si Mr. Alvarez? Hay na
NAPANGANGA NA SI Bryson nang si Piper na mismo ang kusang maghubad ng saplot. Lalaki lang din siya na mahina pagdating sa ganitong bagay. Sa halip na panoorin lang si Piper, tinulungan na ni Bryson ito sa ginagawa. Ilang sandali pa ay marahan na ang kanyang naging pag-indayog sa ibabaw ng asawa. Puno iyon ng ingat kahit pa inuutos ng katawan niya na mas bilisan at isagad ang baon. Ayaw niya pa ‘ring masaktan ang anak na hindi pa nagagawang ipanganak ni Piper. “Dahan-dahan lang…”“Ganito ba?” tanong ni Bryson na biglang nag-slowmotion na sa kanyang panggalaw. “Hindi naman ganyan, para kang sumasayaw.”Parehong natawa ang mag-asawa sa naging kalokohan nila. Kinurot pa siya ni Piper sa braso na mas lumakas ang naging pagtawa. Aminin niya man o hindi, mas naging in love siya kay Bryson nang dahil sa ginawang iyon. “Ang kulit kasi—”“Kung hindi mo ako pinainit hindi naman tayo hahantong dito. Masyado k
BRYSON LEANED ON the back of the leather chair and looked sideways at her wife.“Sa tingin mo, kung magiging ninang siya, tiyak ang magiging asawa niya ay magiging ninong din. Ano ‘yun magiging kumpare natin si Tito Maverick? Hindi natin siya kaedad. Ka-henerasyon siya nina Mommy at Daddy.”Sinamaan ni Piper ng tingin ang asawa. “Bakit mo sinasabi iyan ay may asawa ng iba si Mr. Alvarez? Hindi papayag na kabit si Savanna. Napaka-wild ng imagination mo.”“Bakit? Wala bang divorce? Sa ibang bansa sila kinasal kung saan ay mabilis lang makipaghiwalay. Pwede niyang hiwalayan—”“Kung makikipaghiwalay siya, noon pang hindi pa buntis ang asawa niya. Huwag ka ngang paladesisyon sa buhay ng ibang tao.”“Sinasabi ko lang naman. Malay natin? It’s interesting to think about family gatherings in the future kung sakali man na magkaganun. Magiging pareng Maverick na ang tawag ko sa kanya.” tumawa pa dito si Bryson na halos mautas na, iyong tipong tuwang-tuwa na siya.“Tara na nga, inaantok na ako!”
PIPER WAS ALSO quite reluctant to part with it. Iyon nga lang, ayaw niyang pag-awayan nila ni Bryson ang bagay na iyon lalo pa ngayon. Hindi ito papayag kung sasabihin niyang lilipat siya ng trabaho. Idagdag pang buntis siya. Hindi hunghang si Bryson para pumayag. Now that she chooses to have a family with Bryson, she needs to readjust her life plans. Piper suppressed her emotion. Ayaw niyang umiyak dala ng labis na panghihinayang doon. “Tama ka Sir, hindi ko na ‘yan kailangan.”Hindi pa niya masabi ang plano niyang pag-re-resign. Masyado iyong maaga ngayon.“O siya paano? Aalis na ako, Miss Hidalgo—”“Mrs. Dankworth na ako, Mr. Alvarez.”Saglit na natigilan si Maverick sa tinuran ni Piper. Napaisip na ng ilang minuto ang lalaki. “I am happy for you, hija.”Maverick stood up and left slowly. The moment the office door closed softly, Piper stared at the transfer order feeling like the dust had settled. Today, she finally dares to admit it. Bryson and the triplets were more important
NAPAKURAP-KURAP NA ANG mga mata ni Brian, sobrang mino-moved ng boses ng babae ang kanyang emosyon at hindi niya iyon magawang pigilan. Para tuloy ayaw na lang niyang gawin ang kanyang plano na iwan ito at hayaang masaktan. Hinawakan na niya ang isang kamay ni Ceska na humaplos nang marahan sa kany
NATAEME NA SI Piper nang makita niya ang hilatsa ng mukha ni Brian ng mga sandaling iyon kahit na sa gitna ng dilim ay aninag niya ang hindi mapigilan nitong pagsabog ng kanyang tunay na saloobin. Hindi naman sinabi ni Piper na gusto niya ito, ang tanging nais lang naman niya ay bigyan siya nito ng
EKSAKTONG TWENTY MINUTES nang matapos si Brian. Just as he was about to leave, there was movement in the bedroom. A slender and petite figure walked out. Bago pa man makapagsalita ang babae na bagong labas ng silid upang kausapin si Brian, nagulat siya ng may ibang tao pala roon. Hindi na iba sa ka
BAKAS SA MUKHA ni Giovanni na sa mga sandaling iyon ay gusto na niyang yakapin ang dalaga ngunit hindi niya magawang igalaw ang katawan upang lapitan ito. Pakiramdam niya ay may pabigat ang kanyang mga paa upang ihakbang iyon, lalo na sa tunog ng mahina nitong mga hikbi ng pag-iyak. Sa kanyang pani







