Mag-log inBRYSON HELD THE steering wheel and looked at the road ahead intently. He hummed. There was a red light ahead. Hininto niya ang sasakyan at tiningnan ng mataman ang asawa. Ang asawa na sa sandaling iyon ay tahimik na.“Ganun talaga ang buhay, Piper. Hindi porket umayos na ay tapos na ang mga pagsubok. Susubukin at susubukin pa rin kayo ng panahon upang mas patatagin. Tama sina Mom at Dad, hindi porket naging okay na kayo ay happy ending na talaga ang bagsak niyo.”Tinango ni Piper ang ulo na para bang mauunawaan ang lahat ng sinabi ni Bryson. “Kaya nga…”“Hayaan natin sila, matanda na sila at kahit anong pagsubok pa ang dumating, kaya na nilang lutasin ang lahat ng ito ng di umiiyak.” Ginagap ni Bryson ang kamay ng kanyang asawa gamit ang libre niyang isang palad.“Oo na, tama ka. Huwag na tayong makialam sa kanila, buhay natin ang ating asikasuhin.”On Christmas Eve, the Dankworth family gathered together, and even Gabriano and his wife, Gia, and Vaniel came over. Hindi kasama ang
PIPER TOOK THE special elevator and arrived downstairs. Bryson black Rolls-Royce was parked in front of Alvarez Group's door, looking very ostentatious. Agaw-pansin ang kanyang sasakyan hindi lang sa mga employee kundi sa mga dumadaan. Nang matanaw ang pagbaba ni Piper at paglabas ng building, excited ng binuksan ng kanyang asawang si Bryson ang pinto sa may banda ng passenger seat upang ihanda na iyon sa kanyang paglapit. Walang imik na pumasok naman si Piper sa loob ng kotse kasabay ng marahang mga reklamo with matching irap pa ng mga mata niya sa kawalan. “I can drive there by myself. Hindi mo na ako kailangan pang sunduin dito, Bryson. Wala ka bang trabaho ngayon ha?” Ipinagkibit lang ito ni Bryson ng kanyang balikat. Sign na wala siyang komento sa mga palatak ng kanyang asawa. Gusto niyang gawin iyon eh, wala itong magagawa sa mga bagay na kapag ginusto niya ay siya ang masusunod at walang iba pa.“Sa mga taong makakakita niyan sa’yo, baka iniisip nila na alila ang tingin ko sa
SA KABILANG DAKO, kasalukuyang nasa opisina si Piper ng kanyang hipag na si Gabe ng mga sandaling iyon. Wala lang, naisipan niya lang dumalaw. Natagpuan niya na naroon si Maverick at kausap ang hipag niya nang masinsinan kung kaya naman hindi pa siya nito magawang harapin. Tanaw niya ang dala sa salamin na halatang may seryosong pinag-uusapan. In the corner of the luxurious office, there is a set of sofas for people to sit and handle official business. Doon siya nakaupo. At this moment, her secretary knocked on the door and came in. Ang paalam niya dito ay saglit lang siya doon. Alanganin na nitong iginala ang paningin na tila ba may hinahanap sa loob, puno ng pag-aalinlangan na magsalita siya. “Anong problema? Sabihin mo na sa akin.” Muling tinanaw ng secretary ni Piper ang kinaroroonan ni Gabe at Maverick. Sinundan na iyon ng tingin ni Piper.“Madam, there was a call. I don't know who leaked the news. The person who knew that Mr. Alvarez wanted to give the shares to Miss Savanna
IN THIS HOUSE, sooner or later she would be eaten up and wiped clean by him, from body to heart. Kaya sa sumunod na dalawang linggo, palagi siyang tumatangging pumunta sa villa para magturo sa paulit-ulit na dahilan na masama umano ang kanyang pakiramdam. The strange thing is that Savanna doesn't know what Maverick told Brina. Hindi man lang kasi nagalit ang bata sa kanya. Ilang beses din tumawag ang bata na hindi niya sinasagot, pero nitong huli ay sinagot niya.“Dad said that women always feel uncomfortable for a few days, so it's better to rest more. Hindi ako galit, Tita Savanna.”Hilaw ang naging ngiti ni Savanna. Masyado na siyang naguguluhan sa mag-ama. Hinilot na ng babae ang kanyang sentido. Savanna really wanted to strangle him to death. Kung ano na lang kasi ang pinagsasabi ng lalaki sa anak niya.“Anak na naman ni Mr. Alvarez?” tanong ng ina ni Savanna matapos niyang ibaba ang cellphone sa panibagong tawag.Tumango lang ang ulo ni Savanna upang kumpirmahin na tama ang hina
HINDI PA RIN maintindihan ni Savanna bakit nagagawang sabihin iyon ni Maverick sa ganung sitwasyon nila ngayon.Anong gusto nitong palabasin? Uutuin siya gamit ang kanyang salapi? Anong tingin nito sa kanya, mukhang pera?“You can sign it, and then the entire Alvarez Group shares I had will be yours, Savanna. Hmm?” “No. Hindi ko kailangan—”“If you still hate me, kick me away but you have to help me raise Sabrina. Kailangan niya ng imahe ng isang ina na hindi ko kayang ibigay kung ako lang ang gagawa. Gusto ka niyang maging ina, maaari mo ba siyang pagbigyan sa hiling niya?” Napaawang na ang bibig ni Savanna. Kasama na sa responsibilidad niya ang bata oras na kanyang pirmahan ang papel?Ang talino naman talaga nitong si Maverick. Talagang binigyan pa siya ng habangbuhay na responsibilidad. “But if you still love me a little bit, then sign the contract and I will work for you for the rest of my life. Narinig mo? Handa akong maging alipin mo Savanna. Anumang i-utos mo ay gagawin ko
SAVANNA COULD GIVE herself reasons, she could insist that the rain was too heavy, or that the child was clingy but she couldn't say it, because the person opposite her was her mother, the person who knew her best. Malalaman din nitong nagdadahilan lamang siya o nagsisinungaling kung iyon ang kanyang sasabihin. Savanna’s heart was so filled with panic. Hindi na makapag-isip ng matino ang kanyang utak dala ng presensya ni Maverick na nakatingin lamang noon sa kanya.“Oo na Mom, alam ko na ang ibig mong sabihin. Hindi mo na kailangan pang ulit-ulitin.”“Good. Malaki ka na. Matanda ka na. Alam mo na ang tama at mali. Hindi mo na kailangan pang sabihan.”After hanging up the phone, Savanna’s mother felt melancholy over there. Kahit matagal na siyang umiwas noon sa dating kasintahan, nakasama pa rin ng anak niya si Maverick bandang huli. She couldn't help but feel sad and imperfect. Hindi malaman kung sino ang dapat niyang sisihin kung bakit kinakailangang humantong sa sitwasyong ito ni Sav
SINUBUKAN NA HUBARIN iyon ni Ceska upang maisauli niya sa babaeng nagbigay, ngunit bago pa man ito lubusang magawa ay tinalikuran na siya ni Gabe na parang may sinabi lang sa kanyang importante. Akmang hahabulin niya ito ngunit nilapitan na siya ni Benedict kaya naman nawala na sa paningin niya ang
NAGSUKATAN ANG DALAWA ng nagbabagang tingin. Walang sinuman ang nais na magpatalo. Maya-maya ay si Piper ang unang nag-iwas ng mga mata at bahagyang kumalma. Makailang beses na kinagat ang pang-ibabang labi, na naiiyak na. Kailangan niyang kalamayin ang kanyang sarili kahit punong-puno na siya at
MARAHANG TUMANGO ANG ulo ni Brian at namulsa na ang dalawa niyang kamay. Sa pagkakataong iyon ay pumasok na si Giovanni. Mabigat ang kanyang mga yabag at base sa kanyang mga tingin na ipinupukol sa anak ay halatang marami itong gustong sabihin sa anak. Itinuro niya pa nga ito na halatang nagtitimpi
SA UNANG PALAPAG ng Hotel matatagpuan ang restaurant kung saan nag-booked ng table for three si Benedict. The super large glass curtain layer is hung with crystal pendant lights above, which is luxurious and atmospheric. Lunch time iyon kung kaya naman maraming tao sa lugar mabuti na lang at nagpa-







