MasukMAVERICK PUT OUT his cigarette. He smiled. Hindi pinansin ang ibang sinabi ni Savanna. Iyong tipong binabalewala niya lang ang lahat. “You called me Mr. Alvarez, again. Ibig sabihin ay may galit ka pa sa akin? Ano bang dahilan?”Savanna lowered her eyes and smiled lightly. Ayaw ng ulitin pa ang huling tinuran niya dito.“Of course not, Mr. Alvarez. I am not mad at you. Bilang respeto na lang din kung bakit ganyan ang tawag ko sa’yo. Wala rin namang namamagitan sa ating dalawa para tawagin kita sa mismong pangalan mo. Di ba tama?”May gusto pa sanang mga sabihin si Maverick, pero tiniis niya na lang iyon. Tumayo na siya. “Let's have a meal here. I'll ask the cook to come over and cook for us. Hindi ba't pinakagusto mong isda ang lapu-lapu? Sakto mayroon kami noon sa fridge. Ipapadala ko. Sariwa at mataba kahit farm-raised lang iyon.”Savanna did not agree. She said he needs to go home. And Savanna would send him back.“Savanna, let’s just forget the past and just treat me like the o
MAVERICK DIDN'T SAY anything, he just lowered his head and looked at her tenderly. Gusto ng magmura doon ni Savanna, pero pinigilan niya pa rin ang kanyang emosyon. “This is the last time na tutulungan kita!”Tinulungan niya itong makapasok sa loob ng kotse nito. Hindi pinansin ang naroong bata na masama na ang tingin sa kanya. Wala siyang panahon upang abalahin ang sarili na kausapin ito at pag-ukulan niya pa ng pansin. “Dadalhin kita sa hospital—”“No, let's go to our former villa.”Savanna didn't want to go there, but thinking about it, she didn't want to go to his house either. Paniguradong pagtutulungan na naman siya ng mag-ama oras na doon sila pumunta. Isa pa, wala rin siya sa mood makipag-argue. “Dad, uuwi na kami ni Yaya.” sabi ni Sabrina na ayaw sumabay sa mga nangyayari, alam ng bata na kailangang mag-usap nila ni Savanna. Saka na niya papahirapan ang babae at ngayon ay kailangan munang makisama niya sa ama. “Alright, Brina.”The car drove smoothly and no one spoke. Din
MARAHANG HINAPLOS NI Maverick sa ulo ang kanyang anak na ipinatong naman ang ulo sa isang balikat ng ama niya. Tinitigang mabuti ng lalaki sa mukha ang bata at binasa ang reaksyon na mayroon ito ng sandaling iyon. Matapos ang ilang saglit ay nagsalita na.“If you can't get out, then let's go shopping Brina.” kalmadong aya ni Maverick sa kanya.Brina felt that her father was really hypocritical. Obvious naman na gusto niyang abalahin ang kanyang sarili upang kausapin ang kanyang Tita Savanna, pero sa halip ay inaaya siya nitong mag-shopping. Malamang ay nais lang nitong libangin ang kanyang sarili para hindi patuloy na isipin iyon. Tinitigan na ni Brina ang ama. Oras na makita niya ang Tita Savanna niya, sisiguraduhin niyang magsisisi ang babae na hindi man lang nito kinu-kumusta ang kanyang ama matapos na makalabas nito ng hospital. “Ayokong mag-shopping Daddy, gusto kong pumunta sa studio ni Tita Savanna dahil nais ko siyang makita.” giit na doon ng bata.“Alright, puntahan natin s
HUMAKBANG NA PALAPIT si Sabrina sa ama upang mas ipakita ang kanyang kabuohan at ipagmalaki na rin iyon. Yumakap na sa isang binti ito ni Maverick at bahagyang tumingala ang nangungusap na mga mata sa kanya. Sa mga sandaling iyon, kawangis ng mga mata ng bata ay ang asong biglang nagpapaawa dahil gusto nitong magpalambing. Gustong lumabas upang maglakad-lakad. Pinalamlam pa iyon ng bata hangga’t hindi sumasagot dito ang kanyang ama.“Sabi ni Yaya lalabas kami upang kumain ng favorite kong pasta, Daddy.” Puno ng pagtatakang binalingan ni Maverick ang kanyang anak at kapagdaka ay bahagyang umiling ang kanyang ulo. Hindi niya matandaan na nagpaalam itong ilalabas niya ang bata. Bago pa si Maverick makapagsalita, lumitaw na ang bulto ng Yaya ni Brina sa may pinto. Bihis na rin. Nilingon siya ni Maverick na nakatanggap lang mula sa kanya ng ilang masiglang mga ngiti. Nang hindi alisin ng amo ang kanyang tingin, napilitan ang Yaya ng batang muli itong kausapin pa.“May nakita akong bagong
MAVERICK WAS VERY weak. Kahit na nakasuot siya ng maluwag na hospital gown, kinakailangan pa rin niyang humingi ng tulong upang ibaba ang kanyang damit pang-ibaba. Hindi nagpakita ng anumang pagkadiri si Savanna at maayos siyang tinulungan habang tikom ang bibig at walang anumang sinabi. Ang tanging gusto na lang niya ay ang matapos ito nang matahimik na ang lalaki. Isa pa, base sa kanyang karanasan mahirap nga namang magbanyo sa ganung kalagayan.“Dahan-dahan lang, baka matumba ka…” Maverick lowered his head and saw her fair and slender neck. The visual impact and her service underneath him did not have the charming thoughts before, but instead gave him a feeling of emotion. Iyong tipong mas nahulog dito si Maverick.“S-Savanna…” hindi mapigilan na paos ang tinig na sambit ni Maverick sa pangalan ng babae.Hindi naman siya pinansin ni Savanna na nagkunwaring walang narinig. Maverick thought that at this moment, he wanted to grow old with her. Sumagi na naman sa kanyang isipan ang pa
THE MAID IS also a sensible person. When she saw this scene, she coughed lightly. Nilingon na niya si Savanna na para bang humihingi ng tulong na makuha niya ang batang nakayakap pa rin ng mga sandaling iyon sa amang si Maverick.“Brina—” “Alright, time is up!” si Brina na ang kusang bumitaw sa ama at muling pumanaog ng kama. “It’s Tita Savanna’s turn.”Doon nahimasmasan si Savanna na animo nanonood lang ng pelikula. Nakatayo lang siya sa isang gilid, nakatanga na.“Mr. Alvarez, dadalhin ko po ngayong araw si Brina sa doctor niya upang magkaroon ng follow up check up. Sa isang araw pa sana iyon, kaso tumawag ang doctor at sinabi na ngayon ko na raw dalhin si Sabrina. Nag-okay naman ako sa kanya.” “Sige.” tipid na sagot ni Maverick na lagpasan ang tingin sa maid na natatakpan naman ang bulto noon ni Savanna.Maverick touched his little daughter's soft hair. Tumingala sa kanya ang batang kulang na lang mapunit ang labi sa ngiti.“Have you had any nightmares in the past two days, Brina
NAPUNO PA NG sakit ang mukha ni Briel habang nakatingin kay Giovanni na halatang naguguluhan sa mga nangyayari. “Hindi ako naniniwala na wala ka ng magiging pakialam sa mag-inang iyon in the future. Tandaan mo, sobra-sobra ng panahon ang binigay ko sa iyo dahil ang buong akala ko ay magbabago ka n
GISING PA ANG asawa nang maabutan ni Giovanni. Nakahiga na ito. Nakatagilid sa kabilang dereksyon ngunit alam niyang dilat pa ang kanyang mga mata. Nahiga na siya sa tabi nito at muling yumakap. Humarap naman sa kanya si Briel na namumula na ang mga mata. Batid ni Giovanni na umiyak ang asawa. Mara
PANAY ANG LINGON ni Briel sa labas ng sasakyan. Tanaw na tanaw na niya ang maraming mga tao na naghihintay sa kanyang pagdating. Nagsimula na ang pagpasok ng wedding entourage. Saktong-sakto na tapos na iyon bago niya maubos ang hinihinging ten minutes. Napalingon na si Briel sa kanyang purse na da
TUMAGAL PA ANG tingin ni Giovanni kay Briel na nakatikwas pa rin ang isang kilay sa kanya. Hindi naman ito mukhang galit para sa kanya kaya naman pasimpleng binasa na niya ang labi niya habang nakatingin pa rin kay Briel. Nakikita niya sa mga mata nito na wala na itong sama ng loob dahil kung meron







