로그인THE CORNERS OF Maverick's mouth raised slightly, noncommittal. The whites of Dustin's eyes turned yellow. He took another puff of cigarette irritably. Halatang hindi na gusto ang mga nangyayari sa kanyang paligid noon.“Alam kong huli na ang lahat para pagsisihan ito ngayon, pero gusto ko lang sabihin na hindi ko gusto ang mga nangyari. Mr. Alvarez won't you let me go after I do this? Besides, you gave my parents money. If they leave, don't they make it clear that they want me to go to jail for 10 years? Maaatim nilang mabilanggo ako ng ganun katagal? Sampung taon ng buhay ko!”As he spoke, Dustin stared at the cigarette between his fingers. “10 million to buy me for ten years? Alam kong mayaman ka at hindi ko sukat akalain na hahayaan ng mga magulang kong bayaran sila. Mr. Alvarez, when I heard the news, you know what I was thinking? What, I'm thinking is it's great to have money. Kung may pera lang ako, hindi mawawala si Savanna sa akin, at hindi rin siya magiging mabait sa'yo. If
GALIT ANG GINANG kay Maverick, ngunit hindi niya mapalampas ang bagay na ito na gawa ni Dustin na may kinalaman sa musmos na bata. Magiging sinungaling ang Ginang kung sasabihin niyang wala siyang pakialam. Bilang isang ina ay may habag din siya sa bata.“Dahil pinili kong hiwalayan si Dustin na ang buong akala niya ay nang dahil iyon kay Mr. Alvarez. Marahil inakala niya na makikipagbalikan ako kaya iniwan ko siya. Hindi niya makuha ang punto ko na ayoko na. Hindi nga iyon ang dahilan ko e. Shunga lang!”Wala ng ibang sinabi ang Ginang kundi ang bigyan ng mahigpit na yakap ang kanyang anak. Naiintindihan niya noon si Savanna.“Lilipas din ang lahat ng ito, tatagan mo lang.” marahang hagod ng Ginang sa likod niya.Dalawang araw pa ang lumipas at sumapit ang araw ng Sabado. Iyon ang araw na kailangan na turuan ni Savanna si Brina. After the lunch break, Maverick leaned on the sofa in the hall and flipped through a magazine. Mataman niyang hinihintay ang pagdating ni Savanna. Ilang bese
MAVERICK PUT OUT his cigarette. He smiled. Hindi pinansin ang ibang sinabi ni Savanna. Iyong tipong binabalewala niya lang ang lahat. “You called me Mr. Alvarez, again. Ibig sabihin ay may galit ka pa sa akin? Ano bang dahilan?”Savanna lowered her eyes and smiled lightly. Ayaw ng ulitin pa ang huling tinuran niya dito.“Of course not, Mr. Alvarez. I am not mad at you. Bilang respeto na lang din kung bakit ganyan ang tawag ko sa’yo. Wala rin namang namamagitan sa ating dalawa para tawagin kita sa mismong pangalan mo. Di ba tama?”May gusto pa sanang mga sabihin si Maverick, pero tiniis niya na lang iyon. Tumayo na siya. “Let's have a meal here. I'll ask the cook to come over and cook for us. Hindi ba't pinakagusto mong isda ang lapu-lapu? Sakto mayroon kami noon sa fridge. Ipapadala ko. Sariwa at mataba kahit farm-raised lang iyon.”Savanna did not agree. She said he needs to go home. And Savanna would send him back.“Savanna, let’s just forget the past and just treat me like the o
MAVERICK DIDN'T SAY anything, he just lowered his head and looked at her tenderly. Gusto ng magmura doon ni Savanna, pero pinigilan niya pa rin ang kanyang emosyon. “This is the last time na tutulungan kita!”Tinulungan niya itong makapasok sa loob ng kotse nito. Hindi pinansin ang naroong bata na masama na ang tingin sa kanya. Wala siyang panahon upang abalahin ang sarili na kausapin ito at pag-ukulan niya pa ng pansin. “Dadalhin kita sa hospital—”“No, let's go to our former villa.”Savanna didn't want to go there, but thinking about it, she didn't want to go to his house either. Paniguradong pagtutulungan na naman siya ng mag-ama oras na doon sila pumunta. Isa pa, wala rin siya sa mood makipag-argue. “Dad, uuwi na kami ni Yaya.” sabi ni Sabrina na ayaw sumabay sa mga nangyayari, alam ng bata na kailangang mag-usap nila ni Savanna. Saka na niya papahirapan ang babae at ngayon ay kailangan munang makisama niya sa ama. “Alright, Brina.”The car drove smoothly and no one spoke. Din
MARAHANG HINAPLOS NI Maverick sa ulo ang kanyang anak na ipinatong naman ang ulo sa isang balikat ng ama niya. Tinitigang mabuti ng lalaki sa mukha ang bata at binasa ang reaksyon na mayroon ito ng sandaling iyon. Matapos ang ilang saglit ay nagsalita na.“If you can't get out, then let's go shopping Brina.” kalmadong aya ni Maverick sa kanya.Brina felt that her father was really hypocritical. Obvious naman na gusto niyang abalahin ang kanyang sarili upang kausapin ang kanyang Tita Savanna, pero sa halip ay inaaya siya nitong mag-shopping. Malamang ay nais lang nitong libangin ang kanyang sarili para hindi patuloy na isipin iyon. Tinitigan na ni Brina ang ama. Oras na makita niya ang Tita Savanna niya, sisiguraduhin niyang magsisisi ang babae na hindi man lang nito kinu-kumusta ang kanyang ama matapos na makalabas nito ng hospital. “Ayokong mag-shopping Daddy, gusto kong pumunta sa studio ni Tita Savanna dahil nais ko siyang makita.” giit na doon ng bata.“Alright, puntahan natin s
HUMAKBANG NA PALAPIT si Sabrina sa ama upang mas ipakita ang kanyang kabuohan at ipagmalaki na rin iyon. Yumakap na sa isang binti ito ni Maverick at bahagyang tumingala ang nangungusap na mga mata sa kanya. Sa mga sandaling iyon, kawangis ng mga mata ng bata ay ang asong biglang nagpapaawa dahil gusto nitong magpalambing. Gustong lumabas upang maglakad-lakad. Pinalamlam pa iyon ng bata hangga’t hindi sumasagot dito ang kanyang ama.“Sabi ni Yaya lalabas kami upang kumain ng favorite kong pasta, Daddy.” Puno ng pagtatakang binalingan ni Maverick ang kanyang anak at kapagdaka ay bahagyang umiling ang kanyang ulo. Hindi niya matandaan na nagpaalam itong ilalabas niya ang bata. Bago pa si Maverick makapagsalita, lumitaw na ang bulto ng Yaya ni Brina sa may pinto. Bihis na rin. Nilingon siya ni Maverick na nakatanggap lang mula sa kanya ng ilang masiglang mga ngiti. Nang hindi alisin ng amo ang kanyang tingin, napilitan ang Yaya ng batang muli itong kausapin pa.“May nakita akong bagong
MATULING ISANG TAONG ang lumipas pagkatapos na manganak ni Briel at tuluyang mawalan ng communication kay Giovanni. Ni wala na siyang balita sa lalaki. Hindi na rin nila ito napag-uusapan sa hapag o nababanggit ng kanyang kapatid kapag mayroong pagkakataon. Ilang beses ni Briel na sinubukang banggi
HINDI NAGLAON AY maligaya na silang dumulog sa hapag na puno ng iba’t-ibang putahe ng pinaluto nilang pagkain. Puno ng pasensya na nilagyan ng pagkain ng dalawang pares ang mga batang behave ng nakaupo sa harap ng mesa na para bang hindi nagpakita kanina ng kagaspangan ng mga pag-uugali nila. Tabi-
MAGKASUNOD NILANG NILISAN ang venue ng event na iyon na puno ng pag-aalala ang kanilang puso. Ni hindi nila nagawa pang magpaalam sa punong abala ng event. Hindi na rin bumalik pa sa loob si Giovanni o maging si Briel upang magpaalam dahil sa taranta nilang nararamdaman. Ang tanging tumatakbo lang
ALAM NG DONYA kung nasaan ang kanyang anak na si Giovanni kaya naman nasabi niya ang bagay na iyon.“Pauwiin mo na siya muna dito upang makatulong natin maghanap sa panganay niyo. Mas importante si Brian.” Nanginginig ang mga daliri ni Briel ng i-dial ang number ni Giovanni. Hindi niya matandaan k







