My Cold Husband

Agad akong nagising sa pag-ring ng cellphone ko, kaya kinapa-kapa ko agad ang side table para masagot ang tawag ng best friend kong si Cindy, kahit sobrang antok pa ako pini pilit ko talagang magising agad. Alam ko na agad kung sino ang tumatawag. Hiniling ko talaga ang pabor na ito kahit labag sa loob niya, kahit alam kong di siya masaya sa pinapagawa ko, ginagawa pa din niya. Kailangan niya akong gisingin tuwing alas-singko ng madaling araw bago siya umuwi sa bahay nila galing trabaho, minsan nga bago pa pumasok yan sa gabi magpapa alala pa yan na dapat maaga akong magising at matulog para magawa ko amg kina iinisan niyang katangan para sa kaniyang ginagawa ko. Isa kasi siyang call center agent, kaya pagkatapos niya sa work ay tinatawagan niya ako. Ayoko kasing umasa sa alarm clock-tulog-mantika kasi ako. Kapag narinig ko ang alarm, io-off ko lang at makakatulog na naman ulit. Hindi katulad ni Bes. Maasahan talaga siya. Hindi niya ako tinatantanan hangga't hindi pa ako nagigisi

Janine POV Nakauwi na rin ako sa bahay. Kahit papaano, nabawasan ang bigat ng nararamdaman ko—kahit alam kong bumalik na naman ako sa bahay namin na palaging nagpapabigat ng puso ko. Ako na ang naghatid kay Bes sa kanila. Doon na rin ako kumain. Tutal, pagdating ko sa mansion, wala rin naman akong kasabay kumain kundi ang mga kasambahay lang namin. At kapag inutusan pa sila ni Lucas na huwag akong pakisamahan, walang papansin sa akin—dahil ayaw nilang mawalan ng trabaho. Kapag ganitong araw, busy rin kasi ang mga kasama namin dahil sa dami ng event na ginaganap sa partido ni Lucas. Minsan, hindi man lang ako nagagawang makadalo. Pagkaparada ko ng kotse, nagtaka ako dahil may isang kotse na hindi ko alam kung kanino. Marami mang kotse si Lucas, pero alam kong hindi siya nagko-kotse ng kulay lavender. Pagpasok ko pa lang sa gate, halatang nagulat—o natakot—ang guard nang makita niya akong dumating. Anong nakakagulat doon? Eh dito ako nakatira. “Manong,” tawag ko sa isang gu

Janine POVMaaga akong nagising para i-review ang lahat ng gustong ipagawa sa akin ni Mommy. Hindi pa naman ako nakakapagdesisyon, pero gusto ko munang subukang tingnan ang mga ito. Baka sakaling gustuhin ko na ring asikasuhin ang negosyo ni Mommy at tumayo sa sarili kong kumpanya.Pero paano ang negosyong iniwan sa amin ni Lolo at ni Luc?Ihahanda ko na ba ang sarili kong harapin iyon?Kakayanin ko kaya?Narinig kong may kumatok sa pintuan ng kwarto ko at agad ko itong pinagbuksan.“Ma’am, nakalimutan po kasi ni Sir sa baba ang mga papeles niya,” mahiyain na sabi ng isa naming kasambahay. “Tumawag po ang secretary niya at pinapadala po ang lahat ng ito.”Parang may gusto pa siyang sabihin kaya hinintay ko siya.“Pero po, Ma’am… wala po kasing bakanteng tao na magdadala nito ngayon. Lahat po kasi kami, maraming ginagawa.” Yumuko siya.“Ako na lang,” sagot ko agad. Kinuha ko ang mga papeles para hindi na sila mamroblema. Baka kapag nakita ni Luc sa kumpanya, magwala pa iyon.Nakarating

Lucas POVTwo years na kaming ganito ng babaeng iyon. Nagsasama kami pero hiwa-hiwalay ang lahat—dahil sa ginawa niya, nasira ang buhay ko. Tinuring ko siyang kapatid dahil iyon ang gusto ng girlfriend ko: na maging magkalapit kami.Siya pa nga ang unang tumawag sa akin para magpakilala. Ayoko sanang sagutin, pero iyon ang gusto ng girlfriend ko—ang maging magkaibigan kami ng babaeng iyon.Nakipagkaibigan ako sa kanya at, sa paglipas ng panahon, nabaitan naman ako. Sweet siya palagi sa akin, kaya tinotoo ko ang pagkakaibigang iyon.Pero nang ipakilala ko na ang girlfriend ko, bigla siyang umiwas at hindi na ako pinansin. Medyo nasaktan ako, pero inisip ko na baka dahil sa girlfriend ko kaya niya ako nilayuan.Okay na sana iyon sa akin—ayos naman kami kapag nasa bahay nila ako. Pero hindi ko inakalang magagawa niya ang nangyari.---FlashbackNagmamaneho ako papunta sa mall. Nagpasundo si Jewel.Hindi ako makapaghintay na makita ang fiancée ko. Mahal na mahal ko siya—siya na talaga an

Janine POVTinitingnan ko ang sarili ko sa malaking salamin, suot ang pinadalang formal dress ni Luc. Para daw sa birthday ni Vince.Siguro alam niyang sobrang busy ako ngayon sa kumpanya ni Mommy at sa pag-aaral ng negosyo ko, kaya naisip niyang sila na lang ni Sophia ang bibili ng damit para sa akin. Pero bakit, punong-puno naman ng damit ang closet ko? Halos di na magkasya sa mga lalagyan.May kumatok na naman sa kwarto, kaya pinapasok ko na lang sila. May dalang sandals din na binili nila. Ilang beses na silang dumaan dito na may dalang kung anu-ano. Ang dami ng sapatos, ang dami ng damit… parang trip nilang magkaibigan na ganito.“Ma’am, pinapaabot po ni Sir.” Lumapit ang dalawang kasambahay namin na may hawak na paper bags, siguradong branded ang laman. Nilapag nila sa kama, kinalahati ang mga dalang gamit. Akala ko tapos na, may dalawa pang kasambahay na may jewelry boxes—mga bente o higit pa!“Ma’am, mamili ka na lang po kung ano ang gusto mong gamitin ngayong gabi. Mamaya po,