MasukCHAPTER 27 ANG PANGALANG NAKASULAT SA KANYANG KAPANGANAKAN Hindi ko maalis ang tingin ko sa birth certificate na nasa mesa. ALEXANDER BLACKWOOD. Iyon ang pangalang nakalagay sa dokumento. Ngunit sa bahagi kung saan dapat nakasulat ang pangalan ng kanyang ama, malinaw na mababasa ang dalawang salitang hindi ko inaasahang makikita. ADRIAN LAURENT. “Hindi ito maaari,” mahinang sabi ni Alexander. Kinuha niya ang dokumento at sinuri ang bawat detalye. “Baka peke iyan,” sabi ko. “Posible. Pero may official registration number.” “Puwede nating ipa-verify.” Tumango siya at agad na tinawagan ang kanyang abogado. Habang kausap niya ito, hindi ko maiwasang isipin ang sinabi ni Mama. Ayon sa kanya, may isang batang kinuha noong gabing nawala si Serena. At isa raw doon si Alexander. Pero bakit si Adrian Laurent ang nakalagay na ama niya? Kung totoo iyon, ano ang relasyon ni Alexander sa pamilya ko? Makalipas ang ilang oras, dumating si Attorney Hayes kasama ang isang dokumentong na
CHAPTER 26ANG UNANG ASAWA NG BLACKWOOD“Dahil si Serena ang unang asawa ng ama namin.”Hindi ko alam kung bakit biglang nagbago ang ekspresyon ni Alexander nang marinig niya ang pangalang iyon.Parang may isang alaala siyang pilit na iniiwasang balikan.“Alexander, sino ba talaga si Serena Blackwood?”Hindi siya agad sumagot. Hawak niya pa rin ang lumang litrato ni Mama, ng kanyang ama, at ni Vincent Crowe.“Siya ang unang asawa ng ama ko bago niya pakasalan si Eleanor.”“Kung ganoon, bakit hindi ko narinig ang pangalan niya sa mga kuwento ninyo?”“Dahil sinabi sa akin noon na iniwan niya ang pamilya namin.”“Iniwan?”Tumango siya.“Isang araw, bigla na lang siyang nawala. Sinabi ng ama ko na ayaw na niyang maging bahagi ng buhay namin.”“Pati ikaw at ang kuya mo, iniwan niya?”“Bata pa ako noon. Ang naaalala ko lang ay madalas siyang nasa bahay. Siya ang nagbabasa sa akin ng kuwento bago ako matulog.”Napansin kong bahagyang lumambot ang kanyang mga mata.“Akala ko patay na siya.”“
CHAPTER 25 ANG UNANG ANAK NG BLACKWOOD “Matagal kang nawala, little brother.” Hindi ko maalis ang tingin ko kay Alexander matapos maputol ang tawag. Hindi siya gumagalaw. Hawak pa rin niya ang cellphone habang nakatitig sa screen. “Alexander?” Wala siyang sagot. “Buhay talaga ang kuya mo?” Dahan-dahan siyang tumango. “Akala ko patay na siya.” “Bakit?” “Dahil iyon ang sinabi sa akin ng ama ko.” Tiningnan ko ang litrato sa kamay ko. Tatlong bata ang naroon. Dalawang sanggol at isang batang lalaki na may maliit na peklat sa kaliwang kilay. “Adrian Blackwood II,” basa ko sa pangalan sa likod. “Ang tunay niyang pangalan ay Adrian Blackwood,” sabi ni Alexander. “Pareho sila ng pangalan ng ama namin, pero siya ang panganay.” “Kung ganoon, bakit iba ang pangalan ng ama mo sa mga dokumentong nakita natin?” Napahawak siya sa noo. “Maraming bagay ang hindi ko alam tungkol sa sarili kong pamilya.” Umupo ako sa sofa. “Paano kung siya ang taong naghahanap sa akin?” Tumingin sa
CHAPTER 24ANG HULING BABALA NI EVELYN“Evelyn! Please, wake up!”Hawak ko ang kamay niya habang nakaluhod sa malamig na sahig ng chapel.May dugo sa kanyang damit. Hindi ko alam kung gaano kalala ang sugat niya, pero ramdam ko ang panginginig ng kanyang mga daliri.“Evelyn, huwag kang susuko. Kakakilala lang natin!”“Isabella, lumayo ka!”Boses iyon ni Alexander.Nilingon ko siya. Nakikipagbuno siya kay Vincent malapit sa pintuan. Nasa sahig ang baril, ilang hakbang mula sa kanila.Sinubukan kong tumayo, pero ayaw kong bitawan si Evelyn.“Alexander! Tulungan mo siya!”Nagawa niyang itulak si Vincent palayo at mabilis na kinuha ang baril. Itinapon niya iyon sa kabilang bahagi ng chapel.“Call an ambulance!” sigaw niya sa kasama niyang tauhan na kararating lamang sa labas.Lumuhod siya sa tabi namin.“Evelyn, naririnig mo ba ako?”Bahagyang dumilat ang babae.“Alexander…”“Don't talk. Help is coming.”Umiling siya.“Hindi… hindi na tayo puwedeng mag-aksaya ng oras.”“Tumahimik ka muna,
CHAPTER 23ANG BABAENG NAGHINTAY SA AKIN“Dahil hindi lang ikaw ang naghahanap sa akin.”Paulit-ulit na umalingawngaw sa isip ko ang huling sinabi ng babae sa kabilang linya.Si Evelyn Hale.Ang babaeng matagal nang idineklarang patay sa mga dokumento ng Blackwood family.Ngayon, buhay siya.At gusto niya akong makausap.“Hindi ka pupunta roon nang mag-isa,” mariing sabi ni Alexander.Nakatayo kami sa loob ng ospital. Hawak ko pa rin ang cellphone ko habang nakatingin sa litrato ng babaeng nakasuot ng silver pendant.“Sinabi niyang huwag kitang isama.”“Mas lalo akong hindi papayag.”“Alexander, hindi ko kailangan ng pahintulot mo.”“Hindi ito tungkol sa pahintulot. Hindi mo alam kung sino ang naghihintay sa iyo roon.”“Pero ikaw, alam mo?”Natahimik siya.Muli na naman.Napailing ako.“Alam mo kung sino si Evelyn. Alam mo rin kung bakit siya idineklarang patay. Pero hanggang ngayon, hindi mo pa rin sinasabi sa akin ang lahat.”“May mga bagay na hindi ko rin alam.”“Kung ganoon, sabay
CHAPTER 22 ANG KAPATID NA HINDI KO NAKILALA “Dahil ang sanggol na nasa litrato ay ang kapatid mong hindi mo kailanman nakilala.” Hindi ako makagalaw. Nakatayo sa harap ko ang aking ina, hawak ang kamay ko, habang pilit kong inuunawa ang mga salitang binitiwan niya. “Anong ibig mong sabihin, Mama?” Napatingin siya kay Vincent bago muling ibinalik ang tingin sa akin. “Hindi dito, anak.” “Hindi na ako aalis hangga't hindi mo sinasabi ang totoo.” “Isabella, please…” “Buong buhay ko, tinawag kitang Mama. Si Papa ang kinilala kong ama. Pero ngayon, may mga dokumentong nagsasabing may ibang sanggol na ipinanganak sa araw na ipinanganak ako. May litrato ka pang may kargang bata na sinasabi nilang hindi ako!” Nagsimulang tumulo ang luha niya. “Hindi ko ginustong mangyari ito.” “Kung ganoon, sabihin mo sa akin kung sino ako!” Biglang nagsalita si Vincent. “Sa wakas, tinatanong mo na rin ang tamang tao.” Mabilis na humarap sa kanya ang aking ina. “Tumahimik ka, Vincent.” Ngumi







