ความในใจ 2/5

“เป็นแฟนกับมอนด์นะ ของขวัญ”

ไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความ ฉันพยักหน้าแทนคำตอบพร้อมกระโดดกอดคนตรงหน้าด้วยความดีใจ แขนแกร่งก็กอดรัดตอบทันที

“ของขวัญ” ฉันผละตัวออกเล็กน้อยเพื่อมองหน้าเขา

“อะไรเหรอ”

“ขอได้ป่ะ” ไดมอนด์พูดอย่างมีเลสนัย

“เจ็บอยู่นะ ยังจะมาหื่นใส่อีก” ฉันพูดดุเขา

“ก็เจ็บแค่หน้า ไม่เจ็บตรงนั้นซะหน่อย” พูดจบปุ๊บก็หอมแก้มปั๊บ

“นี่...เดี๋ยวก็ซ้ำให้เข็ดซะหรอก” ฉันตีไหล่หนาไปหนึ่งที

“ถ้าอยากให้มอนด์เข็ดนะ ก็ทำให้ตรงนั้นใช้งานไม่ได้แหละ ถึงจะเข็ด”

คำพูดสื่อความหมายบางอย่างออกมาทำให้ใบหน้าร้อนผ่าวทันที

ไดมอนด์โน้มตัวฉันให้นอนราบบนเตียงนอน ตามด้วยร่างหนาทาบทับลงมา

“เธอเป็นผู้หญิงของฉันคนเดียวของขวัญและฉันก็เป็นของเธอคนเดียวเช่นกัน”

ริมฝีปากหนาหยักลึกบรรจงจูบริมฝีปากบางอย่างอ่อนโยน ฉันปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสแสนหวาบหวามจากร่างหนา ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามอารมณ์ของตัวเองและเขา... สองร่างต่างก็สร้างความสุขให้กันและกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ความเศร้าก่อนนี้ได้หายไปเหลือเพียงใจสองดวงที่กำลังก่อตัวสร้างความรู้สึกดีๆ ให้แก่กันอีกครั้ง

เช้าวันต่อมา....

คลื่น....คลื่น....คลื่น....

ฉันเอื้อมมือควานหาโทรศัพท์ที่ได้ยินแต่เสียงไม่รู้เครื่องอยู่ไหน

“ฮัลโล” ฉันกดรับสาย เมื่อหาโทรศัพท์เจอ

‘พี่ขวัญ ตื่นหรือยังค่ะ’ เสียงน้องฉันเอง

“โมเน่เหรอ พึ่งตื่นจ้ะ”

‘นอนดึกกันเหรอ’ เสียงไทด์พูดแทรกเข้ามาในสาย

“อยู่ด้วยกันเหรอ” ฉันลุกนั่งพิงหัวเตียงพร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าอกด้วย

‘โมเน่กำลังจะไปเรียนค่ะ แล้วพี่ไทด์อาสาไปส่ง’ โมเน่บอก

“ได้เวลากลับไปหาหมอฟันแล้วใช่ไหม โมเน่” ฉันแกล้งพูดเหย่ เพราะรู้ว่าไทด์ต้องแอบฟัง

‘อุ๊ย.. พี่ขวัญพูดถูกใจ’ โมเน่ชม

‘เดี๋ยวเหอะ! ยัยขวัญ ไทด์จะบอกไอ้มอนด์ให้จัดหนักๆ เลยคอยดู’ ไทด์พูดขู่มาตามสาย

“จัดไปเพื่อน” ไดมอนด์โน้มหน้ามาพูดใส่โทรศัพท์

“ทะลึง!” ฉันตีแขนเขาไปหนึ่งที

“ไปส่งน้องฉันดีๆ ล่ะ แล้วตอนเย็นล่ะกลับยังไง” ฉันถามโนเน่

‘ไทด์ก็ไปรับไง’ แล้วก็เป็นไทด์ตอบแทน

“ก็ตามนั่นแหละค่ะ งั้นแค่นี้นะพี่ขวัญ โมเน่ไม่กวนละ บ๊าย” โมเน่วางสายไป

“จัดเลยไหม” ไดมอนด์หันมาเลียริมฝีปากอย่างเชิญชวน

“คนเดียวเฮอะ! จะไปอาบน้ำแล้ว” ฉันกำลังจะก้าวลงจาเตียงก็โดนแข็งแกร่งรั้งเอวไว้ก่อน

“อาบด้วยกัน” พูดจบไดมอนด์ก็อุ้มฉันขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินเข้าห้องน้ำโดยที่ไม่ได้ใส่อะไรเลยทั้งคู่ ฉันรีบเอามือปิดหน้าอกและสิ่งสงวน ถึงจะไม่มิดก็เถอะ

“ขวัญอายเป็นนะ” ฉันทำหน้างอใส่เขา

“อายทำไม ก็เห็นหมดแล้วนิ” ไดมอนด์พูด

ไดมอนด์วางฉันลงกับขอบอ่างล้างหน้า ฉันรีบหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบตัวไว้ทันที

“แค่อาบน้ำพอนะ ห้ามทำอย่างอื่น เพราะขวัญมีเรียน” ฉันบอกไดมอนด์อย่างระแวง

“นิดนึ่งก็ไม่ได้เหรอ” ไดมอนด์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ทำตาบ๊องแบ๊วใส่

“ไม่ต้องมาอ้อน ไม่ใจอ่อนหรอก” ฉันแกล้งใช้นิ้วชี้ดันไหล่หนาเล็กน้อย

“ถ้าทำจริงๆ คิดว่าจะห้ามมอนด์ได้ไหม” เขาถามอย่างเจ้าเล่ห์

“ก็ลองดูสิ ขวัญจะงอนให้ดู”

มือหนาโอบกอดรอบเอวฉันหลวมๆ

“คิดว่ากลัวไหม” เขายังเจ้าเล่ห์ไม่เลิก ไดมอนด์จับมือฉันที่กำปมผ้าขนหนูไว้ออก

“ไดมอนด์!” ฉันเรียกชื่อเขาด้วยความตกใจเมื่อผ้าขนหนูหลุด

“แป๊บเดียวน่า..”

มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียน มืออีกข้างก็เลื่อนขึ้นมากอบกุมก้อนเนื้อนิ่มบีบเคล้นคลึงตามอำเภอใจ ร่างหนาแทรกตัวเข้ามากลางกายทำให้เรียวขาแยกออกจากกันแล้วโอบเอวหนาไว้ ริมฝีปากหนาซุกไซ้ซอกคอเนียนอย่างกระหาย มือเล็กเลื่อนขึ้นสัมผัสเรือนผมสีดำสนิทลูบไล้ไปมาอย่างเผลอไผล

“ทำแบบนี้...โดนจัดหนักไม่รู้ด้วยนะ” ไดมอนด์กัดริมฝีปากล่างอย่างยียวน

“ต้องกลัวไหม” ฉันถามอย่างท้าทาย

“เก่งเหรอ” ไดมอนด์ก้มหน้าลงมาให้หน้าผากของเราชิดกัน

“ก็นิดหนึ่งแหละ ไม่งั้นเอาคนอย่างนายไม่อยู่หรอก” ฉันก็ยียวนกลับเหมือนกัน

“งั้นก็...เอาให้อยู่นะ”

ริมฝีปากหนาโฉบลงมาบดจูบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อน มือหนาบีบเคล้นก้อนเนื้อนิ่มอย่างสนุกมือ ส่วนมืออีกข้างก็เลื่อนต่ำลงมากอบกุมเนินเนื้ออวบนูนส่งนิ้วเรียวยาวเข้าไปทักทายกลางกายสาว นิ้วเรียวขยับเข้าออกถี่เร็วจนส่วนนั้นฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำมือของเขา

“หวานเหมือนเดิม” ไดมอนด์ยกนิ้วที่เปี้อนไปด้วยน้ำใสขึ้นมาชิบ ฉันรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นที่ใบหน้า

ฉันพลักเขาออกเล็กน้อยแล้วกระโดดลงไปยืนบนพื้นกระเบื้อง ไม่ยอมถูกรังแกอยู่ฝ่ายเดียวหรอก

“ไปนั่งตรงนั้น” ฉันบอกให้ไดมอนด์ไปนั่งที่ขอบอ่างล้างหน้าแทน ไดมอนด์ทำสีหน้างง แต่ก็ยอมขึ้นไปนั่ง

“จะทำอะไร” ไดมอนด์จ้องหน้าฉันอย่างสงสัย

“บอกขวัญเองนิ...เอาให้อยู่ไง”

ร่างบางเบียดตัวเองเข้าไปเสียดสีกับต้นขาแกร่งเล่น ขยับถูไปมาสร้างความสยิวให้แก่ร่างหนา

“อ่า...ไปเรียนมาจากไหน” ไดมอนด์จ้องมองฉันตาเยิ้ม

“จากคนตรงหน้านี้แหละ”

มือบางเอื้อมไปสัมผัสกับแก่นกายขยับขึ้นลงอย่างสนุกมือ ร่างหนาเริ่มสั่นไหวกระตุกเป็นระยะๆ สร้างความพอใจให้กับร่างบางอย่างมาก เมื่อได้เห็นไดมอนด์แสดงสีหน้าคลายทรมาน

“อ่า...ของขวัญ แกล้งมอนด์เหรอ” ปากพูดแต่ตาหลับพริ้มเหมือนเด็กน้อยกำลังฝันหวาน ฉันก้มหน้าลงค่อยๆ ใช้ปลายลิ้นเขี่ยส่วนหัวสะกิดไปมาอย่างหยอกล้อ

“อ่า...ขวัญ ทำไมถึง...อ่า ยังงี้..” ไดมอนด์ควันครางไม่เป็นภาษา

มือเล็กกำรอบแก่นกายขยับขึ้นลงพร้อมริมฝีปากสร้างความกระสันให้ร่างหนาอย่างหนัก เอวสอบขยับสวนตอบรับจากการกระทำของมือบาง

“ของขวัญ อ่า...มอนด์ ไม่ไหวแล้ว” สองมือหนากดหัวทุ่ยไว้แน่น เพื่อให้รองรับแรงกระแทกจากเอวสอบ

“อื้อ..” ฉันประท้วงอยู่ในลำคอ เมื่อเริ่มหายใจไม่ออก

“อ่า...เก่งจัง” ไดมอนด์ชม สายตาของเขาตอนนี้เต็มไปด้วยความเสน่ห์หา

เขาลงจากขอบอ่างล้างหน้าแล้วจับร่างบางหันหน้าเข้าหากระจกมือหนาจับมือเล็กวางไว้ที่ขอบอ่างล้างหน้า แก่นกายเริ่มถูไถไปมาจากด้านหลัง สร้างความหวาบหวามจนร่างบางร้องครางออกมาอย่างเสียวซ่าน

“อ๊ะ...อ่า..”

ร่างบางเกร็งไปทั้งตัวเมื่อแก่นกายดุนดันเข้ามาจนสุด มือหนาเลื่อนมากอบกุมก้อนเนื้อนิ่มบีบเคล้นคลึงชวนปลุกเร้าอารมณ์ให้แก่ร่างบาง ส่วนมืออีกข้างก็เลื่อนต่ำลงมากอบกุมเนินเนื้ออวบนูนนิ้วชี้บดขยี่กับจุดอ่อนไหวกลางกายพร้อมกับขยับเอวหนาเข้าออกอย่างช้าๆ

“อ๊ะ...ไดมอนด์” ร่างบางจับขอบอ่างแน่น เมื่อเอวหนาเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้น “อ๊ะ...อ๊ะ...” ร่างบางเกร็งไปทั้งตัว เมื่อถึงฝั่งฝัน

“ของขวัญ อย่าขยับ อ่า...ตอดแรงจัง”

ฉันเงยหน้ามองเขาผ่านกระจกอย่างไม่เข้าใจ ไดมอนด์นิ่วหน้าเหมือนพยายามอดกลั้นตัวเองไว้

“เดี๋ยวแตกในนะ..” ฉันถึงกับหน้าชาวาบทันที

จากนั้นร่างหนากระแทกเข้ามาสองสามทีหนักๆ แล้วก็รีบเด้งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว รู้สึกอุ่นวาบที่ต้นขาด้านใน ฉันเผลอจ้องมองการกระทำของเขาผ่านกระจก ไดมอนด์ก็จ้องหน้าฉันกลับเหมือนกัน พร้อมกับส่งสายตาเร่าร้อนมาให้อีก แล้วก็เป็นฉันเองที่ต้องเขินอายเขาแทน บ้าชะมัด...

เป็นการอาบน้ำที่นานมากสำหรับฉัน กว่าจะอาบเสร็จ... เขามักจะหาเศษหาเลยกับฉันอยู่เรื่อยนิดๆ หน่อยๆ ก็เอา

.

.

.

.