Mag-log in“Asawa.”Parang huminto ang oras nang marinig ni Stacey ang salitang iyon mula kay Franco.Sa loob ng tatlong taon nilang pagsasama, ni minsan ay hindi siya tinawag ng lalaki sa ganoong paraan.Kapag sila lang dalawa at nadadala ng init ng sandali, paminsan-minsan lang nitong binabanggit ang palayaw niyang Tangtang. Ngunit ang salitang asawa?Hindi kailanman.Kaya ngayon, matapos nilang mag-file ng annulment at halos tuluyan na silang maghiwalay, bakit bigla niya itong tinawag na asawa?Hindi maintindihan ni Stacey.Hindi niya alam kung naaawa ba siya sa sarili o natatawa sa sitwasyon nila.Pagkasakay nila sa sasakyan, tahimik niyang inalis ang jade hairpin na nakasuksok sa kanyang buhok at iniabot niya iyon kay Franco.“Sa iyo na ito.”Napakunot-noo ang lalaki.“Sa akin? Regalo iyan ni Lola sa iyo.”Malamig siyang ngumiti.“Hindi. Ayon sa minamahal mo, dati mo itong ibinigay sa kanya. Hindi niya tinanggap kaya ibinalik niya sa iyo. Pagkatapos ay napunta kay Lola at saka mo ipinasa sa
Pagpasok pa lang ni Stacey sa villa, agad na siyang iniwan ni Franco. Tinawag ito ng kaibigan nitong si Sean at dinala sa kabilang bahagi ng mansyon.Sa loob ng ilang segundo, naiwan siyang mag-isa sa tabi ng mesa ng mga pagkain at inumin. Napapalibutan siya ng mga taong hindi niya kilala. At higit sa lahat, ng mga matang puno ng pag-uusisa. Hindi nagtagal, nagsimulang magbulungan ang mga tao.“Hindi ba nasa taas si Trixie at hinihintay si Franco?”“Bakit nandito rin si Stacey?”“Si Franco ba ang nagsama sa kanya?”“Hindi naman siguro. Imposibleng pagsabayin niya ang dalawang babae.”“O baka naman nahuli niya silang dalawa?”Sunod-sunod ang mga bulungan. May ilan pang tumingin kay Stacey na parang naaawa. Ngunit kung ang mga babae ay puno ng tsismis, ang mga lalaki naman ay ibang klase.“Grabe ang swerte ni Franco.”“Maganda na si Trixie, pero mas maganda pa rin ang isang ito.”“Sa totoo lang, mas maganda pa siya kaysa sa mga artista.”“Tingnan mo ang bewang. Ang katawan. Nakakabaliw.
Diretsahang pinatay ni Stacey ang tawag. Wala na siyang gustong sabihin kay Franco. Wala na rin siyang gustong marinig mula rito.Matapos ipadala kay Christian ang kanyang lokasyon, hinubad niya ang coat na ipinahiram ni Luke at maayos itong ibinalik.“Mauna na ako, Kuya Luke.”Ngumiti si Luke habang tinatanggap ang coat.“Mag-ingat ka.”Tumango si Stacey bago sumakay sa kanyang sasakyan. Samantala, sa loob ng Rolls-Royce, nanatiling madilim ang mukha ni Franco. Parang may bagyong nagngangalit sa kanyang dibdib. Kitang-kita iyon ni Trixie. Sa totoo lang, gusto na niyang matawa. Hindi niya akalaing may taong kayang bastusin si Franco nang ganoon.Pinatay ni Stacey ang tawag nang walang pag-aalinlangan. Parang wala itong pakialam. Parang wala itong takot.Pero pinigilan ni Trixie ang sarili. Sa halip, nagpanggap siyang nag-aalala.“Kasalanan ko yata ito, Franco.”Mahina ang boses niya.“Kung hindi ko itinuro si Miss Stacey kanina, hindi ka sana maiinis nang ganito.”Hindi sumagot ang la
“Anak, binabati kita. Sa wakas, hiwalay na sina Stacey at Franco.”Marahang ipinatong ni Bella sa balikat ng anak niyang si Trixie ang kanyang kamay. Sa wakas, natupad na rin ang matagal nitong hinihintay.Ngunit sa halip na matuwa, napabuntong-hininga si Trixie.“Ano naman kung hiwalay na sila? Hindi pa rin naman ako ang gusto nia.”Bahagyang natawa si Bella.“Napakabait at napakadisiplinadong lalaki ni Franco. Habang kasal pa siya, normal lang na pigilan niya ang sarili.”Lumapit siya at bumulong sa tainga ng anak.“Pero ngayon? Iba na ang sitwasyon. Naka-file na ang annulment. Unti-unti nang luluwag ang depensa niya.”Namula si Trixie.“Mom... hindi ba masyadong direkta iyon?”“Direkta?” Napailing si Bella. “Lahat ng lalaki, pare-pareho lang. Kapag gusto nila ang isang babae, hindi sapat ang mabait ka lang. Kailangan marunong ka ring akitin sila.”Napatahimik si Trixie. Sa isip niya, paulit-ulit na umikot ang isang tanong. Anong klase bang babae ang gusto ni Franco? Yung mahinhin a
Napilitan si Stacey na tumingala. Sunod-sunod na bumagsak ang kanyang mga luha, tila unti-unting hinuhugasan ang natitirang katinuan sa kanyang isip.Kahit sabihin pa ni Franco na wala silang namagitan ni Trixie, wala na iyong halaga. Dahil ang mas masakit na katotohanan ay matagal na niyang alam.Hindi siya kailanman minahal ni Franco. Mula sa simula hanggang sa huli, isa lamang siyang kasangkapan sa paghihiganti nito. Isang piyesang ginamit para saktan ang ibang tao. At ngayong wala na siyang silbi, oras na para itapon siya.Tahimik na pinagmamasdan ni Franco ang kanyang pag-iyak. Sa unang pagkakataon, wala siyang masabi. Parang may mabigat na kamay na pumipisil sa kanyang dibdib.Mabagal siyang bumangon at naupo sa gilid ng kama. Matagal siyang natahimik bago tuluyang nagsalita."Ikaw ba ang nagdala sa akin noon sa villa sa West City?"Napahigpit ang yakap ni Stacey sa unan. Kasabay ng tanong na iyon, bumalik sa kanyang alaala ang lahat. Ang makapal na niyebe. Ang malamig na hangin
“Franco... pwede bang dito ka muna ngayong gabi?”Mahinang tanong ni Trixie habang bahagyang nakalantad ang kanyang balikat. Marahan niyang hinaplos ang dibdib ni Franco at akmang uupo sa kandungan nito. Ngunit agad siyang itinulak ng lalaki.“Kailangan kong kunin ang ilang dokumento para sa meeting bukas. Uuwi muna ako.”Bahagyang namula ang mga mata ni Trixie, ngunit pinilit niyang ngumiti.“Pasensya na. Natatakot lang kasi ako sa dilim kaya gusto kitang makasama.”Iniabot niya ang amerikana ni Franco.“Kung may trabaho ka pa, sige na. Huwag mo na akong alalahanin.”Pagkaalis ng lalaki, dahan-dahang kinuha ni Trixie ang basong ginamit nito. May natitira pang kaunting pulang alak. Marahan niya iyong iniikot bago sumimsim sa mismong bahagi ng baso na dinampian ng labi ni Franco. Nakatitig siya sa pintuan habang unti-unting lumalamig ang kanyang mga mata.Sa loob ng sasakyan, nakatanggap si Franco ng tawag mula sa kanyang ama.“Nasa lumang mansyon ako. Umuwi ka rito.”“Ano bang kailang
Habang naghihintay sa labas ng opisina, nakatanggap si Stacey ng tawag mula sa ospital.Lumala ang kalagayan ng kanyang ina dahil sa naipong plema sa baga. Nagdagdag ang doktor ng ilang gamot, at ang ilan sa mga ito ay hindi sakop ng insurance.Mas lalong sumakit ang ulo niya nang makita ang halaga
Matalim na tinitigan ni Franco si Stacey. Bahagyang gumalaw ang kanyang Adam's apple bago siya nagsalita."Mukhang ikaw ang nagsumbong kay Lola tungkol sa art exhibit ni Trixie?"Mapait na napangiti si Stacey.Kahit sabihin niyang hindi, maniniwala ba ito?Noon nga ay nagawa nitong isipin na siya a
Nakasuot si Stacey ng mahabang puting damit na marahang sumasayaw sa bawat hakbang niya.Maputi at makinis ang kanyang balat. Maganda at malinaw ang kanyang mga mata, habang ang mahaba niyang itim na buhok ay simpleng nakatali lamang.May ilang hibla ng buhok na nakalaylay sa tabi ng kanyang mukha,
Bahagyang napatingin si Franco kay Stacey bago siya umiwas ng tingin.“May mga paa naman siya.”Pagkasabi nito, kinuha niya ang kanyang amerikana at umalis.Agad naman siyang sinundan ni Trixie.“Franco, malakas ang ulan. Dahan-dahan lang tayo maglakad para hindi ka mabasa.”Malumanay ang boses ni







