5: Contract!

Nakalabas kami sa press conference sa gitna ng matinding kaguluhan ng media. Binuhat at inalalayan ako ni Reiner papasok sa kaniyang private elevator na papunta sa top-floor penthouse office ng Romanov Building.

Pagpasok sa malawak at marangyang opisina, pinalabas ni Reiner ang kaniyang mga bodyguard at pinalalock ang p***o.

Nakatayo lang ako sa gitna ng mamahaling Persian rug, lutang at hindi pa rin makapaniwala sa nangyari. Mula sa pagiging ‘kabit’ na pinagpipyestahan sa social media, sa isang iglap, ako na ang Mrs. Romanov.

“Sit,” malamig na utos ni Reiner habang tinatanggal ang kaniyang suit jacket at inilalapag ito sa swivel chair.

Naupo ako sa leather sofa, nanginginig pa rin ang mga kamay. “S-Sir... b-bakit mo ginawa 'yun? Bakit mo sinabing asawa mo ako?!”

Lumapit si Reiner sa kaniyang malaking mahogany desk at may kinuhing isang folder na kulay itim. Nilakad niya ang distansya patungo sa akin at ibinagsak ang folder sa glass table sa harap ko.

“Read it,” maikling saad niya habang nagtitimpla ng kape sa gilid.

Binuksan ko ang folder. Ang pambungad na pamagat ay nakasulat sa bold letters: EXCLUSIVE MARRIAGE

CONTRACT & PROTECTION AGREEMENT.

“A-anong... anong ibig sabihin nito?” tanong ko habang binabasa ang mga probisyon.

Armea Mondagon will assume the public identity of Mrs. Armea Romanov for protection and corporate stability.

Reiner Romanov will grant absolute legal protection, financial backing, and resources for Armea to destroy her oppressors (Richard Cortez & Stephanie Cortez).

In exchange, Armea Mondagon must remain his exclusive partner—acting as his legal wife on paper, in public, and inside his bed.

Napatigil ako sa huling probisyon. Naramdaman ko ang mabilis na pag-init ng aking mga pisngi.

“I-In his bed...?” mahina kong usal, tumingin ako sa kaniya.

Humakbang si Reiner patungo sa akin, hawak ang kaniyang tasa. Yumuko siya, inilagay ang dalawang kamay sa magkabilang barandilya ng sofa, kaya na-corner niya ako sa kinaroroonan ko.

“I know you remember what happen last night, Armea… you want me to make you forget right?” pabulong niyang sabi, ang kaniyang mainit na hininga ay humahagkan sa akin.

Pakiramdam ko’y namula na naman ang buong mukha ko sa sobrang hiya. Kailan ba matatapos ang nangyayaring kahihiyan sa buhay ko?

“That was wild… intense, raw and passionate.” Dugtong pa niya, ang mga labi ay halos sumayad sa may taiga ko.  

“I want that.” Simple niyang dugtong pagkuwa’y bahagyang lumayo ngunit ang mga mata ay nanatiling nakapako sa akin.

 “But that’s not the only reason.”  

“My Haphephobia disappears when I touch you. My Insomnia stops when I sleep next to you. It’s for my comfortability.”

“Pero... hindi kita mahal, hindi naman tamang—” hindi ko pa man natapos ang sasabihin ko nang bigla siyang magsalita.

“This is business, Armea. You’ll need me to cover the shame on your face, I’ll do everything to clean your name, in return, you’ll be my wife, you’ll be my intimate partner.” Napalunok ako.  

“I know, you’re not whore as the viral shit said, you’re virg*n when I got you last night. And I know you wanted to take revenge for that fucking ex-fiancee of yours.”

Wala sa sarili akong napatango. Totoo, gusto kong gumanti sak ababoyang ginawa ni Richard sa pagkatao ko.

“Good,” malamig siyang ngumisi, a dangerous, possessive smirk that made my stomach flutter. “I don't need your love. I need your presence. At ibibigay ko sa 'yo ang lahat ng kapangyarihan para durugin ang dating nobyo mo at ang babae niya.”

Inabot niya sa akin ang isang mamahaling fountain pen.

“Sign the contract, Armea. Become my wife.”

Tinitigan ko ang kontrata. Tinitigan ko ang panulat.

Naisip ko ang malutong na sampal ni Stephanie. Naisip ko kung paano ako tinuro ni Richard na ako daw ang nang-akit sa kan’ya. Naisip ko ang libu-libong pambabastos sa akin sa internet ngayong umaga.

Kung mananatili akong mabait, tatapakan lang nila ako habambuhay.

Kinuha ko ang panulat at mabilis na inilagda ang aking pirma sa ibabang bahagi ng papel.

“Done” sabi ko, inangat ang tingin sa kaniya nang may bagong kislap ng galit at paninindigan sa aking mga mata.

Kinuha ni Reiner ang kontrata, sinuri ang pirma ko, at tila nasiyahan.

“You’re officially my wife now, Mrs. Romanov.”

Bago pa ako makasagot, hinila niya ang bewang ko palapit sa kaniya. Biglang nawalan ng hangin sa paligid nang maramdaman ko ang matigas niyang dibdib laban sa katawan ko.

“Since we're legally married on paper,” pabulong niyang sabi, habang ang mga daliri niya ay marahang sumasayaw sa panga ko, pataas sa gilid ng mga labi ko, “let's see if you can keep up with the third clause of our contract right here, right now.”

Nanlaki ang mga mata ko nang bigla niya akong buhatin at iupo sa gilid ng kaniyang malaking mahogany desk.

Kinaslungan niya ako, ang mga kamay ay nakadiin sa mesa sa magkabilang gilid ng ulo ko, trapping me completely under his heavy, intoxicating presence.

Ang mga labi niya ay ilang pulgada na lang ang layo sa akin. Ramdam ko ang mainit at mabigat niyang paghinga na lalong nagpalakas ng kabog ng dibdib ko.

Napigtad ako! Sandali! Masyadong mabilis! Hindi pa ako handa! Pakiramdam ko’y gusto ko nalang tumakbo at kalimutan ang kontratang pinirmahan ko!

“S-sir...” nauutal kong sambit, habol ang sarili kong paghinga.

Ngunit marahan niyang dinapo ang hintuturo niya sa mga labi ko, animo’y pinapatahimik ako.

“Husband…” mahirang saad niya.