4: She's My Wife!

Ang grand hall ng Romanov Group Headquarters ay puno ng liwanag ng mga ilaw at sunod-sunod na tunog ng mga camera. Dumadagundong ang bulungan ng napakaraming reporter, journalists, at board members na nag-aabang sa pormal na pahayag ng kumpanya.

Nakatayo ako sa gilid ng stage. Bagamat pilit kong itinataas ang aking baba, nararamdaman ko ang matatalim at mapanghusgang tingin ng aking mga katrabaho.

“Nandiyan na pala ang pambansang kabit,” bulong ng isang executive assistant na malapit sa akin.

“Kapal din ng mukha niyang pumasok, 'no? Siguradong ipapahiya at tatanggalin siya ni CEO Romanov ngayon.”

Hindi ko sila pinansin. Binalaling ko ang aking tingin sa kabilang bahagi ng stage kung saan nakaupo sina Stephanie at Richard. Ang ganda ng ngiti ni Stephanie habang nakaayos ang kaniyang mamahaling terno.  

Si Richard naman ay nakasuot ng pormal na suit, ngunit bakas pa rin sa kaniyang mga mata ang kaunting panginginig habang paminsan-minsang tumitingin sa akin.

Nang mag-10:00 AM, biglang tumahimik ang buong bulwagan.

Bumukas ang malaking double doors sa gitna. Pumasok ang isang matangkad, makapangyarihan, at imposing na bulto.

Si Reiner Romanov. Naka-customized charcoal black suit siya, perpekto ang bawat galaw, at ang kaniyang mukha ay parang inukit sa yelo—malamig, walang emosyon, at nakakatakot.

Hindi ko alam kung namumukhaan o naalala ba niya ako kagabi, o kung alam man niya, ipapahiya niya rin ba ako at dadagdag sa issue.  

Nang maglakad siya patungo sa podium, kahit ang mga pinakamaingay na reporter ay napatahimik sa kaniyang presence.

Umakyat si Stephanie sa tabi ng podium, may dalang mikropono. “Mr. Romanov, as a major shareholder of this company, my family demands the immediate public termination of Armea Mondagon. She has ruined my marriage, used your company's prestige to hunt for wealthy men, and disgraced the Romanov name!”

Sumang-ayon ang ilang reporter. “Oo nga! Anong aksyon ang gagawin ng Romanov Group sa immoral na empleyadong ito?!”

Dahan-dahan kong ipinikit ang aking mga mata, inihahanda ang sarili sa kahihiyan ng aking pagkakatanggal.

Tumingin si Reiner sa madla. Ang kaniyang matatalim na mata ay dumaan kay Stephanie, pagkatapos ay kay Richard na nag-iwas agad ng tingin, at sa huli... tumigil ang kaniyang tingin sa akin.

Biglang kumabog ang dibdib ko. Naalala niya ang kahihiyang ginawa ko kagabi! Malamang ay diring-diri na rin siya sa akin ngayon.  

Bakit pa kasi ako pumunta para magtapang-tapangan? Dapat lumayo nalang ako at nagtago sa lugar na walang makakakilala sa akin!

Sa halip na magsalita sa podium, bumaba si Reiner mula sa platform. Kaya mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko sa kaba. Pakiramdam ko anu man goras ay mamamatay ako sa tindi ng titig niya.  

Nagtaka ang lahat. Natahimik ang buong hall.

Dahan-dahang naglakad si Reiner patungo sa kinaroroonan ko sa gilid. Ang bawat hakbang ng kaniyang mamahaling sapatos ay umalingawngaw sa paligid. Nang makalapit siya sa akin, hindi ako makagalaw. Akala ko ay seseyasan niya ang security para kaladkarin ako palabas.

Ngunit sa harap ng higit limampung camera at daan-daang tao, inabot ni Reiner ang kaniyang kamay.

Walang gloves.

Dahan-dahan niyang hinawakan ang malamig kong kamay at mahigpit itong pinulupot sa kaniyang malalaking daliri.  

Halos mawalan ako ng malay sa sobrang kaba! Anong gagawin niya? Anong ibig sabihin nito? Ilalagay niya ba muna ako sa gitna bago niya ako ipahiya?

Habang ang lahat naman ay napasinghap. Nanlaki ang mga mata ng mga katrabaho ko. Alam ng lahat na may haphephobia siya at hindi nagpapahawak kahit kanino!

Inakay niya ako patungo sa gitna ng stage, sa tapat ng main microphone.

“M-Mr. Romanov! What is the meaning of this?!” galit na sigaw ni Stephanie. “Bakit niyo hawak ang duming 'yan?!”

Hindi siya pinansin ni Reiner. Hinarap ng bilyonaryo ang buong media. Ang kaniyang boses, kapag nagsalita sa mikropono, ay pumuno sa buong kwarto—malamig, may awtoridad, at walang nagtangkang huminga nang malakas.

“You're calling her a mistress,” panimula ni Reiner, matalim ang bawat salita. “You're calling her cheap. You're spreading lies and dragging her name in the mud to cover up your own cowardice.”

Tumingin si Reiner nang diretso sa mga camera at pagkatapos ay kina Stephanie at Richard.

“But you are looking at the legal wife of Reiner Romanov,” pahayag niya na parang kulog na lumagpak sa buong bulwagan. “She's my wife.”

Tahimik.

Parang huminto ang ikot ng mundo.

Ilang segundo ang lumipas bago sabay-sabay na nagkislapan ang libu-libong flash ng camera. Nagkagulo ang mga reporter! Nag-unahan sa pagtatanong!

Ngunit mas maraming tanong sa utak ko! Hindi niya ako pinahiya, pero bakit niya sinabing asawa niya ako?! Gusto kng magsalita at sumigaw na hindi ito totoo ngunit hindi ko maigalaw ang mga labi ko.

“WHAT?!” sigaw ni Stephanie, napahawak sa kaniyang dibdib, halos mahimatay habang namumutla si Richard na parang bangkay. “N-Nababaliw ka ba, Reiner?! Kasal ka sa empleyadong 'yan?!”

“Mrs. Armea Romanov is the sole owner of the Romanov family's private shares,” dagdag pa ni Reiner, mas lalong pinahigpit ang hawak sa kamay ko. “And anyone who attacks my wife... attacks the entire Romanov Group.”