INICIAR SESIÓNPAGKALIPAS ng dalawang araw matapos ang emosyonal na proposal ni Ashton, muling napuno ng buhay ang malawak na dining hall ng pamilya Santiago. Ang mainit na ilaw mula sa grand chandelier ay gumuguhit sa mahabang mesa kung saan nakahain ang iba't ibang lutong-bahay na paborito ni Bea.Nakatabi si Bea kay Ashton, samantalang sa kabila naman ay nakaupo ang kanyang mga magulang na sina Mr. at Mrs. Santiago. Sa kabilang dulo naman ay nakaupo ang dalawa sa pinakamalapit niyang kaibigan—sina Talia at Mia."So..." panimula ni Mrs. Santiago, dahan-dahang ibinababa ang kanyang baso ng juice habang nakatitig sa makintab na platinum ring sa daliri ng anak. "Kailan niyo balak simulan ang mga paghahanda? Alameda, may kilala akong wedding planner na nakatrabaho natin noong nakaraang taon."Napatingin si Bea kay Ashton bago ngumiti nang marahan sa kanyang ina. "Ma, ayaw naman po namin ng sobrang grandeng kasal. We just want something intimate. Pamilya at ilang malalapit na kaibigan lang.""Kahit na,
KABANATA 15: Real This TimeLUMIPAS ang tatlong linggo matapos ang gabi ng matinding takot sa ospital. Sa loob ng mga araw na iyon, tila nagbago ang buong takbo ng buhay sa loob ng Santiago residence.Si Ashton, na dating halos sa opisina na tumitira, ay mas madalas na ngayong nagtatrabaho sa bahay. Ang dining table ay pinalitan niya ng kanyang setup—laptop, nagtatakip na mga papeles, at palaging may kasamang dalawang tasa ng tea o mainit na gatas. Hindi na rin pinapayagan si Bea na magbuhat kahit ng pinakamagaan na bagay, at bawat kilos nito ay sinusubaybayan ng lalaki nang may matinding ingat at alaga.Hapon na. Ang kahel na liwanag ng paglubog ng araw ay umaagos pasok sa malaking glass door ng balcony sa master bedroom. Nakaupo si Bea sa dulo ng kama, nakasandal sa mga unan habang dahan-dahang hinahaplos ang kanyang tiyan na ngayon ay kapansin-pansin na ang pagka-umbok sa ikapitong buwan ng kanyang pagbubuntis.Narinig niya ang banayad na pagbukas ng pinto. Pumasok si Ashton, nakas
ANG bawat segundo sa labas ng Emergency Room ay parang minutong gumagapang sa balat ni Ashton. Naka-de kwatro siya sa malamig na bench, nakayuko at nakasalikop ang mga daliri habang nakatitig sa makintab na floor tiles. Naka-tsinelas lang siya, naka-jogging pants, at walang pang-itaas maliban sa jacket na mabilis niyang nahablot bago lumabas ng kwarto kanina. Ayaw niyang umupo nang maayos. Ayaw niyang pumikit. Pakiramdam niya, sa sandaling magpaubaya siya sa antok o kapaguran, may mangyayaring masama sa loob. Ilang beses lumabas ang mga residente at si Dr. Santos para magtanong at magbigay ng updates. Braxton Hicks contractions, iyon ang opisyal na diagnosis matapos ang serye ng fetal heart monitoring, ultrasound, at iba't ibang laboratory tests. Baka raw dahil sa biglaang dehydration, stress, o dehydration na hinaluan ng kaunting urinary tract infection na karaniwan sa gestational stage ni Bea. Walang premature labor na nangyayari. Ligtas ang baby. Ligtas si Bea. Subalit kahit nar
NILAMON muli ng katahimikan ang kwarto nang maisara ni Bea ang pinto. Dumiretso siya sa gilid ng kitid na kama at dahan-dahang humiga. Sa kabila ng pagod at sa kabusugan mula sa tahong ginawa ni Ashton, may kakaibang pintig sa kanyang dibdib na ayaw siyang patulugin agad.Nakatitig siya sa mataas na kisame ng master bedroom, nakapatong ang dalawang kamay sa kanyang tiyan. Ang init mula sa palad ni Ashton kanina ay tila nakatatak pa rin doon. Napangiti siya nang mahina. “Plus two.”Naisip niyang masyado yata siyang naging galante sa pagbibigay ng puntos, pero nararapat lang naman.Ngunit bago pa man tuluyang maglandas ang kanyang isip patungo sa panaginip, biglang nanginginig na sumikip ang kanyang ibabang tiyan. Napasinghap si Bea.Binitiwan niya ang kumot at napahawak nang mahigpit sa kutson. Hindi iyon ang karaniwang banayad na galaw ng sanggol o ang karaniwang paninigas na nararamdaman niya paminsan-minsan. Mas mabigat iyon—isang matalim, pumipilipit na hilab na nagmumula sa kanyan
MATAPOS maubos ni Bea ang huling kutsara ng taho, dahan-dahan niyang ibinaba ang mangkok sa ibabaw ng kitchen island. Tahimik ang buong kusina, maliban sa mahinang ugong ng refrigerator at sa banayad na tunog ng hanging humahampas sa salamin ng bintana.Nakatayo pa rin si Ashton sa tabi niya, nakasandal ang isang siko sa counter habang nakatingin sa kanya. Wala na ang dating pagod sa mga mata nito, napalitan na ng isang uri ng kaalwanan nang makitang wiped out ang ginawa niyang meryenda."So..." panimula ni Ashton, bahagyang itin nghi ang ulo. "Busog na ang baby?"Napahawak si Bea sa kanyang tiyan, ramdam ang banayad na warmth mula sa kinain. Inayos niya ang manipis na cardigan na medyo nahulog sa kanyang balikat."Busog na," sagot niya, sabay ngiti nang bahagya. "Sobra. First time kong makakain ng taho na gawa sa silken tofu at soy milk at 2:30 A.M. You setting the bar too high, Ashton."Ilang segundo siyang tinitigan ng lalaki bago ito napatawa nang mahina, ’yung tipong galing sa di
MADALING-ARAW...Tahimik ang buong Santiago residence. Alas-dos y medya pa lamang ng umaga. Nakabukas nang bahagya ang bintana ng master bedroom kaya maririnig ang malamig na ihip ng hangin at ang malalayong ingay ng mga sasakyang paminsan-minsang dumaraan sa kalsada.Dahan-dahang nagmulat ng mga mata si Bea. Napakunot-noo siya. May kakaibang pakiramdam sa sikmura niya. Hindi naman siya nasusuka. Hindi rin masakit ang tiyan. Kundi nagugutom siya.Napahawak siya sa anim na buwang tiyan at napangiti nang marahan."Baby..." mahina siyang natawa. "Huwag mo namang gawing ganitong oras."Parang sinagot naman siya ng isang banayad na sipa ng anak, kaya napailing siya.."I knew it."Tahimik siyang bumangon at nagsuot ng manipis na cardigan bago lumabas ng silid, at diretso siyang nagtungo sa kusina. Binuksan niya ang refrigerator at nakitang may yogurt, prutas, cake, fresh milk, cheese, at may ice cream pa nga. Pero isa lang ang hinahanap ng isip niya kundi mainit na taho.Napangiwi siya. "Ser
HINDI agad sumagot si Talia. Saglit lang siyang tumitig kay Lucas, saka marahang ngumiti ng pilit.“Pagod lang ako,” sabi niya. “Ayokong dumagdag pa sa gulo.”Mariing huminga si Lucas. Kita sa panga niya ang pagpigil ng galit. “Magpahinga ka,” mahinahon niyang sabi. “Babalikan kita mamaya.”Matapos
SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gil
NABURA ang lahat ng galit sa mukha ni Caden sa mismong sandaling makita niyang bumagsak si Talia sa bisig niya.“Talia!” sigaw niya, nanlaki ang mga mata, mabilis na niyakap ang babae.Wala nang pagdadalawang-isip, tinanggal niya ang suot na coat at maingat na ibinalot sa katawan ng babae. Sa ilali
BAHAGYANG yumuko si Talia, ang bawat kurba ng katawan niya ay puno ng malamyos na kilos at focus. Matatag ang kamay na may hawak ng cue stick, habang ang kabilang kamay ay maingat na nag-set ng standard bridge sa ibabaw ng berdeng tela ng mesa.Unti-unti niyang pinikit ang isang mata, sinipat ang t







