LOGINPAGKATAPOS ng tanghalian, nagpunta ang mga bata sa ancestral garden. Abala si Amara sa pagbuo ng isang maliit na flower crown habang si Lucas at Liam naman ay naglalaro ng bola sa damuhan.Nakatayo si Caelan sa veranda habang pinagmamasdan ang kanyang anak. "Daddy!"Napalingon siya. Tumakbo si Amara papunta sa kanya habang hawak ang kanyang flower crown. "Look what I made!"Napangiti si Caelan. "That's beautiful, sweetheart."Itinaas ng bata ang flower crown. "Can you wear it?"Bahagyang natawa ang lalaki. "Me?"Tumango si Amara. Napatingin si Caelan sa kanyang asawa. Nakatayo si Kira sa likuran nila, nakangiti habang pinagmamasdan ang kanilang anak."Go on," mahinang sabi niya.Napailing si Caelan bago marahang yumuko. At nang ilagay ni Amara ang flower crown sa kanyang ulo, hindi niya mapigilang matawa."Daddy looks like a princess!" masayang sigaw ng bata.Napatawa si Kira. Caelan looked at his daughter. "You're going to remember this when you're older, aren't you?"Tumango si Amar
FIVE YEARS LATER...MAAGANG-MAAGA pa lamang ay puno na ng tawanan ang Montclair ancestral garden. Limang taon na ang nakalipas mula nang magsama sa iisang altar sina Caelan at Kira, gayundin sina Thoryn at Damon. Sa loob ng limang taon, maraming bagay ang nagbago sa kanilang pamilya.May mga bagong responsibilidad. May mga bagong pangarap. At higit sa lahat, may mga batang naging dahilan upang mas maging makulay ang kanilang mga buhay.Sa isang bahagi ng garden, nakaupo si Caelan sa damuhan habang may maliit na batang babae sa kanyang kandungan. Apat na taong gulang na si Amara Montclair, ang nag-iisang anak nina Caelan at Kira.May mahaba siyang buhok na nakatali sa dalawang maliit na ponytail. Suot niya ang isang pink na dress na may maliliit na bulaklak, at sa kanyang mga kamay ay hawak niya ang isang maliit na bouquet na gawa sa mga bulaklak na pinulot niya sa garden."Daddy, look!"Itinaas niya ang kanyang kamay upang ipakita ang isang maliit na rosas.Napangiti si Caelan. "That'
PAGSAPIT ng hapon, nagsimulang dumating ang mga bisita sa Montclair ancestral garden. Mula sa entrance ay tanaw ang eleganteng garden na napapalibutan ng mga puno at puting rosas. May mga simpleng floral arrangements sa bawat upuan. Sa gitna ng pathway ay nakalatag ang isang mahabang white carpet na patungo sa altar.Sa paligid ay may mga bisitang tahimik na nag-uusap habang hinihintay ang pagsisimula ng seremonya. Sa harap ng altar, nakatayo si Damon. Suot niya ang kanyang black tuxedo, ngunit hindi maitago ang kaba sa kanyang mukha. Napatingin siya sa kanyang wristwatch."You're going to wear that watch out," mahinang sabi ni Caelan.Napalingon si Damon. "Just making sure we're on time."Napangiti si Caelan. "You're nervous too."Damon let out a quiet laugh. "Of course I am."Sandaling nagkatinginan ang dalawa. At sa kabila ng kanilang kaba, pareho silang napangiti. Dahil sa ilang sandali, makikita na nila ang mga babaeng pinili nilang makasama sa buong buhay nila.—NANG magsimulan
MAAGANG-MAAGA pa lamang ay gising na ang buong Montclair ancestral estate.Hindi pa sumisikat nang tuluyan ang araw, ngunit abala na ang mga staff sa paghahanda para sa pinakahihintay na araw ng pamilya. May mga florist na nag-aayos ng mga puting rosas sa garden, may mga wedding coordinator na abala sa pag-check ng bawat detalye, at may mga tauhan na maingat na naglalagay ng mga upuan sa paligid ng eleganteng stone pathway.Sa gitna ng lahat ng iyon, tahimik na nakatayo si Caden Montclair sa veranda ng kanilang ancestral house. Mula roon ay tanaw niya ang garden na ilang linggo nilang pinaghandaan. Ang lugar na dati ay bahagi lamang ng kanilang mga alaala ay magiging saksi ngayon sa isang bagong yugto ng buhay ng kanyang mga anak."Everything is ready, sir," mahinang sabi ng wedding coordinator sa kanyang likuran.Bahagyang tumango si Caden. "Thank you. Just make sure everyone has enough time to prepare.""Yes, sir."Nang makaalis ang coordinator, muling napatingin si Caden sa garden.
NANG matapos ang wedding planning meeting, nagkaroon ng pagkakataon sina Caelan at Kira na makapag-usap nang silang dalawa lamang.Nasa private yacht ng Montclair family ang magkasintahan, nakatayo sa deck habang pinagmamasdan ang malawak na Manila Bay.Unti-unting lumulubog ang araw sa abot-tanaw, at ang kulay kahel na liwanag nito ay sumasalamin sa kalmadong tubig.Marahang hinawakan ni Kira ang kamay ni Caelan. "Your mother is really excited about our wedding."Napangiti ang lalaki. "She's been waiting for this moment for a long time.""Do you think we're going to survive the wedding preparations?"Mahinang natawa si Caelan. "We survived everything else. I think we can survive my mother's wedding planning."Napatawa si Kira.Sandaling natahimik ang lalaki bago humarap sa kanya."Kira.""Hmm?""I know we haven't talked much about the wedding itself. But there's something I want you to know."Napatingin siya sa lalaki."I don't care if we have a grand ceremony or a simple one. I don'
KINABUKASAN...Maagang-maaga pa lamang ay abala na si Talia Montclair sa paghahanda ng isang bagay na tiyak na hindi magugustuhan ng kanyang mga anak kung malalaman nilang wala silang kalayaang tumanggi.Nasa malaking living room ng Montclair Villa ang isang mahabang mesa na puno ng wedding magazines, venue photographs, fabric samples, at ilang folder na naglalaman ng mga pangalan ng kilalang wedding planners sa bansa.Sa gitna ng mesa ay may nakabukas na laptop na nagpapakita ng iba't ibang wedding inspirations. Samantala, nakatayo si Talia sa harap nito habang may hawak na notebook."Perfect," masayang bulong niya. "This is going to be the most beautiful wedding in the history of the Montclair family.""Mom?"Napalingon siya nang marinig ang boses ng kanyang anak.Pumasok sa living room si Caelan, nakasuot ng dark trousers at isang simpleng black polo shirt. Mukha siyang bagong gising, ngunit mabilis na nawala ang antok sa kanyang mukha nang makita ang napakaraming wedding materials
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf sector, sa dulo ng isang pribadong coastal road na halos walang dumadaan, nakatayo ang isang napakalawak na estate na nakatago sa pagitan ng mga matataas na pader na bato.Mula sa labas ay mukhang isang lumang kastilyo ang gusali, makapal na pader, matata
“LEAVE no one alive.” Isang malamig ngunit mababang boses ng lalaki ang umalingawngaw sa gitna ng kagubatan. Hindi ito sumigaw, ngunit sapat ang bigat ng tono para maramdaman ng lahat ang awtoridad at panganib na dala nito. Kasabay noon ay mas lalo pang umigting ang putukan. Ang mga lalaking naka
SAMANTALA, sa kabilang bahagi ng Grey Wharf, sa mismong entertainment district na kilala sa walang tigil na nightlife at underground deals, matatagpuan ang isa sa pinakasikat na bar sa lugar— ang Crimson Mirage. Ito ang pinakamalaki at pinaka-ekstrabaganteng bar sa buong Grey Wharf.Mula pa lang sa
SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gil







