Share

CHAPTER 4

Author: GennWrites
last update publish date: 2025-10-08 15:24:51

SAMANTALA, sa kabilang dako, biglang nagising si Caden mula sa bangungot. Malalim ang pahinga niya, butil-butil ang pawis sa noo at habol-habol ang hininga.

That same dream again.

The same darkness, the same cold water pulling her under while he stood there—helpless, watching her sink. He could hear her faint gasps, see the panic in her eyes, and yet his body refused to move.

Every time, it felt real. The icy water, the choking silence, her trembling hands reaching out to him. And every time, he failed to save her. He would wake up drenched in sweat, his heart pounding, guilt pressing down on his chest like a weight he couldn’t escape.

He didn’t understand why that dream kept coming back. But deep down, he knew somewhere in his past, he had let her drown. Not in water, but in pain he never dared to face.

Naiinis siyang napakamot ng ulo, sabay tayo at lumapit sa floor-to-ceiling window ng condo niya sa BGC. Napakalakas pa rin ng ulan sa labas, bahagya nang natatabunan ang city lights sa buong Bonifacio Global City.

Naglakad siya papunta sa mini bar, kinuha ang bote ng whiskey, at nilagok nang dire-diretso. Mainit iyon sa lalamunan pero wala pa ring epekto, hindi pa rin nawawala ‘yung kaba at guilt na bumabagabag sa kanya.

He didn’t know what exactly went wrong, only that uneasy feeling gnawing at him, whispering that something must have happened. There was no proof, no clear sign, just that sharp tension in his chest that refused to fade.

Maybe it was instinct. Maybe it was guilt. But whatever it was, he hoped it wouldn’t spiral into something that could ruin him. Not now. Not when his name, his reputation, and everything he’d worked for were finally steady.

He exhaled slowly, forcing his expression to remain calm as he checked his phone again, notifications, messages, headlines. All looked normal, but deep down, he knew better. In his world, peace was always the silence before another storm...

---

Meanwhile, habang nasa St. Luke's Medical Hospital ay naka-wheelchair si Talia habang tinutulak ng nurse papasok sa operating room. Malamig, nakakasilaw ang ilaw, at amoy disinfectant sa paligid. Sa tabi niya, nakalatag ang mga bakal na kagamitan sa operasyon.

Tiningnan siya ng doctor, seryoso ang mukha. “Mrs. Montclair, there’s still some remaining fetal tissue inside your uterus. We need to remove it to prevent infection. But there’s a problem—you’re allergic to most types of anesthesia. That means I can’t put you to sleep for this procedure.”

Natigilan si Talia. Nanlamig ang buong katawan niya na para bang nilunod siya ng takot. Ibig sabihin, kailangan niyang tiisin ang buong sakit ng procedure nang gising at walang anesthesia.

Nanginginig siya, hindi lang sa lamig kundi sa takot. Pinipigilan niyang umiyak habang mahigpit na nakapikit, habang nakahiga sa malamig na operating bed. At nang ipasok ng doctor ang malamig na instrumento, halos mapasigaw siya sa tindi ng sakit.

“Ah—!”

Napakapit siya sa gilid ng kama, nanginginig habang namumuo ang butil-butil na pawis sa noo. Masakit. Napakasakit. Parang dinudurog ang laman-loob niya ng mga sandaling iyon. Parang bawat galaw ay parang pinipilas siya sa gitna. Tumulo ang mga luha niya kahit pilit niyang pinigilan, at kasabay niyon ay humalo rin ang pawis niya sa noo.

Kinagat ni Talia ang labi niya nang mariin hanggang sa maramdaman niyang sumugat iyon. Nalasahan pa niya ang malansang likido sa kanyang labi parang patuloy na tinitiis ang walang kasinsakit na pakiramdam.

She wanted to remember that pain. She needed to. Because only through the pain could she recognize the face of the person who did this to her. She had to remember what it felt like... to lose a child, to be shattered beyond repair. And whoever killed her baby… she would never forgive. Not in this lifetime.

The pain in her womb came in waves, relentless, merciless. Each second felt like her insides were being wrung dry, as if her body itself was mourning. Her vision blurred, the room spinning, every breath turning into a plea. Until finally… her strength gave out. And everything went dark.

---

Sa kabilang banda, sa loob ng Montclair Empire, nakaupo si Caden Montclair sa office niya, hawak ang phone habang padarag na nagta-type.

Kanina pa niya tinatawagan si Talia pero laging “cannot be reached.”

Napakunot ang noo niya, halatang inis.

“Seriously?” bulong niya, sabay bagsak ng phone sa mesa.

Ngayon pa talaga ito hindi matawagan? Sa mismong araw ng divorce signing nila? “Anong drama na naman 'to, Talia?”

But no matter how much he tried to brush it off, something inside him wouldn’t settle. From the moment he woke up, there was this strange tension in his chest, a gut feeling that something was off. He couldn’t explain it, but it followed him like a shadow, creeping in between every breath, every thought.

“Caden, chill,” bulong niya sa sarili, pero hindi rin siya mapalagay.

Napailing na lang siya, pinilit i-dismiss ang kaba sa dibdib. “It’s nothing. I know her game. She’s probably just trying to get my sympathy, trying to drag this divorce out for as long as she can,” mahinang sabi niya habang nakatanaw sa bintana ng opisina, tanaw ang city skyline.

---

Sa labas ng operating room, mabagal ang takbo ng oras. Paikot-ikot lang si Bea sa labas ng operating room hahang kinakagat ang kuko. Paminsan-minsan ay titingin siya sa orasan, tapos sa mga nurse na dumadaan, sabay buntong-hininga.

Ilang sandali pa, bumukas ang pinto.

Lumabas ang nurse na nagtutulak ng stretcher at doon nakita niyang nakahiga si Talia, mahimbing na natutulog, maputla, at may bakas pa ng luha sa pisngi. Pati labi niya, may maliliit na sugat na marahil ay dahil sa pagkakakagat.

“Doc, how is she?” tanong ni Bea sa doktor sabay takbo palapit.

Tinanggal ng doktor ang mask at huminga nang malalim saka bumaling sa kan'ya. “The operation was successful, but the patient’s physical condition remains fragile. At this stage, adequate rest and close monitoring are essential. If her recovery is neglected, there’s a possibility that future conception may become difficult.”

Nasapo ni Bea ang sariling dibdib. Parang nabasag ‘yung puso niyang naririnig ‘yung mga salitang ‘yon.

Habang pinagmamasdan niya si Talia, hindi niya mapigilang isipin kung paano ang isang babaeng gano’n kabait ay napasama sa isang tulad ni Caden Montclair.

“Hayop ka talaga, Caden! 'Di kita mapapatawad!” usal ni Bea sa isipan habang nakatingin sa walang malay na kaibigan.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   BOOK 2: CHAPTER 41

    LUMIPAS ang ilang minuto matapos ang masayang truth game.Unti-unti ring humupa ang tawanan sa gazebo. Tahimik na inubos ng bawat isa ang kanilang merienda. Tanging mahinang ihip ng hangin at kaluskos ng mga dahon ang maririnig sa paligid.Napansin ni Ashton na tila may iniisip na naman si Bea. Kanina lang ay malakas itong tumawa.Ngayon...Tahimik na naman itong nakatingin sa malayo."Anong iniisip mo?" mahina niyang tanong.Napakurap si Bea bago napangiti nang bahagya. "Wala."Bahagyang tinaas ni Ashton ang isang kilay. "Hindi ako naniniwala."Napatawa si Bea. "Hindi ka talaga madaling lokohin.""Practice.""Saan?""Sa'yo."Napailing si Bea. "Drama mo na naman."---MAYA-MAYA...Tumayo si Talia habang inaabot ang cellphone. "Mia, samahan mo nga ako sa loob."Napatingin si Bea. "Bakit?""Kukuha lang kami ng dessert."Nag-sign si Mia habang nakangisi. ["Five minutes. Promise."]Hindi na nakapagsalita si Bea. Magkatinginan silang dalawa ni Ashton habang papalayo ang dalawang babae.Tah

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   BOOK 2: CHAPTER 40

    MAKALIPAS ang halos tatlumpung minuto... Huminto ang itim na sedan ni Ashton sa tapat ng Santiago residence. Hindi na siya nagulat nang makita niyang bahagyang nakabukas ang gate. Sanay na ang mga guwardiya sa pagdating niya. Sa mga nakalipas na linggo, halos naging bahagi na siya ng araw-araw na takbo ng bahay. Pagbaba niya ng sasakyan, agad niyang napansin ang katahimikan ng hardin. Sa gazebo, naroon si Bea. Nakahilig ang ulo nito sa sandalan ng upuan habang nakayakap sa isang pregnancy book. Hindi na yata nito namalayang nakatulog. Napangiti si Ashton nang marahan at at puno ng lambing. Tahimik siyang lumapit upang hindi ito magising. Nang makalapit siya, napansin niyang bahagyang gumagalaw ang mga hibla ng buhok ni Bea dahil sa malamig na hangin. Dahan-dahan niyang hinubad ang suit jacket. Marahan niya iyong ipinatong sa balikat ng dalaga. Subalit sa mismong sandaling iyon, bahagyang gumalaw si Bea. Unti-unti nitong iminulat ang mga mata. Napakurap ito nang ilang beses bago

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   BOOK 2: CHAPTER 39

    HINDI nagtagal matapos ang board meeting ay muling tumahimik ang executive floor ng Salvatore Shipping Tower.Isa-isang nagsibalik ang mga direktor sa kani-kanilang opisina habang nanatiling nakatayo si Ashton sa harap ng floor-to-ceiling window.Mula roon ay tanaw niya ang walang tigil na daloy ng sasakyan sa EDSA. Libo-libong tao ang abala sa kani-kanilang buhay.Ngunit siya, pakiramdam niya ay matagal nang hindi umaandar ang sarili niyang mundo. Marahan niyang isinuksok ang dalawang kamay sa bulsa ng slacks. Nakita niya ang repleksiyon niya sa salamin. Maayos ang suot, perpekto ang postura, kalmado ang mukha.Eksakto ang imahe ng isang CEO.Pero sa likod ng repleksiyong iyon, tatlong mukha ang nakikita niya.nSi Ashton Salvatore. Si Mr. Crest. At si Number Seventeen.Tahimik siyang napangiti. "Hanggang ngayon...hindi ko pa rin alam kung sino sa inyong tatlo ang totoong ako."Ilang sandali pa'y marahang bumukas ang pinto ng opisina."Sir."Napalingon siya. Si Marco.nMay hawak itong t

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   BOOK 2: CHAPTER 38

    KINAGABIHAN...Hindi agad umuwi si Ashton.Matapos ang huling meeting sa Salvatore Shipping Tower, nanatili siyang mag-isa sa executive office.Tahimik ang buong ika-tatlumpu't walong palapag. Isa-isa nang nagsiuwian ang mga empleyado. Maging ang ilaw sa kabilang mga opisina ay unti-unti nang namatay.Tanging ang opisina ng CEO ang nanatiling maliwanag.Tahimik siyang nakaupo sa leather chair habang nakatanaw sa kumikislap na skyline ng Bonifacio Global City.Sa ibabaw ng mesa...Nakahilera ang tatlong bagay.Isang silver mask.Isang boxing glove keychain.At isang lumang wristband na eksaktong katulad ng ibinigay niya noon kay Bea.Marahan niyang hinawakan ang maskara.Kasabay niyon ang isang mapait na ngiti."Ang galing mo, Ashton."Mahina niyang bulong sa sarili."Ikaw lang yata ang taong kayang mabuhay bilang tatlong magkaibang lalaki..."Huminto siya."...at lahat sila ay umiibig sa iisang babae."---Dahan-dahan niyang isinandal ang ulo sa upuan.Ipinikit ang mga mata.At isa-is

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   BOOK 2: CHAPTER 37

    HINDI naging maayos ang buong araw ni Bea.Kahit matapos umalis si Ashton, hindi pa rin siya makapag-focus sa kahit anong ginagawa niya. Ilang beses niyang sinubukang magbasa ng pregnancy journal na ibinigay ng doktor, ngunit paulit-ulit ding bumabalik ang isip niya sa nursery."Why do you look like him?"Hindi niya alam kung bakit niya iyon naitanong.Mas lalong hindi niya alam kung bakit tila natigilan si Ashton bago sumagot.Hindi iyon simpleng gulat.Parang... natakot ito.---BANDANG hapon...Nagpasya siyang ayusin ang mga gamit na nakatambak sa nursery.May ilang kahon ng baby essentials na bagong dating mula sa online orders ni Marissa. Isa-isa niyang inilabas ang maliliit na lampin, bibs, at mga laruan.Habang inaayos niya ang isang storage cabinet, napansin niyang may naiwan na coat sa likod ng rocking chair.Napakunot-noo siya."Kay Ashton..."Malamang ay naiwan nito iyon kanina nang nagmamadali itong umalis.Ngumiti siya nang bahagya."Makakalimutin din pala."Dinampot niya

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   BOOK 2: CHAPTER 36

    INABUKASAN...Hindi mawala sa isip ni Bea ang naging hapunan nila noong nakaraang gabi.Paulit-ulit niyang naaalala ang bawat pagkakataong nahuhuli niyang nakatingin si Ashton sa kanya. At mas lalo niyang naaalala ang bawat pagkakataong siya mismo ang nakatitig rito.Nakakainis.Dahil habang mas pinipilit niyang hanapan ng paliwanag ang nararamdaman niya...Mas lalo lang siyang nalilito.---MAAGA siyang nagpunta sa nursery.Tahimik pa ang buong bahay. Ang mga karpintero ay hindi pa dumarating, kaya malinis at payapa ang silid.Marahan niyang inayos ang maliliit na stuffed toys na nakapatong sa crib.Napangiti siya nang bahagya."Baby..." mahina niyang bulong habang hinahaplos ang tiyan. "Ang gulo-gulo na ng mama mo."Napabuntong-hininga siya.Hindi niya alam kung bakit.Pero pakiramdam niya ay may isang malaking bagay na unti-unting lumalapit sa kanya.At hindi niya alam kung handa ba siyang harapin iyon.---Ilang minuto ang lumipas...May marahang kumatok sa bukas na pinto."Pwede

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 52

    TUMITIG si Caden sa mga papel na hawak niya, pero pakiramdam niya’y bawat linya ng dokumento ay parang karayom na tumutusok sa mata niya.Sa unang pahina, malinaw ang mga nakasulat tungkol kay Talia.TALIA MARQUEZ – PERSONAL FILE• 24 years old, • Address: undisclosed.• Adopted by the Velasquez

    last updateLast Updated : 2026-03-22
  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 45

    NABURA ang lahat ng galit sa mukha ni Caden sa mismong sandaling makita niyang bumagsak si Talia sa bisig niya.“Talia!” sigaw niya, nanlaki ang mga mata, mabilis na niyakap ang babae.Wala nang pagdadalawang-isip, tinanggal niya ang suot na coat at maingat na ibinalot sa katawan ng babae. Sa ilali

    last updateLast Updated : 2026-03-21
  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 46

    “SINCE she saved your life,” mariing sabi ng matandang Montclair, bahagyang bumababa ang tono. “Pwede mo naman siyang suklian sa ibang paraan. Gustong-gusto niyang maging artista, ‘di ba? Tulungan mo siya. Bigyan mo ng pera, connections, kahit resources! Pero—”Tinuro niya si Caden gamit ang tungko

    last updateLast Updated : 2026-03-21
  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 34

    “WHICH partner group gusto mong unahin for release?” tanong ni Lucas habang lumalapit nang bahagya kay Talia.Habang unti-unting lumiliit ang kanilang distansya, humahalimuyak sa paligid ang amoy ng cedar sa kanyang pabango, subtle pero nakakabighani.“It’s mainly for the treatment of lung cancer,”

    last updateLast Updated : 2026-03-20
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status