Share

CHAPTER 4

Author: GennWrites
last update Last Updated: 2025-10-08 15:24:51

SAMANTALA, sa kabilang dako, biglang nagising si Caden mula sa bangungot. Malalim ang pahinga niya, butil-butil ang pawis sa noo at habol-habol ang hininga.

That same dream again.

The same darkness, the same cold water pulling her under while he stood there—helpless, watching her sink. He could hear her faint gasps, see the panic in her eyes, and yet his body refused to move.

Every time, it felt real. The icy water, the choking silence, her trembling hands reaching out to him. And every time, he failed to save her. He would wake up drenched in sweat, his heart pounding, guilt pressing down on his chest like a weight he couldn’t escape.

He didn’t understand why that dream kept coming back. But deep down, he knew somewhere in his past, he had let her drown. Not in water, but in pain he never dared to face.

Naiinis siyang napakamot ng ulo, sabay tayo at lumapit sa floor-to-ceiling window ng condo niya sa BGC. Napakalakas pa rin ng ulan sa labas, bahagya nang natatabunan ang city lights sa buong Bonifacio Global City.

Naglakad siya papunta sa mini bar, kinuha ang bote ng whiskey, at nilagok nang dire-diretso. Mainit iyon sa lalamunan pero wala pa ring epekto, hindi pa rin nawawala ‘yung kaba at guilt na bumabagabag sa kanya.

He didn’t know what exactly went wrong, only that uneasy feeling gnawing at him, whispering that something must have happened. There was no proof, no clear sign, just that sharp tension in his chest that refused to fade.

Maybe it was instinct. Maybe it was guilt. But whatever it was, he hoped it wouldn’t spiral into something that could ruin him. Not now. Not when his name, his reputation, and everything he’d worked for were finally steady.

He exhaled slowly, forcing his expression to remain calm as he checked his phone again, notifications, messages, headlines. All looked normal, but deep down, he knew better. In his world, peace was always the silence before another storm...

---

Meanwhile, habang nasa St. Luke's Medical Hospital ay naka-wheelchair si Talia habang tinutulak ng nurse papasok sa operating room. Malamig, nakakasilaw ang ilaw, at amoy disinfectant sa paligid. Sa tabi niya, nakalatag ang mga bakal na kagamitan sa operasyon.

Tiningnan siya ng doctor, seryoso ang mukha. “Mrs. Montclair, there’s still some remaining fetal tissue inside your uterus. We need to remove it to prevent infection. But there’s a problem—you’re allergic to most types of anesthesia. That means I can’t put you to sleep for this procedure.”

Natigilan si Talia. Nanlamig ang buong katawan niya na para bang nilunod siya ng takot. Ibig sabihin, kailangan niyang tiisin ang buong sakit ng procedure nang gising at walang anesthesia.

Nanginginig siya, hindi lang sa lamig kundi sa takot. Pinipigilan niyang umiyak habang mahigpit na nakapikit, habang nakahiga sa malamig na operating bed. At nang ipasok ng doctor ang malamig na instrumento, halos mapasigaw siya sa tindi ng sakit.

“Ah—!”

Napakapit siya sa gilid ng kama, nanginginig habang namumuo ang butil-butil na pawis sa noo. Masakit. Napakasakit. Parang dinudurog ang laman-loob niya ng mga sandaling iyon. Parang bawat galaw ay parang pinipilas siya sa gitna. Tumulo ang mga luha niya kahit pilit niyang pinigilan, at kasabay niyon ay humalo rin ang pawis niya sa noo.

Kinagat ni Talia ang labi niya nang mariin hanggang sa maramdaman niyang sumugat iyon. Nalasahan pa niya ang malansang likido sa kanyang labi parang patuloy na tinitiis ang walang kasinsakit na pakiramdam.

She wanted to remember that pain. She needed to. Because only through the pain could she recognize the face of the person who did this to her. She had to remember what it felt like... to lose a child, to be shattered beyond repair. And whoever killed her baby… she would never forgive. Not in this lifetime.

The pain in her womb came in waves, relentless, merciless. Each second felt like her insides were being wrung dry, as if her body itself was mourning. Her vision blurred, the room spinning, every breath turning into a plea. Until finally… her strength gave out. And everything went dark.

---

Sa kabilang banda, sa loob ng Montclair Empire, nakaupo si Caden Montclair sa office niya, hawak ang phone habang padarag na nagta-type.

Kanina pa niya tinatawagan si Talia pero laging “cannot be reached.”

Napakunot ang noo niya, halatang inis.

“Seriously?” bulong niya, sabay bagsak ng phone sa mesa.

Ngayon pa talaga ito hindi matawagan? Sa mismong araw ng divorce signing nila? “Anong drama na naman 'to, Talia?”

But no matter how much he tried to brush it off, something inside him wouldn’t settle. From the moment he woke up, there was this strange tension in his chest, a gut feeling that something was off. He couldn’t explain it, but it followed him like a shadow, creeping in between every breath, every thought.

“Caden, chill,” bulong niya sa sarili, pero hindi rin siya mapalagay.

Napailing na lang siya, pinilit i-dismiss ang kaba sa dibdib. “It’s nothing. I know her game. She’s probably just trying to get my sympathy, trying to drag this divorce out for as long as she can,” mahinang sabi niya habang nakatanaw sa bintana ng opisina, tanaw ang city skyline.

---

Sa labas ng operating room, mabagal ang takbo ng oras. Paikot-ikot lang si Bea sa labas ng operating room hahang kinakagat ang kuko. Paminsan-minsan ay titingin siya sa orasan, tapos sa mga nurse na dumadaan, sabay buntong-hininga.

Ilang sandali pa, bumukas ang pinto.

Lumabas ang nurse na nagtutulak ng stretcher at doon nakita niyang nakahiga si Talia, mahimbing na natutulog, maputla, at may bakas pa ng luha sa pisngi. Pati labi niya, may maliliit na sugat na marahil ay dahil sa pagkakakagat.

“Doc, how is she?” tanong ni Bea sa doktor sabay takbo palapit.

Tinanggal ng doktor ang mask at huminga nang malalim saka bumaling sa kan'ya. “The operation was successful, but the patient’s physical condition remains fragile. At this stage, adequate rest and close monitoring are essential. If her recovery is neglected, there’s a possibility that future conception may become difficult.”

Nasapo ni Bea ang sariling dibdib. Parang nabasag ‘yung puso niyang naririnig ‘yung mga salitang ‘yon.

Habang pinagmamasdan niya si Talia, hindi niya mapigilang isipin kung paano ang isang babaeng gano’n kabait ay napasama sa isang tulad ni Caden Montclair.

“Hayop ka talaga, Caden! 'Di kita mapapatawad!” usal ni Bea sa isipan habang nakatingin sa walang malay na kaibigan.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 116

    ILANG oras matapos umalis si Talia sa opisina ni Lucas, sakto nang magsasara na ang huling report sa laptop niya nang biglang tumunog ang cellphone. Nakita niyang si Bea ang nasa caller ID. Napapikit si Talia sandali bago sinagot ang tawag.“Baba ka na, now na,” bungad ni Bea sa kabilang linya, walang pasakalye. “Nasa baba na ’ko. Kain tayo, ‘yung mabigat. Tapos manonood tayo ng boxing. Kailangan mo ng eye candy.”“Bea—” Hindi pa man siya tapos magsalita ay sumabat na ito. “Walang excuse,” putol ng kaibigan. “Naka-park na ’ko. Five minutes.”Napabuntong-hininga si Talia. Isinara niya ang laptop, kinuha ang bag, at tuluyang bumaba.Sa lobby, halos mapanganga siya nang makita si Bea.Nakasakay ito sa pulang sports car, naka-sunglasses kahit gabi na, at suot ang puting backless halter dress na halatang hindi pang-ordinaryong lakad. Head to toe, confident at flamboyant.Pagkakita pa lang sa ayos ng kaibigan, alam na agad ni Talia kung saan sila pupunta.“Let me guess,” aniya habang sumas

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 115

    SANDALING tumalim ang mga mata ni Caden. “Demon King?” marahan niyang inulit, halos hindi marinig. Isang pangalan na matagal na niyang narinig noon, isang multong dapat ay matagal nang nawala. Tumango si Liam. “Matagal na po siyang nagtatago. Ayon sa records, bigla siyang umatras sa illegal operations years ago at pumasok sa mga lehitimong negosyo tulad ng real estate, pharma, hospitality. Slowly, nilinis niya ang pangalan niya. Kung hindi dahil sa contact ko sa NBI Intelligence Division, hindi namin ’to mahuhukay.” Kinuha ni Caden ang folder. Mabilis niyang inisa-isa ang laman, mga litrato, financial trails, foreign bank movements, lumang kaso na biglang na-dismiss. Sa halip na magalit, bahagya siyang napangiti. Isang ngiting tuso. “I see...” marahan niyang sambit. “Kaya pala.” Ibinaba niya ang folder at marahang tinapik ang mesa. “Kahapon,” dugtong niya, mababa ang boses, “sobrang ingay ng pangalan ko sa internet...” Tumigil siya sandali, saka tumingin kay Liam. “Panahon

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 114

    KINABUKASAN, pasado alas-nueve ay naroon na si Caden sa Lee Pharmaceutical. Basta na lang siyang pumasok sa CEO office na madilim ang anyo at nakakuyom ang mga kamao.“Lucas Lee!” sigaw ni Caden na nagtatagis ang mga ngipin sa galit.Samantalang si Lucas naman ay kalmado lang na nakaupo sa kanyang swivel chair habang nakatalikod at nakaharap sa floor-to-ceilling window. Kaagad sinugod ni Caden ang lalaki at hinawakan sa kwelyo saka inundayan ng malakas na suntok sa panga. Pero nakakapagtaka na ni hindi man lang lumaban si Lucas ng mga sandaling iyon. Hinayaan lang niyang tanggapin ang mga suntok ni Caden, at nanatili lang siyang nakatingin sa lalaki habang nakangisi.“Layuan mo si Talia! Gago ka! Wala kang karapatan na lapitan siya!” galit na galit na saad pa ni Caden sabay unday muli ng suntok, na sa pagkakataong iyon ay tumama sa ilong nito dahilan para pumutok iyon at magdugo.Pero nanatiling hindi lumalaban si Lucas, at nakatingin lang sa kanya ng makahulugan habang nakangisi. Da

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 113

    HINDI nagtagal, kumalat ang mga larawan. Sa loob lamang ng ilang minuto, nagsimula nang gumalaw ang social media, mabagal sa una, halos hindi napapansin, pero eksaktong nasa ilalim ng isang mas malaking balita.Isang bagong trending topic. Hindi ito basta lantad. Parang sinadyang ilagay sa pagitan ng mga usaping showbiz at business news.#LucasLeeAndTaliaMarquezSpottedInFerrisWheelAtMidnightAng larawang kalakip ay isang silweta, isang lalaking yakap ang isang babae sa loob ng Ferris wheel cabin. Sa likuran, tanaw ang gabi ng Metro Manila, mga ilaw ng EDSA at Makati skyline na parang bituin sa lupa. Tahimik, pero punô ng emosyon.Ilan sa mga netizen na nakakita ay nag-comment kaagad. "Grabe. Hindi kailangang ipagsigawan. Ramdam mo 'yung sweetness." "Kung ganito naman ka-sweet, talo na talaga ang kahit sinong nag-propose sa stage."---Samantala, sa loob ng isang pribadong opisina, mahigpit na nakahawak si Caden sa cellphone niya. Kita sa screen niyon ang ang trending list. Nandoon pa

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 112

    SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gilid ng crowd, huminto si Talia. Ang ingay ng venue ay parang unti-unting lumalabo sa pandinig niya, habang ang mga ilaw ay tila nagiging malayo, parang panaginip na hindi niya sigurado kung gusto pa niyang tapusin.Ilang sandali pa'y biglang tumunog ang cellphone niya at isang pangalan ang lumitaw sa screen. Kay Caden.Natigilan siya. Ilang segundo siyang nakatitig lang sa screen, at parang may pumipiga sa dibdib niya habang pinipigilan siyang huminga. Pero sa huli, pinindot pa rin niya ang answer button upang sagutin ang tawag nito.“Talia, nasaan ka?” kaagad nitong tanong na may halong panic at pag-aalala ang boses.Huminga siya nang malalim bago sumagot. Pinili niyang gawing kalmado ang to

  • Too Late To Regret, Mr. Billionaire   CHAPTER 111

    SA GITNA ikatlong palapag ay nakatayo ang babae sa entablado, nakatalikod sa karamihan. Bahagya niyang inangat ang ulo, sinusundan ng tingin ang drone performance sa itaas. Ang mga ilaw ay gumuguhit ng mga hugis sa langit, parang may sinisimulang kuwento na unti-unting binubuo sa harap ng lahat.Hindi niya napigilang mapahanga. Sa likod ng mga ilaw at engrandeng disenyo, ramdam niya ang bigat ng eksenang iyon na masyadong perpekto, masyadong planado. Isang setup na hindi basta-basta kayang ihanda ng kahit sino.Si Jessica.Bahagyang hinihingal, pinilit nitong makalusot sa pagitan ng mga bisita. Napahinto ito sandali, napatingin sa paligid at hindi nito napigilang mamangha sa eksenang bumungad sa kan'ya. Ang kisame na tila buhay, ang stage na puno ng bulaklak, ang moon-shaped archway na kumikislap sa ilalim ng mga ilaw.Hindi niya alam kung bakit, pero biglang bumigat ang dibdib niya. Parang may masamang pakiramdam na unti-unting umaakyat.Sa isip niya, bumalik ang mga pangyayari kanin

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status