LOGINIsang buwan ang mabilis na lumipas matapos ang gabi ng trahedya at pagsilang. Ang Siargao ay unti-unti nang bumabalik sa kaniyang dating ganda, ngunit ang Soliven Haven ay nananatiling sarado. Ang mga bahaging nasunog ay nababalutan ng mga asul na tarpaulin, isang malungkot na paalala ng naganap na gulo.
Gayunpaman, sa loob ng isang maliit na opisina sa bayan, abala si Ria. Naka-suot siya ng isang pormal na puting blusa, ang kaniyang maikling buhok ay maayos na naka-ayos. Sa kaniyang tabi ay ang kaniyang anak na si Liam, na ngayon ay mahimbing na natutulog sa isang duyan.“Ma’am Ria, heto na po ang mga proposal mula sa mga contractors,” sabi ni Minda, ang kaniyang assistant.Tiningnan ni Ria ang mga dokumento. Ang kaniyang mga mata ay puno ng determinasyon. “Masyadong mahal ang singil nila sa paggawa ng main hall. Sabihin mo sa kanila, humanap tayo ng lokal na materyales. Gusto ko, ang Soliven Haven ay maging simbolo ng tatag ng Siargao. Gusto ko, gawa itoAng hangin sa loob ng vault ay unt-unti nang nagiging lason. Ang bawat hininga ni Ria ay tila isang pakikibaka sa isang invisible na kamay na sumasakal sa kaniya. Sa kaniyang tabi, si Javi ay pilit na tinitipa ang code sa electronic keypad, ngunit ang kaniyang mga daliri ay nanginginig na dahil sa kakulangan ng oxygen."Leo! Hindi gumagana ang code! Bilis, override it!" sigaw ni Javi sa headset, ngunit tanging static na lang ang naririnig niya. Pinutol na ni Elena ang lahat ng communications."Javi... Liam..." bulong ni Ria, napaluhod na siya sa sahig. Ang kaniyang isip ay lumilipad patungo sa kaniyang anak. Ang imahe ng ngiti ni Liam ang tanging nagpapanatili sa kaniya sa katinuan."Hindi kita iiwan dito, Ria! Laban!" sigaw ni Javi. Sa gitna ng kaniyang desperasyon, naalala niya ang isang bagay na sinabi ni Clarisse noon tungkol kay Elena. “She’s obsessed with the number 13, it was the day she lost everything.”Mabilis na binago ni Javi ang code.
Ang ulan sa Tagaytay ay nagsimulang bumuhos nang malakas, tila nakikisama sa bigat ng rebelasyong hawak ni Ria. Ang autopsy report ay nanginginig sa kaniyang kamay. Ang bawat salitang nakasulat doon ay tila isang sumpa na bumubura sa kaniyang magagandang alaala ng kaniyang kabataan."Hindi totoo 'to," bulong ni Ria, ang kaniyang mga mata ay nanlalaki sa gulat. "Patay na si Papa sa sakit sa puso. Iyon ang sabi sa akin ni Mommy. Iyon ang alam ng lahat.""Ria, tignan mo ang petsa," turo ni Javi sa ibaba ng report. "Ang petsang ito... ito ang gabing nagkaroon ng malaking kaguluhan sa lumang bahay niyo bago kayo lumipat sa Manila. Sinasabi rito na may tama ng bala sa kaniyang dibdib, ngunit pinalabas na heart attack.""Bakit gagawin 'yun ni Elena? Bakit niya ito ibibigay sa atin ngayon?" tanong ni Marco, na ngayon ay nasa tabi na nila matapos siguraduhing ligtas si Liam sa loob ng panic room."Dahil gusto niyang sirain ang tiwala natin sa isa't isa," s
Ang mansyon sa Tagaytay ay naging isang aktibong command center. Sa bawat kanto ay may mga nakatalagang guards, at ang mga bintana ay laging nakasara. Sa loob, si Tita Baby ay abala sa pagpapakain kay Liam, pilit na pinatatawa ang bata para mawala ang trauma nito mula sa nangyaring pamamaril."Kain ka pa, Liam. Para lumakas ka, ha? Hindi tayo pwedeng maging mahina sa harap ng mga Elizalde na 'yan," sabi ni Tita Baby, sabay subo ng puto bungbong sa bata.Si Ria naman ay nasa kaniyang opisina, kausap si Marco. Si Marco, bilang isang doktor at may malalim na koneksyon sa NBI, ay naging mahalagang bahagi ng kanilang operasyon."Ria, nakuha ko na ang impormasyon tungkol sa storage sa Binondo," sabi ni Marco, inilapag ang isang folder sa mesa. "Hindi lang ito basta storage. Isa itong vault na may high-end encryption. Kung papasukin natin ito, kailangan natin ng hacker na kayang bumasag sa security ni Elena.""May kakilala si Javi," sagot ni Ria. "Isang
Ang safehouse na pag-aari ni Don Augusto sa Tagaytay ang naging pansamantalang kuta nina Ria at Javi. Malayo ito sa ingay ng Maynila, napaliligiran ng matatayog na puno at makapal na hamog, na nagbibigay ng natural na proteksyon mula sa mga mapanuring mata. Ngunit sa loob ng mansyon, ang atmospera ay kasing-lamig ng hangin sa labas.Nasa loob ng library si Ria, nakaharap sa isang malaking screen kung saan nakalagay ang profile ni Elena Elizalde. Ang mga mata ni Ria ay tila nag-aapoy habang binabasa ang bawat detalye. Si Elena ay nag-aral sa Switzerland, isang dalubhasa sa international finance, at matagal nang naninirahan sa London bago ang kaniyang biglaang pagbabalik."Wala siyang kahit anong digital footprint sa loob ng sampung taon," sabi ni Javi, na kakarating lang mula sa pagpapagamot ng kaniyang sugat. Naka-suot siya ng itim na turtleneck na nagtatago sa benda sa kaniyang balikat. "Siya ang tinatawag nilang 'Ghost' ng Elizalde Group. Lahat ng maruming transa
Ang tunog ng muffled gunshot ay tila isang mahinang "thud" lamang, ngunit sa loob ng tahimik na condo ni Ria, ito ay umalingawngaw na tila isang napakalakas na pagsabog. Sa isang iglap, bago pa man tuluyang magproseso sa utak ni Ria ang nakitang laser dot sa noo ni Liam, isang matipunong katawan na ang bumalot sa kanila."Dapa!" ang sigaw ni Javi ay hindi galing sa lalamunan, kundi mula sa pinakamalalim na bahagi ng kaniyang instinct bilang isang ama.Kasabay ng pagbagsak nila sa sahig, narinig ang pagbasag ng isang mamahaling glass vase sa likuran ni Liam. Ang tubig at mga talulot ng puting rosas ay humalo sa mga bubog na kumalat sa carpet. Walang nagsalita. Ang tanging maririnig ay ang mabilis at gipit na paghinga ni Javi habang nakadagan sa mag-ina, at ang mahinang paghikbi ni Liam na naguguluhan sa nangyayari."Javi... Liam..." bulong ni Ria, ang kaniyang boses ay nanginginig sa matinding takot. Ramdam niya ang bigat ni Javi, ang init ng katawan nito n
Isang buwan matapos ang krisis sa ospital, tuluyan nang nakalabas si Javier Elizalde. Ngunit ang kaniyang pagbabalik sa mansyon ay hindi isang pagdiriwang. Bagama't buhay siya, ang kaniyang katawan ay nanghihina pa rin, at ang kaniyang isipan ay binabagabag ng bawat alaalang nagawa niya kay Ria.Nasa loob siya ng master bedroom, nakaupo sa kaniyang swivel chair, nakatingin sa portrait ni Ria na nakasabit sa dingding. Ang mansyon ay tahimik—masyadong tahimik. Wala na ang kaniyang ina, wala na ang ingay ng kaniyang mga tauhan, at higit sa lahat, wala si Ria at Liam.Kahit na pinatawad na siya ni Ria sa harap ng kamatayan, pinili pa rin ng babae na manatili sa kaniyang sariling condo kasama si Liam. Ang sugat ng nakaraan ay hindi basta-basta naghihilom ng isang "sorry" o isang sakripisyo."Sir Javi, andito po si Ms. Clarisse... gusto kayong makausap bago siya dalhin sa correctional facility," sabi ni Pete mula sa pinto."Ayokong makita siya," malamig







