로그인Pasensya na sa paghihintay! Maraming inasikaso kanina. Thanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
613 - “TIANTIAN.”Mabilis siyang lumapit sa stroller at lumuhod sa tabi nito. Agad niyang inabot ang bata, akmang yayakapin ito.Ngunit bago pa niya magawa iyon, agad na hinarangan siya ng ina ng bata at niyakap nang mahigpit ang anak.“Are you crazy?! Bakit mo kinukuha ang baby ko?”Napatingin si Czarina sa babae, tila hindi maintindihan ang sinasabi nito.“Ano’ng ibig mong sabihin na baby mo?” nanginginig niyang tanong. “Anak ko ’to. Si Tiantian siya!”“Anong Tiantian? Hindi ko alam kung sino ’yang sinasabi mo!” Namumutla ang babae sa takot. “Lumayo ka sa anak ko, kung hindi, tatawag ako ng pulis!”“Hindi, hindi…” Umiling si Czarina, pilit na inaabot ang bata. “Tiantian, si mama ’to…”“Zari!”Mabilis na tumakbo si Wendy papunta sa kanila at agad na hinawakan si Czarina sa braso.“I’m so sorry,” mabilis niyang sabi sa ina ng bata. “Nagkamali lang po siya. Napagkamalan niyang anak niya.”“Napagkamalan?!” Galit na napatingin ang babae kay Czarina. “Gano’n na lang? She tried to take my
MATAPOS BUHATIN SI CZARINA at dahan-dahang inilapat sa sofa, lumuhod siya at bahagyang iniangat ang pajama pants nito.Napapitlag si Czarina at agad na binawi ang paa. “Anong ginagawa mo?”“Let me see kung gaano kalala ’yung injury mo.”“Bruise lang ’yan, at most. Nothing serious.” Agad niyang hinila pababa ang pantalon. “Don’t try to take advantage of me again.”Pagkasabi niyon, binalot niya nang mahigpit ang sarili sa kumot hanggang ulo, parang silkworm, na mukha lang ang nakalabas.Napangiti si Damion sa hitsura niya. Inabot niya ang pisngi ni Czarina at marahang kinurot iyon.“Sure enough, wala na akong ibang naiisip ngayon na ganito ka na.” Napangisi siya. “Mukhang kailangan mo talagang magbalot nang mabuti from now on. Baka makalimutan kong magpigil at makain kita.”Lalong sumama ang tingin ni Czarina.“Okay, okay. Hindi na kita aasarin.” Itinaas ni Damion ang dalawang kamay. “Go to sleep.”Yumuko siya at marahang hinalikan sa noo si Czarina bago bumalik sa sofa.Ilang sandali p
“DOES HE THINK HE’S A SPY? Ang daming drama para lang ipakilala kay Damion. Wait. Hindi mo naman talaga siya ipapakita sa doktor na iyon, hindi ba?”“Under those circumstances, wala rin naman akong choice. Ang awkward kung tatanggi ako.”Napabuntong-hininga si Czarina at napatingala. “Usually, ang kapal ng mukha mo. Bakit ngayon bigla kang nahihiya?”“Isang beses lang ako tutulong sa ’yo. After that, bahala ka na. Mag-blind date ka na kung gusto mo.” Napailing si Czarina. “Grabe talaga ang panahon. A year ago, ikaw pa ’yung nang-iinsulto sa blind dates. Tapos ngayon, ikaw na mismo ang naghahanap ng blind date.”“Ayaw ko rin naman!” mabilis na depensa ni Wendy. “Pero wala akong choice. Gano’n talaga. Ordinaryong tao lang ako; hindi ako makakatakas sa common fate.”Napatingin siya sa labas ng bintana. Biglang naging malungkot ang mga mata. Sa totoo lang, may mga bagay na hindi niya kayang sabihin. Sa nakalipas na isang taon, hindi lang naman siya ang nagbago. Mas malaki ang ipinagbago n
“OTHERWISE, WHY DO YOU THINK HE WAS WILLING TO COME BACK FROM ABROAD?”Sandaling natahimik si Czarina. So, alam na rin pala ni Dad ang lahat. Pero hanggang ngayon, wala siyang napansing pagbabago sa pakikitungo nito sa kaniya o kay Cassidy.Mukhang tama nga si Tito Fran. Cunning old fox talaga si Mr. Marquez.Napaisip siya sandali, ngunit nang muli siyang tumingin sa harapan, napansin niyang nakatitig na sa kaniya si Damion.Malalim at diretso ang tingin nito, kaya agad niyang iniwas ang mga mata.“Ang tagal na nating nag-uusap, pero hindi mo pa rin sinasabi ’yung importante.” Napakunot-noo siya. “Kailan mo pupuntahan sina Cassidy at Seth?”“May mga tao akong sumusubaybay sa kanila. Ayon sa latest na balita, nasa bansa pa rin sila.”“Delikado para sa kanila na manatili rito. Bakit hindi sila nag-abroad?”“Hindi ko alam.” Bahagyang nagkibit-balikat si Damion. “Pero pabor sa atin na nandito pa sila. Hindi ko kailangang maghabol sa iba’t ibang bansa para mahanap sila.”“Mag-ingat ka. Bak
AT THE HOSPITAL’S GARDEN.“FEEL KO TUMATANDA na ako dahil may anak ka na. Tapos wala man lang akong boyfriend?! Life is so unfair!” Naiiyak na, saad ni Czarina.“Huwag mo nang hintayin. Mahirap makahanap ng reliable love.”Napakunot ang noo ni Wendy. “Anong mahirap?”Napalinga-linga siya, hanggang sa biglang magtama ang mga mata niya sa isang batang doktor na may salamin.Maayos ang hitsura nito, refined ang aura, at may banayad na ngiti habang papalapit sa kanila.“Out in the sun, huh?” bati ng doktor kay Wendy.Parang magic na nagbago ang buong aura ni Wendy. Mula sa dating boyish niyang kilos, bigla siyang naging demure at sweet. Bahagya siyang tumango.“Getting more sun will help you recover faster.”“Yes, that’s right.” Ngumiti ang doktor. “Have you been feeling better lately?”“It’s going well. My recovery is progressing well.”“Then… Can we go see a theater?”Biglang kumabog ang dibdib ni Wendy.Isang mabilis na sulyap ang ipinukol niya kay Czarina, halatang ipinagmamalaki ang
“I’LL TRUST YOU ONE LAST TIME.”Nang marinig iyon, tila saka lamang nakahinga nang maluwag si Damion.Lumapit siya sa likuran ni Czarina at muling isinuot sa leeg nito ang kuwintas na kanina niyang kinuha.“This time, we’ll definitely find Tiantian.”Napayuko si Czarina at tinitigan ang kuwintas. Hindi niya napigilan ang pag-agos ng kaniyang mga luha. Isa-isang tumulo ang mga ito sa pendant, nag-iwan ng maliliit na bakas ng luha sa ibabaw nito.Maya-maya, binuksan ni Damion ang pinto ng ward at lumabas.Agad siyang nilapitan ni Wendy. “So? Kumusta?”“It’s fine.”Bahagyang ngumiti si Damion. “Zari even asked you to go sunbathing with her this afternoon.”Napakurap si Wendy. “Ha? ’Yon lang?”Napangiti siya nang malaman na kahit paano ay bumalik na sa dati ang kaibigan niya. Pero lalo siyang na-curious kung ano ba talaga ang ginawa ni Damion para mapabago ang isip ni Czarina.“Wait, anong ginawa mo sa kaniya? Paano mo siya napapayag?”Diretso lamang naglakad si Damion, walang balak magpa
“RINA, NO! PLEASE, WAKE UP!”Napapikit ng mga mata si Czarina, may ngiti sa labi at dahan-dahan na inabot ang pisngi ng lalaki. “I-I’m so…”“Don’t speak!” nanginginig na saad ni Damion.“I’m s-sorry… Dam…”Inabot ni Damion ang nanlalamig na kamay ni Czarina na nakadapo sa kanyang pisngi, pero bago
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo
“...HINDI AKO KAILANMAN PAPAYAG NA PAKASALAN KA. SO, DON’T GET YOUR HOPES UP.”Sandaling natahimik si Czarina. Pinipigilan niyang matawa kahit gusto na niyang sapakin ang lalaki. Sa halip, nilaro niya ang emosyon, kunwaring nasaktan. Pinilit niyang pigilan ang mga luha na wala naman talaga, sabay pi
“RINA, YOU’VE COME JUST IN TIME. Tulungan mo akong ayusin ang mga tambak na dokumento at dalhin sa opisina ko. Remember to be quick. Now move!” utos ni Lena. Hahanapin niya na sana si Wendy para makapagpaalam at puntahan si Damion para sa trabaho nang bigla siyang nakita ng editor-in-chief nilang s







