LOGINGrabe na 'yan, Damion T.T Ako na laaang HAHAHAHHAA eme T.T Your comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
ANG MGA MALILIIT NA POULTRY ay nakalagay sa magkakahiwalay na cages, tahimik na kumakain at natutulog na parang wala silang ibang problema sa mundo.Common animals lang naman ang mga ito, pero dahil sa cute nilang itsura, madali nilang nakukuha ang atensyon at puso ng mga bata.Samantala, excited naman ang mga magulang. High-pitched ang mga boses nila habang ipinapakilala sa mga anak ang mga hayop sa harapan nila, sabay tawa at kwentuhan, kaya naging masaya at harmonious ang atmosphere.Dahil medyo maingay, sumuko na si Czarina sa pakikipag-usap kay Tiantian.Buti na lang, hindi naman bothered ang bata. Ilang sandali itong maingat na tumitingin sa mga sisiw bago muling tumingin kay Czarina at tumawa, halatang nag-e-enjoy.Pero hindi nagtagal ang peaceful atmosphere.Dalawang magulang ang biglang nagkatinginan nang masama bago nagsimula ang mainit na pagtatalo.“Anong tinatayo-tayo mo? Tabi!”“Bakit ako tatabi?”“Ang tagal mo nang nakaupo rito. Wala ka bang hiya? Umalis ka na!”“Ako an
KINABUKASAN.Nang malaman ni Alejandro na sasama sa activity sina Czarina at Damion, halos hindi maitago ang saya niya. Agad niyang inutusan ang mga servants na ihanda ang lahat ng posibleng kailangan nila.Sinunod naman ng mga servants ang utos nang buong ingat. Ang problema, habang tumatagal, lalo nang dumadami ang gamit sa harapan ni Damion.Hanggang sa isang hiking backpack na halos kalahati ng height niya ang itinulak sa kaniya.Napakamot sa ulo si Damion. “Dad, farm lang naman ang pupuntahan namin. We don’t need to bring this much stuff.”“Mas mabuti nang prepared.”“But it’ll be very heavy to carry.”“Then you should try to overcome it.”“This will be exhausting. There’s no way to overcome it.”“You rascal! Sa wakas, may chance ka nang lumabas kasama si Zari, nagrereklamo ka pa!”“Because Rina doesn’t want to bring this much stuff. Rina, you agree, right?”Desperadong humingi ng suporta si Damion kay Czarina, pero hindi man lang siya nito pinansin.Ayaw niyang makialam sa away
PAGBALIK NI CZARINA sa Marquez residence, napansin niyang medyo mabigat ang atmosphere.Pero nagkunwari siyang walang napapansin. Pagkapasok niya sa living room, binati pa niya si Alejandro na nakaupo sa sofa.“Pa.”Pagkakita sa kaniya, bahagyang nawala ang lungkot sa mga mata ni Alejandro. Ngumiti ito nang malumanay.“Gutom ka na ba?”“Hindi. Kumain ako kasama ng mga bata sa orphanage.”“Zari, next time na pumunta tayo sa orphanage, pakisabihan ako. Gusto ko ring sumama, tumulong at gumawa ng charity work.”“Okay. Siguradong matutuwa ang mga bata na makita ka.”Inilipat ni Czarina si Tiantian sa kabilang braso. “Pagod na po ako. Kaya babalik na po ako sa kwarto.”“Okay, go ahead.”Naglakad si Czarina sa living room na para bang walang ibang tao roon, ni hindi man lang tiningnan ang isa pang lalaking nakaupo sa sofa.Napakunot-noo si Alejandro. Nang tuluyang makapasok si Czarina sa kuwarto, hindi na siya nakapagpigil at agad na hinarap si Damion.“What’s going on between you two?”Kal
“YES. GUSTONG-GUSTO KAYO NI TIANTIAN.”Lalong natuwa ang mga bata. Nagsimula silang kumanta at sumayaw sa paligid ni Tiantian, dahilan para lalo itong matuwa hanggang sa halos maglaho na ang mga mata nito sa sobrang tawa.Ang masasayang tawanan ng mga bata ay parang healing balm. Kahit gaano kabigat ang mood, kaya nitong pagaanin ang lahat at kahit saglit ay palabasin ang liwanag mula sa dilim.Habang pinagmamasdan ni Wenwen ang masayang mag-ina, bigla niyang naramdaman na sulit pala ang pagsama niya sa kanila.Dahil sa tawanan, mas marami pang batang lumapit. May ilan pang gumawa ng magandang flower wreath at nag-tiptoe para maisuot iyon sa ulo ni Tiantian.Yumuko si Czarina para tulungan silang maisuot iyon.Unang beses pa lang ni Tiantian na magsuot ng flower wreath. Mukhang nanibago siya kaya inabot niya ito at hinawakan gamit ang maliliit niyang kamay, saka pinagmasdan nang mabuti.Napatingin sa kaniya ang mga bata, halatang nag-aalala na baka hindi niya magustuhan at itapon ang
“...MEDYO NASIRAAN KA NG BAIT.”“Tarantad0ng kaibigan ‘to!” anas ni Czarina.“Hoy! Bibig mo!” Napaismid si Wendy. “If you don’t go all out, how can it be effective? Anyway, tapos na ang mission ko. Huwag ka nang magbibigay sa akin ng mahihirap na problema tulad nito. Sayang ang brain cells ko.” Mabilis na inayos ni Wenwen ang buhok niya, halatang proud na proud sa sarili niyang performance.Kahit hindi eksaktong ayon sa plano ni Czarina ang nangyari, nakatulong pa rin si Wenwen. Tinapik niya ito sa balikat. “Pag-uwi natin, hihilingin ko kay Tito Fran na ipagluto ka ng masarap para makabawi ka.”“Hmm, that sounds good.”Gaya ng sinabi ni Wenwen, hindi naman iniwasan o nilamig ng mga teachers at mga bata sa orphanage si Czarina. Pareho pa rin ang mga ngiti nila gaya ng dati.At ang simpleng pagtanggap na iyon ay agad nagpainit sa puso ni Czarina. Hindi niya namalayang napangiti na rin siya. Pero wala nang nakipagkuwentuhan sa kaniya dahil napunta agad ang attention ng lahat kay Tiantia
“LET NATURE TAKE ITS COURSE. Huwag mong i-overthink ang mga bagay na hindi mo naman kayang baguhin kahit anong gawin mo.”“So, sinasabi mo ba na hahayaan ko na lang ang tadhana ko?”“Why do you have to put it so negatively? Mas maganda kung sasabihin mong tranquil as water.”Naningkit ang mga mata ni Czarina. “Wala tayo sa poetry class. Ayusin mo ang pananalita mo!”Naningkit din ang mga mata ni Wendy. “Tingnan mo nga! Ang bilis uminit ng ulo mo! Konting disagreement lang, nag-iiba na agad ang expression mo. Don’t tell me nagme-menopause ka na?”Napaismid si Czarina. “Wala ka kasi sa posisyon ko kaya hindi mo alam ang anxiety ko.”“Oo nga, hindi. Pero si Tiantian, araw-araw kang kasama. Does he understand?”“Alam ko,” singit ni Tito Fran. “Pero hindi ibig sabihin no’n na sinusuportahan ko na.”Napakunot-noo si Czarina. “Kayo dalawa, nandito lang ba kayo rito para i-denounce ako?”“No,” sagot ni Tito Fran. “We’re here to help you relax and enjoy the present. Alam kong may iniisip ka, p
MATIGAS ang ulo ni Czarina kaya sinundan na lang siya ni Damion para siguraduhing ayos siya. Pagkatapos ng exhibition, nagustuhan na ni Czarina ang mga artwork at napaisip pang bumili ng ilang handicrafts para sa sarili niya at sa lola niya.Habang pumipili siya, sandaling lumayo si Damion para sagu
“RINA… ARE YOU AWAKE? COME OUT FOR A MOMENT. I NEED TO TALK TO YOU.”“Later na tayo mag-usap,” sabi ni Czarina kay Wendy. “Hindi ko alam kung ano na namang balak ni Damion.”Pagkababa ng tawag, lumapit siya sa pinto at binuksan iyon. Matalim ang tingin niya kay Damion. “Ano?”Umubo si Damion, halata
SA MGA SUMUSUNOD NA ARAW, biglang naging matamlay si Czarina. Wala siyang ganang lumabas, wala ring gana sa kahit ano. Buong araw siyang lutang, pagod, at gusto lang matulog. Napansin iyon ni Damion at hindi niya ito binalewala.Dahil sa kalagayan niya, pinayuhan niya si Czarina na magpahinga muna s
DAMION’S OFFICE.Nang makita ni Damion si Czarina, agad na kuminang ang kanyang mga mata. Ang pagod na naramdaman ay biglang napawi. Nakangiti itong nilapitan ang asawa.“Bakit ngayon ka lang, wifey? I’m starving.”Nilapag ni Czarina ang lunchbox sa lamesa nang nakayuko saka inihain na ang pagkain.







