MasukYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
NANG MAKITA NI ALEJANDRO ang apo, lumawak ang ngiti nito. Iniunat niya ang mga braso niya. “Come here, payakap si Lolo.”Inabot naman ni Damion si Tiantian kay Alejandro at pinaghila si Czarina ng upuan. Pero hindi iyon ikinatuwa ni Czarina. Hindi pa rin niya nakakalimutan ang ginawa nito kanina. Samantala, nagsimulang umiyak si Tiantian at maglikot sa bisig ni Alejandro.“Mukhang gutom na si Baby Tiantian,” sabi ng maid. “Papadedein ko muna.”“Okay, go ahead.”Agad sanang tumayo si Czarina. “Sasama ako.”“Tiantian is just drinking milk. You don’t have to worry so much.” Pinigilan siya ni Alejandro. “You’ll have plenty of time to learn how to take care of him. Come, eat first.”Wala nang nagawa si Czarina kundi umupo muli.“You haven’t been back for long. Nakatulog ka ba nang maayos?” tanong ni Alejandro.“Ayos lang po.”Mas magiging fine sana kung walang nanggugulo sa akin pagkagising.Palihim niyang sinamaan ng tingin si Damion bago kumagat nang malaki sa sandwich.“Good. I was wor
“...DON’T TAKE IT TO HEART.”“Hindi naman pa.”Tumango si Alejandro, pero nang mapatingin kay Damion sa kabilang side ng mesa, agad na kumunot ang noo niya.“Buwisit kang bata ka. Kapag hindi ka nagmadali, baka sa iba pa magkaanak si Zari. Si Czarina lang ang kinikilala kong manugang. Kung hindi kayo magkaayos, stay single for the rest of your life.”Napabuntong-hininga si Damion habang nagsasalin ng pagkain sa plato ng ama. “Dad, today is a day of reunion. Can we talk about something happy?”“I’m just reminding you that happiness is right in front of you. You missed it once, but you can’t miss it again.”“I know.”“I know, I know. You always say that, but I haven’t seen you do anything!”Masama ang tingin ni Alejandro sa anak. Halatang naiinis sa kawalan nito ng progress.Buti na lang at nasa tabi niya si Czarina. Sa tuwing sumasama ang mood niya, sapat nang lingunin niya ito para lumambot ang puso niya.“Here, Zari. Kumain ka nang marami.”Kumuha siya ng spare rib at inilagay sa pla
“WHAT ARE YOU TALKING ABOUT?”Bago pa man makasagot si Czarina, naunang sumagot si Tito Fran. “Pinag-uusapan namin kung anong room ang gusto kong tulugan.”Bahagyang natigilan ang ngiti ni Damion. “What do you mean?”“Nasanay na si Zari sa luto ko, kaya nag-aalala ako na baka hindi siya makakain nang marami dito after she comes back, kaya naman gusto niyang dito muna ako tumira.” Expected na ni Damion na mananatili si Czarina, pero hindi niya inakala na pati si Tito Fran ay sasama.Malaki ang paghanga ni Damion sa kakayahan ni Tito Fran. Para sa kaniya, bihira lang makahanap ng taong kasing-talented niya. Ang problema, ngayong kumakampi ito kay Czarina laban sa kaniya, medyo nakakainis na.Pinilit niyang itago ang displeasure niya at nagkunwaring nagulat habang tumingin kay Czarina.“You want to stay? That’s great!”Ayaw namang bigyan ni Czarina ng maling idea si Damion, kaya agad niyang nilinaw, “Let me make this clear. I’m staying here entirely for Tiantian’s sake. Wala itong kahit
“RINA, CAN I HUG HIM?”Napatingin si Czarina kay Damion.Hindi pa siya nakukuntento sa pagkakakahawak kay Tiantian, kaya natural lang na ayaw pa niya itong ibigay. Pero kung si Damion ang ama ng bata, wala rin siyang choice kundi maingat na ilipat si Tiantian sa mga bisig nito.Ito ang unang beses na humawak si Damion ng baby.Pagkahawak niya kay Tiantian, agad niyang naramdaman kung gaano ito kalambot. Parang hawak niya ang isang malaking bola ng cotton.Hindi niya alam kung saan eksaktong ilalagay ang mga kamay niya. Kahit anong galaw niya, pakiramdam niya puwede niyang masaktan ang bata.Napansin agad ni Czarina ang awkward na pagkakahawak niya.Kumunot ang noo niya. “You’re holding him wrong. Dito dapat ang kamay mo.” Itinuro niya kung saan dapat ilagay ang mga braso ni Damion. “Oh, wait. Tiantian’s back will be uncomfortable like that. Ayusin mo. And watch his neck! Ingatan mo ’yong leeg niya!”Sa sunod-sunod na instructions ni Czarina, lalong naging maingat si Damion.Ang result
“HINDI KA NA BA NAGMAMADALING MAKITA SI TIANTIAN?”“I was anxious, but… I was worried na baka hindi ako magustuhan ni Tiantian, kaya gusto ko sanang mag-ayos at magpalit ng mas bright na damit.”Napangiti si Tito Fran. “Totoo nga naman ang kasabihan na hindi tinitingnan ng anak kung maganda o pangit ang nanay niya. Zari, hindi mo kailangang mag-alala sa mga gano’n. Besides, hindi ka na puwedeng umatras ngayon.”Habang nagsasalita, itinuro ni Tito Fran ang nasa unahan. Huminto na ang sasakyan at agad na lumapit si Alejandro para hintayin silang bumaba.Huminga nang malalim si Czarina bago pilit na ngumiti kay Alejandro. “How was the journey?”“Fine.”“Nagpapaaraw ang bata sa garden. Let’s go there now.”Excited na inakay ni Alejandro ang mga ito papunta sa garden, ni hindi napapansin ang kaba at pag-aalinlangan na nararamdaman ni Czarina.Pero hindi iyon nakaligtas kay Damion. Hinawakan niya ang kamay ni Czarina at ngumiti. “With me standing next to you, you look like an angel.”“Nilol
“HOW COULD I POSSIBLY FORGIVE HIM?”“Pero nakita kitang tumutulong sa pag-decorate.”“That was just helping out. Hindi naman ibig sabihin no’n ay pinatawad ko na siya.”“They’re basically the same!” ungas ni Czarina, nakakunot ang noo.Maya-maya, biglang kumislap ang mga mata niya na parang may naisip na magandang pagkakakitaan. “But this is actually good. Isang wedding gift na lang ang kailangan nating ibigay, kaya panalo pa rin ako.” Napatawa si Damion. Inabot niya ang ilong ni Czarina at marahang kinurot iyon. “You’re such a little money-grubber.”Agad namang itinabig ni Czarina ang kamay niya at napasimangot. “Don’t touch me like that. At bitawan mo nga ang kamay ko. Sino bang nagsabing puwede mo ’yang hawakan?!”“You didn’t object either.”“Seryoso ako. Bitawan mo na!”“You sure?”“Oo nga!”Agad namang bumitaw si Damion at pinakawalan ang kamay ni Czarina.Pero pagbitaw niya, hindi sinasadyang naapakan ni Czarina ang isang maliit na hukay at napasubsob pasulong.Dahil sa sobran
PERO HINDI PA TULUYANG nakakalayo si Cassidy nang marinig niya ang boses ni Czarina.“Tubig… Tubig…” nakapikit at mahinang usal ni Czarina.Agad na kumilos si Damion. Kinuha niya ang baso, pinuno ng tubig, at mabilis na lumapit.With a gentleness that felt too natural, inalalayan niya si Czarina paa
MATAPOS SABIHIN IYON NI DAMION, iniwan niyang mag-isa si Cassidy sa silid nito. Nang marinig ni Cassidy ang pagsara ng pintuan, hindi niya mapigilang maiyak. Napakuyom siya ng kamao na halos bumaon na sa palad niya ang matulis nitong kuko, pero wala siyang ibang nararamdaman kundi sakit sa puso.“W
KINABUKASAN, dumalaw si Wendy sa mansyon ng mga Marquez dahil sa labis na pag-aalala niya kay Czarina. Halos isang buwan na niyang hindi nakikita ang kaibigan.“Zari, have you been sick lately?” tanong ni Wendy. “Hindi ka na pumapasok? May nangyari ba?”Sinuri ni Wendy ang kaibigan mula ulo hanggang
DAMION’S PENTHOUSE.Matapos magsalita ni Czarina kanina na halos tumagos sa puso ni Damion ay bigla itong nawalan ng malay. Hindi niya ito kayang dalhin pauwi sa kanila dahil papagalitan na naman siya ng kanyang ama, kaya naman ay dinala niya si Czarina sa kanyang penthouse.Dahan-dahan na inihiga







