เข้าสู่ระบบThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“HINDI BA DAPAT KASAMA MO SI PAPA?”Ibinaba ni Damion ang hawak niyang libro, saka inabot si Tiantian mula kay Czarina.“I went, but Dad thought I was a nuisance and sent me back.”“Ano naman ang sinabi mo kay Papa at bakit galit siya sa ‘yo?”“Nothing. We were just chatting, pero nainis siya at sinisi pa ako dahil natakot ko raw yung mga isda.”Napailing si Czarina. “Ano bang pinag-uusapan ninyo?”“You’re the one who told me to keep Dad company while he chats. What? Hindi mo na aaminin ngayon?”“When I said keep him company, I meant be flexible. For example, kapag nakahuli si Papa ng malaking isda, you can praise him a little. Kapag nauhaw siya, abutan mo ng tubig at sabihin mong mag-ingat para hindi mapaso ang bibig niya. See? Simple lang.”Sandali siyang tumingin kay Wendy. “If Wendy were there, she could definitely do it perfectly.”Nang marinig ang pangalan niya, agad na napatingin si Damion kay Wendy.Kanina pa nakamasid si Wendy sa kanilang dalawa. Nang maramdaman niyang dumapo
“...THEN MAKE HIM WANT TO KNOW YOU BETTER.”“Huh?” Napakamot ng ulo si Wendy. “Ang hirap naman.”“Hindi naman mahirap. Sa ngayon, stop attending his classes.”“Bakit?”“Classic playing hard to get. Araw-araw kang pumapasok at lagi ka pang nasa prominent seat, so obviously, matatandaan ka niya kahit papaano. Ngayon, bigla kang hindi papasok. Mapapaisip siya kung bakit.”Blanko ang mukha ni Wendy habang tumatango, parang naiintindihan niya pero hindi rin sigurado.Hindi naman nito napigilan ang enthusiasm ni Czarina sa pagtuturo.“After two or three missed classes, saka ka bumalik. For sure, mapapansin niya na absent ka dati. Baka maisip niya kung may pinagkaabalahan ka ba or may problema ka sa subject niya. Then during break, you can casually ask him something about the lessons. From there, magkakaroon kayo ng chance na mag-usap at mas makilala ang isa’t isa. See? Hindi na awkward na bigla mo siyang kausapin ulit.”Napakunot-noo si Czarina nang makita ang blankong mukha ni Wendy.“Hey,
“...DOES THAT MEAN YOU WON’T COME TO THE COMPANY WITH ME ANYMORE?”“Oo, sobrang boring dito.”Napangiti nang bahagya si Damion, saka nagsabing, “Sorry. I’ve been too busy lately. Wala man lang akong oras makipagkuwentuhan sa’yo.”“Why are you apologizing? You’re here to work. Ako naman ang may gustong sumama. Hindi rin ako makapagpahinga nang maayos dito.”Nag-inat si Czarina bago lumapit sa bintana. Pinanood niya ang mga sasakyang paroo’t parito sa labas at bigla niyang na-miss si Tiantian.Pinagmasdan siya ni Damion mula sa likuran. Nakaramdam siya ng matinding kagustuhang bumawi rito. Sandali siyang nag-isip bago nagsalita, “Where do you want to go? I’ll take you somewhere this weekend.”“Sure ka? Baka kailangan mo pang mag-overtime.”“You don’t need to worry about the time. Just tell me where you want to go, and I’ll arrange the rest.”Tatanggi na sana si Czarina, pero naalala niya ang magandang panahon sa weekend. Baka magandang ilabas din si Tiantian para makapaglaro at makapagp
“...ASK HIM IF WHAT I SAID MAKES SENSE.”Habang nagsasalita, iniabot ni Damion ang phone niya kay Czarina, na para bang gusto niyang patunayang malinis ang konsensya niya.Agad iyong sinungkit ni Czarina at ibinalik sa kanya. “Don’t think I don’t know what you’re thinking. Gusto mo lang gamitin ang pag-uusap namin ni Tito Fran para usisain ang background niya. You’re really obsessed with money. Kapag may pagkakakitaan, talagang pinapasok mo kahit hindi naman ethical!”Nasaktan ang expression ni Damion. “Rina, that’s a really hurtful comment.”“Hmph. I can’t be bothered to talk to you.”Tinalikuran siya ni Czarina at ayaw nang makipagtalo pa.Napabuntong-hininga si Damion. Wala siyang nagawa kundi isipin na lang na bibili siya ng paboritong snacks ni Czarina mamaya para suyuin ito.Dahil sa kondisyon ng mukha niya, kinansela ni Damion ang lahat ng meetings na puwedeng ipagpaliban. Para naman sa mga hindi niya maaaring kanselahin, video conference na lang ang ginawa niya.Ibinaba niya n
“...SO YOU DON’T NEED TO WORRY.”“Okay.”Pagkarinig sa pagsang-ayon ni Czarina, agad lumiwanag ang mukha ni Damion. Halatang tuwang-tuwa siya.Pero sa loob-loob ni Czarina, napabuntong-hininga siya.Napaglaruan ko kasi. Ngayon, ako naman ang napahamak.Matapos mabilis na mag-ayos, napilitan si Czarina na sumakay sa kotse ni Damion.Dahil kasama niya si Czarina, kapansin-pansing maganda ang mood ni Damion. Habang nagda-drive, nakipagkwentuhan siya rito.“It’s been a while since you’ve had a job. Are you a bit rusty?”“Don’t worry. Hindi ko makakalimutan ang hellish ordeal na ’yon for the rest of my life.”“If someone can stay with you for a lifetime, that’s a treasure in itself.”“So, dapat ba kitang pasalamatan?”“You’re welcome.”Napanguso si Czarina kay Damion bago bumaling at tumingin sa labas ng bintana.Pagdating nila sa company, sinabi agad ni Damion kay Kathy na si Czarina muna ang hahawak sa lahat ng personal niyang kailangan para sa araw na iyon. Hindi na rin kailangang pumas
“AS YOUR WIFE, I HAVE TO TAKE CARE OF YOU.”“Then can you call Tito Fran and ask him if there’s something that can make this go away faster?”Agad umiwas ng tingin si Czarina. “Why ask Tito Fran? He probably doesn’t know either.”Hmph. As if he didn’t know. Siya nga siguro ang mastermind nito!Kinamot ni Damion ang mukha niya. “If you won’t call him, I will. I have an important banquet in two days. With this face, baka may maging problema.”Inilabas niya ang cellphone niya.Agad siyang pinigilan ni Czarina. Medyo alanganin ang ngiti niya. “No need to call Uncle. I guarantee, in two days, mawawala na ’yan. Clean face, promise.”Napatingin si Damion sa kanya, saka napabuntong-hininga. “So it really was you, Rina.”Napangisi si Czarina.“You’re ruthless. You drugged me without even warning me. Aren’t you afraid you might hurt me?”“Things Tito Fran gives me aren’t dangerous. Besides, kasalanan mo rin naman. Who told you to keep provoking me?”“I was only teasing you. Hindi naman talaga k
IBA NA ANG PAGBUBUNTIS ni Czarina ngayon—hindi siya masyadong inaantok pero sobrang weird ng panlasa niya. ‘Yong mga dati niyang favorite, hindi na niya maatim, habang naadik naman siya sa maaasim tulad ng manggang hilaw—specifically mango carabao.Inaalagaan siya ng pamilya niya, pero habang tumata
“THIS WAS YOUR CHOICE.”Gumalaw ang panga ni Damion. “Hindi ko pinprotektahan si Cassy. I just haven’t thought of a good way to deal with her yet.”Napaismid si Czarina, hindi naniniwala. “Simple lang naman, Damion. Ibigay mo siya sa mga pulis at sila na ang bahala. Or kung gusto mo, putulin mo ang
HINDI alam ni Czarina kung ano ang mararamdaman niya ng gabing iyon. Bago pa siya makita ay agad na itong napabalik sa kanyang kwarto at dahan-dahan na napaupo sa sahig habang yakap ang sarili.So hindi dahil delayed ang flight niya kaya hindi siya nakadating kundi dahil ayaw niya talagang pumunta?
DisclaimerThis book is a work of fiction. Names, characters, businesses, events, and incidents are the product of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. The author does not intend to offend







