เข้าสู่ระบบGusto ko pa sana dagdagan ngayong gabi ng isa pang chapter kaso hindi na keri. Bawi na lang ulit ako bukas. Thank you and have a good night everyone! <3
“THIS IS THE SECOND TIME YOU’VE LAID A HAND ON ME!”“L-Lasing ako! Wala akong natatandaan!”Agad na nagpanggap na walang alam si Czarina. “Ouch… my head hurts so much. Parang nagha-hallucinate ako.”Bahagya niyang hinawakan ang noo niya bago tumingin sa mukha ni Damion.“Hey, President, anong nangyari sa mukha mo? Nahulog ka ba?”Nanatiling blangko ang ekspresyon ni Czarina, pilit na nagpapaka-inosente.Ngunit lalo lamang nainis si Damion. “Your acting skills are really bad.”“Something is better than nothing.”“Do you think I can’t do anything to you?”“Naku, hindi ah.” Bahagyang ngumiti si Czarina. “You can literally torment me to death with just a few words, alam mo ‘yon. Paano ko naman sasabihin na wala kang magagawa sa akin? Mabuti pang kalimutan na lang natin yung nangyari today. Let’s just call it an unpleasant incident and move on.” Damion raised an eyebrow. “What about my injury?”“Pag-iisipan ko kung paano ako makakabawi sa iyo.”Kumaway si Czarina kay Damion, senyales na u
“I KNOW.”Kumuha si Damion ng isang bote ng purified water at iniabot iyon kay Czarina. “Here. Uminom ka muna.”Inabot naman iyon ni Czarina, ngunit aksidenteng nagdikit ang mga daliri nila.Agad niyang binawi ang kamay niya. Ngunit hindi siya binigyan ni Damion ng pagkakataong umiwas. Hinawakan nito ang kanyang pulsuhan, inilagay ang bote sa kanyang palad, at malamig na nagsalita.“I told you to hold it. Why aren’t you holding it properly?”Wala nang sinabi si Czarina. Binuksan niya ang bote at uminom ng ilang lagok.Dahil sa pagmamadali niyang lumunok, may ilang patak ng tubig na tumulo sa gilid ng kanyang labi, dumaan sa kanyang panga, at bumaba hanggang sa kanyang leeg.Biglang dumilim ang mga mata ni Damion. Hindi niya namalayan na naitaas niya ang kamay niya at marahang hinaplos ng mga daliri ang pisngi ni Czarina.Napaatras nang bahagya si Czarina at nanlaki ang mga mata.“D-Damion?”“There’s something on the corner of your mouth.”Mabilis na pinunasan ni Czarina ang labi niya
“A-ANONG NANGYARI?”Lumamig ang ekspresyon ni Damion. “May gana ka pa talagang magtanong niyan? You’ve been through a lot, and you still let those people scheme against you. They even spiked your wine!”“May mali sa wine?” bulong ni Czarina.Dahil sa paliwanag nito, saka lamang niya naunawaan ang nangyari. “Kaya naman pala nalasing ako agad.”Saglit siyang natahimik. “Wait, bakit nila lalagyan ng something ’yong inumin ko? Dahil ba sa inyo?”Mukhang iyon lamang ang posibleng dahilan. Sinamantala nila ang kalasingan ni Czarina para madali siyang kontrolin at maisagawa ang masama nilang pakay.Nang maisip niya kung ano ang maaaring mangyari kung hindi dumating si Damion sa tamang oras, napasinghap siya. Nanlamig ang buong katawan niya. Ngayon lamang niya napagtanto kung gaano siya naging careless.Tahimik lamang siyang pinagmamasdan ni Damion. Nang makita nito ang takot at pagsisisi sa mukha niya, unti-unting lumambot ang ekspresyon nito.Sa totoo lang, naantig siya. Kaya sa halip na ib
SA IKALAWANG ARAW NG KLASE, dumating si Cassidy matapos malaman na nagtuturo si Damion at kasama roon si Czarina. Bilang Mrs. Marquez, pilit siyang sumali sa klase.Nagkunwari namang nagulat si Czarina at magalang siyang binati. Bahagyang naningkit ang mga mata ni Damion bago ngumiti. “So, you’re also interested in business matters.”Lantaran ang pagiging sweet ni Cassidy kay Damion, kaya natuwa si Czarina dahil mukhang gumagana ang plano niya. Hindi na siya pinansin ni Damion at tumanggi rin siyang sumabay pauwi kay Cassidy.Sa harap ni Tito Fran, iginiit niyang wala siyang pakialam kay Damion—kahit bahagya pa rin siyang nasaktan nang makita itong umalis kasama si Cassidy.Mula noon, araw-araw nang pumapasok si Cassidy sa class. Sa harap ng iba,
NAPILITAN SI CZARINA na umupo sa harap ni Damion at makinig sa klase. Seryoso itong magturo at paminsan-minsang napapatingin sa kanya, dahilan para lalo siyang mailang at mahirapang mag-concentrate.Pagkatapos ng klase, mabilis siyang lumabas at naghintay kay Tito Fran. Ngunit sa halip na ito ang dumating, si Damion ang sumunod sa kanya. Nagtaka si Czarina kung paano ito nakatakas sa dami ng mga taong kanina’y nakapaligid sa kanya.“Huwag ka nang maghintay r’yan. Those people are still inside the classroom, filling out their information.”“Ah, okay. Titignan ko muna. Mag-iingat ka, Mr. President.”Agad sanang tatakbo si Czarina palayo nang biglang hawakan ni Damion ang kuwelyo niya.“I’ve already filled out your information form, so you don’t need to go back now,” he said with a smile.“Salamat.”“You’re welcome. Let’s go.”“Saan?”“I’ll take you home.”Mabilis na kumaway si Czarina. “Hindi na po kailangan. Susunduin ako ni Tito Fran.”“Really? But I heard his car broke down on the wa
“AN IDENTITY THAT SHOULD HAVE BELONGED TO YOU.”Damion is cunning and shrewd. Palaging may pahiwatig ang mga salita, saka hahayaan ang kausap na hulaan iyon.Ayaw ni Czarina na makipaglaro sa kanya ng ganoong klaseng word games, kaya sadyang iniwasan niya ang tunay na punto ng usapan at ngumiti.“The president wouldn’t be suggesting na kunin ko ang position ni Kathy, would he?” Napatawa siya nang bahagya. “Don’t be ridiculous. I’m not qualified for that. May self-awareness pa naman ako.”Unti-unting nawala ang lambing sa mga mata ni Damion. Umayos siya sa pagkakaupo.“If you don’t want to, then forget it. Anyway, I gave you a chance.”“Thank you for your kind words, Damion.” Pilit na ngumiti si Czarina. “Although hindi ko man naabot ang expectations niyo, gagawin ko ang lahat ng abot-makakaya ko.” “If you want to become better, you really need to work harder.” Kinuha ni Damion ang isang papel at iniabot iyon kay Czarina. “Here. Take this.”Napakunot-noo siya habang tinatanggap iyon. “
MATAPOS ANG TRABAHO ay tumunog ang cellphone ni Czarina. Napangiti siya nang mabasa ang mensahe mula kay Damion.[Nasa baba na ako. I’m waiting for you.]Nang makita ni Czarina ang mensahe ni Damion ay napangiti siya. Napansin iyon ni Wendy kaya naman ay napahaplos siya sa kanyang mga braso ng tumaa
“...IKAW RIN. BAKA MAGSISI KA RIN.”Sasagot na sana si Czarina nang bumukas ang pintuan at pumasok ang isang matangkad, matikas at matipunong lalaki, dala ang lamig ng hangin. Sa kamay nito ay may hawak itong paper bag na naglalaman ng pagkain.Napatayo agad si Wendy at lumawak ang ngiti kay Czarin
“RINA, NO! PLEASE, WAKE UP!”Napapikit ng mga mata si Czarina, may ngiti sa labi at dahan-dahan na inabot ang pisngi ng lalaki. “I-I’m so…”“Don’t speak!” nanginginig na saad ni Damion.“I’m s-sorry… Dam…”Inabot ni Damion ang nanlalamig na kamay ni Czarina na nakadapo sa kanyang pisngi, pero bago
“...HINDI AKO KAILANMAN PAPAYAG NA PAKASALAN KA. SO, DON’T GET YOUR HOPES UP.”Sandaling natahimik si Czarina. Pinipigilan niyang matawa kahit gusto na niyang sapakin ang lalaki. Sa halip, nilaro niya ang emosyon, kunwaring nasaktan. Pinilit niyang pigilan ang mga luha na wala naman talaga, sabay pi







